In feſto Trinitatis

peccatis. quādo conſciētia pungit ⁊ remordetdi. O miſer ego ſum religioſus. ⁊ nō vixi vt religioſus. nō ẜuaui regulam ⁊cͣ. Idem de clericꝭ⁊ laicis. Talis iam tenet pedem in pͥmo gͣdu. talis cognitio eſt neceſſaria. quia nullus curat demedicina qͥ non ſentit ſe infirmū. Ideo dicebatHieremias. Uide vias tuas in cōualle. et ſcitoqͥd feceris. Hiere. ij. Sed multi deficiunt in iſtogradu. qui ſtatim ſentiunt defectus corꝑis. ſednon ſentiūt mala anime. Verbi gratia. Sūt ml̓ti qui ſtatim ſentiūt ventum intrātem per feneſtram. ſed non ſentiūt ventos ſuꝑbie. vane gl̓e.⁊ p̄ſumptōnis. flantes in corde. magnus defectus eſt iſte. Alij ſentiūt ſtatim puluerem ⁊ claudunt ſibi os ⁊ nares. ſed non ſentiūt in aīa pulueres auaricie. vſure. furti rapine ⁊cͣ. Alij ſentiunt ſtatim modicū calorem. forte ꝓuenienteex nimio potu. ſed non ſentiūt ignem luxurie qͥtotum comburit. Alij ſentiūt ſtatim paruaꝫ ſpinam in digito. ſed non ſentiūt gladium diaboliqui totaꝫ animā tranſfodit. quādo recurrūt addiuinos ꝓ ſanitate ꝓ ſe vel ꝓ filijs. vel ad inueniendum rem ꝑditam. Alij ſi cōmedūt legumina ſtatim ſentiūt aliqͥd infra dentes. ⁊ non ſentiunt ſaxum inferni quē tenent in ore quādo iurant. Alius ſentit ſtatim ſi habet ſtomachuꝫ repletum cū non poterit dormire. ſed quādo tenetis ſtomachū anime repletum veneno odij ⁊ īcorum non ſentitis. Alij ſi dormiūt in lecto ſtitim ſentiūt pulicem. ſed nō ſentitis lupos vl̓ leones inferni. qͥ tenent vos ne vadatis ad miſſamvel extrahūt vos de eccleſia. ⁊ ſic de alijs. Id̓opauci ſunt qͥ aſcendunt in pͥmo gradu. Nō ſuntiſti ſicut dauid qͥ ſtatim habuit cognitōꝫ de peccato ſuo. Ideo dixit deo psͣ. l. Amplius qͣꝫ merear laua me ab iniqͥtate mea. ⁊ a peccato meomūda me. Et aſſignauit ratōꝫ dicens. Qm̄ iniqͥtatem meā ego cognoſco. ⁊ peccatū meū ꝯͣ meeſt ſemꝑ. q. d. Iam ſum in pͥmo gradu. Ideo qͥlibet veſtrum ſe auiſet qualit̓ iuit. ⁊ inqͦ ſtatu ē⁊ corrigat ſe. Scd̓us gradus eſt cordis contritio. Poſtqͣꝫ hō cognoſcit peccata. debet cōteri⁊ dolere de eis. qꝛ al̓s cognoſcere peccata ⁊ delectari in ip̄is malum eſſet ⁊ peccatū. Neceſſaria eſt gͦ contritio. Ideo dixit Ezechias rex vthabet̉ Eſa. xxxviij. Recogitabo tibi omēs annos meos in amaritudine anime mee. Domineſi ſic viuit̉ ⁊ in talibus vita ſpūs mei. corripiesme ⁊ viuificabis me. Nota cum dicit tibi. nondixit mihi ſeu mundo ⁊cͣ. ſed tibi. qꝛ nullus dolor de peccatis valet al iqͥd niſi ſit reſpectu dei.etiam ſi ꝓ vno peccato hō ꝓijceret tot lacrimasquot ſunt gutte aq̄ in mari. nichil valent niſi reſpectu dei. Verbi gͣtia. Si religioſus cogitansꝙ ſi p̄ſidēs ſuus ſciret mala ſua incarcerabit eū⁊ illo timore plorat. vel qꝛ erit diffamatꝰ ⁊cͣ. nihil valet. qꝛ hoc nichil aliud eſt niſi recogitabo

