Sermo

magis appropinquababat tanto magis deſiderabatur. viam veniendi incepit ipſe in die ſue cōceptionis. Ideo feruentiſſime deſiderabatur abeata virgine Maria matre ſua ⁊ a ſancto Ioſeph qui quotidie cōputabāt dietas cupiētes videre diem ingreſſus ſui in hunc mundū. Uirgoip̄m portauit nouē menſibꝰ ⁊ ſex diebus. qͥ ſuntcc. lxxvij. dies. Ideo in ꝑſona chriſti dicit ſcpͥtura ſancta. Sum īquit ⁊ ego mortalis homo ſil̓ishominibꝰ ⁊ in ventre matris figuratꝰ. ſcꝫ figurahominis ſum caro. x. menſiū temꝑe. Sapien. vijꝓpter hoc virgo Maria ⁊ Ioſeph ſcientes ſuūꝓpe aduentū p̄parabant ſe ad ip̄m deuote recipienduꝫ. Uirgo aūt preparabat panniculos delana ⁊ de lino. ſicut faciūt mulieres quādo ſuntiuxta ꝑtum. Ioſeph aūt emerat vnū vitulum vtfaceret illa die natiuitatis magnū feſtū. Sed interim dicit Lucas. ꝙ exijt edictū a ceſare Auguſto. vt deſcriberet̉ vniuerſus orbis. Luc̄. ij. Rōvoluit deſcribi mundū Auguſtus. quia voluitſcire quot eſſent ꝓuintie quot ciuitates quot homines. Nota magnā triſticiam Ioſeph. quādoaudiuit edictum imꝑatoris. quia ſub pena mortis ſinguli ꝓfiterent̉ in ciuitatē natiuitatis. Ioſeph qui erat de ciuitate bethleem de genere dauid incepit flere. di. O miſer vado bethleem nōvidebo iſtam benedictam natiuitatem a ſanctispatribus tamdiu deſideratam. Si nō vado. eroinobediens ⁊ occidar. Nec etiam videbo dictaꝫnatiuitatem. ſic triſtis venit ad domum. Uirgoaūt Maria conſolabat̉ eum. Ita debet facerevxor. di. O pater ⁊ quid habetꝭ modo. quia deberetis gaudere. quia ſaluator eſt naſciturus inbreui. Tunc Ioſeph narrauit virgini Marie.edictum imꝑatoris ⁊ cām ſue triſticie. Ad quodvirgo reſpōdit. pater nō ploretis qm̄ ego ꝓ cōſolatione veſtra vadā vobiſcum q̄ etiam ſum deꝓgenie Bauid. Ioſeph ex vna ꝑte letabat̉ ꝙ ꝟgo vellet ire. Ex alia ꝑte dubitabat quid dicerētſibi gentes. ꝙ duceret ſecum mulierem iuuenemgrauidam ⁊ partui ꝓpinquam. Item quid ſi pareret in via. Ad quem virgo. pater non curetisde locutione gentium ex quo intentio eſt bona.Uoluntas dei eſt ꝙ vadamus bethleem qm̄ naſciturus eſt ibi ſaluator. Iuxta ꝓphetiam Michee. v. Et tu bethleem effrata ꝑuulus es. ſcꝫ locus in milibus iuda. ex te mihi egrediet̉ qͥ ſit dominator in iſrael ⁊cͣ. Uirgo autē Maria meliuſſciebat bibliam qͣꝫ ꝓphete. vt dicit Orige. Et parauerunt ſe ⁊ receſſerūt de ciuitate nazareth Ioſeph cum ꝟgine in aſino equitante. Ioſeph precedēte vinculū aſini ⁊ bouis quē ducebat trahētem. Ecce regina paradiſi qualiter ibat aſſociataTunc fuit completa ꝓphetia Aggei. de hac mutatione. di. Adhuc vnū modicum eſt. ⁊ ego mouebo celum ⁊ terram ⁊ mare aridam. ⁊ moueboomnes gentes ⁊ veniet deſideratꝰ cunctis genti

