Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

II Ser mo

aſcendere. tunc offendit ⁊ cadit in infernum.Sextꝰ dies ē debitorū reſtitutio .ſ. ꝙ quilibꝫ qͥhabet pulchram domū vel caſſeam debet reſpicere ſi eſt aliquid ibi de furto. rapina. deceptōeretentōe iniuſta. aut inuentōe ⁊ reſtituere. Benedicta eſt dies talis reſtitutōnis. de qua dicitſcriptura. In die em̄ bona venimus ad te. j. Regum .xxv. Septimus dies eſt fame reparatioMulti ſunt qui non furantur bona nec pecunias. ⁊ tamen furant̉ plus .ſ. bonam famā. que valet plus. Prouerb̓. xxij. Melius eſt nomen bonum qͣꝫ diuitie multe. Fama em̄ bona nobis neceſſaria eſt. ꝓpter nos ⁊ ꝓpter alios. Propternos. quia eſt p̄cipuum bonum inter exteriorabona. quia facit idoneum ad officia humana. ⁊p̄ſeruat a peccatis. Et ꝓpter alios ne ſcandaliſentur ⁊ malū exemplum ſumant ad peccandūvt dicit ſanctus Tho. in de verita. q. iij. arti. ij.⁊ ſcd̓e ſcd̓e. q. lxxiij. arti. ij. Sic̄ eī fur tenet̉ ad reſtitutōnem. ſic qui furat̉ famam ꝓximi ex malicia. etiam ſi ſit verum quod dixit. ſed erat ſecretum. tenet̉ ad reparatōnem fame. al̓s non poterit intrare ꝑadiſum. Sed queritis quomō reſtituetur? Reſpondeo ꝙ coram omībus coramqͥbus fuiſtis male locutus tenemī reuocare dicendo ꝙ non credant. qꝛ malicioſe locuti fuiſtꝭ.⁊ ſi ille qui eſt diſſamatus ſcit hoc. oportꝫ etiaꝫab eo petere veniam. al̓s nō oportet. De iſto vide ad longum ſanctum Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxiijſcꝫ ꝑ totū. Multi damnant̉ ex his diffamatōibus. quia ꝟbum tranſit. deinde nō curāt nec cōfitent̉. nec in̄ faciunt ſibi conſcīam. De iſto diedicit dauid tropologice. Ordinatōe tua ꝑſeuerat dies. psͣ. cxviij. Nota ꝑſeuerat ītātum. ꝙ ſiin hoc mūdo nō reſtituit famam. vel qꝛ non habet oportunitatē ⁊ morit̉ cum contritōe ⁊ propoſito petendi veniam. anima interdum reditde alio mūdo ad petendum veniā. Unde notaꝙ erant duo qui quendā diffamauerūt. ⁊ diffamatus ⁊ vnus diffamās adhuc viuūt. ⁊ vnꝰ diffamator obijt. ⁊ ſtetit ꝑ aliquod tꝑus in purgatorio. ⁊ cum exiuit credidit ſtatī ire ad ꝑadiſuꝫ.⁊ dixit deus. non intrab̓. qꝛ pͥmo habes face̓ reſtitutōnem fame illius. Et ego ſcio iſtud eſſe verum ꝙ aīma redijt. qꝛ egoip̄e fui ꝑ ip̄m diffamatus. ⁊ a me veniā petiuit. Qm̄ oīa ẜuiunt tibi.qꝛ non ſolū boni xp̄iani ẜuiunt xp̄o. ſed etiā bonaͣ fama. Qm̄ ſi p̄dicator vel ſacerdos ſit malefame nihil appreciat̉. Ideo bona fama multumẜuit xp̄o. Octauus dies eſt euchariſtie cōmunio. poſtqͣꝫ em̄ ꝑſona cognoſcit peccata ſua ⁊ cōteritur. confitet̉. corrigit vitam ſuā. remiſit iniurias. reſtituit debita. reparauit famam. ⁊ finaliter communicat deuote. tunc verificat̉ thema.Poſt dies octo .i. ꝑ octo oꝑa penitentialia p̄dicta interim venit ieſus. De iſto die dicit dauidMelior eſt dies vna in atrijs tuis .i. in eccleſijs

