Sermo

infinita illūitata ſignat xp̄i diuinitatē indet̓minatam ſine pͥncipio ⁊ ſine fine infinitā. De qͦ vide ſāctū Tho. j. ꝑte. q. vij. ar. j. Hō q̄ eſt dictiofinita ⁊ determinata ſignat xp̄i hūanitatem finitam ⁊ determinatā. Cū gͦ d̓r. hō qͥdam .i. homodeꝰ. de iſto homīe. Iere. xvij. ẜm interp̄tatiōeꝫlxx. hō eſt ⁊ qͥs cognoſcet? biblia nr̄a hꝫ. prauuꝫeſt cor homīs ⁊ inſcrutabile qͥs cognoſcet illudDe ſcd̓o iſta cena quā hō xp̄s parauit eſt gloria celeſtis. ẜm ꝙ ſancti doctores exponūt. Sꝫeſt h̓ queſtio qͣre d̓r cena ⁊ non prandiū? Reſpōdeo ꝙ dat̉ in fine diei huiꝰ vite. Cū dederit dilectis ſuis ſompnū ecce hereditas dn̄i. inqͥt Psͣ.cxxvj. ¶ De tertio d̓r magna. qꝛ xp̄s ſuis ẜuitoribus dat prandiū debile. ſed dat bonam cenaꝫOppoſitū facit diabolus qͥ illis qͥ ſibi ẜuiunt inpeccatis dat bonū prandiū in hͦ mūdo quantuꝫdeꝰ ꝑmittit .ſ. diuitias ⁊ honores. dignitates ⁊officia ⁊ delicias. ſed poſt dat eis malam cenamī inferno. vt ptꝫ de diuite epulone qͥ qͦtidie epulabat̉ ſplendide. ſed in inferno habuit ⁊ hꝫ malam cenā. qꝛ guttam aque quā petebat nō obtinuit nec obtinebit vnqꝫ. ſed xp̄s in hͦ mūdo datſuis ẜuitoribus debile prandiū vult ꝙ abſtineant a nimio cibo. potu. dormitōe. riſu. ⁊ a ml̓tisdelectatōibus honoribus. diuitijs. ⁊ ꝙ viuantin penitentia dicens. Penitentiā agite. Sed inalio mundo dat eis optimam cenā. vt ptꝫ de laſaro mendico qͥ habuit malū prandiū hic. ſꝫ dealio mūdo dicit euangeliū. Factum eſt vt moreretur mēdicus. ⁊ portaret̉ ab angel̓ in ſinū abrahe. Lu xvj. vbi comedit ſemꝑ in menſa dei deeiſdem eſcis. Beatus qͥ manducat panē in regͦdei. Lu. xiiij. ¶ De quarto qͥ ſunt vocati ad iſtacenam. qꝛ dicit ꝙ vocauit ml̓tos. ſed non nominat eos. Dico ꝙ omēs natiōes mūdi vocate ſūtPrimo iudei ꝑ xp̄m qͥ ꝑſonal̓r deſcendit indutus carne humana. ⁊ ibat de loco in locum inuitādo iudeos Si dictū fuiſſet ſibi. dn̄e quare veniſti: reſpōdiſſet ad inuitandū iudeos ⁊cͣ ⁊ miſeri iudei noluerūt venire. Deinde ꝑ apl̓os inuitauit omēs natōes. Dauid. In oēm terrā exiuit ſonus eorū ⁊cͣ. Etiam hodie inuitant̉ ab ill̓qͥ p̄dicant. qꝛ nūcij dei ſunt ad inuitandū gētes⁊ hoīes. Ecce quare dicit. ⁊ vocauit ml̓tos tamꝑ ſe qͣꝫ ꝑ alios. Iō dicebat xp̄us qn̄ inuitabat.Uenite ad me oēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis. ⁊ego reficiam vos. Mat. xj. Moral̓r xp̄us oēsgentes inuitat di. venite oēs ⁊cͣ. Mō cogitate ſiin capite huius eccl̓e eſſꝫ vnus magnus dn̄s cūmenſa parata ⁊ de oībus cibis ornata ⁊ inuitaret vos dicens. venite ad me oēs ⁊ ego reficiaꝫvos. ad aliam ꝑtem eſſet alius hō cū enſe euaginato dicens. venite ad me oēs ⁊ ego interſiciaꝫvos. Et ad aliā ꝑteꝫ vnus cū tacea veneno pleno dicens. venite ⁊ ego inficiam vos. ad queꝫiretis. nūqͥd ad pͥmū? qꝛ ſtultus eſſet qͥ ad alios

