Sermo. I.

nec fructꝰ ī arboribꝰ. nec pecuniā ī marſubioniſi deꝰ. Idē d̓ clericꝭ ⁊ religioſis. faciāt officium ſuū diligēter. qꝛ nō deficiēt eis indumenta nec eſce. qꝛ pr̄ ꝓuidebit. Sed mō plꝰ ꝯfidimus d̓ vno infideli iudeo qͣꝫ de deo pr̄e nr̄o.Si em̄ iudeꝰ cū inſtr̄o publico ꝓmiſit vobiscentū florenos dare qͦlibet anno. dicitꝭ vos.O bn̄ ē mihi. pluat vel nō. ſecurꝰ ſū ego. ⁊ nonꝯfiditis de deo qͥ vobis ꝓmiſit ⁊ voluntarieſe obligauit ad dādū nobis. nō ſolū centū florenos ſed oīa neceſſaria. Inſtr̄m receperuntquattuor notarij maiores .ſ. qͣttuor euangeliſte. Ecce clauſula. Petite ⁊ dabit̉. q̄rite ⁊ īuenietis. Ois em̄ qͥ petit accipit. et qͥ q̄rit inuenit. Lu. xj. Et nō ꝯfidimꝰ cū tanto inſtr̄o. Dicatis vos vſurarij. qͣre ꝯgregatis tot pecunias ⁊c̄. Nūqͥd ꝓmiſit vobis deꝰ ꝓuidere. Rn̄debit. ponēdo ciſtā plenā de bonis florenis. dehoc ꝯfido ego. Idē ſi dicat̉ clerico O qͣre facitꝭ tot incōueniētia vendēdo ſacr̄a. negociādo. mutuādo ⁊c̄. faciatis bn̄ officium vr̄m. qꝛdeꝰ ꝓuidebit. Beatꝰ qͥ tenebit vitā ſuā talit̉ ꝙnō faciat tales excuſatōes ī pctīs. Idē de religioſis. Si d̓r. O quare ꝯgregatis pecunias ⁊c̄. rn̄det. O qꝛ ordo non ꝓuidebit bn̄. necdat neceſſaria ⁊c̄. faciatꝭ officiū vr̄m diligēter.et ẜuetis regulā. qꝛ citiꝰ ꝑmittet deꝰ celū cadere qͣꝫ ꝙ vobis deficiat. Cōfidamꝰ gͦ de deo patre nr̄o. De hac ꝯfidentia dicit Ioh̓es. Chariſſimi ſi cor nr̄m nō rep̄hēderit nos. fiduciāhabemꝰ ad dn̄m vt qͥcqͥd petierimus accipiemus ab eo. qm̄ mādata eiꝰ cuſtodimꝰ. Ecceratio. pͥma canonica Ioh̓. iij. Nota. Si cornr̄m non rep̄henderit nos .ſ. de aliquo peccato. Quādo vultis petere aliquā gr̄am pͥmovideatis ſi cor veſtꝝ rep̄hēdit vos. qꝛ ſi ī peccato eſtis. nō eſſetis filij ſed inimici dei. Inimicꝰ aūt nō debet ꝯfidere de inimico ꝙ det ſibi neceſſaria ſed aduerſa. Ideo quādo tꝑe ſiccitatis mortalitatū vel alterius incōmoditatis fiūt ꝓceſſiones petūt homines. ſed multotiēs nō recipiūt. qꝛ dimittūt illud qd̓ ē pͥncipale .ſ. ꝯfeſſionē ⁊ correctiones peccatoruꝫpublicoꝝ. Ideo dicit ſcpͥtura. Petitis ⁊ nonaccipitis eo ꝙ male petitis. Iaco. iiij. Quādiu em̄ ferrū eſt in vulnere ſeu in corꝑe nihilvalebit medicina. Ita qͣꝫdiu ferrū peccati ēin hoīe nihil valet medicina ꝓceſſionū ⁊c̄. Ecce quare dicit. ſi cor noſtꝝ ⁊c̄. Tercia ꝯditio ēpetere vtiliter et ſalubriter. quod tangit̉ ibi. īnomine meo. Nomen xp̄i ē Ih̓s. qd̓ idē ē qd̓falꝰ vel ſaluatio. Petimꝰ em̄ in noīe Ih̓ū quā

