Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſecūdā rogationū

funicl̓is charitatꝭ. Sꝫ bn̄ aduertēdū ē quōquidā indeuoti huic corde adherēt. neccurāt īuocare. qꝛ videt̉ eis nimis dura etledit eos. qꝛ dura ē ſuꝑbis hūilitas. luxurioſis caſtitas. auaris liberalitas ⁊c̄. Id̓o talibꝰꝯſulit̉ veſtibꝰ putridis veteribꝰ .i. cuꝫvita ſua antiqua pctīs putrida pctīs rememoratꝭ ꝯtritiōe diſplicētia pctā ſua ponāt de qͥbꝰ dolēt. tūc tales deuotiōe hancinuocabūt miſericordiā facilit̓ obtinebūt.Grego. ij. li. moraliū. Ille deo verā or̄onemexhibet ſemetip̄m qͣſi puluis ſic ſe hūiliat nihil ſibi ꝟtutis tribuit. Caſſiodorꝰ ſuperpͣs. Ad dn̄m tribularer. dicit. Dn̄s neſcitdifferre qd̓ cōpuncto corde ſenſerit ſupplicare. Et talis ſic in ſua ſupplicatiōe exauditꝰpoterit dicere. Qꝛ miſcd̓ia tua magna ē ſuꝑme. eruiſti aīaꝫ meā. pͣs. lxxxv. Circa tertiū dico. inuocamꝰ dei miſcd̓iā .ſ. ſpūſſctīꝯͣ nr̄aꝫ maliciā vt nobis miſereat̉ ſuū velle.Hoc magis exponit eccl̓ia di. Spūſſanctedeꝰ. miſerere nob̓. Ubi ponit tres rōes ꝓpterqͣs dꝫ nob̓ miſereri. Prīo qꝛ dat ſe ſine violētia. qꝛ ſpūs. Secūdo qꝛ dat ſe ſine p̄cio. qꝛ ſācte. Tertio qꝛ dat ſe ſiml̓ oīa. qꝛ deꝰ. Huiꝰrei gr̄a ter cantamꝰ kyrie eleyſon. qꝛ magͣfiducia ꝓpter illa tria petimꝰ miſcd̓iā.. qꝛqͥlibet facilit̓ trabit̉ ad illud ad qd̓ naturalit̓inclinat̉. Ideo ſpūſſanctꝰ miſeris peccatoribus ꝓpiciat̉ cui bonitas attribuit̉. Eſt enimamor pr̄is ad filiū. cui ꝓpriū ē miſereri. Auctoritas ad Ephe. ij. Deꝰ diues ē in miſericordia. ꝓpt̓ nimiā charitatē ſuā dilexit nos eſſemꝰ mortui pctīs. viuificauit nos. Uidemus dn̄i tꝑales ſuis ſubditis al̓s rebellauerūt ad ſuū ſeruitiū reuertētibꝰ ſt̓ miſericordes pij. vt eos magꝭ alliciāt ⁊c̄. Siclegit̉ feciſſe Dauid. cuidā ꝓſtrato cognoſcēti pctm̄ ſuū miſericordiā poſtulāti. benigne locutꝰ eſt. Sil̓r ceterꝭ reuertētibꝰfuerāt ꝑſecuti. ij. Reg xiij. de abſalone. Sicdeus pctōribꝰ multiplicit̓ eum offenderūtreuertētibꝰ ac miſericordiā poſtulātibꝰ vt benignꝰ īterponit benignitatē ſpūſſctī. cuiuenit pctā remittere. Math̓. ix. Murmurabāt phariſei dicētes. Quare publicanispctōribꝰ māducat magiſter veſter. Reſpondit dn̄s. eſt opus valētibꝰ medicꝰ. ſꝫ male habentibꝰ. Euntes diſcite qͥd eſt. Miſericordiā volo ſacrificiū. Ozee. vj. Feria ſecūda in diebꝰ rogationū. Sermo ſecūdus.

Etite et dabiturvobis. q̄rite inuenietis. pulſate etaꝑiet̉ vob̓. Lu. xj. Iſti tres dies hodie cras poſt cras dicunt̉ letanie grece. qd̓idē eſt qd̓ rogatiōes vl̓ p̄ces latine. qꝛ hodiegētes in loco vadūt ꝓceſſionalit̓ cātādo letātes orādo. Sꝫ qͣre fit erit ẜmo pn̄s. ſꝫpͥmo ſalutet̉. Ma. ⁊c̄. Dic̄ xp̄s nob̓. Petite accipietis ⁊c̄. Subtilit̓ punctādo ꝟba inthemate. on̄dunt̉ tres rōes qͣre iſtis tribꝰ diebus fiūt iſte ꝓceſſiōes cantamꝰ letanias. Prima ratio eſt ad obtinendū ꝓſperitatem temporalem.Secūda ad poſſidendam ſanitatē corporalem. Tertia ad retinendā vnitatē amicabilē.Prima tangit̉ in pͥma clauſula thematis d̓r. petite. Scd̓a d̓r. q̄rite. Tertia d̓rpulſate aperiet̉ vob̓. Ecce ſūmarie totāmateriā p̄dicandā. Dico pͥmo ⁊c̄. ad obtinendū ꝓſperitatē tꝑalē. vt .ſ. habeamꝰ abundantiā bonoꝝ tꝑaliū .ſ. bladū in cāpis. vinūin vineis. fructꝰ ī arboribꝰ. velit nob̓ etiāꝯſeruare greges. faciamꝰ iſtas ꝓceſſiones. Et magis ī iſto tꝑe paſcali qͣꝫ in alioduplici rōe. Prīa ē natural̓. Scd̓a theologicalis. Quātū ad pͥmā. qꝛ iſto tꝑe ſol aſcēdit zodiacū. ſic aſcēdendo trahit ad ſe vapores terre. qꝛ terra nūc caleſit feruet mittitſurſum vapores. vapores ī media regione eſt frigida. qꝛ eſt ibi reuerberatio radio ſolariū vt ī terra. ingroſſant̉. ꝯdenſant̉. etꝯgelant̉ ī lapides. generāt̉ tonitrua fulgura. tūc lapides cadūt deſtruūt deuaſtātbona terrenalia. blada. vineas fructꝰ ⁊c̄.eſt ordinatū a ſanctis pr̄ibꝰ in iſto tꝑe. maxime xp̄iani faciāt iſtas ꝓceſſiōes. orandocurrāt ad dn̄m ſuꝑ totā naturā hꝫ dn̄iumvt velit naturā refrenare bona terrena nobis ꝯcedere. Ecce naturalis qͣre facimꝰSꝫ vt rōem meliꝰ intelligatꝭ declarabo eaꝫvobis qͣndā ſil̓itudinē. Erat qͥdā dn̄s diues potēs hēbat multos filios paruosmagnos. habebat vnā captiuā ſeu ancillācui cōmiſerat claues panis vini et fructuū. omniū. Intantū filij non poterant hr̄epanē nec vinū nec aliqd̓ niſi manū eiꝰ .ſ. captiue. Que aliqn̄ erat ita crudel̓ nolebatdare filijs dn̄i panē nec vinū. Filij aūt neſcientes qͥd aliud facerēt recurrebāt ad pr̄eꝫ vtcorrigeret captiuā. Ita ē de nobis. Dn̄s do