iret. Iſti qͣtuor nos inuitāt. qͥ tenet mēſaꝫ paratam eſt xp̄s dicens. Venite ad me ⁊ ego reficiāvos. Alius econtra cū enſe peccati eſt diaboluſdicens. Uenite ad me. ⁊ ego occidam vos. Deiſto gladio Eccī. xxj. Quaſi romphea bis acuta oīs iniqͥtas Tertius eſt caro cum potiōibusmortiferis ⁊ venenatis di. Uenite ad me ⁊ egoinficiam vos. inuitat eum ad luxuriā que videtur dulcis. ſed intra eſt venenū peccati. ¶ Quartus eſt mūdus di. venite ⁊ ego decipiam vos.recte vt piſcator. cū eſca auaricie cooꝑit hamūvſure. ⁊ ſunt multi ſtulti qͥ dimiſſo xp̄o vaduntad diabolū. Alij ad carnē. vt luxurioſi. Alij admundū vt auari. ⁊ pauci ſunt qͥ vadūt ad xp̄m.Iō alijs dimiſſis vadamus ad xp̄m dulcit̉ nosinuitantē. Duplici em̄ paſſu veniemꝰ ad euꝫ .ſ.credendo ⁊ obediendo. Ecce pͥma camera edificata de largitate gl̓oſa quieſcatis hic. ¶ Secūdacamera eſt de charitate gratioſa. ⁊ edificatur ſuper hoc fundamento miſit ẜuum ſuum hora cene dicere inuitatis vt venirent. quia iam parata ſunt omnia. Quatuor angulos habet hec camera ẜm quod quatuor ſunt videnda. Primoquis eſt iſte ẜuus. Secundo que eſt hora cene.Tertio quomō parata ſunt omnia. Quarto qͦmodo nos debemus p̄parare ad eundum. Depͥmo ẜuus qui mittit̉ eſt magiſter Uincentius.Dicat̉ de reuelatōe facta ſibi a xp̄o ⁊cͣ. Uel ſeruus eſt qͥlibet p̄dicator tenens vitā apoſtolicaꝫDe qua Mat. xix. Ecce nos relinqͥmus omīa⁊ ſecuti ſumus te. qui iſtam vitā ſeruat ſeruuseſt chriſti. inuitans gentes ad cenā gl̓e. Et pōtdicere in veritate. Miſit me dn̄s ad vos vt loq̄rer in auribus vr̄is omīa ꝟba hec. Iere .xxvj.Gregꝰ. in omel̓. hodierna exponit dicēs. Nuncius iſte ordo p̄dicatorū eſt. ¶ De ſcd̓o hora cene eſt finis huiꝰ mūdi de ꝓpinqͦ. licꝫ em̄ neſciantur dies hebdomada mēſis vl̓ annꝰ determīatetn̄ poſſumus dicere. erit cito ⁊ multum breuit̓.Noͣ ad hͦ ratōꝫ euidentē de homīe ſene centumannorū vel pluriū qͥ nec habet membruꝫ qd̓ nōſit infirmū nec caput nec manus ⁊cͣ. De tali nūqͥd diceretis ꝙ cito ⁊ breuit̓ debet mori. īmo licet non poſſitis dicere cras vel poſt cras determinate. Ita eſt de mūdo ſene ⁊ decrepito. Iaꝫeſt em̄ in vltima etate. ſicut etates hoīs ſunt ſeptem .ſ. Infantia. puericia. adoleſcentia. iuuentus. virilitas. ſenectus. decrepitus. Ita etatesmūdi ſunt ſeptem. ¶ Prīa fuit infantia. ab adāvſqꝫ ad noe. tūc em̄ neſciebāt loqͥ de deo. erantignorātes ſine librꝭ SScd̓a etas fuit puericia .ſ.a puritate a noe vſqꝫ ad abraaꝫ. tunc eī diluuiopurificatꝰ fuit md̓s. ¶ Tertia etas fuit adoleſcētia ab abraam vſqꝫ ad moyſen. qꝛ tūc md̓s incepit creſcere in cognitōem dei ex reuelatōibꝰ patriarchaꝝ. ¶ Quarta etas fuit iuuētꝰ a moyſe vſqꝫ ad dauid. tūc eī data fuit lex ppl̓o ẜm quā īce