¶ Dn̄ica infra octa. Epiphanie

cordis contritio que dicit̉ dies naturalis includens noctem culpe ⁊ diem gr̄e. Quia vera cōtritio nō ē ſine claritate diuine gratie. exquo doletde culpa p̄terita. Secūda eſt oris cōfeſſio que etiam dicit̉ dies naturalis. cuiꝰ nox eſt prolatio peccatorum. quaſi ſe diffamando. dies clara ē remiſſio peccatorū. que fit in abſolutione. ⁊ orit̉ claritas gratie quā ſi iam habebat ex contritione augmentatur ex confeſſione ⁊ abſolutionē. Tertiaeſt vite correctio cuiꝰ nox eſt labor correctionis.⁊ mutatio male inclinationis Dies vero claritasconſciētie ⁊ bone fame. Correctio fit. quia ſi fuiſti ſuꝑbus vanus pompoſus ⁊cͣ. de cetero ſis humilis. ⁊ ſic de alijs vitijs ⁊ virtutibus. Hoc modo poſt triduum inuenit̉ chriſtus in templo ī manibus ſacerdotis ad digne cōmunicandū. Autoritas allegorice. Ibimus viam trium dierum inſolitudine vt īmolemus deo noſtro. Exo. iij. ptꝫpͥmus punctus. ¶ Secundū ē documentū ſpūale cum dicit̉ ꝓficiebat ſapientia. Hoc verbū habet magnam difficultatem in theologia. Nā omnis docttina theologicorum ſingulariter magiſter ſententiarū in tertio dicit. ꝙ chriſtꝰ nō ſoluꝫinqͣꝫtum deus ſed etiam inqͣꝫtum homo in primoinſtanti creatinois anime. habuit tantam ſapientiam quātā habet mō in celo. Autoritas Eſa.Butirum ⁊ mel comedet vt ſciat reprobare malum ⁊ eligere bonū. Eſa. vij. Noͣ vt ꝓ qͣꝫuis xp̄sin pͥmo creationis inſtanti ſciret reprobare malū⁊ eligere bonū. tn̄ vt ceteri pueri voluit comedere butirū ⁊ mel. Item Hiere. xxxj. Nouum creauit deus ſuꝑ terrā. femina recūdabit virū ſcꝫ ſtatim ꝑfectum in om̄ibus. Qūo ergo dicit euāgeliſta ꝙ xp̄us ꝓficiebat ſapientia. Rn̄deo ꝙ hͦ pōtintelligi dupliciter. quia ꝓficiebat ſapiētia habitualiter vel effectualiter. Habi tualiter aūt xp̄usnō profecit in ſapientia ſed ꝓfecit effectualit̓. qͥaqͣꝫto magis creſcebat in corꝑe tanto maiores effectus oſtendebat ſapiētie. Exemplū de ſole qͥ licꝫtantā claritatē habeat hora pͥme qͣꝫtā habeat hora tertie habitualit̓. ⁊ tantā hora tertie qͣꝫtam hora meridiei. tn̄ ſol effectualiter ꝓficit in claritate.quia maiorē claritatem oſtēdit hora tertie qͣꝫ hora pͥme ⁊ maiorē in meridie. Ita etiā eſt de Ieſuchriſto ſole iuſticie. Licet in inſtāti creatiōis haberet tantā claritatē ſapiētie qͣꝫtam habet modoin celo habitualiter. tn̄ effectualiter in ſapientiacreſcebat ⁊ ꝓfecit. Qm̄ in aurora ſcꝫ anteqͣꝫ virgo ipſum pareret nōdum ortus erat ſuꝑ terraꝫ ⁊iam dabat aliquos radios claritatis. ſcꝫ virginiMarie ioſeph ⁊ elizabeth. Sed maiores dedithora pͥme ſcꝫ in natiuitate ꝑ tot mirabilia. Sꝫ adhuc maiores dedit hora tertie. ſcꝫ qn̄ fuit. xij. annorum diſputando cum doctoribus. Sed multomaiores emiſit adhuc in meridie. ſcꝫ quādo fuittriginta annorum in predicatiōe euangelica ⁊ miraculorum oꝑatione. Ecce qūo chriſtus proficie

