Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoLL4L

credentie diſcipulorū incredulorū. Ptꝫ themaDico pͥmo ꝙ pͥma ratio qͣre xp̄s voluit reſurgēcū ſignis plagarū fuit ꝓpter ꝯfirmatōeꝫ de credentia. vt fides ⁊ credentia eſſet ꝯfirmata ī apoſtolis ⁊ ꝯſequenter in nob̓. hoc declaratur ſic.Inter oēs articulos fidei maioris difficultatisfuit ad credendū articulus reſurrectiōis qͣꝫ alijarticuli. Nō ſolū infideles pagani ⁊ ph̓i nō potuerūt credere hunc articulū. īmo etiā nec apl̓i.Ratio qm̄ regula eſt ph̓ie ꝙ a pura pͥuatōe nōeſt regreſſus ad habitū .ſ. naturaleꝫ Qm̄ cecusnullo poſſe naturali pōt reduci ad habitū vt videat. nec ſurdus ad auditum. nec mutus ad loquēdū. Mō maior pͥuatio que pōt eſſe ē morsqꝛ ꝑ ip̄am pͥuatur hō non ſolum viſu vl̓ audituſed oībus ſenſibus. Si gͦ a pͥuatiōe cecitatis nōeſt regreſſus ad habituꝫ. multo minus a purapͥuatōne oīm ſenſuum ⁊cͣ. Iō legit̉ de apl̓o paulo in actibus apl̓orum. ꝙ p̄dicando iuit in greciā ad p̄dicandū in ciuitate athenienſi. vbi erattunc maximū ſtudiū ph̓oꝝ. qui patient̓ ⁊ cummagno ſilentio audiuerunt apl̓m. quouſqꝫ ventum fuit ad articulum reſurrectōis. tunc qͥdamdixerūt. Quid vult ſeminator v̓borū h̓ dicere?Alij ꝟo dicebant. nouorū demoniorū videt̉ annunciator eſſe. qꝛ ieſum ⁊ reſurrectōnem annūciabat eis. Act̉. xvij. Un̄ nō ſolum ph̓i nō poterant credere xp̄i reſurrectōꝫ. īmo etiaꝫ nec apoſtoli ip̄i. Lu. xxiiij. legit̉. ꝙ tres marie regreſſea monumento nunciarunt apoſtol̓ quō chriſtꝰſurrexerat a mortuis. Et viſa ſunt an illos quaſi deliramentū ꝟba iſta. ⁊ non credebant illis ītantū ꝙ Thomas apl̓s qui nō fuit cū alijs apoſtolis qn̄ eis apparuit ieſus qn̄ dixerūt ſibi apoſtoli. vidimus dn̄m. Ioh̓. xx. Reſpōdit Thomas. Vultis me deludere. niſi videro in manibus eius fixuram clauorum ⁊ mittam digitummeū in locū clauorū. ⁊ mittam manū meā in latus eius non credam. Qn̄ erat in cruce. ⁊ iudeiſibi ꝓmittebant ꝙ conuerterent̉ ſi deſcenderetde cruce ⁊ nō potuit deſcendere. ⁊ ꝙ mō ſurrexerit non credo. Ideo Mar. vl. Nouiſſime recūbētibus duodecī apparuit eis. ⁊ exprobrauitincredulitatem illorū ⁊ duriciam cordis. quiahis qui viderāt euꝫ ſurrexiſſe a mortuis nō crediderant. Nota nouiſſime qꝛ in die aſcenſionisq̄ fuit apparitio vltima exprobrauit incredulitatem eorū. qꝛ pͥmo non crediderūt. Dicit Amb̓.in li. de ꝟginibus ꝙ ꝟgo Maria poſtqͣꝫ xp̄usſurrexit ⁊ ſibi apparuit vocauit apl̓os ⁊ nunciauit eis ꝙ eius filius ſurrexerat. ⁊ noluerunt ſibicredere. īmo dicebant bonū eſt dn̄a corā ea. ſedretro dicebant. qui vult credere credat. Iō mōreſpondeo ad queſtionē quā multi faciūt in articulo reſurrectōnis ⁊ ſurrexit tertia die ⁊cͣ. qͣreaddit̉ ẜm ſcripturas ⁊ nō in alijs articulis fideiUic quō ſancti patres ordinarunt credo in con

