Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ſic̄ oēs pr̄es nr̄i.. Paral̓. vlti. Et talē ſe reputabat ille rex magnꝰ Dauid potēs gl̓ioſusdi. Qm̄ aduena ego ſū apud te ꝑegrinus.ſicut oēs pr̄es mei. psͣ. xxxviij. Nota. ſic̄ om̄spatres. qꝛ legit̉ de patribꝰ antiqͥs edificarēt domos. vt pꝫ de Noe vixit nōgentisqͥnquaginta annis. Gen̄. ix. non edificauitdomū ⁊c̄. qͥlibet edificat domū ⁊c̄. Et inalio mūdo faciūt vnā ꝑuā cellā. Tales ſe reputāt ꝑegrinos. ſꝫ hītatores huiꝰ mūdiQuibꝰ dixit apl̓us. Obſecro vos frēs tanqͣꝫaduenas ꝑegrinos abſtinere a carnalibusdeſiderijs militāt aduerſus aīaꝫ. ꝯuerſationē veſtrā int̓ gentes hn̄tes bonā.. Pet̓. ij.Itē apl̓us. Quādiu ſumꝰ in mūdo corꝑeꝑegrinamur. ij. Coꝝ. v. Scd̓o debemꝰ eſſeortulani. qͥlibet nr̄m habet vnū ortū .ſ. corpꝰꝓpriū ſeu vitā p̄ſentē. ideo diligēter attendē eſt notandū ſi ſint ibi male herbe .ſ. illamala herba .ſ. ſuꝑbie ⁊c̄. eradicare debemꝰligone diſcretiōis. plantare ibi illā bonamherbam plantā hūilitatis. ſic de alijs. Tertio debemꝰ eſſe boni mercatores ꝑſeuerādoin bona vita. vt in fine qn̄ aīa debet ſeꝑari acorꝑe intremꝰ poſſeſſionē glorie. Angelꝰ eſtcreditor. xp̄s venditor. homo mercator. etin fine venit angelꝰ. vt creditor dic̄. Quiddabis xp̄o gloria habēda. Reſpōdet bonꝰreligioſus. Uitam bonā quā tenui iuxta regulā ⁊c̄. De quo p̄cio deus eſt cōtentꝰ ſufficit. Idem de bono clerico qui dat xp̄o totannos bone vite. Ideꝫ de laicis dant xp̄otot annos de penitētia. Id̓o dic̄ ip̄e Ioh̓. x.Sequunt̉ me. tenendo. ſcꝫ bonam vitā. qd̓eſt preciū iuſtum. et ego vitam eternā do eisSecūdum ſecretū eſt morale ibi. mittite indextrā nauigij rethe inuenietis ⁊c̄. Dextraautē ſiniſtra ſignificant vitam eternāporalē. ſiue ſtatum gratie culpe. AutoritasLeua eiꝰ ſub capite meo. hoc eſt ſtatus vitepn̄tis. ſtatus culpe. dextra illiꝰ amplexabit̉ me. hoc ē ſtatꝰ gr̄e ſiue ſtatꝰ gl̓ie. Can̄. ij.Illi mittūt rethe piſcant̉ ad ſiniſtrā. qͥcquid faciūt. faciūt ad habendū temꝑalia. diuitias. honores. dignitates. vel illi in ſtatu culpe mortalis faciūt bona oꝑa de genere. cōprehendūt meritoriū gloria honore dei. Uerbi gratia. de illo mittit filiūſuū in religionē vt ſeruiat deo. vt oret ſe et eo. ſic tales piſcant̉ ad dextrā. Secusmittit filium ſuū in religionē vt ſit abbas vl̓

ordinat in omnibꝰ ſuis operibꝰ p̄dicatiōibus vt fiant honore dei. ſalute aīaꝝ. talis piſcat̉ ad dextrā. Secus de illo qui ordinat totā intentionē ſuam ad bona temꝑaliahabenda vel vt reputet̉ ſubtilis ⁊c̄. Idē declericis quaſi omnes piſcant̉ ad ſiniſtramvendētes ſacramēta eccleſiaſtica. Idē de laicis qn̄ dimittūt iniurias amore dei. tūc app̄hendūt piſces meritoꝝ. Ideo. j. Pet̓. j. Inomnibꝰ honorificet̉ deus. Secus quandoremittunt amore dominoꝝ temporaliū. vel pecunia. Ideo dic̄ deus Math̓. vj. Neſciat ſiniſtra tua qͥd faciat dextera tua. Propt̓hoc ſcriptura ſacra. Uias que a dextris ſūtnouit dn̄s. approbatiue .ſ. ꝑuerſe ꝟo ſunt queſunt a ſiniſtris. Prouer. iiij. Tertio oſtenditur in ſancto euāgelio cognitio virtuoſa.quō xp̄s fuit cognitꝰ a ſuis diſcipulis. Dedicit euāgeliū. Dicit ergo diſcipulꝰ ille quēdiligebat ieſus Petro. Dominꝰ eſt ⁊c̄. vſqꝫ.trahētes rethe piſciū. Beatus Iohānes ammirans qͥs eſſet homo ille qui tantū ſciebatde arte piſcādi. curioſius inſpexit illum. etcognouit eſſe dn̄m ieſum xp̄m. dixit iohannes petro. Dominꝰ eſt. Dic quō petrusvenit ad xp̄m. Notanda ſunt hic duo ſecreta. Primū quare Iohānes pre alijs chriſtum cognouit. Reſponſio. quia Iohannesinter alios habebat illam excellentiā eratvirgo puriſſimꝰ. Ideo alijs habebat oculos anime clariores. Ideo pͥmo cognouitchriſtum. Iuxta illud Math̓. v. Beatido corde. quoniā ipſi deum videbūt. Oppoſitum eſt de luxurioſis. qui habent oculosanime lippos. De quibus Sapientie pͥmo.In maliuolā animā intrabit ſapientia.Ideo religioſi vel p̄ſb̓ri qui volūt intelligere archana ſacre ſcpͥture debent ſe conſeruare in pura caſtitate. Secūdum ſecretū cumIohannes pͥus cognouit dn̄m. quare ergoPetrus venit ad xp̄m. Reſponſio. Symonpetrus ſigͣt obedientē penitentē. Symonobediens. Petrꝰ dolor eſt meroris. Ecce penitentes. ī quo innuit̉ obediētes penitētes citiꝰ veniūt ad xp̄m qͣꝫ virgines. qm̄ ꝟgines multe damnant̉ ex inobediētia. obediētes ꝟo ſaluant̉. xp̄s. Si vis ad vitā ingredi ſerua mādata. Math̓. xix. Idē de penitentibꝰ. Math̓. iiij. Penitentia agite appropinquabit em̄ regnū celorū. Quartooſtendit̉ in euangelio refectio glorioſa. ibi.Ut ergo deſcenderūt in terrā. vſqꝫ in finem.bb 4