Dominica tertia Aduentus

Sexto qn̄qꝫ ſtabat cum peccatoribus ⁊ publicanis. Luc. v. ⁊ inter infirmos ⁊ imꝑfectos adcorrigenduꝫ om̄es dando exemplū ꝑſonis et ꝑfectis ⁊cͣ. Sed beatus iohannes tenuit vitā vniformē. quia nō ꝑtinebat ad eū vt eſſet ita exemplaris ſicut xp̄s. ꝓpter qd̓ eiꝰ diſcipuli decipiebant̉ comꝑando vitā ioh̓is vite chriſti. Uidensgͦ iohannes ꝙ diſcipuli ſui erāt ſic increduli. īmoetiam inuidebant xp̄o zelantes ꝓ mgr̄o ſuo Cuidicebant. Rabbi. qui erat tecū trāſiordanē cuiteſtimonium ꝑhibuiſti. ecce hic baptiſat ⁊ om̄esveniunt ad eum. Rn̄dit iohānes. In hoc gaudium meū impletum ē. illum oportet creſcē me aūtminui. Ioh̓. iij. Id̓o beatus ioh̓es ſciens ꝙ ī breui erat moriturus nolens ſuos diſcipulos relinquere in tali ſtatu incredulitatis. Ideo ex charitate fraternali miſit illos ad ieſum vt ab ip̄o certificarent̉ de ꝟitate. q. d. nō verecundemini īmoex ꝑte mea īterrogate. ip̄m quaſi vellet dicere iohannes. Ego nō poſſem vel nō poſſum iſtos cōuertere. ſed ipſe ſtatim conuertet eos ⁊ hoc patꝫex chriſti reſponſione. Qm̄ vt dicit Lucas xp̄scoram diſcipulis iohannis p̄dicauit ppl̓o ⁊ laudauit ⁊ cōmendauit multū pauꝑtatem voluntariam di. Beati pauꝑes ſpiritu qm̄ ipſorū eſt regnum celorum Mat. v. Deinde poſt ſermoneꝫſanauit ml̓tos infirmos cecos ⁊ claudos ſurdosleproſos ⁊ ſuſcitauit mortuos. qͦ facto dixit ambaſiatoribus iohannis. Euntes renunciate Iohanni que audiſtis ⁊ vidiſtis ceci vident claudiambulant leproſi mundant̉ ſurdi audiunt mortui reſurgunt pauperes euāgeliſant̉. beatus eſtqui nō fuerit ſcandaliſatus in me. Qui recepto achriſto congerio redierunt ad iohannē cū illa reſponſione. cui dixerūt ꝙ xp̄us nō reſpondit adeos vel ad eorū queſtionē. īmo dixit ioh̓es rn̄ditvobis clare faciendo corā vobis ſigna ⁊ miracula que debebat facere meſſias. de qͥbꝰ Eſa. Tūcſcꝫ temꝑe regis meſſie aꝑient̉ oculi cecorū. id eſtceci videbunt ⁊ aures ſurdoꝝ patebunt. id ē ſurdi audient. Tunc ſaliet ſicut ceruꝰ claudꝰ ⁊ aperta erit lingua mutorū. Eſa. xxxv. Et dixerūt diſcipuli quid eſt cum dicit pauꝑes euangeliſant̉.quibus reſpondit iohannes. Ecce de hoc dicitEſa. in ꝑſona regis meſſie. Spūs dn̄i ſuꝑ me eoꝙ vnxerit me dn̄s ad annunciandū pauꝑibꝰ miſit me vt mederer cōtritos corde ⁊ p̄dicarē captiuis indulgētiā ⁊ clauſis aꝑtionē ⁊c̄. Eſa. lxj. Ecce hic ratio quare iohānes miſit diſcipulos ad ieſum .ſ. ex charitate ⁊ nō ex ſui dubitatione. vt pꝫin chriſti cōmendatiōe. Qm̄ poſtqͣꝫ diſcipuli receſſerūt a chriſto. quia ipſi corā populo dixerūtchriſto ex ꝑte iohannis. Tu es qui ven. ⁊cͣ. populus potuit dubitare ⁊ dicere intra ſe. Et nunqͣꝫ ioh̓es dixerat de iſto ꝙ erat meſſias ⁊ mō dubitat ⁊cͣ. Id̓o poſtqͣꝫ xp̄s ſatiſfecit diſcipulis iohannis verbis. voluit etiā ſatiſfacere populo di.

