Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

te. ego faciā te venire violēter. Recte fac̄ deꝰſicut bonꝰ pr̄. qn̄ filiꝰ non vult ire ad ſcolasfacit ip̄m venire dat ſibi alapas. Ita fac̄ deꝰQuot hoīes ſunt in mūdo religioſi qͣꝫ clerici laici in ꝓſperitate honore et ſanitate curāt de deo. q. d. Dn̄e non curetis de menec curabo de vob̓. O verbū infidele. O dicit deꝰ. vos venietis. dat ſibi aduerſitatē. dolores. infirmitates. ꝑditionē bonoꝝ vel amicoꝝ. ꝑſecutionē irā dn̄oꝝ. Et tūc reuertūt̉ad deū. dicūt oras multas orationes. vadunt ad eccl̓iam. ꝯfitent̉. cōicant. ⁊c̄. Ecceliter trahunt̉ corda doloris temꝑalis. Gregorius. Mala nos hic p̄munt ad deuꝫ irecompellūt. Idē de mulieribꝰ. Erit aliqͣ mulier vana pompoſa totū tꝑs ſtudiū ponitvt ornetur perlis. aptat māmillas. on̄dit easmilitibꝰ Sed quid facit deus. de illis perlisquas portat ponit vnam ſibi in oculo vl̓ incarne. reuertit̉ lippa. vel habebit caput ſcabioſum. vel habebit aliam infirmitatem. velhabebit infirmitatē cancri in māmilla vl̓ habebit malū in tybijs. tunc non curāt de tripudijs vel nuptijs. ſꝫ qn̄ alie vadūt ad tripudia ipſe vadunt ad eccl̓iam. Idē de muliereque vult dominari ſuꝑ viꝝ. Sꝫ maritꝰ ip̄aꝫbaculando humiliat eam. Et tunc recurretad virginē mariam. adiuua me ꝟgo MariaAd religioſos. vt orent deū vt det ſibi paceꝫcum viro. deꝰ pr̄ dixit filio ſuo Ieſu xp̄o.Compelle intrare vt impleatur domꝰ mea.Luc̄. xiiij. Uel ſunt verba xp̄i ad angelū. verum cogit libeꝝ arbitriū. Sꝫ tribulationes aduerſitates cogūt hominē venire addeum. deinde libeꝝ arbitriū ꝯſentit. Propt̓hoc ꝓpheta in ꝑſona xp̄i dic̄. Ego qͣſi nutricius effraym portabā eos in brachijs meis. etneſcierunt curarē eos In funiculis adamtraham eos. in vinculis charitatis. Oſee. xj.Nota. Ego quaſi nutricius. Nutrix eniꝫ vtvidetis aliqn̄ demulcet puerū. aliquādo verberat. vt amare vel timere faciat. Ita chriſtꝰNota effraym. Nota hiſtoriā de Iacob bn̄dixit duobꝰ filijs Ioſeph. ſcꝫ Manaſſen. etEffraym. Gen̄. xlviij. Iſti duo Manaſſeseffraym ſignificabant duos populos. Manaſſes pͥmogenitus ſignificabat populū iudeoꝝ. qꝛ manaſſes idem eſt quod oblitꝰ. Effraym idē eſt qd̓ auctꝰ vel augmentū ſignificabat ppl̓um xp̄ianoꝝ. habuit bn̄dictionēꝓmiſſam crucē. Ideo dicit. Ego nutriciꝰeffraym .i. ppl̓i xp̄iani. cui crucē dedit bn̄di-

ctionem. Portabā eos in brachijs meis. Qꝛpeccata noſtra ipſe tulit. j. Pet̓. ij. Nota. Infuniculis adam. diminutiue. dicit funibꝰRatio. quia pene. dolores. afflictiones huius mūdi nihil ſunt in cōparatione penaruꝫinferni. ſic̄ nec gaudia mūdi ſunt aliqͥd reſpectu gaudio. rradiſi. Funiculi em̄ ade ſuntlabores. miſeriē. paſſiones huiꝰ mūdi. qͥbuſdeꝰ trahit nos ad ſe. nihil ſunt reſpectu gl̓eIdeo ait apl̓s. ſunt ꝯdigne paſſiones hꝰtꝑis ad futurā gl̓iam que reuelabit̉ in nobiſNam expectatio creature reuelationē filioꝝdei expectat. Uanitati em̄ creatura ſubiectaeſt volens. ſꝫ ꝓpter ſubiecit eam in ſpeqꝛ ip̄a creatura liberabit̉ a ẜuitute corruptionis in libertatē gl̓ie filioꝝ dei. Scimꝰ em̄oīs creatura ingemiſcit ꝑturit vſqꝫ adhuc. ſolū aūt illa. ſꝫ noſipſi pͥmicias ſpūs habētes. ip̄i intra nos gemimꝰ. ⁊c̄. ad Ro. viijRogemꝰ dn̄m vt aliqͣ iſtaꝝ cordaꝝ vl̓ amore vel ⁊c̄. trahat nos ad ſe. gr̄am. ī futuro gloriam. Feria qͥnta SermoActu eſt gaudiumagnum in illa ciuitate. Actu. viijNon dicit in qua ciuitate factū eſtgaudium. declaratōne huiꝰ verbi anagogice ſumpti. Sciendū inuenit̉ in ſacraſcriptura clare in alio mūdo ſunt due magne ciuitates inter ſe valde diuerſe ꝯtrarieſcꝫ ciuitas infernalis. ciuitas ſupernal̓. Etecce ꝯtrarietas. Quia in ciuitate inferni nullum eſt ibi gaudiū nec leticia. nec ſolatium. ſiue conſolatio. Sꝫ triſticia dolor infinitusnihil eſt ibi de quo non doleant triſtent̉ ciues iſtiꝰ ciuitatis Primo triſtant̉ de boniſhuius mundi que fecerunt ſiue que indo pro eis facta. ſcꝫ de omnibus ieiunijs. elemoſynis ⁊c̄. Ratio. quia nihil proficiūt. imototuꝫ perdiderūt. Sicut ſi vnus homo quicum magnis periculis laboribus laborando acquiſiuit multa bona poſt illa bonaburunt̉ vel ſibi furant̉. qualiter doleret. plusdolent damnati Secūdo dolēt triſtant̉de malis peccatis que fecerūt. inqͣꝫtumoffenderunt iurauerūt diuinā maieſtatemImo iſto reſpectu voluiſſent aliquid feciſſeampliꝰ. Sed triſtant̉ inquantū ſunt cauſerationes pene mali eoꝝ Tertio dolēt degloria ſanctoꝝ. quam modo vident clare. īuident dicendo. O miſeri. ⁊c̄. potuiſſemus