Sermo
¶ Primo igit̉ d̓r ꝑegrinꝰ qͣꝫtū ad habitū queꝫaſſūpſit. Xp̄s em̄ habuit ſclauiā ſcartellā. baculū ⁊ pileū. Per ſclauiā ſignificat̉ eius caroquā ꝟgo btā ī vtero ſibi miſtrauit. Dicit em̄ſan. Tho. ī. iij. ꝑte. q. xxxiij. ar. iiij. ad qͥntū. Etiij. ſcpͥ. diſ. iij. q. ij. ar. j. ꝙ beata ꝟgo ſe habuitactiue ī p̄paratōe materie. ſꝫ nō ī ꝯceptōe xp̄i.qꝛ vt idē dicit ī textu vbi. sͣ. ⁊. iij. di. iiij. ꝙ ꝯceptio xp̄i attribuit̉ ſpūiſctō efficiēter. licet ſit atota trinitate et a ſingul̓ ꝑſonis. Iſta ſclauiapͥmo fuit albiſſima .i. puriſſimis guttꝭ ſāguīsbeate ꝟginis facta ſine oī pctō Un̄ dicit xp̄sde ſe ⁊ d̓ alijs qͥ habēt ſclauias .i. corꝑa ſua pura. Apoc̄. iij. Ambulabūt mecū ī albis. qꝛ digni ſūt ⁊c̄. Deinde iſta ſclauia facta ē tota rubea ī cruce. qꝛ tota ipſa fuit aſperſa ſanguine.Un̄ admirātes angeli dixer̄t Iſa. lxiij. Quare rubꝝ ē indumētū tuū. ⁊ veſtim̄ta tua ſicutcalcantiū ī torculari. Rn̄dit. Torcular calcaui ſolꝰ ⁊c̄. Ultimo facta ē iſta ſclauia tota nigra. qn̄ remāſit ī cruce mortua ⁊ liuoribꝰ plena. Apoc̄. vj. Sol .i. xp̄s. factꝰ ē niger tāqͣꝫ ſacͣcus cilicinꝰ. Per ſcartellā intelligit̉ eiꝰ animaPeregrini em̄ ī ſcartella ſolēt portare argentū. Anīa aūt xp̄i plena fuit argēto triplici. argēto .ſ. gl̓ie. gr̄e ⁊ ſapīe Ioh̓. j. Uidim gl̓aꝫ eiꝰecce pͥmū argētū. plenū gr̄e. ecce ſcd̓m. ⁊ veritatꝭ. ecce terciū. Xp̄s em̄ ī pͥmo inſtāti ſueꝯceptōis habuit plenitudinē gr̄e ⁊ cognitōis. vtdicit .ſ. Tho. iij. ꝑte. q. vij. arti. iij ⁊. iiij. Et. iij.ſcrip. di. xiij. ⁊. xiiij. Nā hoīes erāt a celeſti regno excluſi. Iō apportauit xp̄s argētū gl̓ie ⁊gr̄e. ꝑ qd̓ eos pr̄i recōciliaret Erāt ceci et tenebris inuoluti neſciētes viā inuenire q̄ ducit ad vitā. Iō apportauit argentū ſapīe ꝑ qd̓viā celeſtis patrie demōſtraret. Tercio aſſūpſit pileū ſiue capellū .i. coronā ſpineā. Solēt em̄ ꝑegrini portare capellū ꝯͣ eſtū. ventū ⁊pluuiā. Sic ꝯſideratio corone ſpinee d̓r nobis eſſe in vmbraculū diei ab eſtu carnal̓ voluptatꝭ vt refrigeremur. Quia ſic̄ dicit Aug.Non decet ſub ſpineo capite mēbꝝ fieri delicatū. Debet eſſe in defenſione a pluuia tribulationū vt alleuiemur. qꝛ ſicut Grego. dicit.Si paſſio xp̄i ad memoriā reducit̉. nil ē om̄ino qd̓ nō equo aīo toleret̉. Debet eē in abſcōſionē a vēto tētationū vt ꝓpulſent̉. Hec ſignificant̉ Nume. xxj. vbi d̓r. ꝙ ad viſionē ſerpentis enei ī patibulo ſuſpēſi ſanabant̉ illi qͥ a ſerpentibꝰ ꝑcutiebant̉. De his tribꝰ d̓r Iſa. iiij.Tabernaculū erit in vmbraculū diei ab eſtu⁊ ī ſecuritatē ⁊ abſconſionē a turbine ⁊ a plu-
