Feria ſecūdā rogationū
funicl̓is charitatꝭ. Sꝫ bn̄ aduertēdū ē quōquidā indeuoti huic corde nō adherēt. neccurāt eā īuocare. qꝛ videt̉ eis nimis dura etledit eos. qꝛ dura ē ſuꝑbis hūilitas. luxurioſis caſtitas. auaris liberalitas ⁊c̄. Id̓o talibꝰꝯſulit̉ ꝙ cū veſtibꝰ putridis ⁊ veteribꝰ .i. cuꝫvita ſua antiqua ⁊ pctīs putrida pctīs rememoratꝭ cū ꝯtritiōe ⁊ diſplicētia pctā ſua ponāt de qͥbꝰ dolēt. tūc tales cū deuotiōe hancinuocabūt miſericordiā ⁊ facilit̓ obtinebūt.Grego. ij. li. moraliū. Ille deo verā or̄onemexhibet qͥ ſemetip̄m qͣſi puluis ſic ſe hūiliatꝙ nihil ſibi ꝟtutis tribuit. Caſſiodorꝰ ſuperpͣs. Ad dn̄m cū tribularer. dicit. Dn̄s neſcitdifferre qd̓ cū cōpuncto corde ſenſerit ſupplicare. Et talis ſic in ſua ſupplicatiōe exauditꝰpoterit dicere. Qꝛ miſcd̓ia tua magna ē ſuꝑme. eruiſti aīaꝫ meā. pͣs. lxxxv. ¶ Circa tertiū dico. ꝙ inuocamꝰ dei miſcd̓iā .ſ. ſpūſſctīꝯͣ nr̄aꝫ maliciā vt nobis miſereat̉ ꝑ ſuū velle.Hoc magis exponit eccl̓ia di. Spūſſanctedeꝰ. miſerere nob̓. Ubi ponit tres rōes ꝓpterqͣs dꝫ nob̓ miſereri. Prīo qꝛ dat ſe ſine violētia. qꝛ ſpūs. Secūdo qꝛ dat ſe ſine p̄cio. qꝛ ſācte. Tertio qꝛ dat ſe ſiml̓ ⁊ oīa. qꝛ deꝰ. Huiꝰrei gr̄a ter cantamꝰ kyrie eleyſon. qꝛ cū magͣfiducia ꝓpter illa tria petimꝰ miſcd̓iā. Rō. qꝛqͥlibet facilit̓ trabit̉ ad illud ad qd̓ naturalit̓inclinat̉. Ideo ſpūſſanctꝰ miſeris peccatoribus ꝓpiciat̉ cui bonitas attribuit̉. Eſt enimamor pr̄is ad filiū. cui ꝓpriū ē miſereri. Auctoritas ad Ephe. ij. Deꝰ qͥ diues ē in miſericordia. ꝓpt̓ nimiā charitatē ſuā q̄ dilexit noscū eſſemꝰ mortui pctīs. viuificauit nos. Uidemus ꝙ dn̄i tꝑales ſuis ſubditis qͥ al̓s rebellauerūt ad ſuū ſeruitiū reuertētibꝰ ſt̓ miſericordes ⁊ pij. vt eos magꝭ alliciāt ⁊c̄. Siclegit̉ feciſſe Dauid. qͥ cuidā ꝓſtrato ⁊ cognoſcēti pctm̄ ſuū ⁊ miſericordiā poſtulāti. benigne locutꝰ eſt. Sil̓r ceterꝭ reuertētibꝰ qͥ eūfuerāt ꝑſecuti. ij. Reg xiij. de abſalone. Sicdeus pctōribꝰ qͥ multiplicit̓ eum offenderūtreuertētibꝰ ac miſericordiā poſtulātibꝰ vt benignꝰ īterponit benignitatē ſpūſſctī. cui cōuenit pctā remittere. Math̓. ix. Murmurabāt phariſei dicētes. Quare cū publicanis ⁊pctōribꝰ māducat magiſter veſter. Reſpondit dn̄s. Nō eſt opus valētibꝰ medicꝰ. ſꝫ male habentibꝰ. Euntes diſcite qͥd eſt. Miſericordiā volo ⁊ nō ſacrificiū. Ozee. vj.¶ Feria ſecūda in diebꝰ rogationū.¶ Sermo ſecūdus.
