Sermo. V.
tionē pnīe. Dn̄s ih̓s ī tꝑe pnīe .ſ. ī die venerꝭſancta recepit qͥnqꝫ plagas pͥncipales. ⁊ poſtreſurrectōꝫ ī tꝑe paſcali ip̄as voluit retinereſꝫ nō ita magͣs ſic̄ qn̄ ip̄as recepit. ſic nos ī tēpore pnīe .ſ. ī. xl. recipimꝰ qͥnqꝫ plagas ī qͥbꝰ cōſiſtit tota pnīa. Et mō tꝑe carnali ⁊ paſchalidēmꝰ eas retinere. licꝫ non ita magͣs ⁊ fortes.Prīa plaga fuit ꝯtritio doloroſa d̓ pctīs cōmiſſis. ſi bonꝰ xp̄ianꝰ es ī. xl. doluiſti d̓ pctīs.De iſta plaga dꝫ nūc remanere ſignū .ſ. ꝓpoſitū nō redeūdi ad pctā. Sūt ml̓ti qͥ credūt ꝙſolū in qͣdrageſima dn̄t facere pnīam. ⁊c̄. imooī tꝑe neceſſariū eſt cauere a pctīs. Iō xp̄usdixit Uade ⁊ iā am. no. pec. Ioh̓. viij. Scd̓aplaga fuit ꝯfeſſio pudoroſa. Et illa plaga d̓r.qꝛ doloroſuꝫ ē ſeip̄m diffamare. De iſto eſt tenendū ſignū ꝙ die dn̄ica ſitꝭ in ꝯfeſſiōe miſſeqm̄ illa ꝯfeſſio ſignū eſt illiꝰ plage .ſ. ꝯfeſſiōisin qͣdrageſima. iō ꝓ vob̓ d̓r an̄ miſſam ꝯfiteorNā ſacerdos dꝫ eſſe ꝯfeſſus ſacramentalit̓ ſimortalit̓ cōmiſit. ⁊c̄. Iō dd̓. pͣs. xcix. Populꝰeiꝰ ⁊ oues paſcue eiꝰ ītroite por. eiꝰ ī ꝯfeſſiōe.Tertia plaga ē afflictio doloroſa .ſ. ieiunare.Nō comedere carnes plaga ē doloroſa n̄ cōſuetꝭ. ⁊c̄. Signū retētiōis hꝰ plage ē tꝑantiain cibo ⁊ potu. Itē. vt ieiuni veniatꝭ ad miſſam in die dn̄ica. Qui hꝫ loqͥ cū rege vl̓ papanō bibit an̄ ⁊c̄. Et tal̓ p̄t dicere. Dirigat̉ dn̄eorō mea. ſic̄ incē. ī ꝯſpe. t. pͣs. cxl. Quarta plaga ē reſtitutio copioſa. Signū retinēdi hꝰ ēd̓ cet̓o n̄ facere vſurā. nec ſimoniā. nec rapinānec furtū. nec retīere mercedē eis debitā. necrē inuētā. nec decīas. nec pͥmitias. nec bonaeccīe. nec hoſpitaliū. nec defūctoꝝ. iuxta illd̓apl̓i. Qui furabat̉ iā nō furet̉. magꝭ āt laboroꝑando māibꝰ ſuis qd̓ bonū ē ⁊c̄. ad Eph̓. iiij.Quīta plaga ē remiſſio īiurioſa .ſ. remittere īiurias. Iſta ē plaga laterꝭ q̄ reſpicit cor. ⁊ doloroſa plaga ē. Signū r̄tinēdi hꝰ ē ne d̓ cet̓oportēꝰ odiū. rā corē. ⁊c̄. ſꝫ pacē ⁊ amorē ⁊ vnitatē ⁊ ꝯcordiā. In hͦ eī cogͦſcēt oēs ꝙ mei eſtisdiſcipl̓i ſi dilec. ha. ad inuicē. Ioh̓. xiij. Uel.Hec mādo vo. vt diligatꝭ īuicē ſic̄ dilexi vosIo. xv. De his ſignis d̓t Ber. Data ſūt q̄daꝫſigͣ et indicia māifeſta ſaltē vt īdubitabile ſiteū eē d̓ nūero electoꝝ ī qͦ h̓ ſigͣ ꝑmāſerīt. Nota hāc materiā d̓ cicatricibꝰ. ⁊ rōes ꝓpt̓ qͣs cicatrices ẜuauit xp̄s ī et̓nū ī eo ꝑmāſuras. qͣsvt Beda ſuꝑ Lu. d̓tn̄ ex īpotētia curādi ẜuauit. ſꝫ vt ī ꝑpetuū victorie ſue circūferat triūphū. Tāgit be. Tho. iij. ꝑte. q. liiij. ar. vl. ꝑ to.¶ De eadē Sermo. v.