bus. Aggei. ij. ¶ Nota vnū modicum. quia modicum tempꝰ fuit a ꝓphetia Aggei vſqꝫ ad chriſtum. ⁊ ego mouebo celum vbi loquitur de celoempyreo īmobili. Dicit ſanctus Thomas in prima ꝑte. ꝙ quādo aliquis angelꝰ habet a deo aliquam reuelationē ſtatim ille reuelat alijs. Ita ꝙibi nihil teneat̉ ſecretum. Ideo archangelus gabriel in conſiſtorio ſancte trinitatis quādo habuit reuelationē incarnationis ⁊ natiuitatis filij deide qua ipſe erat nunciꝰ. ſtatim ip̄e reuelauit om̄ibus alijs. ⁊ ſic celū fuit motū ad gaudiū ⁊ leticiā⁊ tripudium ꝓpter eorum ruine reꝑationē. Itēego mouebo terram. terra virginea dicit̉ virgoMaria que debuit ꝓducere fructum vite quefuit mota in angeli ſalutatione. Cum turbata cogitabat qualis eſſet iſta ſalutatio. Luc̄. j. Itē mouebo mare ⁊ aridam qn̄ ex edicto imꝑatoris gētes ꝓfitebant̉ in ciuitatibus ſuis quedā ꝑ marequedam ꝑ aridam. Tunc veniet deſideratꝰ cunctis gentibus. patet pͥma cōcluſio. ¶ Secūda cōcluſio dicit ꝙ hec benedicta natiuitas fuit per iudeos viliter appreciata. Dicit hiſtoria ꝙ quādoIoſeph cum virgine fuerunt in ciuitate bethleēnō inuenerunt hoſpitium nec aliquā domuꝫ. nechoſpitale vbi vellent eos reciꝑe. Ad hͦ aſſignantur tres rationes. Prima quia venerūt de vltīs⁊ habuerunt ire ſpacioſe per viam. Ideo qui venit extremus iratum ſepe videmus. Secunda lꝫilla ciuitas bethleem eſſet parua abūdabat multum in militibus ⁊ ciuibus ⁊ nobilibus qui erātde genere Dauid qui fuit natus in illa ciuitate qͥmiſerant nuncios pro habēdis hoſpitijs Tertiaratio fuit auaricia hoſpitalariorum qui quandovidebant Ioſeph pauꝑem cum ml̓iere grauidacogitabant ꝙ occuparent vnam domuꝫ ⁊ ꝙ modicum lucrarent̉ cum eis. Ideo ⁊cͣ. Ad practicā⁊ poteſtis cogitare qūo fuit qn̄ Ioſeph cum virgine in aſino equitante intrauit ꝑ portam ciuitatis ſtatim diuertit ad primū hoſpicium ne haberet diſcurrere ꝑ ciuitatem queres ſi poſſet ibi hoſpitari. Cui dixerunt ⁊ quot eſtis ⁊cͣ. ⁊ qn̄ videbant ꝙ erant ſolum duo ⁊ cum boue ⁊ cuꝫ aſinocogitantes modicum haberemus dixerunt ſibi.tranſeatis vltra. quia hic non eſt locus ꝓ vobisQui iuerunt ad aliud hoſpicium. Reſponderūtꝙ totum erat plenum. Cogitate hic triſticiam ioſeph ⁊ verecundiam virginis marie ſic ire hoſtiatim. Sed virgo patienter ſuſtinebat ⁊ conſolabat̉ Ioſeph. Deinde iuerunt ad aliud hoſpitiūvbi dixerunt ꝙ totū erat plenum ꝓ tali dn̄o velꝓ tali venturis ⁊cͣ. Uidens Ioſeph ꝙ pro pecunijs nō inueniebat hoſpiciū querebat amore deivt in aliqua domo illa mulier grauida ꝑtui propinqua reciꝑetur nec inuenit in tota ciuitate. immo dicebant ſibi. O antique bene videtur certeꝙ eſtis zelotipus de vxore veſtra. ⁊ quare poſuiſtis ipſam grauidam in via Et pauper hō flebat

F 3