Feria quinta poſt Letare
tenet gracianus in ſcd̓a ꝑte decreti. ſic faciā modo in ſchola xp̄i. Primo ponam caſum legis diuine ſiue decretalis euāgelice. Dicatur hiſtoriaeuangelij ad lr̄am. Sed in iſto caſu legis notauitres ꝗſtiones. prima in principio. ſcd̓a in mediotertia in fine. Pro nr̄a bona informatione ⁊ inſtructione. Primo qͣre chriſtus voluit ſuſcitareiſtum iuuenē publice coram om̄i ppl̓o Ratio huius q̄ſtionis ē. qꝛ legit̉ Matth̓. ix. ꝙ qn̄ voluitſuſcitare puellam mortuā filiā pͥncipis ſinagogeeiecit omnes d̓ camera. ⁊ ſuſcitauit ip̄aꝫ ſecrete⁊cͣ. Ratō. qꝛ dicit Gregꝰ. ꝙ omnis chriſti actiofuit noſtra inſtructio. vnde ſuſcitatio corꝑalisquā facit ī mortuis figurabat ſuſcitationē ſpūalem quā facit xp̄s de peccatoribꝰ per penitentiāvnde puella q̄ ſecrete in camera iacebat mortuaſecrete ip̄aꝫ ſuſcitauit ad oſtēdendū nob̓ ꝙ pectata ſecreta non debent publicari. ſꝫ ſcerete preſente patre. ſcilꝫ confeſſore. ⁊ matre ſcꝫ autoritate eccl̓ie. puella .i. aīa que ſecrete iacet mortua incamera ꝯſciētie ſecrete eſt ſuſcitāda Autoritas.Sedebit ſolītarius ⁊ tacebit. qꝛ leuauit ſe ſupraſe. Thren̄. iij. Nota ſedebit ſcꝫ qͥeſcēdo a peccatis ceſſando. qꝛ leuabit ſe ſupra ſe. ⁊ nō ſupra alios publice ⁊ notorie peccādo. nec alios ſcādaliſando. vbi gratia. Si qͥs in corde ſuo eſt ſecreteſuperbꝰ p̄ſumptuoſus elatus ⁊cͣ. ſed extra nihiloſtēdit tunc puella. id ē. anima ſecrete iacet mortua. Modus reſurgēdi eſt ſecrete hūiliari ꝑ cōtritionē. ꝯfeſſionē. ⁊ orationē. Ideꝫ de auaro qͥſecrete facit furtū. vſurā ⁊cͣ. ſufficit ſecreta pnīaſcꝫ cōteri ⁊ cōfiteri. ⁊ reſtituere ſecrete Idem deluxuria qͥ ſecrete peccat. ſed ad exͣ nihil ſcit̉: imcreputatur bonꝰ ⁊cͣ. tali ſufficit ſecreta pnīa cōteri. cōfiteri. recedere a mala ſocietate. ſic ſuſcitat̉ſecrete de morte culpe ad vitam gratie Idem deinuidia quā tenet ſecrete in corde de odio d̓ mala volūtate de rancore deſiderio vindicte nō tenetur petere veniam niſi a deo ſecrete ex quo nōcōſtat de mala volūtate. Ecce qͣre dicit. ſedebitſolitariꝰ ⁊cͣ. Sꝫ qꝛ xp̄s inuenit iſtū iuuenē mortuū publice ⁊ notorie. ideo publice coraꝫ oībusip̄m ſuſcitauit: in quo oſtēdit xp̄s ꝙ peccatorespublici ⁊ notorij ꝑ publicā ⁊ notoriā penitentiāſūt ſuſcitandi de morte culpe ad vitā gratie. qꝛtalibꝰ notorie peccantibꝰ non ſufficit ſecreta penitētia. imo dicit ſcpͥtura ſancta. Ꝙ bonū ē corrupto manifeſtare pnīaꝫ. ſic enī effugies volūtariū peccatū. Ecc̄i. xx. qͣꝫ bonū imo eſt neceſſariūmanifeſtare pnīaꝫ. qꝛ non ſufficit ſuꝑbo vano ⁊pompoſo notorio publico ꝙ faciunt ſecretaꝫ penitentiā ſꝫ notoriam ꝙ deponat ornamēta vanacornua manicas caudas. vt illi qͥ d̓ hͦ fuerūt ſcādaliſati bene edificent̉ di. O benedictus deus ⁊quō eſt reductꝰ talis hō. Idē de vſurario notorio qͥ publice mutuat. x. ꝓ. xij. vel vēdit minusꝓpter denarios ꝓmptos. vel vēdit plus ꝓpter