Oli eſſe incredulꝰſꝫ fidel̓. Io. xx. Sermo nr̄ erit de fūdam̄to bone vite .ſ. d̓ fid̓ catholica.Sꝫ pͥmo ſalutet̉ ꝟ. ma. Pro cꝰ declaratiōe etmaterie ītroductōe ſciēdū ꝙ doctrīa cōis eſt⁊ certa ⁊ ꝟa ī ſacra theologia ꝙ a pͥncipio mūdi ſꝑ fuit neceſſariū ad ſaluatōꝫ fidē hr̄e d̓ d̓oſine q̄ nullꝰ potuit h̓ hr̄e gr̄am dei nec in aliomūdo gl̓am ſꝫ diuerſimode. qm̄ tꝑe legꝭ nat̉eſuffecit fides explicita. q̄ poterat hr̄i ī intellectu nat̉ali ſine libris .ſ. credere pͥmo vnū deūqꝛ ītellectu nat̉ali p̄t cogͦſci ſic̄ cogͦſcit̉ potentia dn̄i ī edificio magne domꝰ. Scd̓o ip̄e eſtdeꝰ iuſtꝰ retributor. ⁊c̄. Hi duo articuli fuer̄tſꝑ neceſſarij ad credēdū. Auc̄tas. Sine fideīpoſſibile eſt placere d̓o Credere em̄ oꝑtet accedentē ad deū. qꝛ ē. ⁊ inqͥrētibꝰ ſe remunerator ſit. ad Heb̓. xj. qm̄ iuſtꝰ dn̄s bonis ẜuitoribus r̄tribuit bona. ⁊ mal̓ dat punitōeꝫ. Tꝑeaūt legꝭ moyſi debuer̄t hr̄e maiorē fidē explicitā triū articuloꝝ .ſ. p̄dictoꝝ duoꝝ ꝙ deꝰ ē ⁊ꝙ ē remunerator Tertio credere ꝙ deꝰ deberet mittere filiū ſaluatorē md̓i. qꝛ hͦ fuit clarereuelatū ī lege ſcpͥture De hͦ dd̓ Qui ānuciatv̓bū ſuū iacob. iuſticias ⁊ iu. ſu. iſrl̓. pͣs. cxlvij.Nota. v̓bū ſuū .ſ. illd̓ de qͦ Io. j. In pͥn. erat ꝟbū ⁊c̄. Et v̓bū caro factū ē. Alia ſecreta fideinō tenebāt̉ ſcire niſi magni lr̄ati. Sꝫ mō tēpore legꝭ gr̄e tenemur credere plꝰ .ſ. xij. articulos fidei. iā publicatos ⁊ declaratos ī eccl̓iadei. Iō athanaſiꝰ. Quicūqꝫ vult ſaluus eſſe.an̄ oīa opꝰ eſt vt teneat catholicā fidē Quamniſi qͥſqꝫ ītegrā īuiolatāqꝫ ẜuauerit. ſaluꝰ eſſenō poterit Exqͦ fides ē ita neceſſaria ad ſaluationē. iō dic̄ thēa cuilibet xp̄iano. Noli eē incredulꝰ ſꝫ fidel̓. pꝫ thēa. Fides catholica ē anob̓ credēda tripl̓r .ſ. ſimpl̓r ſine diſputatōneplenarie ſine diminutōe. firmit̉ ſine dubitation. Et ꝓ qͣlibet d̓t thēa. Noli eē īcredulꝰ. ⁊c̄.De pͥmo ꝙ dēmꝰ cred̓e fidē catholicā ſimpl̓r.ſine diſputatōe vl̓ ꝯͣdictōe. Cred̓e ſimpl̓r eſtqn̄ hō credit alicui ſimplici ꝟbo ſine iuram̄to ⁊ ſine teſtibꝰ d̓ re mirabili. ī qͦ ſibi fit magnꝰhonor Hūc honorē dēmꝰ nos facere dn̄o nr̄oih̓u xp̄o credēdo ſimpl̓r ſuo ſīpliciꝟbo ſine ꝓbatōe iuram̄to d̓mōſtratōe ⁊ teſtibꝰ ꝙ falli n̄p̄t nec fallere nec mēdaciū dicere. Tal̓ ſimplex credētia ē ml̓tū meritoria ⁊ ncc̄aria. Rōqꝛ ꝟitas fid̓i ſeu ꝟitates fid̓i ſūt altiſſime ⁊ trāſcēdētes. intm̄ ꝙ ītellectu nat̉ali n̄ poſſūt cōp̄hendi. iō oꝫ credere ſimpl̓r ſine diſputatiōe