uia. Per baculū ītelligit̉ crux. Peregrini em̄vtunt̉ baculo ad ſuſtentatōem ⁊ ad tranſeundum flumē. ⁊ ad malaꝝ beſtiaꝝ ꝑcuſſionem.Sic chriſtꝰ ſue crucis baculo hoīes tribulatos ſuſtētauit ne fatigarent̉. Hebr̄. xij. Recogitate eū qͥ talē ſuſtinuit aduerſus ſemetip̄ma peccatoribꝰ contradictōem. vt nō fatigemini animis veſtris deficiētes. Ipſe etiā xp̄usꝑ baculū ſue crucis flumen iſtiꝰ mūdi tranſiuit ⁊ ad patriaꝫ venit. Gen̄. xxxij. In baculomeo tranſiui iordanē iſtū Lu. vltimo. Oportebat chriſtū pati. ⁊ ſic intrare in gloriā ſuaꝫ.Tercio ꝑ baculū crucꝭ diabolū ꝑcuſſit. Iſa.xxx. A voce dn̄i pauebit Aſſur virga percuſſus .i. diabolus. Timēt em̄ demones nimisbaculū crucis. Unde vbicūqꝫ demones baculū crucis vident territi fugiūt: timētes baculū quo plagā acceperunt. ¶ Secūdo d̓rperegrinꝰ ꝓpter vias quas fecit. Solent peregrini diligere vias planas ⁊ mūdas. et odireaſcēſus ⁊ deſcenſus. Iſte aūt peregrinꝰ nihilhabuit .ſ. de plano. ſed tota via ſua fuit aſcenſus ⁊ deſcēſus. Primo em̄ fecit magnū deſcēſum et ſaltū. quādo .ſ. venit de celo ī hūc mūdum. Ioh̓. xvj. Exiui a patre ⁊ veni in mundū. Deinde fecit magnū aſcēſum quādo demūdo aſcendit ad patibulū crucis. Ioh̓. iij.Sicut moyſes exaltauit ſerpentē in deſertoita exaltari oportet filiū hoīs. Etiā fecit magnū deſcēſum. qn̄ a cruce deſcēdit ī tumuluꝫ⁊ in lymbū. Et inde fecit magnū aſcēſum qn̄ſcꝫ de lymbo rediēs ⁊ de ſepulcro. ⁊ reſurgēsaſcēdit in celū. Eph̓. iiij. Qui deſcēdit ipſe eſt⁊ qͥ aſcēdit ſuꝑ oēs celos. Notate. Uita preſens ē quedā via in qͣ nullꝰ ferre vult aliquaꝫdifficultatē in aſcēdendo ad aliqua ſublimianec ī deſcendendo ⁊ ī ſuſtinēdo aliqͣ aduerſa.ſꝫ tm̄ ire vult ꝑ planū .i. hr̄e oīa ꝓſpera ⁊ delectabilia. Sed qͣcūqꝫ vadit poſt xp̄m non errat. cū ipſe ſit via. veritas ⁊ vita. Iohan. xiiij.Quattuor ſunt q̄ nō ꝑmittunt aliquē errarein via .ſ. ferramētoꝝ imp̄ſſio. Un̄ cōiter dicit̉Tene viā ferratā ſi vis hr̄e bonā viā. Secūdū eſt cruciū erectio qn̄ cruces ī via recta erigunt̉. Terciū eſt ramoꝝ ⁊ plantaꝝ reflectio.Quartū eſt lapidū ꝯgregatio Et iſta quattuor ſigna voluit hr̄e xp̄s. Habuit ferramentaid eſt vulnera in corꝑe ſuo ferramētꝭ imp̄ſſaHabuit crucē quam ſuꝑ humeros ſuos portauit. ſuꝑ quā aſcendit. Habuit reflexionemplantaꝝ .i. coronā ſpineā. Habuit ꝯgregatōꝫlapidū. qꝛ ip̄ꝫ iudei pluries lapidare voluer̄t