Sermo
qꝛ qn̄ creatura naſcit̉. exit d̓ loco ſtricto ⁊ intrat locū latū .ſ. md̓m. Ita qn̄ creatura moritur. exit d̓ loco ſtricto iſtiꝰ md̓i. ⁊ ītrat locū latiſſimū .ſ. celi. Qꝛ ſic̄ pūctꝰ eſt qͣſi nihil reſpectu circūferētie. ita t̓ra eſt niſi pūctꝰ reſpectuceli ¶ Secūdo qꝛ qn̄ creatura naſcit̉. exit deloco tenebroſo .ſ. vtero. ⁊ ītrat locū claꝝ ī mūdum. Ita qn̄ moritur exit de loco tenebroſoiſtiꝰ mūdi. nob̓ aūt videt̉ clarꝰ. ⁊ etiā nox videtur clara noctue. ſꝫ qn̄ intrat claritatē ꝑadiſitūc cognoſcit qͥd h̓ ſit ¶ Tertio qn̄ naſcitur.exit de loco maculoſo. qͦt corruptōes ſunt invtero vxoris ⁊ viri. ⁊ intrat locū pulcrū Itaqn̄ morit̉ exit de hͦ mūdo immūdo ⁊ maculoſo. qͦt ſunt macule pctōꝝ. ⁊ intrat locū puruꝫclaꝝ ⁊ mūdū ¶ Quarto exit de loco ꝑiculoſo. qͦt ꝑicula traſit creatura de vtero mr̄is. etintrat mūdū. in qͦ licet ſint multa ꝑicula. nontn̄ tot. Ita qn̄ morit̉ exit de hͦ mūdo ꝑiculoſoBern̄. Periculū huiꝰ mūdi ꝓbat tranſeuntium paucitas. ⁊ pereuntiū pluralitas In mari marſilie de quattuor nauibꝰ vix vna euadit. Ex mari ꝟo huiꝰ mūdi vix de qͣttuor aīabus vna euadit ¶ Quinto naſcit̉ cū doloribus. qꝛ dolores partꝰ ſunt pꝰ dolores mortiſmaiores. Ita cū doloribꝰ trāſit de hͦ mundoad gl̓iam. Dauid. Ibi .ſ. in morte. dolores vtparturiētis. in ſpū vehemēti. ⁊c̄. pͣs. xlvij. Ecce qͣre xp̄s mortē creature cōꝑat ꝑtui ml̓ierisCū aūt peꝑit qn̄ iā eſt in paradiſo nō meminit p̄ſſure ꝓpter gaudiū. qꝛ natus eſt homo inmundū. Proprie celū empireū d̓r mūdus .ſ.a mūdicia ¶ Moralit̓ habetis hic doctrināne multū ploretꝭ qn̄ pueri vr̄i ꝑui moriūtur.Sꝫ qͣſi ꝓ gr̄aꝝactiōe ꝓijciatis ſex vel octo lacrimas dicēdo. Fili ora ꝓ me. Bn̄dictꝰ deusqꝛ hēo vnū camerariū ī celo Et nūqͥd placeret vob̓ ſi rex francie tranſiēs ꝑ iſtā villaꝫ ⁊ videret filiū veſtꝝ ſibi gratiſſimū reciꝑet euꝫ ꝓcuria ſua. ⁊ ip̄m indueret ſtatim de auro ⁊ ſerico. ⁊ faceret eū militem ⁊ comitē. haberetisvos triſticiā de hͦ. nō ꝓfecto. ſꝫ gaudiū ⁊ leticiam. dicēdo. O gr̄as deo. ⁊c̄. Idē de reginarecipiēte filiā veſtrā Sꝫ ploraretis ex leticiapaꝝ. qꝛ naturale eſt ꝙ receſſus a pn̄tia veſtraoat dolorē. Sic qn̄ rex gl̓ie xp̄s recepit filiūveſtrū. tūc trāſit ꝑ iſtā villam. ⁊ ducit ſecum.ſtatim induit̉ de auro .ſ. de veſte gl̓ie. ⁊ ſtatimfit maior dn̄s qͣꝫ vnqͣꝫ fuerit in hͦ mūdo papvel imꝑator. Maior em̄ eſt gloria minoris qͥeſt in paradiſo. qͣꝫ pape vel imꝑatoris. Iō magnum pctm̄ eſt de illis qͥ faciūt magnū plan