vbi eſt cōmunicandū. ſuꝑ milia. Ergo poſt dies octo iterū venit ieſus ⁊cͣ. De eadem Sermo ſecundus.Ax vobis. paxvobis. pax vobis. Ioh̓. xx. Themaꝓpoſitum colligit̉ ex ſancto euangelio huius domīce. In quo dixit xp̄us apoſtol̓ter Pax vob̓. Primo conſolando eos. qꝛ quādo apparuit eis timuerunt valde. vt habet̉ Luce. xxiiij. Tunc ꝯſolando eos dixit. Pax vob̓ego ſum nolite timere. Secūdo dixit eis. Paxvobis exaltando eos faciēdo eos ſuos legatosdicens Pax vob̓. ſicut miſit me pat̓ ⁊ ego mitto vos. Tertio dixit eis. Pax vobis ad firmandum eos. Qm̄ qͥdam eorū non erant bn̄ firmi incredentia. ideo dixit eis. Pax vob̓. beati qͥ nonviderunt ⁊ crediderūt. Ecce vnde colligit̉ thema. Et qꝛ xp̄s ter dixit Pax vob̓. innuit̉ ꝙ triplex pax eſt nobis neceſſaria in hoc mūdo ſi volumus venire ad patrem gl̓e.Prima eſt pax interior .ſ. cum ſeip̄o. Secūda pax exterior .ſ. cum ꝓximo. Tertia pax ſuꝑior .ſ. cum deo.Et ꝓ qualibet dicit thema Pax vobis ⁊cͣ. Dico pͥmo ꝙ pͥma pax nobis in hoc md̓o neceſſaria eſt pax interior .ſ. cū ſeip̄o. Si dicat̉. etquis habet guerraꝫ cū ſeip̄o? Reſpōdeo ꝙ omnes Vnde guerra natural̓ eſt in quolibet hoīe.ſcꝫ inter corpus ⁊ ſpūm. ſiue inter carnem ⁊ animam. quia quicquid placet vni diſplicet alteriAnima em̄ de ſua natura ſꝑ vellet contemplari deum. quia eſt ſubſtātia ſpūalis vt angelus.Sed caro qꝛ de terra eſt. vt dicit̉ Gen̄. ij. Formauit deus homīem de limo terre. ⁊ inſpirauitin faciem eius ſpiraculū vite. Ideo trahit aīaꝫ⁊ inclinat ad terram ad uilitates ⁊ corruptōes.Anima trahit ſurſuꝫ ⁊ caro deorſuꝫ. Ecce guerra in homīe. Uultis iſtam guerrā bn̄ intelligere cogitate. ille qui torturat̉ in quali guerra eſt⁊ tribulatōe qn̄ ſurſum trahit̉ corda. deorſuꝫ lapide. nonne videt̉ vobis ꝙ eſt ibi guerra. Tal̓guerra eſt in quolibet homīe qͥ trahit̉ ſurſū corda conditōnis naturalis anime. deorſuꝫ ꝟo pōdere carnis ad terrena inclinantis Ecce guerra in ſcriptura. Corpus quod corrumpit̉ aggͣuat animā. ⁊ terrena inhabitatō depͥmit ſenſuꝫmulta cogitantem. Sap̄. ix. Verbi gratia. Si īcipitis orare anima aſcendit cōtemplando. Sꝫſtatim corpus trahit eam inferius ad cogitādūde coquina vel de taberna. Ideo dicit. depͥmitſenſum .i. ſpūm multa cogitanteꝫ. De iſta guerra dicit apoſtolus. Caro concupiſcit aduerſusſpūm. ſpūs autē aduerſus carneꝫ. Hec em̄ ſibiinuicem aduerſant̉. vt non quecūqꝫ vultis illafaciatis. Ad Gal̓. v. Modo videamus ⁊ reſpiciamus nos in iſta tam forti guerra quomō fiet