Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IIII

Sermo

Non credatis ſibi qꝛ ſi eſtis fortis ⁊ vincitꝭ habebitis coronam. De hoc autoritas. Labora ſicut bonus miles xp̄i. Rō ſubdit̉. qꝛ nō coronabitur niſi qui legitime certauerit. ij. ad Thimo.ij. Legit̉ de romanis ducibus qui mittebant̉ ꝯͣꝓuincias qͥ bellabant viriliter ⁊ cum magnis ꝑiculis expectantes coronam de lauro ad introitum rome. Nos gͦ debēꝰ fortiꝰ animari qͥ nō delauro ſꝫ de auro coronabimur in porta ꝑadiſi ⁊laudabimur ab angel̓ ⁊ ſanctis. Iō apl̓us. Omnis qͥ in agone contendit ab omībus ſe abſtinet⁊ illi qͥdem vt corruptibilem coronaꝫ accipiantnos autē incorruptam. j. ad Chorꝭ. ix. Ergo cōſiderando locum in quo ſumus. inimicos quoshabemus ⁊ p̄mium qd̓ ſperamus armari debemus. Ergo induite vos. Sermo quartus de eadem.Aduite vos armaturā dei. ad Eph̓. vj. In ſermoneheſterno declaraui qual̓r ⁊ qͣre debemus armari. Modo iuxta thema volo declarare qualia arma ⁊ que debemuſ reciꝑe vt ſimfortes ꝯͣ diaboli temptatiōes. mūdi occaſionescarnis inclinatōnes ⁊ antixp̄i impugnationes.Salutet̉ ꝟgo Maria. Pro intellectu huiꝰ verbi ſciendū ꝙ doctrina eſt cōmunis in ſacra theologia ⁊ approbata ꝑ omēs doctores ⁊ magiſtroſin theologia. ꝙ peccare eſt ita cōmune creaturꝭhumanis huius mūdi ꝙ ſolū exceptis duobusſcꝫ Ieſu xp̄o ⁊ ꝟgine Maria nullus alius hōpoteſt excuſari qͥn ceciderit vel aliqn̄ in peccatofuerit. Multe ſancte ꝑſone ⁊ ſpūales fuerunt īhoc mundo. ⁊ inde non pn̄t excuſari a peccatis.Hoc ptꝫ ꝑ regulam ph̓ie. Qd̓ a natura ineſt. ſꝑineſt nature ſpecifice. vt intelligatis regulā Coruus a natura eſt niger. gͦ nigredo omībus ineſtnaturalis vel formal̓. Idem de albedine cigni ⁊pictura vel varietate pauonis vel vpupe. Idēde homībus ꝙ habeant duos oculos. ⁊ quinqꝫdigitos in qualibet manu ⁊ quolibet pede. Patet regl̓a ph̓ie. Modo videamus in theologiapeccare ſi ineſt homībus a natura? Dico ꝙ ſic.Nam in peccato cōcurrunt tria .ſ. pͥncipiū. medium ⁊ finis. Prima duo ſunt a natura. tertiuꝫꝟo a voluntate. Ideo eſt culpa ⁊ peccatū ex cōſenſu voluntatis. Peccatū em̄ incipit a ſenſibꝰcorꝑis qͥ natural̓r inclinant̉ ad malum. ſic̄ oculietiam ad videndū illicita ⁊cͣ. Iteꝫ auditꝰ ⁊ odoratus ⁊ guſtus ſil̓r inclinant̉. ſil̓r etiaꝫ inclinat̉tactus manuū vel aliarū partiū inclinantiū adluxuriam ⁊ malum. Et talis inclinatio non eſtpeccatū. qꝛ natural̓ eſt. ſed eſt pͥncipium peccatiMedium ꝟo peccati eſt in imaginatōne. qn̄ .ſ.homo cogitat quō fieret peccatū. nec illa eſt peccatum. qꝛ natural̓ eſt. ſed ē mediū peccati. hͦ etiāeſt naturale. Autoritas. Senſus ⁊ cogitatio id

