Print 
1 (1488) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Place and Date of Creation
Turn right 90°Turn left 90°
  
  
  
  
  
 
 

Feria quinta poſt Letare

tenet gracianus in ſcd̓a ꝑte decreti. ſic faciā modo in ſchola xp̄i. Primo ponam caſum legis diuine ſiue decretalis euāgelice. Dicatur hiſtoriaeuangelij ad lr̄am. Sed in iſto caſu legis notauitres ꝗſtiones. prima in principio. ſcd̓a in mediotertia in fine. Pro nr̄a bona informatione inſtructione. Primo qͣre chriſtus voluit ſuſcitareiſtum iuuenē publice coram om̄i ppl̓o Ratio huius q̄ſtionis ē. qꝛ legit̉ Matth̓. ix. qn̄ voluitſuſcitare puellam mortuā filiā pͥncipis ſinagogeeiecit omnes camera. ſuſcitauit ip̄aꝫ ſecrete⁊cͣ. Ratō. qꝛ dicit Gregꝰ. omnis chriſti actiofuit noſtra inſtructio. vnde ſuſcitatio corꝑalisquā facit ī mortuis figurabat ſuſcitationē ſpūalem quā facit xp̄s de peccatoribꝰ per penitentiāvnde puella ſecrete in camera iacebat mortuaſecrete ip̄aꝫ ſuſcitauit ad oſtēdendū nob̓ pectata ſecreta non debent publicari. ſꝫ ſcerete preſente patre. ſcilꝫ confeſſore. matre ſcꝫ autoritate eccl̓ie. puella .i. aīa que ſecrete iacet mortua incamera ꝯſciētie ſecrete eſt ſuſcitāda Autoritas.Sedebit ſolītarius tacebit. qꝛ leuauit ſe ſupraſe. Thren̄. iij. Nota ſedebit ſcꝫ qͥeſcēdo a peccatis ceſſando. qꝛ leuabit ſe ſupra ſe. ſupra alios publice notorie peccādo. nec alios ſcādaliſando. vbi gratia. Si qͥs in corde ſuo eſt ſecreteſuperbꝰ p̄ſumptuoſus elatus ⁊cͣ. ſed extra nihiloſtēdit tunc puella. id ē. anima ſecrete iacet mortua. Modus reſurgēdi eſt ſecrete hūiliaritritionē. ꝯfeſſionē. orationē. Ideꝫ de auaroſecrete facit furtū. vſurā ⁊cͣ. ſufficit ſecreta pnīaſcꝫ cōteri cōfiteri. reſtituere ſecrete Idem deluxuria ſecrete peccat. ſed ad exͣ nihil ſcit̉: imcreputatur bonꝰ ⁊cͣ. tali ſufficit ſecreta pnīa cōteri. cōfiteri. recedere a mala ſocietate. ſic ſuſcitat̉ſecrete de morte culpe ad vitam gratie Idem deinuidia quā tenet ſecrete in corde de odio mala volūtate de rancore deſiderio vindicte tenetur petere veniam niſi a deo ſecrete ex quocōſtat de mala volūtate. Ecce qͣre dicit. ſedebitſolitariꝰ ⁊cͣ. Sꝫ qꝛ xp̄s inuenit iſtū iuuenē mortuū publice notorie. ideo publice coraꝫ oībusip̄m ſuſcitauit: in quo oſtēdit xp̄s peccatorespublici notorij publicā notoriā penitentiāſūt ſuſcitandi de morte culpe ad vitā gratie. qꝛtalibꝰ notorie peccantibꝰ non ſufficit ſecreta penitētia. imo dicit ſcpͥtura ſancta. bonū ē corrupto manifeſtare pnīaꝫ. ſic enī effugies volūtariū peccatū. Ecc̄i. xx. qͣꝫ bonū imo eſt neceſſariūmanifeſtare pnīaꝫ. qꝛ non ſufficit ſuꝑbo vanopompoſo notorio publico faciunt ſecretaꝫ penitentiā ſꝫ notoriam deponat ornamēta vanacornua manicas caudas. vt illi fuerūt ſcādaliſati bene edificent̉ di. O benedictus deusquō eſt reductꝰ talis. Idē de vſurario notorio publice mutuat. x.. xij. vel vēdit minusꝓpter denarios ꝓmptos. vel vēdit plus ꝓpter

