Sermo
Sic corpꝰ qd̓ nō pōt moueri ab aīa qͣꝫdiuiacet ī terra: ī reſurrectōe eleuabit̉ ad celū ⁊ mouebit̉ ab aīa ad nutū. Hāc v̓tutē dedit deꝰ ipſi corꝑi gl̓oſo. Ecc̄i. xvij Deꝰ de terra creauithoīem. ⁊ ẜm imaginē ſuā fecit illum. Et iteꝝꝯuertit illū ī ipſā. ⁊ ẜm ſe veſtiuit illum v̓tute.Nā ſic̄ radiꝰ ſubito ꝑtrāſit ab oriēte ī occidēs⁊ oculꝰ ſubito de terra videt ſtellaꝫ. ſic ſubitoad nutū corpꝰ erit vbi aīa voluerit. ¶ Terciados erit claritas. q̄ etiā fluet de gl̓ia aīe. et ẜmꝙ qͥlibet ſanctꝰ erit maioris meriti. ẜm hͦ eritmaioris claritatis ī corꝑe. jͣ. Cor̄. xv. Stelladiffert a ſtella ī claritate. ſic ⁊ reſurrectio mortuoꝝ. qꝛ erit ⁊ apparebit vnꝰ ſplēdidior alteronihilominꝰ qͥlibet habebit claritatē corꝑis excedentē ſepties claritatē ſol̓. qꝛ erit tūc lux ſolis ſicut lux. vij. dieꝝ. Et tūc fulgebūt iuſti ſicut ſol in regno pr̄is eoꝝ. Mat. xiij. Et licetnūc lux ſolis nō ſit ꝓportionata ocul̓. tn̄ ſic nōerit ibi. qꝛ erit claritas demulcēs. et ocl̓i erūtfortiores et nobiliores. Hec etiā claritas ẜmGrego. erit ꝑuia. ita vt ſine impedimēto corporis vniꝰ ſanctoꝝ: videbit qͥd ē ī corꝑe alterius. ⁊ qͣnto abūdabit ī lumine gl̓ie: tāto clariꝰvidebit. ſic̄ ī claro fonte. Iō apl̓s vbi. sͣ. Seminat̉ ī ignobilitate. ſurget ī gl̓ia. Nō tn̄ in illa gl̓ia de qͣ. j. Machab̓. ij. Gl̓ia eiꝰ ſtercꝰ et ꝟmis. Sicut ſerpēs totā virtutē ſuā ponit inpelle pulcra ⁊ colorata. ⁊ ſub pelle habet nonniſi putredinē et venenū. Sic quidā tm̄ curant de pulcritudine corꝑali ꝙ interiꝰ nō remanet niſi putredo peccati. Tal̓ pulcritudonō erit ibi. Sed qꝛ pulcritudo corꝑis gl̓ioſiveniet ab aīa. pͣs. xliiij. Oīs gl̓ia eiꝰ filie regisab intꝰ. Ideo ſemꝑ durat. Nō ſic de pulcritudine moderna de qͣ Iac̄. j. Exortꝰ ē ſol cuꝫardore ⁊ arefecit fenū. ⁊ flos eiꝰ decidit. et decor vultꝰ eiꝰ deperijt. Tūc aūt om̄es corꝑalesdefectꝰ ceſſabūt. et quicqͥd pulcritudinis eſthabebit corpus. ¶ Quarta dos erit impaſſibilitas ⁊ immortalitaſ. ita vt neqꝫ fames. autſitis. frigus aūt eſtꝰ. nec aliqd̓ leſiuuꝫ a qͦ corpus mō patit̉ ibi locū habebit. Et hͦ etiā eritin gl̓ia aīe. qꝛ ſicut tūc ip̄a tota erit eleuata indiuinā ſil̓itudinē. ita et corpꝰ ꝑ aīam ꝯſequet̉impaſſibilitatē ⁊ immortalitatē. Augꝭ. Tampotenti ꝟtute fecit deꝰ aīam: vt redūdet ī corpus incorruptiōis vigore. Ratio ē. mutatioalterat naturā. ſicut patet. arbor ſita in terramala nō fructificat. ſꝫ ſublata ad terrā bonāſtatim fructificat. qꝛ arhor trahit alimentū aterra. ideo fructꝰ ſequit̉ ꝯditōem terre in qua
