Druckschrift 
Practica iudicialis
Seite
232r
Einzelbild herunterladen
 

caſtrenſia ſeu quaſi in pecunia ꝯſiſtentia tūc p̄ſumit̉ ī dubio alio apparētepr̄ miſerit dederit de pecunia ipſius filijpotiꝰ ꝙͣ de ſua ar. in. l. nēſennius. ff. de negogeſt. qꝛ potiꝰ admīſtratorio nomīe ꝙͣ ꝓpͥomiſiſſe p̄ſumit̉ vt. l. poſt mortem. ff. qn̄ exfact. tuto. videt̉ caſus in. l. fi. ff. de pe. he̓. Inde querit̉ de qōe cōtidiana Eccepater habens duos filios vni ex eis deditvxorem eam duxit in domū pro ea fecitvt moris eſt varias expēſas ī nuptiis veſtibus iocalibꝰ Mortuo patre vult alterfrater duce̓ vxorem petit ab alio frē vt/alterum de duobꝰ faciat vel patiat̉ de cōibus bonis fieri eiꝰ vxore ſimiles expēſaſvel ꝯferat omēs expenſas ſua vxore fcāſque̓it̉ quid iurꝭ. dicit idem Bar. vbi..iſte frater qui hoc petit eſt audiendusquantum ad expenſam de cōibus bonisfiendam ſed illam face̓ debet de ſuo ꝓpͥoniſi ꝯtrarium pr̄ ordinaſſet ī eiꝰ teſtō arg.ad hoc ī. l. iij. §. fi. ff. de mune. hono. ibinoͣ. glo. Quo aūt ad collatōem faciēdam diſtīguēdum eſt ẜm eum aūt ſūt veſtes viles alie cōtidiano vſu neceſſarie tales ſūt ꝯferēde qꝛ ab īicio tenuit īeis donatō īter ſocerum nuꝝ vt. l. exaīoin pͥn. de dona. īter vi. vxo.. ff. ad. l. falcꝭ..l. ſed ſi vſufructꝰ. § fi. cum glo. ſua facit. l.peculium naſcit̉. ff. de pecu. Aūt ſūt veſteſ alia p̄cioſa iocalia feſtiua tūc veniūtꝯferēda talia qualia ſūt qꝛ iſta r̄māſeruntī dnīo ſoceri cum ī his tenue̓it donatōvt. l. mortis ſue. §. fi. de dona. īter virūvxo.. ff. de pecul̓. l. id veſtimētū. ibi texnoͣbilis Nec ob. ſi dicat̉ hec donatō ſaltiꝫmorte ſoceri ꝯfirmat̉ qꝛ rn̄det̉ a pͥncipio fuerūt donate ſed ad ſolum vſuꝫ ꝯceſſevn̄ habet locum illa r̄gula vt d. l. mortis. ī fi. Ex his pꝫ ẜm Gar. iſta iocalia que a virꝭ. mittūt̉ vxoribꝰ ſūt ī domo parētū an̄qͣꝫ ducte ſūt ad domū maritivideāt̉ magis ad vſū ꝯceſſa qͣꝫ donata iōqꝫmorte viri ꝯfirmat̉ tal̓ donatō ml̓toqꝫminꝰ ꝯfirmat̉ morte ſoceri ſtante adhucmatrimonio īter eos vt ꝓbat̉ ī. l. cum hieſtatus. §. or̄o. cum ſe. ff. de dona. īter virūvxo. facit qd̓ noͣ. in. l. pe. §. i. ff. ſo. ma. Itēque̓it̉ ecce pater ī vita ſua miſit filiumſuū ī ſtudio poſteaqꝫ deceſſit ip̄e pr̄ quo defūcto reꝗͥrit ip̄e filiꝰ ab alijs frībus ſibiꝓuideat̉ de expenẜ. de cōibꝰ bōis he̓ditariis an̄ bn̄ dicat Dy. tenuit ſic qꝛ munꝰceptuꝫ ꝑfici debeat de cōi vt. l. ſi