do petimꝰ ſalutē vel que ꝑtinent ad ſalutē velad ſaluatōem. Quia multotiens petimꝰ ꝑſeueranter et ꝯfidenter ⁊ nō vtiliter. et ideo nōobtinemꝰ. Talia pōt petere filiꝰ a pr̄e que nōobtineret. Si em̄ filiꝰ egroiꝰ de magna febrepetit a pr̄e vinū vel fructꝰ vel alia ſibi ꝯtraria⁊ nociua. pater nullo modo dabit ſibi quantumcūqꝫ petit et ploret. quia pater ſcit ꝙ eētſibi mors. licꝫ hoc filiꝰ ignoret. Ita de nobismulti multa petunt. et deus ſcit ꝙ nō eſſet ſibi vtile. ideo nō dat. Verbi gr̄a Multi infirmi in mūdo ſunt qͥ petūt a deo ſanitatē quāipſe non vult dare. Ratio eſt. quia cū ipſi ſūtinfirmi ſunt humiles: orant. nō curant d̓ peccatis. Qui ſi eſſent ſani eſſent ſuꝑbi. nō curarent de deo. darent ſe peccatis. Idē de multis ignorantibꝰ qui petūt ſcientiā. ⁊ non obtinent. qꝛ deꝰ ſcit ꝙ ſi habereūt eſſent ſuꝑbi. qꝛſcientia inflat. jͣ. Coꝝ. viij. ſtatim deſpicerentalios ⁊ vellent magiſtrari vel ep̄ari ⁊ damnarent̉. Aliqͥ petūt diuitias aliqͥ officia et bn̄ficia ⁊ dignitates dicētes. O quot bona facerem ſi hoc haberē. ⁊ non obtinēt. qꝛ deꝰ ſcitꝙ ſtatim acciperēt bonā mulierē ⁊ vnā ꝯcubinā Sed dat meliora. ſicut pr̄ non dat filioegroto vinū qd̓ petit. qꝛ ſibi noceret. ſꝫ datſibi meliꝰ .ſ. reſtaurādi ⁊c̄. Dicat̉ exemplū d̓ beato Paulo qͥ habebat grauē infirmitateꝫ inlatere .ſ. pūctōes. qͥ aliqͦtiēs nō poterat ꝑ multos dies celebrare nec predicare. ⁊ curabatomnes infirmitates. ſuſcitabat mortuos. etſeipſum non poterat curare. īmo qn̄ dicebatIh̓s ih̓s ih̓s. infirmitas augmentabat̉. Bn̄debebat admirari et poterat dicere. quomōportabāt ſibi infirmos ad curādū ſi nō poſſūcurare meip̄ꝫ. De hͦ dicit ipſemet. Ne magnitudo reuelationū extollat me. datꝰ ē mihi ſtimulꝰ carnis mee angelꝰ ſathane qͥ me colaphiſet ꝓpt̓ qd̓ ter dn̄m rogaui vt diſcederet a me.Et dixit mihi. Sufficit tibi gr̄a mea. Nā ꝟtus ī infirmitate ꝑficit̉. ij. Cor. xij. Illa em̄ infirmitas erat qͣſi frenū qͦ hūiliabat̉. de qͣ infirmitate dic̄ Beda. Si apl̓s hac caruiſſet. ſaluus eē nō poſſꝫ. Neceſſariū ē gͦ ꝙ petamꝰ ī nomīe ih̓u .ſ. vtilit̓. ⁊ tūc ſine dubio obtinebimꝰAuc̄tas. Qd̓cūqꝫ: nota vtilit̓: petieritis pr̄eꝫin noīe meo hͦ faciā. Ioh̓. xiiij. Quantuꝫ adſcd̓aꝫ ꝯſolatōꝫ. Xp̄s ꝓmiſit apl̓is declaratōꝫſcpͥture tā veterꝭ qͣꝫ noui teſtamēti ⁊ clarā noticiā. O qͣlis ꝯſolatio eſſet ruſtico ignorāti ſiꝓmittere t̉ ſibi. Cras vos ſcietis tātū quātuꝫvnꝰ mgr̄ in theologia. vel quātū Aug. ſciuit.