Sermo. VI.
obligatio libertatis ad molendinū rōne mutui vſura ē. Sed poteſtis dicere. tm̄ ꝓ tantoſine aliqͣ ꝯditeō ⁊ ille bn̄ faciet. ſed nō obligetꝭeū. Itē mutuare ſuꝑ poſſeſſiōes ⁊ interim fructꝰ recipiēdo vſura ē. Itē ſi ſeruatꝭ vos pignora ⁊ vtimī pignoribꝰ. vſura ē. Patrie ꝯſuetudo ē: dicit vſurariꝰ. Sed ſolutio nulla ē. Cōtra leges humanas pōt allegari ꝯſuetudo q̄ꝑ ꝯͣria ꝯſuetudinē abrogant̉. Sed nō ꝯͣ legeꝫdei. īmo ꝓpter ꝯſuetudinē grauiꝰ pctm̄ ē. ⁊ talis mala ꝯſuetudo vertit̉ in naturā. intm̄ ꝙ qͣſi impoſſibile ē dimittere illas malas ꝯſuetudines. Auc̄tas. Si mutare pōt ethyops pellem ſuā aut pardꝰ varietates ſuas. ⁊ vos poteritis bn̄ facere cūdidiceritis malū Hiere. xiij¶ Tercia ſil̓itudo ē de illo qͥ vadit ꝑ viam. ⁊habet trāſire paſſuꝫ anguſtū in qͦ expectāt eūinimici enſibꝰ euaginatis ꝯͣ eū vt occidat̉. neceſſaria ē ſibi forca ad trāſeūdū vt poſſit euadere. Ita ē de nobis. Lingua hoīs eſt ad inſtar enſis facta. ⁊ qn̄ aliqͥs vult inciꝑe bonaꝫvitā dimittēdo vicia. vanitates ⁊ pctā ſtatiꝫNorilli qͥ pri¬fūci unt ſocij in peccatis nitunt̉ eūretrahere .ſ. obloquētes. Verbi gr̄a. Si ī aliquo monaſterio vel collegio ē aliqͥs religioſus vel clericus bn̄ diſſolutꝰ ⁊c̄. Nullꝰ dicit ſibi aliqͥd. Immo ꝯmēdabit̉ de fortitudine ⁊c̄Et ſi ponit ſe in via bone vite vt vadat ad paradiſum: factū eſt. alij qui vadunt ad infernūſtatim ꝑſequunt̉ eū. Idem de clerico ⁊ laico.Idem de mulieribꝰ. Idē de illo qͥ parcit inimicis ⁊c̄. Quot religioſi. miſeri. clerici et alijſunt qui vellent inciꝑe bonā vitā. ſed dicuntO miſer qͥd faciā. qꝛ dicent ꝙ ſum hypocrita Ideo neceſſaria eſt forca nō curare qͥd dicūt male gētes. Sed qͥd vult deus ⁊ qͥd tenemini facere. hoc .ſ. quod dicit dn̄s ꝑ ꝓphetamHiere. ix. Unuſquiſqꝫ a ꝓximo ſuo ſe cuſtodiat. ⁊ in omni fratre ſuo nō habeat fiduciā.quia omnis frater ſupplantans ſupplātabit. ⁊om̄is amicus fraudulēter incedet. ⁊ vir frēmſuū deridebit. Tamen dilectio diuine volūtatis vigoroſe liberat ab om̄ibꝰ iſtis ſupradictis. Auc̄tas. Aque multe nō potuerūt extinguere charitatē. nec flumina obruent illam.Lanticoꝝ. viij. Et loqͥtur de eo qͥ fortiter etvigoroſe recepit bonā vitam. In tali em̄ aq̄multe .ſ. malaꝝ inclinationū ⁊ male ꝯſuetudīs nō potuerunt extinguere charitateꝫ. necflumina .ſ. obloquentiū. obruent illam Ecceprimꝰ gradus charitatis. principiū bone vite. Ideo incipiamꝰ ꝓ temꝑe dum ſumus in hͦ
mundo: auiſando ⁊c̄. ¶ Secūdꝰ gradus ē ꝓficere in bona vita abudanter. Exquo hō incepit ⁊ continuauit iam gentes nō obloquūtur ꝯtra en̄. qꝛ vident bonam continuatōemqꝛ nō ficte ſed veraciter bonā tenēt continuationē ⁊ bonā vitam. Licet a pͥncipio mirent̉⁊ obloquant̉: tacent poſt. Tunc tales ſiue talis debent vel debet congregare ꝟtutes ⁊ bona oꝑa ⁊ merita abūdanter. ¶ Nota ſil̓itudinem de arbore tranſplātata in bona terra rigata ⁊ radicata facit flores. folia ⁊ fructꝰ. Itaexquo ꝑſona eſt tranſplantata de terra ſterilimale vite ī bonā vitā. debet facere flores orationū. folia elemoſynaꝝ ⁊c̄. ⁊ fructū meritoꝝAuctoritas. Hoc oro vt charitas veſtra magis ac magis abundet in ſcientia ⁊ ī om̄i ſenſu. vt ꝓbetis potiora. vt ſitis ſinceres ⁊ ſine offenſa in dieꝫ chriſti. repleti fructu iuſticie. adPhilip̄. j. ¶ Nota quattuor in quibꝰ ē habēda abundantia. ¶ Primo debetis abundare in ſcientia. Si dicat ruſticus. Et quomōgͦ potero abundare in ſcientia. Rn̄deo. Nosqui habemus predicare habemꝰ abūdare inſcientia theologie. quia al̓s faceremus errare populum. Sed vobis ſimplicibus ſufficit ſcire Credo in deum. in quo ſunt omnesarticuli fidei. Dicat̉ hoc. ¶ Secūdo debetꝭabūdare in omni ſenſu penitentiā faciendoSicut em̄ ex qͥnqꝫ ſenſibus peccamꝰ. ita ipſis debemꝰ facere penitentiā. In ocul̓ lachrimando. In auribus miſſas ⁊ ſermones audiendo. In odoratu viā dn̄i ſentiendo. Scut canis qui inſequit̉ leporem per odorē ſentit in biuio vn̄ tranſiuit. In guſtu in ieiunādo. In ſenſu tactus totū corpus affligendoBeatus vir qui in ſapientia morabit̉ qͣꝫtumad Credo in deū. ⁊ in ſenſu cogitabit circūſpectionē dei .ſ. penitendo. Eccl̓i. xiiij. ¶ Tercio probetis potiora. Bonum eſt corpus hominis. ſed melior eſt anīa. Ita bona ſūt opera bona corporis. ſed meliora ſunt anime .ſ.orationes deuote ⁊ contemplationes. Multi ſunt qui ex operibus miſericordie corporiſperdunt bona anime. quia negligunt nimisNon poſſunt audire ſermones que ē optimacontemplatio. ⁊ ſic de alijs. Propter hͦ ſcpͥſitapoſtolus ad Thimotheū qui faciebat magnas afflictiones corꝑis dicens. Exerce teipſum ad pietatē .ſ. ad ſpūalia. Nam corporalis exercitatio ad modicū vtilis ē. Pietas autē ad oīa vtilis eſt. ꝓmiſſionem habens viteque nunc eſt ⁊ future. pͥma ad Thimoth̓. iiij.