Quid exiſtis in deſertū videre ⁊cͣ .ſ. tunc qn̄ Iohannes predicabat. Arundinem vento agitatā.nō credatis ꝙ ioh̓es dubitet de me Et forte xp̄sdixit populo rationē quare ioh̓es miſerat ad eūſuos diſcipulos. hoc modo xp̄s eiecit diſcipl̓osioh̓is de errore ⁊ populum de falſa opinione ⁊ ꝓuidit om̄ibus. ¶ Moraliter beatus ioh̓es benecurabat de illuminatione ⁊ ſaluatione omniū etp̄cipue domeſticorū ⁊ diſcipulorū ſuorū dandonobis exemplū quod nō ſolū debemus curare d̓ꝓpria ſaluatione. ſed etiā omniū aliorū ⁊ maxīeſuorum domeſticorum. ꝟbi gr̄a. Si vir ſit bonꝰ⁊ deuotus ⁊ vxor ſit vana ⁊cͣ. nō debet dice̓ virquid ad me de vxore mea. ſed debet laborare vtip̄am cōuertat ⁊ ecōuerſo. id̓o dicit apl̓s. Sctīficatus eſt vir infidelis ꝑ mulierē fidelem ⁊ ſanctificata eſt mulier infidelis ꝑ virū fidelem .j. ad Corinth̓. vij. vt ſepe contingit. Itē filios ⁊ filias nōſolū debetis curare vt ſint bene induti ⁊ paſti. ẜꝫvt ſint bene nutriti vt ſaluent̉. Id̓o qn̄ ſunt ꝑuiſūt nutriēdi taliter. Ideo bona mulier tenet̉ eosdocere pater nr̄ ⁊cͣ. Quia ſicut bonus ortulanꝰadaptat arbores teneras ⁊cͣ. Secus de iam magnis que nō poſſunt niſi ꝑ ignem adaptari. Itavos de matrimonio eſtis ortulani qui plantatisarbores in orto vel iardino chriſtianitatis. ideo⁊cͣ. ꝓpter hoc dicit ſcriptura ſctā. Pr̄es nolitead iracundiam ꝓuocare filios veſtros ſed educate illos in diſciplina ⁊ in correctione. ad Eph̓.vj. Item ſi habetis famulos ⁊ ancillas teneminiſaluationē eorū ꝓcurare .ſ. vt confiteant̉ ⁊cͣ. ⁊ faciant penitentiā ⁊ audient miſſam ⁊ cōicent ⁊ nōdicere ſufficit ꝙ ſeruiant mihi. īmo dicit ſcpͥturaſancta. Si quis ſuorum ⁊ maxime domeſticorūcurā nō habet fidē negauit ⁊ eſt infideli deteriorj. ad Timoth̓. v. ¶ Ꝙͣtū ad ſcd̓m dic̄ btūs Amb̓.ꝙ iohānes miſit diſcipulos ſuos ad xp̄m ꝑ fidelitatem cordialem. Sciēs btūs ioh̓es ꝙ confeſſiofidei eſt ſumme neceſſaria ad ſaluationē. De qͦ ſupra vide in ſermone vltimo dn̄ice prime aduētꝰqꝛ deꝰ nō ſolū vult fidem cordis firmā ſꝫ vult etiam ꝙ reuerēter ꝯfiteant̉ ore. ⁊ eſt tante virtutisꝙ ducit hominē ad bonum finē ⁊ ſaluationē Autoritas. Si confitearis in ore tuo dn̄m ieſum ⁊ incorde tuo credideris ꝙ deus illum ſuſcitauit amortuis ſaluꝰ eris. Corde em̄ credit̉ ad iuſticiaꝫore aūt ꝯfeſſio ad ſalutē. ad Rho. x. Tota fideschriſtiana conſiſtit in credo. Dicat̉ ſi ego ſuꝫ inpeccatis nunqͥd ero ſaluus ex confeſſiōe fidei ⁊c̄.Rn̄deo ꝙ ſic. qꝛ fides qn̄ firmit̓ credit̉ ⁊ deuoteꝯfitet̉ inducit hoīem ad ꝯtritionē nec ꝑmittit hominē mori ſine vera penitētia. Deuotio em̄ vt dicit ſcūs Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxij. ad. ij. ē pinguedo aīe cauſata a charitate ⁊ ꝯẜuās eā. Et ē actꝰreligionis ꝟtutis. Id̓o Ioh̓es qͥ quotidie expectabat mortē. fidē qͣm habebat in corde de chriſto voluit ip̄i xp̄o ore ꝯfiteri corā iudeis ⁊ qꝛ per