SermoIII
et dixit filio ſuo. Uade et adduc aliqͦs de tribunr̄a timētes deū vt epulent̉ nobiſcum. Tob̓. ij.Noͣ ſecreta Cū eēt dies feſtus dn̄i .ſ. reſurrectionis. Sꝫ diceret aliqͥs. Nonne dies natiuitatiscircūciſionis. epiphanie. ⁊ pēthecoſtes. ſunt dies feſti dn̄i? dico ꝙ ſic. ſed dies reſurrectiōis eſtꝓprior dies feſtus xp̄i. Rō. dies feſtus eſt diesquietis. Dies natiuitatis nō fuit dies qͥetis ſibiſꝫ laboris. ideo ſtatim natus fleuit. nec circūciſionis dies. ⁊ ſic de alijs. ſed in die reſurrectiōisqͥeuit in gl̓ia. Id̓o de illa die. hec dies quā fecitdn̄s exultemꝰ et letemur in ea. In illa die parat̉prādiū in domo dei .ſ. eccl̓ia. ad qd̓ prandiū oēstenemini venire. Sꝫ ſcitis ꝙ prandiuꝫ īſtud eſtxp̄i regis. ⁊ quō eſt veniendū ad illud cū debitap̄paratiōe p̄uia. ⁊ accedens debet eē ornatus etveſtitus non veſte antiqͣ ſuꝑbie. ſed veſte nouahūilitatis. nec excuſat̉ qͥs ſi non ſit paratꝰ. Id̓op̄cedūt ſeptē hebdomode. xl. ad ſe p̄parandumItē dixit Tobias filio ſuo. voca aliqͥs de tribunr̄a. hoc d̓r xp̄ianis. qꝛ ꝑ baptiſmuꝫ ſūt de genere dei. Infideles nō debēt cōicare. Nota timentes deū. qꝛ homo pͥmo debet examinare vitamſuā. Scd̓o d̓ peccatꝭ ꝯteri. Tertio ꝯfiteri. Quarto cōicare. iuxta ꝯſiliū apl̓i. Probet aūt ſeipſuꝫhō. ⁊ ſic de pane illa edat. ⁊ de calice bibat. Quienī māducat ⁊ bibit indigne. iudiciū ſibi māducat ⁊ bibit. non dijudicās corpus dn̄i .j. Corꝭ. xjQui autē nolunt eū recipere. vel qͥ indigne recipiunt nūqͣꝫ recipient̉ in paradiſo. ¶ Tertiū prādium eſt de gr̄a ſpūali. Iſtud prandiū dat chriſtus perſonis ſpūalibꝰ exiſtentibꝰ in gr̄a dei. qꝛin operibꝰ bonis que faciūt ſentiunt magnā cōſolationem ⁊ ꝯfortationem in aīa Uerbi gratiaqn̄ religioſus in gr̄a exiſtens. ſurgit de nocte addicendum matutinas ⁊cͣ. De nocte cogitādo etꝯtemplando maioreꝫ ſentit dulcedinē in animaqꝫ ſi comederet capones. ⁊ poſtqͣꝫ aīa ē ſic inflāmata. ⁊ legit. illuminat̉ ⁊ ꝯſolatur. Ideꝫ de laicis de nocte orantibꝰ ⁊ audientibꝰ miſſas ſermones. ⁊ ꝯtēplantibus xp̄i natiuitatē qͣſi viderentꝟginem cum filio ⁊cͣ. Item idē dicendū eſt d̓ cōtemplantibꝰ xp̄i paſſionem. ⁊ quot ꝯtemplationes habēt̉ tot fercula dant̉ ⁊cͣ. oēs dies pauperis .ſ. peccatoris. ſine gratia dei ſemꝑ mali erūt.Secura mēs qͣſi iuge ꝯuiuiū. Prou. xv. Iſtudprandiū nō eſt feſtiuale ſolū. ſꝫ etiā ſociale. qꝛ qͣlibet die homo deuotꝰ comedit cū xp̄o. de hͦ figura Dan̄. xiiij. Dicat̉ quō daniel fuit ſex diebusnō manducās nec bibēs. ſed orabat Erat auteꝫAbachuc ꝓph̓a in iudea Dicat̉ hiſtoria quō ꝑangelū fuit portatꝰ ad lacū. Et exclamauit abachuc dicēs: Daniel ẜue dei tolle prandiū qd̓ miſit tibi deꝰ. Audite pulcrū ſignificatū huiꝰ figure. Daniel amicꝰ dei fignificat quālibet ꝑſonaꝫdeuotā. Lacꝰ leonū eſt iſte mūdꝰ in qͦ ſunt ſeptēferi leones ꝓmpti ad deuorādū puta demones