eſt imaginatio humani cordis ad malum pronaſunt ab adoleſcentia ſua. Gen̄. viij. Ptꝫ ꝙ pͥncipium ⁊ mediū peccati eſt a natura. Finis ꝟo avoluntate qn̄ voluntas conſentit cūc eſt peccatum conſummatū. Peccatū cū conſummatumfuerit (nō dicit inchoatū vl̓ mediatum) generatmortem. Iaco. j. Patꝫ gͦ ꝙ peccatū a natura ineſt qͣꝫtum ad hoc. qꝛ pͥncipiū ⁊ mediū ſunt a natura. Autoritas. Neqͣꝫ eſt natio eorūꝫ ⁊ naturalis malicia eorū. Sap̄. xij. Qn̄ deus creauit adā⁊ euam. creanit eos in tanta eqͥtate ꝙ ſenſus etimaginatio cōcordabāt cū ratōe intantū cum eſſent nudi in ꝑadiſo ⁊ eua eſſet pulchrior mulierqͣꝫ vnqͣꝫ fuit v̓gine maria excepta. et reſpicerētſe mutuo. nō erat deſiderium nec ꝯcupīa in eis.īmo fuerūt in ꝑadiſo terreſtri in tanta equitate⁊ cōformitate. ꝙ nec ſenſus nec imaginatio necratio in aliquo diſcrepabāt. ⁊ illa d̓r iuſticia original̓. ſed poſtqͣꝫ fuit ꝑ eos peccatū cōmiſſuꝫ cōtra dei p̄ceptum comedēdo de ligno ⁊cͣ. O dixit deus iam tam male vſi fuiſtis gr̄a ꝑ me vobiſdata. ⁊ abſtulit illis illā gr̄am eqͥtatis. ⁊ dimiſitpͥncipijs naturalibus. ſtatī fuit in eis motꝰ ſenſualitatis ⁊ imaginatōis ꝯͣ ratōeꝫ intantū ꝙ habuerūt ſibi facere periſomata de folijs ficulnee.⁊ ſic cōſequent̓ ſumus ſine illa eqͥtate. Ideo dicit. Neqͣꝫ eſt natio eorū. Ex hoc ſequit̉ natural̓malicia .i. peccatū. Ex dicta autoritate clare innuit̉ ꝙ peccatū qͣꝫtum ad pͥncipium ⁊ mediū eſtnaturale. Item alia autoritas apoſtoli loquētꝭde ſe ⁊ de alijs di. Nos omēs aliqn̄ ꝯuerſati ſumus in deſiderio carnis noſtre faciētes volūtatem carnis .i. ſenſualitatis. Ecce pͥncipiū peccati. ⁊ cogitationū. ecce mediū. eramus natura filij ire ſicut ⁊ ceteri. Ad eph̓. ij. Fiat gͦ rō ex regula ſic. Qd̓ a natura ineſt. ſemꝑ ineſt. peccatū ineſt a natura. vt ꝓbaui. gͦ ſꝑ ineſt. niſi de gr̄a ſpeciali eximat̉. vt ꝟgo Maria. hoc dicit Augꝰ. d̓gr̄a ⁊ natura. Si oēs ſancti ⁊ ſancte duꝫ adhucviuerent interrogati fuiſſent vtrū ſine peccatoeſſent. omēs reſpondiſſent. Si dixerimꝰ qꝛ peccatum non habemus ip̄i nos ſeducimus ⁊ veritas in nob̓ non eſt. j. Ioh̓ j. Ex hoc gͦ habet̉ ꝙnullus fuit ita armatus ꝟtute. ſanctitate et gr̄aqͥn ſagitta peccati arma penetrauerit. niſi armatura xp̄i. Si gͦ nos qͥ ſumus in campo volumuſarmari. que arma recipiemus? ſanctorū. nō. qꝛnon ſunt ꝓbata. ſed xp̄i. Ideo dicit thema. Accipite armaturā dei. Nō intendit dicere apl̓us.taliter ꝙ nūqͣꝫ peccemꝰ. ſed qꝛ dicit. ſeqͣmur euꝫIuxta dictuꝫ beati Petri. Sequamini veſtigiaeius qui peccatū non fecit. j. Pe. ij. Et alibi ſcꝫiiij. c. ait. Xp̄o paſſo in carne ⁊ vos eadem cogitatione armamini. Igitur videamus que armaſunt accipiēda vt armemus nos ⁊ aſſimilemurxp̄o. Dico ꝙ neſcirem inuenire melioreꝫ armaturam qͣꝫ apoſtoli qͥ dicit. State ſuccincti lūbosDdd 3