IISermo

ſed cōmittere totum deo. Ratio. quia nullꝰ qͣꝫtūcūqꝫ eſſet audax in palacio regis p̄ſente regereciꝑet vindictam. licet dicat in corde. O ſi iſtūinuenirem extra. Sic totus mūdus eſt domusdei. Baruch. iij. O iſrael qͣꝫ magna eſt domusdei. ⁊ ingens locus poſſeſſionis eius. Et omēsſumus infra ſuum palaciū ⁊ in p̄ſentia ſua. Iōin hoc mundo debemus habere pacē cū inimicis. Sed quādo inuenis inimicū tuū extra .ſ. ininferno. tunc audacter recipias vindictā. quiatunc incipiet tꝑus rixe. Sed modo dimitte totum. ⁊ non auter ei ꝟbum. ſed ei loqui debes ⁊ſalutare ⁊cͣ. Item habere pacē cum omībus nichil ab eis recipiendo nec etiā fructus. Rō. qꝛnon placet patri ex qͦ dedit partem filijs. ꝙ vnꝰrecipiat ꝑtem alterius. Sic deus diuiſit oīa bona huius mūdi. ⁊ vni dedit multū. alteri parū.vt ſibi placet. Ideo ſitis contēti. qꝛ ip̄e diuiſit ⁊p̄cepit non tangere ꝑtem alterius. Iō furtumeſt peccatū mortale. qꝛ eſt contra ordinatōꝫ deiIdeo apl̓us ad Eph̓. iiij. Qui furabat̉ iam nōfuret̉. magis aūt laboret manibus qd̓ bonū eſtvt habeat vnde tribuat neceſſitatē patiē ti. Itēnon diffamare aliū. de iſta dicit ſcriptura ſāctaSolliciti ẜuare vnitatem ſpūs in vinculo pacꝭvnum corpus ⁊ vnus ſpūs. ſicuti vocati eſtisvna ſpe vocatōnis veſtre. Ad Eph̓. iiij. Notaſolliciti non dicit diſpoſiti. Quidā ſunt diſpoſiti ad faciendum pacem cū ꝓximo. ſed non ſuntſolliciti dicendo ſi petat veniā. ⁊ facit emendaꝫvel ſi aliqͥs dn̄s interponat ſe vel p̄latus amore ſui parcaꝫ. al̓s non. Tales diſpoſiti ſunt ẜ nōſolliciti. qꝛ non curāt de pace. O qͣꝫtum bonumꝑdit talis. Sic qn̄ anima talis venit coram xp̄oad iudicium. ⁊ xp̄s oſtendit ſibi vulnera dicēs.Ecce quid feci ꝓ te. videamus qͥd tu feciſti prome. Si vellet dicere aīma. Dn̄e remiſi mortempatris ⁊cͣ. Et xp̄s amore cuius ⁊cͣ. Iō qn̄ aliqͥſdn̄s dicit alicui homī. amore mei faciatis pacę.quia ego do vobis ⁊cͣ. Debet talis reſponderePlus volo ego remittere ſibi amore xp̄i qͣꝫ veſtri. quia conſequi ſuum regnum ex hoc voloquod non poſſetis michi dare ſed xp̄s. Iō nonamore veſtri. ſed amore domī noſtri ieſu chriſtiego remitto ⁊ facio pacē. Et tali aīe dicet xp̄s īiudicio. Euge ẜue bōe ⁊ fidel̓. qꝛ ī pauca fuiſti fidel̓ ſupͣ ml̓ta te ꝯſtituā. intra in gaudiū dn̄i tui.Matth̓ xxv. Ideo Dauid cōcordans cū apoſtolo psͣ. xxxiij. dicit. Quis eſt homo qͥ vult vitam .ſ. eternam ⁊cͣ. Reſpondet ip̄emet dicens.Inquire pacem ⁊ ꝑſequere eam. Ecce ſollicitudo. non expectes ꝙ inimicus veniat ad te. velꝙ aliquis dn̄s te roget. ⁊ ꝑſequere eam. Continue quere pacem quouſqꝫ habeat̉. Nota vnuꝫcorpus .ſ. xp̄ianitatis. in quo multa ſunt mēbraCaput eſt chriſtus. Ad Eph̓. iiij. Oculi ſunt cōtemplatiui. aures ſunt iudices temꝑales ⁊ con

