Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. III.

qͥs. Nunqͣꝫ ego audiui ip̄m vocantē vel pulſantē immo videt̉ diligit me. DicatisNūqͥd vos ſenſiſtis qn̄qꝫ ī corde vr̄o cōpunctiones dicēdo. qͣre redis ad deū. tot āniſunt viuis ī mala vita vel in mala volūtate. fuiſti ꝯfeſſus. viuis in luxuria. auariciaO miſer qͥd erit de te. Rn̄debitꝭ ſic. Certeiſto deꝰ pulſat ad cor. dādo cōmonitiōes cōpunctiōes remorſum ꝯſcīe. ſentitisiſtos ictus. qꝛ iſto nullꝰ pōt tāgere cor niſi deꝰ. eſt ſignū vocamī ab eo. Auc̄tas. Ecce ego ſto ad oſtiū pulſo. ſi qͥs audierit vocēmeā aperuerit mihi ianuā. introibo ad illū cenabo illo ip̄e mecū. Apoc̄. iij. Nota.d̓t xp̄s. Ecce ſto ad oſtiū .ſ. cordis. pulſo. ſcꝫdādo cōpunctōes. Qn̄ dic̄ pctōr. O miſer. ſi in tali ſtatu morior. qͥd erit de aīa mea ⁊c̄.tūc xp̄s pulſat. Si qͥs audierit vocē meā Eiꝰvox audit̉ qn̄ in illis ꝯpūctionibꝰ recipitbonū ꝓpoſitū ꝯfitēdi. remittēdi. reſtituēdi. etvolūtatē firmā de cetero cauēdi a peccatꝭ Ianua ſibi aꝑit̉ in ꝯfeſſione. tūc em̄ mūdatur camera ꝯſcīe. introibo ī illū .ſ. in cōione. qͥa inhoſtia ꝯſecrata eſt xp̄s ita ꝟe realit̓ vt eſt ī celo. Et cenabo illo .ſ. gr̄am. ip̄e mecū ſcꝫin fine gl̓am. De iſta vocatōe dicebat Iſa.Uocauit dn̄s deꝰ exercituū. in die illa .ſ. conuerſionis pctōris ad cōpunctionē. ad fletū.ad plāctū. Iſa. xxij. Fecit cenam magnā. ⁊c̄. Dico ſcd̓o vocat v̓bū viuū. ac ſi egobo viuo vocarē petꝝ ⁊c̄. Iſto deus vocatnos in p̄dicatōe euāgelica. qꝛ v̓bū p̄dicatorꝭbonā doctrinā p̄dicatis. v̓bū dei magꝭ eſt qͣꝫp̄dicatoris. Sicut ſonꝰ fiſtule potiꝰ eſt ſonantis qͣꝫ fiſtule. que de ſe neſcit facere ſonū Sicp̄dicator eſt niſi fiſtula a ſpūſctō mouet̉.Non etiā vos eſtis loqͥmini. ſed ſpūs patrꝭveſtri loquit̉ in vobis dixit xp̄s p̄dicatoribus Math̓. x. Patet clare verbū p̄dicatorum eſt v̓bū viuū dei. Qn̄ p̄dicator p̄dicattūc deꝰ vos vocat v̓bo ſuo viuo. Seruū meum vocaui rn̄dit mihi. ore ꝓprio d̓precabar illum. Iob. xix. qn̄ vos auditis vnābonā p̄dicationeꝫ in p̄dicator monet vosvt dimiſſis pctīs redeatis ad bonā vitā. ſtatīvos debetis dicere. O deꝰ vocat me volouerti ire ad. Sꝫ multis accidit vt Samueli puero innocēti hūili deuoto. Quemheli qui erat vt papa apud nos faciebat dormire corā archa dei Et de nocte deꝰ vocauit dicēs. Samuel. ſurgēs cūcurrit ad heli dicēs. Ecce ego. vocaſti em̄ me. ⁊c̄. Qui di

