Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. V.

tionē pnīe. Dn̄s ih̓s ī tꝑe pnīe .ſ. ī die venerꝭſancta recepit qͥnqꝫ plagas pͥncipales. poſtreſurrectōꝫ ī tꝑe paſcali ip̄as voluit retinereſꝫ ita magͣs ſic̄ qn̄ ip̄as recepit. ſic nos īpore pnīe .ſ. ī. xl. recipimꝰ qͥnqꝫ plagas ī qͥbꝰſiſtit tota pnīa. Et tꝑe carnali paſchalidēmꝰ eas retinere. licꝫ non ita magͣs fortes.Prīa plaga fuit ꝯtritio doloroſa pctīsmiſſis. ſi bonꝰ xp̄ianꝰ es ī. xl. doluiſti pctīs.De iſta plaga dꝫ nūc remanere ſignū .ſ. ꝓpoſi redeūdi ad pctā. Sūt ml̓ti credūtſolū in qͣdrageſima dn̄t facere pnīam. ⁊c̄. imo tꝑe neceſſariū eſt cauere a pctīs. xp̄usdixit Uade am. no. pec. Ioh̓. viij. Scd̓aplaga fuit ꝯfeſſio pudoroſa. Et illa plaga d̓r.qꝛ doloroſuꝫ ē ſeip̄m diffamare. De iſto eſt tenendū ſignū die dn̄ica ſitꝭ in ꝯfeſſiōe miſſeqm̄ illa ꝯfeſſio ſignū eſt illiꝰ plage .ſ. ꝯfeſſiōisin qͣdrageſima. vob̓ d̓r an̄ miſſam ꝯfiteor ſacerdos dꝫ eſſe ꝯfeſſus ſacramentalit̓ ſimortalit̓ cōmiſit. ⁊c̄. dd̓. pͣs. xcix. Populꝰeiꝰ oues paſcue eiꝰ ītroite por. eiꝰ ī ꝯfeſſiōe.Tertia plaga ē afflictio doloroſa .ſ. ieiunare. comedere carnes plaga ē doloroſaſuetꝭ. ⁊c̄. Signū retētiōis hꝰ plage ē tꝑantiain cibo potu. Itē. vt ieiuni veniatꝭ ad miſſam in die dn̄ica. Qui hꝫ loqͥ rege vl̓ papa bibit an̄ ⁊c̄. Et tal̓ p̄t dicere. Dirigat̉ dn̄eorō mea. ſic̄ incē. ī ꝯſpe. t. pͣs. cxl. Quarta plaga ē reſtitutio copioſa. Signū retinēdi hꝰ ē cet̓o facere vſurā. nec ſimoniā. nec rapinānec furtū. nec retīere mercedē eis debitā. nec inuētā. nec decīas. nec pͥmitias. nec bonaeccīe. nec hoſpitaliū. nec defūctoꝝ. iuxta illd̓apl̓i. Qui furabat̉ furet̉. magꝭ āt laboroꝑando māibꝰ ſuis qd̓ bonū ē ⁊c̄. ad Eph̓. iiij.Quīta plaga ē remiſſio īiurioſa .ſ. remittere īiurias. Iſta ē plaga laterꝭ reſpicit cor. doloroſa plaga ē. Signū r̄tinēdi hꝰ ē ne cet̓oportēꝰ odiū. corē. ⁊c̄. ſꝫ pacē amorē vnita ꝯcordiā. In cogͦſcēt oēs mei eſtisdiſcipl̓i ſi dilec. ha. ad inuicē. Ioh̓. xiij. Uel.Hec mādo vo. vt diligatꝭ īuicē ſic̄ dilexi vosIo. xv. De his ſignis d̓t Ber. Data ſūt q̄daꝫſigͣ et indicia māifeſta ſaltē vt īdubitabile ſit nūero electoꝝ ī ſigͣ ꝑmāſerīt. Nota hāc materiā cicatricibꝰ. rōes ꝓpt̓ qͣs cicatrices ẜuauit xp̄s ī et̓nū ī eo ꝑmāſuras. qͣsvt Beda ſuꝑ Lu. d̓tn̄ ex īpotētia curādi ẜuauit. ſꝫ vt ī ꝑpetuū victorie ſue circūferat triūphū. Tāgit be. Tho. iij. ꝑte. q. liiij. ar. vl. to. De eadē Sermo. v.