qͥ tēptant de ſeptē pctīs mortalibꝰ Primꝰ ē leuiatā qͥ tēptat de ſuꝑbia. Idē de alijs. Iſti nō curāt vt deuorēt pctōres. qꝛ iā ſūt ſui. ſꝫ ꝑſonas ſāctas ⁊ deuotas. puta bonū clericū vel religioſūinter qͦs ꝑſona deuota ſtat ſex diebꝰ. Septē ſūtetates pͥma infancia ī iſta homo nō timet leonesSꝫ in ſcd̓a puericia. qꝛ in illa iam multi dānant̉Teriia adoleſcētia. Quarta iuuentus. Quintavirilitas Sexta ſenectus. Septima decrepitusSex etates ſūt periculoſe. Sꝫ xp̄s d̓ terra ꝓmiſſionis mittit prandiū danieli .i. ꝑſone deuote .ſ.ꝯſolationes ſpūales ⁊cͣ. Exultent iuſti in cōſpectu dei ⁊ delectent̉ in leticia. psͣ. lxvj. ¶ Quartūprandiū eſt oībus alijs melius ſcꝫ gl̓ie celeſtis.O qͣlia fercula dant̉ in iſto prandio. Nullꝰ intellectus pōt cōprehēdere vel declarare ad plenūhͦ prandiū. qꝛ tāta eſt excellētia illoꝝ ciboꝝ. Sid̓ pane iſtius prādij ſolū vna mica caderet ī oretuo vel meo. Si viueres decē milia ānis nollescomedere cibū p̄ſentis vite corporeū ⁊ corruptibilem. Beatus qͥ māducabit panē in regno deiLuc̄. xiiij. De iſto prādio meliꝰ tacere poſſumꝰqͣꝫ dicere. Sꝫ recogitate qͣles eſcas retinuit deꝰꝓ ſe ⁊ ſuis. d̓ iſto prandio loqͥt̉ ſingulariter thema. Iſtud prandiū d̓r nuptiale ad qd̓ ꝯueniunt̉oēs ꝓpinqui tam ex ꝑte ſponſi qͣꝫ ex ꝑte ſponſe.Ecce prandiū meū paraui. thauri mei et altiliamea occiſa oīa ꝑata ſūt venite ad nuptias Deogratias.De eadē dn̄ica. Sermo tertius.Greſſi ſunt ſeruieiꝰ in vias. Habet̉ ꝟbū iſtud Mat.xxij. Materia huiꝰ ẜmōis erit declarare. ꝑ quā via poterimꝰ ire ad ꝯuiuiū gl̓ie celeſtis. materia erit vtilis ⁊cͣ. Salutet̉ ꝟgo. dic̄ thema ꝙ ẜuitores dei egreſſi ſūt ī vias. Pro ītellectu thematꝭ oportet declarare qͥ ſunt ẜui dei Etſciēdū eſt ꝙ oēs creature tā corꝑales qͣꝫ ſpūalesoēs tā bone qͣꝫ male ẜuiant deo aliqͦ mō. Declarat̉ ſtatim in creaturis pure corꝑalibus vt ſuntcelū ⁊ luna. ſol ⁊ ſtelle. qͥ nō p̄tereūt vnū pūctūordinatiōis diuine illam eandē regulam quamdeꝰ dedit eis a pͥncipio ẜuant ⁊ ẜuabunt qͦuſqꝫaliud precipiat̉ in die iudicij. qn̄ deus dicet ſoliſta. Sol ⁊ luna nō hn̄t rōneꝫ nec intellectū ⁊ ſeruiūt deo Iō cantat eccl̓ia. cui .ſ. deo ſol ⁊ oīa deſeruiūt ꝑ tꝑa. Idē d̓ elemētis aere terra aqͣ igneẜm qͣlitates ⁊ ꝓpͥetates qͣs dedit eis. nihil pretereūt qͦuſqꝫ habebūt mādatū in oppoſitum. Idēd̓ aīalibꝰ volucribꝰ ⁊ piſcibꝰ q̄ nō p̄tereunt diuinā ordinationē. Iā certo tꝑe faciunt nidos. ducūt vxores. faciūt pueros Idē d̓ plantis arboribus q̄ ẜm ordinatōeꝫ dei certo tꝑe dāt flores folia ⁊ fructꝰ. ⁊ certo tꝑe dimittūt. Id̓o dauid. ordinatiōe tua ꝑſeuerat dies. qm̄ oīa ſeruiūt tibi.psͣ. cxviij. Mō videamꝰ quō creat̉e pure ſpūales ẜuiūt deo vt ſācti angeli ⁊ aīe beatoꝝ ẜuiūt