feſſores. Nares ſunt deuoti ſentientes odoremxp̄i ꝟtutum ⁊ ſanctorū. Os quantū ad officiūloquendi ſunt p̄dicatores. qͣꝫtum ad officiū cōmedendi ſunt ſacerdotes qui recipiūt eſcas corporis ⁊ ſanguinis domini ieſu chriſti. Brachiaſunt milites. Vterus burgenſes ⁊ diuites. Tibie ſunt ip̄i laboratores qui portāt onus. Auctoritas Ad Roma. xij. Sicut in vno corporemulta membra habemus. omnia autē membranon eundem actū habent. ita multi vnum corus ſumus in xp̄o. ſinguli autē alter alteriꝰ mēbra ⁊cͣ. Et qͣꝫdiu membra corꝑis ſunt coniūcta⁊ vnita ibi manet ſpūs. ſecus quādo ſunt diuiſa. Iſta eſt ratio quare omēs eſſe debemus vniti. quia ſic manet in nobis ſpiritꝰ qui viuificat.Ideo ſi volumus ad pacem glorie ꝑuenire habeamus hic pacem. Quoniā deus in paradiſonō vult aliquem brigoſum. īmo ſi aliquis velletintrare diceret nolo. quia tuponeres h̓ guerrāIdeo apoſtolus ad Hebre. xij. Pacem ſequamini cum omībus ⁊ ſanctimoniā ſine qua nemovidebit deum Tertia pax nobis neceſſaria eſtpax ſuꝑior .ſ. cum deo. que pax eſt fienda et habenda ad inſtar vaſallorū qui habent pacē cuꝫdomīo ſi ſunt ſibi obedientes. Idem de nobiserga deum ẜuando ſua p̄cepta. Et ſicut primapax habet̉ ꝑ penitentiam. ſecūda ꝑ amicitiam.ſic hec tertia habet̉ ꝑ obedientiam. AutoritasAcquieſce ei ⁊ habeto pacem cum eo. ⁊ per hechabebis fructus optimos. Iob. xxij. Acqͥeſcithomo corde ꝑ fidelitatem deo non frangēdo iuramētum quod facimus in baptiſmo. Dic modum. Frangit̉ autē fides huius homagij quādo homo recurrit ad diuinos ⁊cͣ. vt ꝓditor. qꝛin ſuis neceſſitatibus nō debet recurrere ad diuinos. Pax autē ſeruat̉ quādo homo tenet fidelitatem ꝓmiſſam ſibi. Secūdo ore loquendode eo cum honore ⁊ reuerentia. Cōtra hanc faciunt iuratores ⁊ blaſphemi. quādo emēdo vl̓vendēdo iurant falſe. Ideo ip̄e defendit ſemittendo lapides ⁊ tempeſtates. ⁊ quando creditis colligere bladū ⁊ vinuꝫ. nihil eſt ⁊cͣ. quia ipſe vaſtat totum. Ideo nō debetis iurare. ſed ꝑaduerbia affirmare. ¶ Tertio habetur pax cumdeo in oꝑe ſoluēdo ſibi redditus. al̓s vaſalli nōhaberent pacem cum domīs ſuis. Deus auteꝫſibi retinuit redditus de fructibus decimas etpͥmicias. ideo ſoluere debetis. Item de tempore quod currit ꝑ ſeptem dies retinuit ſibi vnamdiem .ſ. dominicā. Ideo ſoluere debetis. nō tāgere partem ſuā faciendo aliquod opus temporale ⁊cͣ. ſed ſpūale audire miſſam cū ſilentio ſermoneſ ⁊cͣ. Et dicit ꝙ ꝑ hoc habebis fructꝰ optimos. boni fructus ſunt abundantia bonorumtemporaliū qui dant̉ a deo. Meliores fructuſſunt bona ſpūalia .ſ. remiſſio peccatorū. gratiadei. ſanctitas. ⁊ hmōi. ſed optimi fructus ſuntCo 2