ctum ⁊ triſticiā de illis pueris. cū deberetꝭ facere de eis maiꝰ feſtū qͣꝫ de magnis in die nuptiaꝝ. Iō apl̓s. Nolumꝰ vos ignorare d̓ dormientibꝰ .i. innocēter in xp̄o qͥeſcētibꝰ. vt nonꝯtriſtem ī ſicut ceteri qͥ ſpem nō habent. jͣ. adTheſſa. iiij. ¶ Secunda ꝯditio ꝑſonarū deqͥbꝰ fit feſtū in celo eſt melior .ſ. de ꝑſonis plene obediētibꝰ. ſic̄ ſunt illi qͥ qn̄ hn̄t etatem diſcretiōis. recipiūt ꝓpoſitū an̄ mortē ſuſtinere.qͣꝫ facere ꝯͣ volūtatē ⁊ mādatū dei. ⁊ ſic ꝯſeruant ſe in puritate baptiſmali gr̄am augmētando. Nolūt ſe regere ẜm ſenſualitatē ⁊ eoꝝinclinationē. ſꝫ ẜm dei voluntatem dicendoDn̄e ego inclinatꝰ ſum ad ſuꝑbiā. ſꝫ video ꝙvos dn̄e p̄cepiſtis hūilitatē. id̓o volo viuerehumilit̓. ⁊ ſic de alijs De iſtis talibus fit magnum feſtū in celo. qͥ qn̄ vident ꝙ homo ſic ſeconſeruat ꝙ ꝓ nullo lucro. officio. dignitate.ſeu honore fac̄ ꝯͣ dei mandatū. imo qn̄ d̓r eisUos poſſetis lucrari tot florenos ſi faceretꝭfalſum iuramētum. dicūt h̓ eſſe pctm̄ mortale. Quid ꝓdeſt hoī ſi vniuerſum mundum lucret̉. ⁊c̄. Itē ſi d̓r eis. Vos poſſetis hr̄e placitum cū tali muliere. ⁊c̄. dicūt. nolo placitum.qd̓ tantū ꝯſtaret mihi. quia eſſem damnatuſIdē de vindicta inimicoꝝ. Sancti d̓ tali faciunt magnū gaudiuꝫ in celo. ⁊c̄. Declaro ꝑtalē ſil̓itudinē. Si rex mitteret vnū militemex ſuis inter inimicos ſuos. qͥ multis modistemptarēt militē vt faceret ꝯͣ regē. ꝓmittēdoſibi honores. officia. diuitias. ⁊c̄. Ipſe āt miles tanqͣꝫ bonꝰ ⁊ fidelis dic̄. Mihi nō placet.qꝛ nullo mō faciā. qꝛ hͦ eſſet ꝯͣ honorem regisQn̄ talis miles reuertit̉ ad curiā. ⁊ oēs ſcientſuam fidelitatē. om̄s faciūt ſibi magnum feſtum ⁊ gaudiū. Ita deꝰ miſit nos in hͦ mūdointer inimicos. Qui em̄ vult bn̄ viuere. illehabet multos inimicos. Primo carnem. qͥacaro ſꝑ inducit ⁊ inclinat ad ea q̄ ſunt ꝯtra d̓ihonorem. Secūdo ſenſus corꝑis interioreſ⁊ exteriores. ad extra aūt ſunt demones. ⁊ occaſiones peccandi. ⁊ contradictiones. vir cōtradicit vxori. ⁊ econuerſo. pater filijs. et frater fratri. ⁊c̄. Si volunt tenere bonam vitaꝫ⁊ facere penitentiam. tunc vt ait dominus.Inimici eius domeſtici eius. Matthei. x.Qui ergo ſcit prudenter ſe conſeruare intertot inimicos. nec facit contra dei honorem.nec eundo ad diuinos pro aliqua neceſſitate. ⁊ ſic de alijs p̄ceptis. Quādo talis veīt adcuriam celi fit ſibi magnū feſtum dicente ſibi chriſto. Euge ſerue bone ⁊ fidelis. quia ⁊ c̄ͦ