Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. I.

panis cognouerūt. Lu. xxiiij. Cognouerūt vere ſurrexerat a mortuis. Moraliterī hoc poſſumꝰ cognoſcere ſi vere ſurreximꝰa morte culpe. Panis em̄ in ſacra ſcpͥtura ſignat ꝓuiſionē corꝑalē. Un̄ dixit deus ade.Gen̄. iij. In ſudore vultꝰ tui veſcerꝭ pane tuoSumit̉ panis tota ꝓuiſiōe. Si frāgitis panē de bonis vr̄is dādo pauꝑibꝰ verecūdis ⁊c̄. ſignū eſt viuitis. Unde ſcpͥturaThob̓. xij. Elemoſyna a morte liberat. ip̄aeſt que peccata purgat. facit inuenire vitāeternā. Nonū argumentū fuit teſtimoniū ſcpͥture .ſ. ſcripture impletionē. quādoaperuit illis ſenſuꝫ vt intelligerēt ſcpͥturas.Luc̄. vlti. Quia ſic oportebat pati xp̄m. itaintrare in gloriā ſuā. Quia ita fuerat figura. qꝛ qn̄ deꝰ formauit adam obdormiuit.tūc accepit coſtā de formauit euā Ita xp̄sdebuit dormire in cruce aperiri latus deexiuit ſanguis aqua. vn̄ formata eſt eccl̓ia.Item tꝑe Noe ſaluati ſūt aliqͥ homīes aues iumēta ī archa a diluuio. Archa fuit cruxvt ſaluent̉ gentes a diluuio pctōꝝ viciorūin qua quā ſaluant̉ homīes lr̄ati. auesſcꝫ cōtemplatiui. iumenta .ſ. homines terreni. Idem de ſerpente eneo. Numeri. xxj.Signū fuit xp̄i vt gentes euaderēt a morſibus ſerpentis inferni ⁊c̄. Moraliter ſic perſcpͥturarū impletionē patet noſtra reſurrectio ſpiritualis. Tota ꝑfectio ſcripture conſiſtit in obſeruātia decē p̄ceptorū legis. Siergo ſeruamꝰ decē p̄cepta ſignū eſt vite.Chriſtus Mathei. x. Si vis ad vitā ingredi: ſerua mādata ⁊c̄. Dominica in albis .ſ. in octauis paſce. Sermo primus.Oſt dies octo itep Lrum venit ieſus. Iohānis. xx. Uerbum ꝓpoſitum ẜm intellectū hiſtoricum vel litteralē loquit̉ de aduentu chriſti de apparitione quā fecit vt ꝯuerteret Tho apoſtolū incredulū. Id̓o ne damnaret̉chriſtꝰ iterū poſt octo dies apparuit ei. Hocdicit thema. Poſt octo dies iteꝝ ⁊c̄. Scd̓mꝟo intellectū myſticū ſpiritualē thema loquit̉ de aduētu chriſti in animā ad iuſtificādum de peccato. ad dandū gratiā ſibibn̄dictionē. Et iſtos duos intellectus volonūc declarare in p̄ſenti ẜmone. Iuxta pͥmūintellectū litteralē dicat̉ hiſtoria euangelij

te ſpiritūſanctū. Anhelitus habet duasditiōes. qꝛ eſt calidꝰ humidꝰ. Hec duo datſpūſſanctꝰ. Primo dat caliditatē amoris etdeuotiōis. Secūdo dat humiditatē cōtritionis lachrymarū. Hi duo ſunt effectusſpūſſancti. Xp̄s ꝟo inſufflauit. innuēs ſpirituſſanctꝰ ſolū ꝓcedit a patre. ſed etiā abip̄o. dans apoſtolis p̄ſb̓ris poteſtatē remittendi peccata dicēs. Quoꝝ remiſeritis peccata ⁊c̄. Ex iſta xp̄i cōmiſſiōe ſacerdotes poſſunt remittere peccata inſtrumētaliter. quiaxp̄s remittit pͥncipaliter. In iſta xp̄i apparitione Thomas erat alijs diſcipulis.qui dixerūt thome. Uidimꝰ dn̄m. Qui reſpōdit dicēs. Niſi videro in manibꝰ ⁊c̄. Ac ſivellet dicere. reſurgat ip̄e nūc: Certe credo. qꝛ pepēdit adhuc viuꝰ in cruce. iudei dicebāt ſibi. Si rex iſrael ⁊c̄. offerebātſibi ꝯuerſionē ſuam potuit deſcēdere decruce. Quomō ergo mortuꝰ potuit exire declauſo monumēto cuſtodito. Dico vob̓niſi videro ⁊c̄. Ecce quō Thomas erat dubius minꝰ credēs. itantū ſi ī incredētiatali fuiſſet mortuꝰ fuiſſet eternaliter damnatus. Cogito ego vobis hoc dico. fortaſſis totā hebdomadā apoſtoli laborauerūtad ip̄m cōuertendū. Etiā ꝟgo maria et magdalena. thomas verecūdabat̉ forte coraꝫvirgine Maria negare. ſed retro forte dicebat. Nūquid mater diceret vnū mendaciūpro filio ſuo. Uidēs xp̄s nec apoſtoli necmater ſua poterāt ip̄m ꝯuertere. ip̄emet xp̄smiſcd̓ia motꝰ. Poſt octo dies .ſ. a pͥma apparitiōe venit. ianuis clauſis intrauit dicēsPax vobis. Secretū huiꝰ nota ih̓s tribus vicibꝰ ſalutauit apoſtolos in euāgeliohodierno. ad docendū omne bonū cōmunitatis ſi debet ꝯſeruari in bono tres pacesdebet hr̄e. Prima inter maiores minores.ſcꝫ ſupportādo minores honorādo maiores. Secūda int̓ maiores maiores debeteſſe cōcordia charitas. vt in charitate bona intēdant bonū cōmune. Tertia pax īterminores minores. vt inter ſe cōcordēt.dixit tribꝰ vicibꝰ. Pax vobis. pax vobis. paxvob̓. No. quō potuit xp̄s dicere thome.ne tu es ille noluiſti credere meaꝫ reſurrectionē. Rn̄dit Thomas. īmo dn̄e ego credoTu es deus meꝰ dn̄s meꝰ. O qualē verecundiā habuit ſua incredulitate thomasquādo vidit xp̄m. xp̄s vocauit eum dicēs.Infer digitū tuum ⁊c̄. Et thomas credidit