Sermo. I.
panis cognouerūt eū. Lu. xxiiij. Cognouerūt ꝙ vere ſurrexerat a mortuis. Moraliterī hoc poſſumꝰ cognoſcere ſi vere ſurreximꝰa morte culpe. Panis em̄ in ſacra ſcpͥtura ſignat ꝓuiſionē corꝑalē. Un̄ dixit deus ade.Gen̄. iij. In ſudore vultꝰ tui veſcerꝭ pane tuoSumit̉ h̓ panis ꝓ tota ꝓuiſiōe. Si gͦ frāgitis panē de bonis vr̄is dādo pauꝑibꝰ verecūdis ⁊c̄. ſignū eſt ꝙ viuitis. Unde ſcpͥturaThob̓. xij. Elemoſyna a morte liberat. ⁊ ip̄aeſt que peccata purgat. ⁊ facit inuenire vitāeternā. ¶ Nonū argumentū fuit ꝑ teſtimoniū ſcpͥture .ſ. ꝑ ſcripture impletionē. quādoaperuit illis ſenſuꝫ vt intelligerēt ſcpͥturas.Luc̄. vlti. Quia ſic oportebat pati xp̄m. ⁊ itaintrare in gloriā ſuā. Quia ita fuerat figuratū. qꝛ qn̄ deꝰ formauit adam obdormiuit. ⁊tūc accepit coſtā de qͣ formauit euā Ita xp̄sdebuit dormire in cruce ⁊ aperiri latus de qͦexiuit ſanguis ⁊ aqua. vn̄ formata eſt eccl̓ia.Item tꝑe Noe ſaluati ſūt aliqͥ homīes aues⁊ iumēta ī archa a diluuio. Archa fuit cruxvt ſaluent̉ gentes a diluuio pctōꝝ ⁊ viciorūin qua ⁊ ꝑ quā ſaluant̉ homīes lr̄ati. ⁊ auesſcꝫ cōtemplatiui. ⁊ iumenta .ſ. homines terreni. Idem de ſerpente eneo. Numeri. xxj.Signū fuit xp̄i vt gentes euaderēt a morſibus ſerpentis inferni ⁊c̄. Moraliter ſic perſcpͥturarū impletionē patet noſtra reſurrectio ſpiritualis. Tota ꝑfectio ſcripture conſiſtit in obſeruātia decē p̄ceptorū legis. Siergo ſeruamꝰ decē p̄cepta ſignū eſt vite. IōChriſtus Mathei. x. Si vis ad vitā ingredi: ſerua mādata ⁊c̄.¶ Dominica in albis .ſ. in octauis paſce.¶ Sermo primus.Oſt dies octo itep Lrum venit ieſus. Iohānis. xx. Uerbum ꝓpoſitum ẜm intellectū hiſtoricum vel litteralē loquit̉ de aduentu chriſti⁊ de apparitione quā fecit vt ꝯuerteret Thomā apoſtolū incredulū. Id̓o ne damnaret̉chriſtꝰ iterū poſt octo dies apparuit ei. Hocdicit thema. Poſt octo dies iteꝝ ⁊c̄. Scd̓mꝟo intellectū myſticū ⁊ ſpiritualē thema loquit̉ de aduētu chriſti in animā ad iuſtificādum eā de peccato. ⁊ ad dandū gratiā ſibi ⁊bn̄dictionē. Et iſtos duos intellectus volonūc declarare in p̄ſenti ẜmone. Iuxta pͥmūintellectū litteralē dicat̉ hiſtoria euangelij
te ſpiritūſanctū. Anhelitus habet duas cōditiōes. qꝛ eſt calidꝰ ⁊ humidꝰ. Hec duo datſpūſſanctꝰ. Primo dat caliditatē amoris etdeuotiōis. Secūdo dat humiditatē cōtritionis ⁊ lachrymarū. Hi duo ſunt effectusſpūſſancti. Xp̄s ꝟo inſufflauit. innuēs ꝙ ſpirituſſanctꝰ nō ſolū ꝓcedit a patre. ſed etiā abip̄o. dans apoſtolis ⁊ p̄ſb̓ris poteſtatē remittendi peccata dicēs. Quoꝝ remiſeritis peccata ⁊c̄. Ex iſta xp̄i cōmiſſiōe ſacerdotes poſſunt remittere peccata inſtrumētaliter. quiaxp̄s remittit pͥncipaliter. In iſta xp̄i apparitione Thomas nō erat cū alijs diſcipulis.qui dixerūt thome. Uidimꝰ dn̄m. Qui reſpōdit dicēs. Niſi videro in manibꝰ ⁊c̄. Ac ſivellet dicere. reſurgat ip̄e nūc: Certe nō credo. qꝛ cū pepēdit adhuc viuꝰ in cruce. ⁊ iudei dicebāt ſibi. Si rex iſrael ⁊c̄. ⁊ offerebātſibi ꝯuerſionē ſuam nō potuit deſcēdere decruce. Quomō ergo mortuꝰ potuit exire declauſo monumēto ⁊ cuſtodito. Dico vob̓ ꝙniſi videro ⁊c̄. Ecce quō Thomas erat dubius ⁊ minꝰ credēs. itantū ꝙ ſi ī incredētiatali fuiſſet mortuꝰ fuiſſet eternaliter damnatus. Cogito ego ⁊ vobis hoc dico. fortaſſisꝙ ꝑ totā hebdomadā apoſtoli laborauerūtad ip̄m cōuertendū. Etiā ꝟgo maria et magdalena. ⁊ thomas verecūdabat̉ forte coraꝫvirgine Maria negare. ſed retro forte dicebat. Nūquid mater diceret vnū mendaciūpro filio ſuo. Uidēs xp̄s ꝙ nec apoſtoli necmater ſua poterāt ip̄m ꝯuertere. ip̄emet xp̄smiſcd̓ia motꝰ. Poſt octo dies .ſ. a pͥma apparitiōe venit. ⁊ ianuis clauſis intrauit dicēsPax vobis. ¶ Secretū huiꝰ nota ꝙ ih̓s tribus vicibꝰ ſalutauit apoſtolos in euāgeliohodierno. ad docendū ꝙ omne bonū cōmunitatis ſi debet ꝯſeruari in bono tres pacesdebet hr̄e. Prima inter maiores ⁊ minores.ſcꝫ ſupportādo minores ⁊ honorādo maiores. Secūda int̓ maiores ⁊ maiores debeteſſe cōcordia ⁊ charitas. vt in charitate bona intēdant bonū cōmune. Tertia pax īterminores ⁊ minores. vt inter ſe cōcordēt. Iōdixit tribꝰ vicibꝰ. Pax vobis. pax vobis. paxvob̓. No. quō potuit xp̄s dicere thome. Nōne tu es ille qͥ noluiſti credere meaꝫ reſurrectionē. Rn̄dit Thomas. īmo dn̄e ego credoTu es deus meꝰ ⁊ dn̄s meꝰ. O qualē verecundiā habuit d̓ ſua incredulitate thomasquādo vidit xp̄m. ⁊ xp̄s vocauit eum dicēs.Infer digitū tuum ⁊c̄. Et thomas credidit