denarios ſperatos. ſic de alijs ſpeciebꝰ vſuretali non ſufficit ſecreta pnīa. ſꝫ publica: vt ſatiſfaciat oībus publice. Itē de publicis raptoribꝰnotorijs luxurioſis cōcubinarijs ſufficit ſecrete cōfiteri. ſꝫ publice expellere malā ſocietatēde domo. nec ſufficit dicere cōfeſſori decetero cauebo ⁊cͣ. nolo ip̄aꝫ expellere de domo. qꝛ iret adlupanar. qꝛ tunc ip̄a ſe dānaret vos non. Id̓ooꝑtet expellere vt ſcādalizati de mala vr̄a vitaedificent̉. Idē mala volūtate inimicia notoria publica totā patriā cōmouit. qꝛ non ſufficit ſecreta pnīa. ſed faciat pacē publice laude dei edificatione populi. regula ē generalisin oībus peccatis in ſecretis ſufficit pnīa ſecreta. ſꝫ in notorio requirit̉ pnīa notoria. Scd̓aſtio eſt ſuꝑ dicit acceſſit tetigit loculuꝫ. hiautē portabat ſteterūt. Certum eſt xp̄s ſoloverbo imꝑando poterat iſtū ſuſcitare: qͣre ergoacceſſit et tetigit dicens illis ip̄m portabāt vteum deponeret. qꝛ abſqꝫ hoc poterat ip̄m ſuſcitare. Rn̄deo xp̄s fecit ad oſtendendū ſipctōr mortuꝰ debet ſuſcitari de morteˡ culpe advitā gr̄e oꝑtet vt portatores portāt eiꝰ aīaꝫ ininferno ip̄m deponāt. Nota quattuor portātpeccatorē ad ſepulturā inferni duo an̄ duo retro. pͥmus eſt mala ꝯſuetudo. ſcd̓s ē mala ſocie/tas. tertius ē vana gl̓ia ſiue cōfidentia. qͣrtus eſtfalſa ſpes Primꝰ portator a ꝑte ante d̓r malaſuetudo multas aīas portat ad infernū. verbigr̄a. qn̄ aliquis infirmat̉ vel ſi ꝑdit aliquid velſi ſint maleficiati filijs habendis ſtatim recurrūt ad diuinos. qn̄ de rep̄hendunt̉ a ꝯfeſſore vel ab alijs. reſpōdent: ꝯſuetudo eſt: qd̓ ē magis peccatū qͣꝫ homicidiū. qꝛ eſt ꝯta p̄ceptū prime tabule. Ideꝫ qn̄ rep̄hendunt̉ de iuramentoblaſphemia. ſic de alijs dicūt ꝯſuetudo ē. Nō̓modū corrigendi vitiū. pͥmus ꝯuenit parentibus nutriendo filios bn̄ ⁊cͣ. ſcd̓s cuilibet imponendo ſibi aliquā penam tali pctō ⁊cͣ. Tertiꝰcōuenit dn̄is rectoribus faciēdo ordinationeꝫcum pena ⁊cͣ. Idem de fractiōe feſtiuitatū tenedo ferias forū cōtractus ⁊cͣ. di. cōſuetudo ē. ſedimo cōtra leges. Sꝫ ꝯtra legem dei quāto ꝯſuetudo eſt longior. tāto peccatū ē grauiꝰ. Idē qn̄rep̄hendunt̉ de vſura. reſpōdēt. cōſuetudo eſtmutuare. x.. xij. ⁊cͣ. Ideꝫ dicūt illi vadūt adlupanaria. cōſuetudo eſt. Ideꝫ dicūt mulieresqn̄ rep̄hendunt̉ de vanitatibꝰ ornamentoꝝ caudarū manicarū ⁊cͣ. di. ꝯſuetudo eſt mulieresornent ſe. Idē dicunt religioſi quādo rep̄hēdūtur de eſu carniū. de veſtibus. de camiſia. cōſuetudo eſt. O iſte portator ducit animas ad infer cum quadrigis. qꝛ mala ꝯſuetudo ꝟtit̉ in naturā. dicunt ph̓i. qꝛ ꝯſuetudo ē altera natura ⁊cͣqꝛ difficile ē aſſueta relinq̄re. ideo de malis aſſuetis dicit ſcriptura. Si mutare pōt ethiops vellēſuā. aut pardus varietates ſuas. vos poteritꝭ