bat ſapientia effectuali. De hoc propheta in perſona dēi patris loquētis de chriſto homine. di.Ecce intelliget ſeruus meus ⁊ exaltabit̉ ⁊ eleuabitur ⁊ ſublimis erit valde. Eſa. lij. Ubi ponuntur quattuor gradus exaltationis effectual̓. Primus ibi. Ecce intelliget ſeruus meus. ſcꝫ ſtatimin inſtanti cōceptionis ⁊ exaltabitur ſcꝫ hora tertie ⁊ pͥme in natiuitate. ⁊ eleuabitur .ſ. diſputando cum doctoribus. ⁊ ſublimis erit valde. ſcꝫ inpredicatione euangelica. Modo videamus deradijs ſapientie quos emiſit quādo fuit duodecim annorum. De hoc dicit euangeliſta Inuenerunt eum in templo ſedentem in medio doctoruꝫaudientē illos ⁊ interrogantem. Stupebant autem om̄es qui eum audiebant ſuꝑ prudentia etreſponſis eius. Ego amore veſtri queſiui de modo ſedendi qūo chriſtus ſedebat in medio doctorum. ⁊ de materia de qua diſputabant. Modūſedendi declarat Beda in omelia hodierna dichriſtus tenuit formaꝫ diſcipuli. qd̓ fuit magnehumilitatis indicium. īmo eximiū diſcendi hūilitatis exemplum. Quidam dicunt ꝙ chriſtus ſedebat in cathedra in medio doctorum. ⁊ ita pingunt pictores ⁊ male. Dic qūo in angulo templidoctores habebāt ſcamna circulariter poſita ꝓconſilijs ⁊ diſputationibus. vbi erat rota librisplena. ⁊ quādo doctores diſputabant pueri maxime ingenioſi ponebant ſe in medio doctorū interra ſedendo ⁊ doctores audiendo ⁊ de dubijsipſos interrogando. ſed nō contra doctores arguendo. Hunc modū aliorum puerorum voluittenere chriſtus. Ideo dicit inuenerunt euꝫ in medio doctorum audientem illos ⁊ interrogantemnō dicit arguentem. Materia autem de qua tūcdoctores ⁊ rabini diſputabant inueni in epiſtolaglorioſi Hieronymi. ad Paulinū. ca. iiij. vbi dic̄Duodecim annorum ſaluator impleuerat ⁊ in tēplo ſedens de queſtionibus legis interrogans.non dicit diſputans vel arguēs. magis docet dūprudenter interrogat. Nota de queſtionibus legis. Dic practice quomodo fuerunt rationabiliter queſtiones legis. ⁊ que tunc maxime diſputabantur erant de aduentu Meſſie. quia omēsdoctores nullo diſcrepante ſciebant tempus aduentus meſſie eſſe completum. tam ex prophetiaiacob. Gen̄. xlix. Non auferetur ſceptrum de iuda. nec dux de femore eius donec veniat qui mittendus eſt. Quia tunc regnabat her odes. Iteꝝex hebdomalibus Danielis. Modo ponamusdiſputationes in forma. Cum autē eſſent ibi doctores multi ⁊ magiſtri ⁊ rabini ſedentes in ſcamnis ⁊ pueri in medio eorum vt dictum eſt. interquos erat chriſtus. vnus doctor ꝓpoſuit q̄ſtionem dicēs. Quid vobis videt̉ de aduētu meſſieReſponderunt alij. ꝓcerto tempꝰ aduētꝰ meſſieeſt cōpletū. tn̄ ſi habetis aliquā rōnem vl̓ ꝓphe