actōe de dote ar. ī. l. iur̄ ſocietatis. ff. ꝓ ſocō⁊ qualiter dicūt̉ ꝟſa in cōeꝫ vtilitatē videnoͣ. tex. ī. l. ꝙ ſi ſeruus. §. ⁊ regulr. cū ſe. ff.de ī rem ꝟſo. Aut nō ꝯſtat eſſe ꝟſā ī cōemvtilitatē ⁊ tūc ip̄e vir ſolus ⁊ eiꝰ ꝑs ſolahē̓ditatis tenet̉ naꝫ ſicut nō cedit hec dosī ꝯīone ⁊ ꝯtributōe ſic nec debet cede̓ ī cōiobligatōe vt. sͣ. dictū ē ⁊ ad p̄miſſa faciūtque noͣbilr̓ ponit Bar. ī d. l. ticiū ⁊ meuiū.§alte̓o ex duobꝰ. ff. d̓ admi. tu. vbi videaſ⁊ vide etiam Ope. ī d. §. ſequit̉. cū ꝟſ. ſe. tide iudi. ¶ Ampliꝰ que̓it̉ pōne ꝙ vnꝰ exfrībus factꝰ ē ſtipēdiariꝰ ⁊ ī ſtipēdio aliqͣqueſiuit an teneat̉ illa ꝯīcare dicit Bart.in d. l. cū duobꝰ. §. ſi īter frēs. ff. ꝓ ſocō. autfuerūt queſita ex rebꝰ ꝯībꝰ puta ex equis⁊ armis cōibꝰ aūt ex alijs rebꝰ pͥmo caſuꝯſiderādum eſt quid ⁊ quātū ex ipſis r̄bꝰoībꝰ potuit ꝓficiſci ⁊ ea portō debet ꝯīcarialia ve̓o aliūde queſita ꝯīcari nō debēt arin. l. qui ſolidum. §. ſi ex cauſa. ff. de lega. ij.meliꝰ facit dictum. c. fi. de duo. fra. de no.bene. īueſ. ¶ Iteꝫ que̓it̉ de quotidiana. q.Ecce ꝙ frībus ſtātibꝰ ī ꝯīone alter ex eisforte maior domꝰ dotauit eoꝝ ſororem velfiliam alteriꝰ fratris ⁊ eam nuptui tͣdiditpoſteaqꝫ in diuiſiōe bonoꝝ vult ip̄e fraterꝯputare huiꝰ modi doteꝫ alteͣi fratri. q̄rit̉an poſſit videt̉ ꝙ nō ꝑ. l. i. §. accedit. C. derei vx. act. vbi pꝫ ꝙ vr̄ donare gͦ nō poteritꝯpenſare vl̓ ꝯputare ī ꝯtrariū facit. l. vxor.§. pr̄ naͣlis. ff. de le. ij. ⁊. l. nēſēniꝰ. ff. de negꝭgeſt. ⁊ hāc ꝑtem tenuit Ia. de are. vt r̄fertCy. ī d. §. accedit. ⁊. l. fi. C. de dotꝭ. ꝓmiſſ.Alij tenēt pͥmā ꝑtem qꝛ cā dotis ⁊ alimētoꝝ exequāt̉ dic vt ibi ¶ Quid aūt ſi vnꝰex frībus de rebꝰ cōibꝰ dotauit eiꝰ ꝓpͥamfiliam alte̓o eiꝰ frē ꝯſentiēte an ī diuiſiōepote̓it iſte frater patruus dicte filie ꝯputare fratri ſuo dictā dotē dic ꝙ ſic nec eiꝰ cōſenſus ſibi p̄iudicabit vt videat̉ ꝑ hͦ ſibiquicqͣꝫ de ſuo donaſſe vt ex p̄dictis pꝫ Concludēdo gͦ cū que̓it̉ de expenditis vl̓ acꝗſitis ꝑ aliquē ex frībꝰ quid fieri dēat diſtīgue duos caſus Aut que̓it̉ de expenditisvl̓ acquiſitis ī vita patris aut poſt eiꝰ mortem pͥmo caſu dic vt. sͣ. ꝟ. ſꝫ pōne ꝙ filiꝰ. cūpluribꝰ ꝟ. p̄cedētibꝰ ⁊ ſe. ⁊ ꝑ Bar. in d. §.altero. 