denarios ſperatos. ⁊ ſic de alijs ſpeciebꝰ vſuretali non ſufficit ſecreta pnīa. ſꝫ publica: vt ſatiſfaciat oībus publice. Itē de publicis raptoribꝰ d̓notorijs luxurioſis ⁊ cōcubinarijs nō ſufficit ſecrete cōfiteri. ſꝫ publice expellere malā ſocietatēde domo. nec ſufficit dicere cōfeſſori decetero cauebo ⁊cͣ. nolo ip̄aꝫ expellere de domo. qꝛ iret adlupanar. qꝛ tunc ip̄a ſe dānaret ⁊ vos non. Id̓ooꝑtet expellere vt ſcādalizati de mala vr̄a vitaedificent̉. Idē d̓ mala volūtate ⁊ inimicia notoria ⁊ publica q̄ totā patriā cōmouit. qꝛ non ſufficit ſecreta pnīa. ſed ꝙ faciat pacē publice cū laude dei ⁊ edificatione populi. regula ē generalisin oībus peccatis ꝙ in ſecretis ſufficit pnīa ſecreta. ſꝫ in notorio requirit̉ pnīa notoria. Scd̓a q̄ſtio eſt ſuꝑ hͦ ꝙ dicit acceſſit ⁊ tetigit loculuꝫ. hiautē qͥ portabat ſteterūt. Certum eſt ꝙ xp̄s ſoloverbo imꝑando poterat iſtū ſuſcitare: qͣre ergoacceſſit et tetigit dicens illis qͥ ip̄m portabāt vteum deponeret. qꝛ abſqꝫ hoc poterat ip̄m ſuſcitare. Rn̄deo ꝙ xp̄s fecit hͦ ad oſtendendū ꝙ ſipctōr mortuꝰ debet ſuſcitari de morteˡ culpe advitā gr̄e oꝑtet vt portatores qͥ portāt eiꝰ aīaꝫ ininferno ip̄m deponāt. Nota ꝙ quattuor portātpeccatorē ad ſepulturā inferni duo an̄ ⁊ duo retro. pͥmus eſt mala ꝯſuetudo. ſcd̓s ē mala ſocie/tas. tertius ē vana gl̓ia ſiue cōfidentia. qͣrtus eſtfalſa ſpes Primꝰ portator a ꝑte ante d̓r mala cōſuetudo q̄ multas aīas portat ad infernū. verbigr̄a. qn̄ aliquis infirmat̉ vel ſi ꝑdit aliquid velſi ſint maleficiati ꝓ filijs habendis ſtatim recurrūt ad diuinos. ⁊ qn̄ de hͦ rep̄hendunt̉ a ꝯfeſſore vel ab alijs. reſpōdent: ꝯſuetudo eſt: qd̓ ē magis peccatū qͣꝫ homicidiū. qꝛ eſt ꝯta p̄ceptū prime tabule. Ideꝫ qn̄ rep̄hendunt̉ de iuramentoblaſphemia. ⁊ ſic de alijs dicūt ꝯſuetudo ē. Nō̓modū corrigendi hͦ vitiū. pͥmus ꝯuenit parentibus nutriendo filios bn̄ ⁊cͣ. ſcd̓s cuilibet imponendo ſibi aliquā penam ꝓ tali pctō ⁊cͣ. Tertiꝰcōuenit dn̄is ⁊ rectoribus faciēdo ordinationeꝫcum pena ⁊cͣ. Idem de fractiōe feſtiuitatū tenedo ferias forū cōtractus ⁊cͣ. di. cōſuetudo ē. ſedimo cōtra leges. Sꝫ ꝯtra legem dei quāto ꝯſuetudo eſt longior. tāto peccatū ē grauiꝰ. Idē qn̄rep̄hendunt̉ de vſura. reſpōdēt. cōſuetudo eſtmutuare. x. ꝓ. xij. ⁊cͣ. Ideꝫ dicūt illi qͥ vadūt adlupanaria. cōſuetudo eſt. Ideꝫ dicūt mulieresqn̄ rep̄hendunt̉ de vanitatibꝰ ornamentoꝝ caudarū manicarū ⁊cͣ. di. ꝯſuetudo eſt ꝙ mulieresornent ſe. Idē dicunt religioſi quādo rep̄hēdūtur de eſu carniū. de veſtibus. de camiſia. cōſuetudo eſt. O iſte portator ducit animas ad infernū cum quadrigis. qꝛ mala ꝯſuetudo ꝟtit̉ in naturā. dicunt ph̓i. qꝛ ꝯſuetudo ē altera natura ⁊cͣqꝛ difficile ē aſſueta relinq̄re. ideo de malis aſſuetis dicit ſcriptura. Si mutare pōt ethiops vellēſuā. aut pardus varietates ſuas. ⁊ vos poteritꝭ