cilio niceno ⁊ de alijs articul̓ fidei gentes credebant ſimplicit̓ eis. ſed in arti. reſurrectōis addiderunt ẜm ſcripturas ad maiorē confirmatōeꝫ⁊ hunc modū habuerūt de biblia ab apl̓o paulo dicente. Tradidi vobis in pͥmis qd̓ ⁊ accepiqm̄ ẜm ſcripturas xp̄us mortuus eſt ꝓ peccatꝭnoſtris. ⁊ qꝛ ſepultus eſt ⁊ reſurrexit tertia dieẜm ſcripturas. q. d. non ſolū dico vobis ẜm intellectum meū ⁊ credentiam meā ſed ẜm ſcpͥturas. ⁊ qꝛ viſus eſt cephe ⁊ poſt hoc vndecim .j.ad Chorꝭ. xv. Sciens gͦ xp̄us difficultateꝫ credendi huius articuli ꝓpter duritiam ⁊ minuscredentiam diſcipulorū ſuorū voluit reſurgere⁊ retinere ſigna plagarū ꝓ confirmatōe credentie. Ideo dicit Ioh̓es ꝙ apparuit eis dicēs paxvobis. ⁊ oſtendit eis manus ⁊ latus. quia dixitcredite ego ſum. deinde vocauit Thomā dicēsInfer digitum tuū ⁊cͣ. ⁊ Thomas credēdo dixit. dn̄s meus ⁊ deus meus. Non ſolū hoc fuitconfirmatio credentie thome ⁊ aliorū apl̓orumſed etiam ꝓ confirmatōe noſtra ⁊ oīm xp̄ianorum qn̄ audiunt vel legunt totam ꝓbatōnem.Gregꝰ. Plus nob̓ contulit thome incredulitaſqͣꝫ marie credulitas. dum em̄ ip̄e vulnera tāgitcarnis. in nobis vulnera ſanat infidelitatis. Ecce pͥma ratio. de iſta Autoritas. Surge ꝓperaamica mea ⁊ ſponſa mea. veni colūba mea ī foraminibus petre in cauerna macerie. Canti. ij.Nota hec eccl̓a vel xp̄ianitas vocat̉ a xp̄o amica. ſponſa. colūba Primo vocat ip̄am amicam⁊ bn̄. cum ſibi oſtendit maximā amicitiā. nunqͣꝫaliquis tantū fecit ꝓ vxore ſua. Id̓o dicit Surge amica mea .ſ. de infidelitate ⁊ minus credentia in quā cecidiſti. qꝛ omnes ꝑdiderāt fidem inxp̄i paſſione. Deinde vocat eaꝫ ſponſam. qꝛ exea generat xp̄us filios. Tertio vocat eā columbam ꝓpter ſimplicitatē gentiū In pͥmitiua eccleſia non faciebāt rapinam ⁊cͣ. dicit ergo xp̄seccl̓e. Surge ⁊cͣ. In foramībus petre illius ſcꝫde quo dicit apl̓us. Petra aūt erat xp̄s. primaad Chorꝭ. x. In cauerna macerie Humanitaseſt paries ſiue maceries. nam ſicut maceries cooperit abſcondita. ſic humanitas diuinitatemcooperiebat Latus eius dicit̉ cauerna. quia dicitur Ioh̓. xix. vnus militū lancea latus eiꝰ aperuit. nō dicit vulnerauit ſed aperuit. Ecce hecpͥma ratio. Moralit̓ Cogitate hic xp̄i benignitatem qͥ amore pauperū voluit reſurgere cuꝫ ſignis plagarū. vt citius crederēt. in quo nob̓ dedit exemplū habēdi pietatē ⁊ compaſſioneꝫ demiſerabilibus ꝑſonis pupill̓. viduis ⁊cͣ. vt eisſubueniamꝰ. Uidue ⁊ pupillo nō nocebitꝭ. ſi leſeritis eos vociferabunt̉ ad me. ⁊ ego exaudiāclamorem eorū ⁊ indignabit̉ furor meꝰ ⁊cͣ. Exodi .xxij. Scd̓a ratio eſt ꝓpter demōſtratōnembeniuolētie quē .ſ. hꝫ erga nos. hoc pōt declarari qͣdam exꝑientia mūdana de milite diligenteCc 4