xit. vocaui te. Reuert̓e dormi. j. Re. iij. aūt iteꝝ ſcd̓o tertio vocaret̉ a deo. ſemꝑibat ad heli. Intellexit aūt heli dn̄s vo caret pueꝝ ⁊c̄. Nota hiſtoriā qͣꝫtū facit ad ꝓpoſitum. Ita accidit multis qui vocant̉ a deo.ip̄i vadūt ad heli. Heli em̄ interp̄tat̉ .ſ. fortis.aſcendēs. deꝰ meꝰ. Qn̄ iuuenes vocant̉ a d̓oip̄i vadūt ad heli dicēdo. ego ſū iuueniſ fortis. ſꝫ qn̄ ero ſenex tūc faciā pnīam Uosvadatis ad heli .ſ. ad fortē ꝯfidētes de iuuētute. fortitudine. ⁊c̄. tn̄ ſitis certi ſi hodiecras vos moriemini. Qn̄ d̓r religioſo iuueniO quare ẜuatis regulā cerimonias ⁊c̄Rn̄det. ſum iuuenis. ſꝫ qn̄ ero ſenex ⁊c̄.qn̄ poterit ẜuare. Idē de clericis laicis mulieribꝰ. Pauci iuuenes ſunt vadūt addeū. qn̄ vocant̉ vadūt ad heli. eſt. ad forteꝫ.qꝛ ꝯfidūt de ſua iuuētute. fortitudine. frequēter iuuenes īprouiſe moriunt̉. ſic vadūtad infernū. Qn̄ ſunt infirmi. dicūt ſui. Nōdicatis ſibi ꝯfiteat̉. qꝛ poſſet terreri ⁊c̄. ſedqn̄ medicꝰ d̓t. factū eſt. faciatꝭ ip̄m ꝯfiteri. qͥamortuꝰ eſt. fiet. ita dic̄ diabolꝰ. Qn̄ venitꝯfeſſor. facit ip̄m dormire. Et dicūt ſui ꝯfeſſori. Pr̄ dormit. tn̄ redeatis in ſero. tūcdiabolꝰ facit ip̄m ſudare. d̓r ꝯfeſſori. O pat̓redeatis cras de mane. qꝛ ſudat. Et ī craſtinum qn̄ ꝯfeſſor venit querēs de eius ſtatudicūt. Pr̄ in media nocte mortuꝰ eſt. cōfiteri ſtatim debetis. ꝯfidatis de fortitudine. dauid. Fortitudinē meā ad te cuſtodiam ⁊c̄. Alij vadūt ad heli. ẜm qd̓ interp̄tat̉aſcendēs. appetētes aſſenſum mundialem inhonoribꝰ. dignitatibꝰ. diuitijs. ⁊c̄. Qn̄ vocāt̉a deo ip̄i vadūt ad heli. Uerbi gr̄a. Deꝰ vocauit religioſū in ſtatu religionis. ſꝫ ip̄e qͥd fac̄.vult aſcendere. vadit ad ſtudiuꝫ vt aſcendatad magiſteriū. epiſcopatū. ⁊c̄. Idem de clerico qui ponit ſe in domo magni dn̄i. ⁊c̄. Ideꝫde illis qui vſurā volūt aſcēdere ad magͣsdiuitias. omnes vadunt ad heli ⁊c̄. Alij vadunt ad heli ẜm tertiā interp̄tationē. ſcꝫ deꝰmeus. vt ſunt illi ſtulte ꝯfidunt de miẜicordia dei. qꝛ ſine pnīa ꝯfidere de dei miſericordia ſtulticia eſt. dicēdo. Quare xp̄s fecit tantam pnīam. ꝓſe ſꝫ me. iſta ꝯfidentiavana vadūt ad infernū. Licitū eſt ꝯfidere ded̓o qͣꝫtūcūqꝫ homo ſit peccator. ſi homo vultpenitere. ſꝫ qui vult penitere .ſ. nec reſtituere. nec iniurias remittere. talis debet dedei miſericordia ꝯfidere. qꝛ ſtulticia eēt Eccequid dic̄ ſcriptura. Ne dicas. Miſeratio dei