filia. §. idēſcribit. ff. fa. her. d. l. i. §. nec caſtrēſe.. ſꝫ ſiL71adhuc. glo. noͣ. ī. l. originem. §. fi. ff. demune. hono.. l. lucius. §. ideꝫ rn̄dit. ff. admūicip. ibi noͣ. Dy. facit ī ar. ff. ſocōl. he̓s ſocij.. ff. de heͣ. tu. l. i.. l. furti. §. fi. ff.de his qui noͣ. īfa. ſꝫ Bar. vbi.. tꝫ ꝯtrariūqꝛ factū patris ita demū obligat heredesſi ad illud explicādum pr̄ fue̓at neceſſarioobligatꝰ vt. l. ſꝫ ſi filiū. ff. de mūe. hono.ꝯiūcta. l. honores. §. is qui. ff. de decū. Sed reꝑit̉ iure cautum pr̄ neceſſario aſtrīgat̉ teneͣ filium in ſtudio ⁊cͣ Nam aūtdices iſtos frēs obligatos ad hoc rōe pr̄neobligatōis in eos tn̄ffuſe hoc rōnedicta Aut dices eos teneri ex ſua ꝓpͥa obligatōe idem multo minꝰ qꝛ nec ex legenec ex eoꝝ volūtate ſūt ad hoc aſtricti autdices eos teneri vigore oblīonis pr̄ne eiuſmorte ꝯfirmate futuro tꝑe nullaīteruenit traditō que eſt neceſſaria ſꝫ morte debet ꝯfirmari vt. l. papiniaꝰ. C. de dōaīter vi. vxo. ſi tamē ip̄e filiꝰ ī vita patrisſtādo ī ſtudio aliqua debita ex honeſtaꝯtraxerit ſoluēda erūt frēs de cōi pecūiatāqͣꝫ es alienum ar. l. macedoniani.. l. ſꝫ etiulianus. ff. ad mace. Aduerte qꝛ ego alit̓ſentio ī p̄cedēti caſu diſtīguo ſic ꝯcordādo opi. oīm Aut iſte filiꝰ ī vita patris permodicuꝫ tempꝰ fuit ī ſtudio tūc ꝓceditopi. Gar. Aut fuit ibi longo temꝑe itaiam ꝑfectus eſt ī multis tunc aut portioꝯtīgēs ip̄i filio de bonis pr̄nis eſt ſufficiēsſibi face̓ ꝯſuetas expenſas adhuc ꝓceditopi. Gar. aūt eſt ſufficiēs ſibi face̓ expeſas tūc ꝓcedit opi. Dy. drn̄e poteſtaſſigͣri nam qn̄ ſtetit lōgo tꝑe ī ſtudio nechabet de ꝑte ſua quicqͣꝫ ſufficiēs ad ſolitasexpenſas tūc pr̄ longam patiētiam vr̄ſe alligaſſe ad talem expēſaꝫ equitas etiāſugerit ne tempꝰ ī vacuum ꝑdidiſſe appareat ſi ſtudium ꝑficiat ne in deriſumcadat de cōi ſuppleat̉ expen̄. que ceſſatcum ibi ſtetit modico tꝑe vl̓ ſufficiētē ꝑtēhe̓ditatis hꝫ ad ſupportādum expen̄. Inſuꝑ que̓it̉ pone mortuo patre iſti frēshe̓ditatē pr̄nam cōiter īdiuiſe tenuerūt poſſederūt vnꝰ ex eiſ aliqͣ boͣ alienauitſine alteriꝰ ꝯſenſu an talis alienatō ei nocebit dic regulariter vt ī. l. i.. ij. C.cōi re alie. plene noͣ. glo. doc. ī. l. ī familie. C. fami. her. Sꝫ quid ſi vnus ex eisaliqua ſuꝑlucratꝰ fue̓it emit an talia ſuplucrata vl̓ empta ſint īter eos cōicanda.Diſtīguit breuiter ſic. aut fuit īter eostracta ſocietas oīꝫ bonoꝝ he̓ditatis. autip̄iꝰ he̓ditatis tm̄. pͥmo caū bona vn̄cunqꝫ