ſita ē ꝓpt̓ qd̓ dicit Aug. ꝙ pͥmi parentes ſi ſtetiſſent ī innocētia: corꝑa eoꝝ fuiſſent īmortalia ⁊ incorruptibilia ꝓpter eſū ligni vite qd̓ incorruptibile erat. Hoc ꝓ tāto dico. Nunc comedimꝰ cibū corruptihilē ⁊ putribilē. vt ptꝫde pane ⁊ vino. et ideo corpꝰ mō tali cibo nutritū hꝫ corrūpi. immo qͥ plꝰ comedit et delicatiꝰ: citiꝰ putreſcit et morit̉. ſed poſt reſurrectionē ī ꝑadiſo edemꝰ cibū vite. in qͦ nulla corruptio ſeu putredo ē. Apoc̄. ij. Uincētidaboedere d̓ ligno vite qd̓ ē ī ꝑadiſo dei mei. Itēbibemꝰ in fonte vite. Apoc̄. vij. Deducet eosad fontes aqͣrū vite. Bibere delicias mūdi ēbibere de fonte mortꝭ Iō ſic̄ oꝑtet nūc corpꝰnr̄m corrūpi ꝓpter corruptiōem cibi quē ſumit. ita ī ꝑadiſo erimꝰ īmortales ꝓpter cibū qͦvtemur. Ioh̓. vj. Qui māducat ex hͦ pane viuet in eternū. Igit̉ ꝓpter ꝯditiōeꝫ cibi ī ꝑadiſo oꝑtet corruptibile hͦ induere incorruptibilitatē. ⁊ mortale hͦ induere immortalitateꝫ. jͣ.Cor̄. xv. Hoc ē qd̓ apl̓us dicit ibidē. sͣ. Seminat̉ in corruptōe. ſurget ī īcorruptōe Hecſunt qͣttuor dotes vl̓ nobilitates qͣs recipiētcorꝑa nr̄a a deo mediāte gl̓ia aīe. Et vt nosaſſecuraret in pn̄ti voluit eos ī corꝑe ſuo mōſtrare ad tꝑs cū adhuc in mūdo eēt. Nā ſubtilitatē habuit qn̄ de clauſo ꝟginis vtero exiuit. Agilitatē qn̄ ſuꝑ vndas marꝭ ambulauitMat. xiiij. ⁊ Ioh̓. vj. Claritatē qn̄ in montethabor trāſfiguratꝰ gl̓iam claritatis ſue diſcipul̓ on̄dit. Mat. xvij. Impaſſibilitatē qn̄ d̓manibꝰ iudeorū ipſum p̄cipitare ſeu lapidare volētiū euaſit Luc̄. iiij. ⁊ Io. viij. Si gͦ inreſurrectōe renouari deſideramꝰ ẜm has nobilitates corꝑis qͣs an̄ reſurrectionē dn̄s inſuo corꝑe on̄dit. ⁊ pꝰ reſurrectōꝫ ꝑpetuo ꝯſeruauit. oꝑtet ꝙ ſic ī nouitate vite ambulemꝰ.et etiā nos ī hac vita eas ſpūaliter ī aīa repreſentemꝰ. Ita vt habeamꝰ ſubtilitatē. agilitatem ⁊c̄. Subtilitatē habemꝰ qn̄ cor nr̄m purgatū ē ab inordinato amore terrenoꝝ. in qͥbꝰimpuritatē ⁊ groſficiē ꝯtrahit. Amor em̄ inordinatꝰ impuritatē facit in anīa. ꝑ hͦ ꝙ eā extra ſe effluere facit in id qd̓ amat et cū eo vniri. pͣs. xxj. Factū ē cor meuꝫ tanqͣꝫ cera. Sic̄em̄ argentū ꝑ liquefactōꝫ mixtū cū cupro impuꝝ efficit̉. Ita aīa ꝑ inordinatū amorē mixta terrenis impura efficit̉. Igit̉ qͣꝫto aīa plꝰeleuat̉ ſuꝑ terrena ea ꝯtēnēdo. tāto ſubtilioreſt. Sicut em̄ aer d̓r ſubtilis qn̄ nō eſt ꝑmixtꝰ ⁊ ingroſſatus nebula groſſa. ⁊ vinū ſubtile quādo eſt eleuatū ſupra feces et depuratū