Druckschrift 
1 (1488) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

eſt ꝯtra volūtatē vr̄am voſmet ip̄am ordinaſtis pr̄e ſpūſctō ſaluatiōe credētiū obediētiū. ſctī pr̄es leti expectāt vos ī limbo. ex iſtapaſſiōe magͣgl̓ia eſt vob̓ parata. qꝛ ꝓpt̓ ip̄aꝫ eritis iudex vniuerſal̓ ſuꝑ oēs creaturas. Pꝰ receſſum angeli venit xp̄s ad diſcipulos inueīt eoſdormiētes triſticia dixit eis. Surgite eamuſſpūs qͥdeꝫ ꝓmptꝰ ē caro aūt infirma. vener̄t iudei gladijs fuſtibꝰ. tūc petrꝰ dixit xp̄o. dn̄eſi ꝑcutimꝰ ī gladio. rn̄dit xp̄s. debemꝰ nosdefende̓ armis ſed patīa. Tūc traditor iudasdederat eis ſignū oſculi ne caperent loco xp̄i iacobū ſil̓eꝫ xp̄o. dixit xp̄o Aue rabbi. oſculatꝰ ē. qꝛ erat ꝯſuetudo xp̄i oſculari diſcipl̓os nouit̓ veniētes. xp̄s ꝟo auertit faciē ſuā dixit iude. Iuda oſculo filiū hoīs tradis. q. d. miſer cogita dānationē tibi hodie paratā. Et veīt obuiāiudeis di. Quē q̄ritis. rn̄derūt. Ih̓m nazarenū. volēs ip̄os hūiliare dixit. Ego ſū. qd̓ ē ꝓpriūnomen dei. noīe audito oēs iudei cecider̄t ī ter. In xp̄s on̄dit potuerūt ip̄m caꝑe niſivoluiſſet capi. Cogitate quō apl̓i gaudebāt qn̄iudei cecider̄t di. xp̄s caꝑet̉. dic̄ Chriẜ.ſidera xp̄iane qͣnta ꝟtꝰ eſt in xp̄o iudicaturo quitātā hūit in iudicādo ſolo ꝟbo ꝟtutē. dic̄. Nemo tollit aīam meā a me .ſ. inuito. Ioh̓. xij. Et axp̄o licētiati ſurrexer̄t. Quibꝰ dixit xp̄s iterum.quē q̄ritis Rn̄derunt. ih̓m nazarenū. Dixit eisih̓s. Dixi vob̓. qꝛ ego ſum. Si me q̄ritis ſinitehos abire. At illi manꝰ iniecerūt ī tenuerūtQuibꝰ dixit xp̄s. Tāqͣꝫ ad latronē exiſtis gladijs fuſtibꝰ cōp̄hendere me. qͦtidie erā in tēplodocēs me tenuiſtꝭ. ſꝫ hec eſt hora vr̄a ptāstenebraꝝ. Tūc petrꝰ qͣſi deſꝑatus volēs morixp̄o euaginato gladio voluit occidere vnū de ill̓miniſtris auertit caput et abſcidit auriculā eiꝰdextrā. cui dixit xp̄s. Mitte gladiū tuū in vigi. Calicē quē dedit mihi pr̄ vis vt bibā illuꝫquō implebūt̉ ſcpͥture. Sꝫ reſtituit ſibi auremTūc apl̓i vidētes xp̄m captū ligatū fugier̄t timentes ne etiā caꝑent̉. Cogitate quō dicebatlibet ip̄oꝝ. O miſer eſt cōpletū ſcandalū qd̓dixerat. O miſer ſic dimitto magiſtꝝ meū ſineictu ip̄m deſero. O miſer dixit Ioh̓es qͥd dicammr̄i ſue. Et redijt ad xp̄m. Videns petrus iohannes redibat etiā redijt et ſequebat̉ a lōge vtvideret finē. Dicūt aliqͥ qd̓ qn̄ xp̄us captꝰ intrauit portā ciuitatis hierl̓m imagīes lapidee īmperatoꝝ romanoꝝ erāt ibi ſculpte inclinauer̄tſe xp̄o. q. d. Dn̄e hoīes rationales vos ligauer̄tet nos irrationales vos adoramꝰ. Ecce ligatōꝑſone xp̄i. Et fuit cōpleta ꝓphetia. Treno. iiij.in ꝑſona omniū ꝓphetaꝝ di. Spūs oris nr̄i criſtus dn̄s captꝰ ē in pctīs nr̄is. Cui diximus. Invmbra tua viuemꝰ in gētibꝰ Tertō fuit in paſſione xp̄i dānatio humanalis. qꝛ corā quattuoriudicibus xp̄s fuit ꝯdēnatꝰ .ſ. corā anna caypha