mihi nō tibi. Sed tunc eſſet contritioſi diceret.O miſer ⁊ quot peccata feci ⁊ qͣꝫtū offendi creatorem meū qͥ de nemore mūdi me elegit ⁊ plantauit in religione vt ẜuirem tibi. ⁊ ego miſer feci oppoſitū. tunc eſſet ꝯtritio. Idem de ſacerdote qn̄ cogitat. O miſer. epūs ſciet ꝙ ego ſum cōcubinarius ⁊cͣ. ⁊ p̄dam bn̄ficiuꝫ ⁊ plorat. nihilvalet. ꝯtritio poſſet eſſe q̄ non ſufficit ad ſaluationem. Sed poſſet eſſe contritio ſi reſpectu deidolent dicendo. O miſer deus fecit mihi gr̄amquam angel̓ non fecit ⁊cͣ. Idem de laicis. ſi aliquis eſſet ſententiatus ad furcā. ⁊ plorat ꝓpterꝑiculum ⁊ diffamatōꝫ ⁊cͣ. nihil valet. Idem demuliere cuiuſuis ſit ſtatus. q̄ peccauit et plorattimore viri vel diffamatōnis ⁊cͣ. nihil valet. oportet ꝙ ſit reſpectu dei. Ideo dicit ꝓph̓a in ꝑſona xp̄i. Recordabunt̉ mei qꝛ cōtriui cor eoꝝfornicans ⁊ recedens a me. ⁊ diſplicebunt ſibimet ſuꝑ malis que fecerant in vniu̓ſis abomīationibus ſuis. Ezech̓. vj. ¶ Tertius gradus eſtemendandi ꝓpoſitū. ⁊ ſequit̉ ad duos gradusp̄dictos. Quid em̄ valeret cognitio peccatorū⁊ contritio. niſi hō habeat ꝓpoſituꝫ emendādi⁊ corrigendi vitam ſuam. nihil valet. Ideo neceſſario requirit̉ ꝓpoſitum firmū emendādi vicendo. Ego cōſueui eſſe ſuꝑbus pompoſus ⁊cͣſed factū eſt. de cetero volo viuere humiliter. ⁊ſic de alijs. hoc eſt emendandi ꝓpoſitū. qꝛ modicum eſſet dolere de peccatis p̄teritis. niſi hōꝓponat cauere a futuris. De hͦ dauid. Beatꝰvir cuius eſt auxilium abſte .i. a te aſcenſiones īcorde ſuo diſpoſuit in valle lachrymarū in locoquem poſuit. psͣ. lxxxiij. Nota in valle lacrimarum. vallis inter duos mōtes conſiſtit. Ita vita p̄ſens dicit̉ vallis lachrymarū conſiſtens inter duos mōtes. quorū vnus eſt paradiſus terreſtris altus intantū ꝙ aque diluuij q̄ aſcenderunt qͥndecim cubitis ſuꝑ omnes montes. illicnon aſcenderūt. De quo dicit Beda. ꝙ folia arborum tāgūt ſperam ſiue celum lune. Aliꝰ mōsad quem debemus aſcēdere eſt ꝑadiſus celeſtiſ⁊ hic debemꝰ nos diſponere ꝑ bonam vitam etbona oꝑa vt illuc aſcendamus. Iō dicit. aſcenſiones in corde ſuo diſpoſuit in loco quē poſuitLocus religioſi eſt monaſteriū. clerici eccleſia.⁊ ſic de quolibet ſtatu laicorū. in quolibet iſtoꝝlocorū qͥlibet debet diſponere aſcenſiōes per receſſum a malis ⁊ acceſſum ad bonū. Ideo xp̄s.Uade ⁊ iam amplius noli peccare. Iohā. viij.Quaſi dicat. exquo iam aſcēdiſti in pͥmo ⁊ ſcd̓ogradu. ideo vade aſcende ampliꝰ. ⁊ iā noli peccare. Ecce hic ꝓpoſitum emendandi. Quartꝰeſt ſacramentalis confeſſio. ⁊ ſequit̉ ad p̄dicta.quid em̄ valeret mūdare cameram ſi ſtercus remaneret in angulo. Ideo oportet vt ꝑ feneſtrāſtercus ꝓijciatur. Ita illius qͥ habet cognitōeꝫpeccatorū ⁊ contritōem cū ꝓpoſito nō redeūdi