Etite et dabiturvobis. q̄rite ⁊ inuenietis. pulſate etaꝑiet̉ vob̓. Lu. xj. Iſti tres dies hodie cras ⁊ poſt cras dicunt̉ letanie grece. qd̓idē eſt qd̓ rogatiōes vl̓ p̄ces latine. qꝛ hodiegētes in oī loco vadūt ꝓceſſionalit̓ cātādo letātes ⁊ orādo. Sꝫ qͣre fit hͦ erit ẜmo pn̄s. ſꝫpͥmo ſalutet̉ ꝟ. Ma. ⁊c̄. Dic̄ xp̄s nob̓. Petite⁊ accipietis ⁊c̄. Subtilit̓ punctādo ꝟba inthemate. on̄dunt̉ tres rōes qͣre iſtis tribꝰ diebus fiūt iſte ꝓceſſiōes ⁊ cantamꝰ letanias.¶ Prima ratio eſt ad obtinendū ꝓſperitatem temporalem.Secūda ad poſſidendam ſanitatē corporalem.¶ Tertia ad retinendā vnitatē amicabilē.Prima rō tangit̉ in pͥma clauſula thematiscū d̓r. petite. Scd̓a cū d̓r. q̄rite. Tertia cū d̓rpulſate ⁊ aperiet̉ vob̓. Ecce h̓ ſūmarie totāmateriā p̄dicandā. ¶ Dico pͥmo ⁊c̄. ad obtinendū ꝓſperitatē tꝑalē. vt .ſ. habeamꝰ abundantiā bonoꝝ tꝑaliū .ſ. bladū in cāpis. vinūin vineis. ⁊ fructꝰ ī arboribꝰ. ⁊ velit nob̓ etiāꝯſeruare greges. Iō faciamꝰ mō iſtas ꝓceſſiones. Et magis ī iſto tꝑe paſcali qͣꝫ in alioduplici rōe. Prīa ē natural̓. Scd̓a theologicalis. Quātū ad pͥmā. qꝛ iſto tꝑe ſol aſcēditꝑ zodiacū. ⁊ ſic aſcēdendo trahit ad ſe vapores terre. qꝛ terra nūc caleſit ⁊ feruet ⁊ mittitſurſum vapores. ⁊ vapores ī media regioneq̄ eſt frigida. qꝛ nō eſt ibi reuerberatio radiorū ſolariū vt ī terra. ingroſſant̉. ꝯdenſant̉. etꝯgelant̉ ī lapides. generāt̉ tonitrua ⁊ fulgura. ⁊ tūc lapides cadūt ⁊ deſtruūt ⁊ deuaſtātbona terrenalia. blada. vineas fructꝰ ⁊c̄. Iōeſt ordinatū a ſanctis pr̄ibꝰ ꝙ in iſto tꝑe. maxime xp̄iani faciāt iſtas ꝓceſſiōes. ⁊ orandocurrāt ad dn̄m qͥ ſuꝑ totā naturā hꝫ dn̄iumvt velit naturā refrenare ⁊ bona terrena nobis ꝯcedere. Ecce rō naturalis qͣre facimꝰ hͦSꝫ vt rōem meliꝰ intelligatꝭ declarabo eaꝫvobis ꝑ qͣndā ſil̓itudinē. Erat qͥdā dn̄s diues ⁊ potēs qͥ hēbat multos filios paruos ⁊magnos. ⁊ habebat vnā captiuā ſeu ancillācui cōmiſerat claues panis vini et fructuū.⁊ omniū. Intantū ꝙ filij non poterant hr̄epanē nec vinū nec aliqd̓ niſi ꝑ manū eiꝰ .ſ. captiue. Que aliqn̄ erat ita crudel̓ ꝙ nolebatdare filijs dn̄i panē nec vinū. Filij aūt neſcientes qͥd aliud facerēt recurrebāt ad pr̄eꝫ vtcorrigeret captiuā. Ita ē de nobis. Dn̄s do