herode et pylato.. qm̄ ꝓpt̓ pctm̄ ade huma genꝰ fuit ꝯdēnatū ad corrupēdū ſb̓ qͣtuor elementis qꝛ ſi adā peccaſſꝫ ignis nob̓ nocuiſſet. nec aer malas imp̄ſſiōes dediſſet nec feciſſettēpeſtates ꝯtra nos. nec aqͣ nos ſubmerſiſſet necterra nos leſiſſet oꝑando vel ambulādo in ea.xp̄s ad ſatiſfaciēdum nob̓ vt pꝰ diē iudicij ſimus liberi ab his corruptiōibꝰ elemētoꝝ voluitꝯdēdari corā qͣttuor iudicibꝰ p̄dictꝭ. Dic practice quō xp̄s captꝰ et ligatꝰ fuit ductꝰ pͥmo coramanna pōtifice erat ſocer cayphe erat pōtifexanni illiꝰ erat maximꝰ inimicꝰ xp̄i. gauiſusfuit ioh̓es erat ſibi notꝰ. qꝛ portauerat ſibi encenia piſciū pr̄ Ioh̓is ſibi mittebat. qꝛ tāqͣꝫ malus iudex libent̓ recipiebat illa ẜuitio. ancilla oſtiaria ꝑmiſit ioh̓em intrare fecit ea vtmitteret petrū intrare Cui dixit ancilla oſtiariaNunqͥd tu ex diſcipulis es hoīs illius. Qui negauit timore captionis et poſuit ſe ad ignēalijs. Tunc annas interrogauit xp̄m de duobꝰ.ſcꝫ de doctrina de diſcipulis dicēs. Et nunqͥdſufficit doctrina moyſi videt̉ tu ſis ſapiētiordeo ⁊cͣ. facis te capitaneū gentiū quare. xp̄srn̄dit ad pͥmā queſtionē de doctrina di. Ego palam locutus ſum mūdo. ego docui in ſynagoga in tēplo oēs iudei ꝯueniūt in occulto locutus ſum nihil qͥd me interrogas. int̓roga eosme audierunt qͥd locutus ſum ego ipſis. Etiā reſpōdiſſet ad ſcd̓am q̄ſtionē ſed habuit locumqꝛ ẜuus pontificis alapa ip̄m ꝑcuſſit dicens. ſicrn̄des pontifici. Et ꝓſtrauit ip̄m ad terrā. Quidixit illi poſtqͣꝫ ſurrexit. Si male locutus ſum teſtimoniū perhibe de malo. ſi autē bene qͥd me cedis. q. di. Tu neſcis quē cedis. ſed ſcies in iudicio. Uidens petrus xp̄s ſic ꝑcutiebat̉ flebat.Cui dixer̄t. Nunqͥd tu ex diſcipulis eius es.negauit di. ſum. Dixit vnꝰ ex ſeruis pontificis cognatus eiꝰ cuiꝰ abſcidit petrus auriculamnōne ego te vidi in orto illo. Tūc petrꝰ ſo negauit xp̄m ſed etiā iurauit et anathematizauit dicens nouiſſet. O petre vbi ſūt verba tua promiſſa. qui dicebas. ego tecum paratꝰſuꝫ in carcerē ī mortē ire ſi oportuerit me mori tecum non te negabo ⁊cͣ. Si omnes ſcandalizati fuerint ego ſcandalizabor ⁊c̄. O male ſeruaſti ꝓmiſſum. Et gallus cantauit. Et conuerſus chriſtus reſpexit Petrum. q. di. petre tu menegaſti. tunc Petrus egreſſus foras fleuit amare. Dicit hic magiſter hiſtoriaꝝ. Petrus abſcōdit ſe in quoddam ſepulcrum. quandocūqꝫgallus cantabat Petrus ſemꝑ flebat. ideo portabat ſudariū. tamen ſolo timore chriſtuꝫ negaret. quid erit de te qui ipſum negas renegaſex malicia. Tunc annas viſo gallus cantauerat conſiderans erat alta nox dedit ſententiaꝫvt chriſtus duceret̉ corā caypha ſicut factum fuit. Logitate quō chriſtus fuit ibi receptus. vbi