Oli eſſe incredulꝰſꝫ fidel̓. Io. xx. Sermo nr̄ erit dedam̄to bone vite .ſ. fid̓ catholica.Sꝫ pͥmo ſalutet̉. ma. Pro cꝰ declaratiōe etmaterie ītroductōe ſciēdū doctrīa cōis eſt certa ꝟa ī ſacra theologia a pͥncipiodi ſꝑ fuit neceſſariū ad ſaluatōꝫ fidē hr̄e d̓oſine nullꝰ potuit hr̄e gr̄am dei nec in aliomūdo gl̓am ſꝫ diuerſimode. qm̄ tꝑe legꝭ nat̉eſuffecit fides explicita. poterat hr̄i ī intellectu nat̉ali ſine libris .ſ. credere pͥmo vnū deūqꝛ ītellectu nat̉ali p̄t cogͦſci ſic̄ cogͦſcit̉ potentia dn̄i ī edificio magne domꝰ. Scd̓o ip̄e eſtdeꝰ iuſtꝰ retributor. ⁊c̄. Hi duo articuli fuer̄tſꝑ neceſſarij ad credēdū. Auc̄tas. Sine fideīpoſſibile eſt placere d̓o Credere em̄ oꝑtet accedentē ad deū. qꝛ ē. inqͥrētibꝰ ſe remunerator ſit. ad Heb̓. xj. qm̄ iuſtꝰ dn̄s bonis ẜuitoribus r̄tribuit bona. mal̓ dat punitōeꝫ. Tꝑeaūt legꝭ moyſi debuer̄t hr̄e maiorē fidē explicitā triū articuloꝝ .ſ. p̄dictoꝝ duoꝝ deꝰ ē ē remunerator Tertio credere deꝰ deberet mittere filiū ſaluatorē md̓i. qꝛ fuit clarereuelatū ī lege ſcpͥture De dd̓ Qui ānuciatv̓bū ſuū iacob. iuſticias iu. ſu. iſrl̓. pͣs. cxlvij.Nota. v̓bū ſuū .ſ. illd̓ de Io. j. In pͥn. erat ⁊c̄. Et v̓bū caro factū ē. Alia ſecreta fidei tenebāt̉ ſcire niſi magni lr̄ati. Sꝫpore legꝭ gr̄e tenemur credere plꝰ .ſ. xij. articulos fidei. publicatos declaratos ī eccl̓iadei. athanaſiꝰ. Quicūqꝫ vult ſaluus eſſe.an̄ oīa opꝰ eſt vt teneat catholicā fidē Quamniſi qͥſqꝫ ītegrā īuiolatāqꝫ ẜuauerit. ſaluꝰ eſſe poterit Exqͦ fides ē ita neceſſaria ad ſaluationē. dic̄ thēa cuilibet xp̄iano. Noli incredulꝰ ſꝫ fidel̓. pꝫ thēa. Fides catholica ē anob̓ credēda tripl̓r .ſ. ſimpl̓r ſine diſputatōneplenarie ſine diminutōe. firmit̉ ſine dubitation. Et qͣlibet d̓t thēa. Noli īcredulꝰ. ⁊c̄.De pͥmo dēmꝰ cred̓e fidē catholicā ſimpl̓r.ſine diſputatōe vl̓ ꝯͣdictōe. Cred̓e ſimpl̓r eſtqn̄ credit alicui ſimplici ꝟbo ſine iuram̄to ſine teſtibꝰ re mirabili. ī ſibi fit magnꝰhonor Hūc honorē dēmꝰ nos facere dn̄o nr̄oih̓u xp̄o credēdo ſimpl̓r ſuo ſīpliciꝟbo ſinebatōe iuram̄to d̓mōſtratōe teſtibꝰ fallip̄t nec fallere nec mēdaciū dicere. Tal̓ ſimplex credētia ē ml̓tū meritoria ncc̄aria.qꝛ ꝟitas fid̓i ſeu ꝟitates fid̓i ſūt altiſſime trāſcēdētes. intm̄ ītellectu nat̉ali poſſūtp̄hendi. oꝫ credere ſimpl̓r ſine diſputatiōe