2º caſu dic vt. sͣ. ꝟſi. īſuꝑ que̓it̉. cumalijs ꝟ. ſe. ⁊ ꝑ Bar. ⁊ Gal. ī d. tractatu deduo. fra. ⁊ ꝑ Spe. in d. § ſequit̉. ¶ Sedꝗd dices de eo qd̓ plerūqꝫ vidi Etce duofrēs vnꝰ domi remāſit ⁊ curam domꝰ ⁊ bonoꝝ egit. aliꝰ ꝑ orbem vagādo tranſiuit ⁊vterqꝫ eoꝝ aliqua ſuꝑlucratꝰ eſt Mō quiT7IIſtetit extra domū non vult nec tenet̉ q̄ſitaꝑ eum ꝯferre niſi mō quo. sͣ. dictū eſt Isaūt qui domi remāſit ad collatōem eoꝝ q̄q̄ſiuit ex cōibꝰ bonis ꝯpellit̉ q̄rit̉ ꝗd iurꝭ.breuit̓ dico ſic ꝙ ꝯſiderādū ē ꝗd ⁊ quātūquerere potuit ex ꝑſona ⁊ cura ſua ⁊ attribue̓ huiꝰ modi acꝗſiti ꝑteꝫ ꝑſone ſue ⁊ reliquā attribue̓ bonis ⁊ ꝑtem attributaꝫ ꝑſone nō ꝯferre iuxta ea que ſuꝑiꝰ dcā ſūtin alia qōe ¶ Poſtea que̓it̉ quale eſſe debeat iudicis officiū ī hac diuiſiōe he̓ditatꝭ.dic ꝙ eſt latiſſimū qꝛ in re qualibet poteſtcuiqꝫ he̓dum dare ꝑtem ſuam ⁊ ſi viderit.ꝯmodiꝰ aliter diuide̓ poterit vni aſſignar̄vnam rē ī ſolidū ⁊ alij aliā vl̓ vni fūdum⁊ alij pecūiam vl̓ alia ſil̓ia face̓ que vtilitati ipſoꝝ hē̓dum vide̓it expedire vt ꝓbat̉ī. l. itē labeo. §. i. ⁊. l. hē̓des. §. pe. ⁊. l. officō. ⁊l. meuia §. pe. ⁊ fi. ff. fa. her. ⁊ ī. l. iudicem. ff.cōi diui. ⁊ īſti. de offi. iudi §ſi fa. ber. debetetiā iudex face̓ caue̓ de euictōe ſibi īuicemvt d. l. he̓des. §. pe. ¶ Reuoco in dubiuꝫ ſifacta diuiſiōe īter cohe̓des aliq̄ res euīcāt̉an agi pote̓it de euictōne breuiter dic ꝙ adiuiſio fuit facta a teſtoͣre aut ab ipſis cōhe̓dibꝰ aūt a iudice pͥmo caū dicit glo. ī. l.ſi cogitatōe. ff. fa. her. ꝙ nō pōt agi de euictōe ar. in. l. cū pr̄. §. euictꝭ. ff. de le. ij. ſꝫ Ia. d̓are. ⁊ Cy. ⁊ cōiter alij tenēt ꝯtrariuꝫ vt ꝑeos ī d. l. ſi cogitatōe. ar. in. l. ſi pr̄. ff. fa. her.⁊ ꝓ hac ꝑte fac̄ qꝛ diuiſio ē ſimil̓ vēditōivt. l. i. C. cōia vtriuſꝫ iudi. vn̄ ſicut ī vēdiºᵉagit̉ de euictōe vt. ff. ⁊. C. de euict. ꝑ totūſic erit ī diuiſiōe 2º. ⁊ 2º. caū In dubio agr̄de euictōe vt. l. ſi familie. ⁊ ibi ꝑ glo. ⁊ docC. fa. her. ¶ Ultimo noͣ ꝙ ſi diuiſio fcāfue̓it vniu̓ſalis bonorū ꝑ prēm īter filiosetiam ī teſtō minꝰ ſolenni vel īter viuosvt ſolēt face̓ viri prudētes ad tollēdū oēꝫmaͣꝫ diſcētōnum īter filios ꝙ eo caū ſtandū ē tali diuiſioni oīno n forte diminuc̓itltīmā alicui eorum vt tradit̉ ⁊ habet̉ in. lſi cogitatōe. ⁊. l. quotiēs. ⁊. l. fi. T. fa. her. etl. qui pater. ⁊. l. ſi filia. §. ſi pater. ⁊. l. ex ꝑte..§. fi. cum ſi. ff. eo. ti. licet pactum ſimplicit̓a filio īterpoſitum ⁊ factum ipſi patri denō ſuccedendo ſibi nō nocet ipſi filio vt. l.pactum. T. de colla. ¶ Tirca tertium pͥncipale queſitum qd̓ fuit an ex teſtamēto l̓ab īteſtato locus ſit collatōi Dic ꝯcluſiueꝙ ſiue quis ſuccedat ex teſtamēto ſiue abīteſtato ꝙ locus eſt collatōi niſi ꝯtrarium)ſit ꝑ teſtatorem diſpoſitū vt hodie eſt determinatum per tex. in aucͣ ex teſtamento.C. de collatꝭ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten