que ꝓ re ſingulari puta domo l̓ fūdo dat̉vt ī toto ti. ff. ⁊. L. cōi diuidū. Hoc auteꝫnomē famil̓. her. ꝯpoſitū eſt vt exponaturfamil̓ .i. he̓ditatis ⁊ herciſcūde .i. diuidēdevt noͣ. ꝑ glo. in ℟ºª. ff. fami. her. ⁊ q̄ ſit drn̄aīter has actōes. jͣ. patebit Nec eſt abſonuꝫ.dice̓ ꝙ ī eodem libello plues actōes ſiml̓pponāt̉ vt ſcripſi ī pͥmo libellō ⁊ tāgit̉ ꝑDy. ī regula nullꝰ pluribꝰ.¶ Dominus fraciſcus ¶ Iſte vir fuit frater mr̄is mee ⁊ ſicauūculus meꝰ ⁊ dicti eiꝰ filij mei ꝯſāguinei germani fuit aūt mihi gēitor do. augꝰ.⁊ eiꝰ frater mihi patruus dn̄s auogariuslegū ꝓfeſſores a quibꝰ ip̄e mīmꝰ īter eosortum habui quem mihi dedit ꝓuidentiacreatoris.¶ Cōiter ⁊ pro īdiuiſo ¶ Ex his ꝟbis ⁊ alijs que īferiꝰ ſb̓iciūt̉ colligr̓ qualitas vtriuſqꝫ actōis viꝫ eꝰque ꝓ he̓ditate diuidēda a iure tribuit̉ q̄famil̓. her. appellat̉ vt dixi ⁊ ꝓbat̉ ī. l. ij. īpͥn. ff. famil̓. her. ⁊ alte̓iꝰ que cōi diuidūdodr̓ vt. l. i. ⁊ ij. ff. cōi diui. ⁊. l. i. cum ſe. ff. e. tiDifferētia aūt īter vtrāqꝫ actōem inferiꝰapparebit Sciēdū eſt gͦ ꝙ actō fa. her. loᵏhabet ī quacūqꝫ he̓ditate vl̓ bo. poſſ. qͦuismodo debita ſiue ex teſtō ſiū ab inteſtatoſiue de iure p̄torio ſiue de iure ciuili l̓ alr̓quouis mō vt d. l. ij. ī pͥn. ⁊. §. i. ⁊. l. ſꝫ ⁊ eiꝰ.ī fi. ⁊. l. ſi ex aſſe. ff. fami. her. Deīde ſciēdūeſt ꝙ ꝑ hāc actōem diuidūt̉ oīa bona mobilia ⁊ īmobilia iura ⁊ actōes ⁊ noīa debitoꝝ que fuerūt ī bonis ipſius defūcti tꝑemortis ſue vt. l. plane. ⁊. l. cete̓. ⁊. l. veniuntcū. l. ſe. ff. fami. her. lꝫ noīa debitorū magisaſſignāda ſint ꝙͣ diuidēda cū ſint ip̄o iurediuiſe vt inquit tex. ī. l. ea que. C. fa. her. ⁊ īd. l. ij. ī fi. ⁊. l. cetere. ī pͥn. Rurſū ē ſciēdumꝙ hec actō nō poteſt niſi ſeml̓ ī iudicō ītētari vt. l. ſi filius. §. familie. ff. eo. ti. ⁊ noͣ. ꝑglo. in. l. i. C. e. ti. Sed petitō he̓ditatis bn̄poteſt pluries intētari vt. l. lꝫ. ff. de peti. he̓⁊ que ſit huiꝰ differētie rō tāgit̉ ꝑ Cy. ind. l. i. ¶ Quarto ⁊ vltimo ſciēdum ꝙ prorebꝰ ſingularibꝰ ⁊ he̓ditariis vna vel pluribꝰ diuidēdis agēdum eſt actōe cōi diuidūdo. vt. l. īter cohe̓des. ī pͥn. ff. e. ti. ꝙ fail̓her. agi nō poſſet cū ſemel actum fuerit vtdictum eſt ſi tamē actum nō eſſet nec ꝗsage̓ vellet hoc iudicō vniuerſali famil̓. herpoſſent cohe̓des eo omiſſo age̓ iudicō ſingulari cōi diuidūdo ꝓ rebꝰ ſingularibusdiuidēdis vt d. l. īter cohe̓deſ. ī pͥn. ⁊. §j. ⁊l. in hoc iudicō. cum ſi. e. ti. Et notādum ꝙhāc diuiſiōem vl̓ em̄ he̓ditatis poſſꝫ ꝗs cōſeꝗ ꝑ actōem petitōis he̓ditatꝭ. quā ꝯſeꝗt̓ꝑ act. fa. her. vt dicit tex. ī. l. nō poſſumꝰ. ff.ſi ꝑs here. peta. ⁊ que ſit huiꝰ rō declara vtibi noͣ. ¶ Sed ꝓ declaratōe p̄dictoꝝ q̄roquid ecōtra pone eīm ꝙ iſti frēs lōgo tꝑeꝓ diuiſo tenuerūt iſta bona habitando ſeperatim ⁊ quilibet eoꝝ faciēdo cole̓ ꝑtemhereditatis nō tamē apparēt teſtes nec inſtrumēta de ip̄a diuiſiōe ſed ſolum apparꝫꝙ lōgo tꝑe quilibet eoꝝ ſeꝑatim ⁊ ꝓ ꝑteſua ipſam he̓ditatem poſſedit Que̓it̉ anpoſſit peti īter eos diuiſio ꝑ act. fami. her.In cuiꝰ ſolutꝭ. eſt aduertēdum qꝛ de factoplerūqꝫ occurrit iſta qō nam ſolent aliquiita ſecrete face̓ diuiſiōem he̓ditatis ꝙ noāt vt ī noticiā tn̄ſeat aliquoꝝ Quā qōeꝫformauit glo. in. l. ſi maior. C. cōi diuidū.⁊ ibi ꝑ Cy. ⁊ Odof. ⁊ alios ī ea reꝑiunturvarie doct. opi. tā antiquoꝝ ꝙͣ modernoꝝdicūt aūt ꝗdam ꝙ p̄ſumit̉ facta diuiſio ⁊iō ampliꝰ peti nō poteſt ar. in. l. cum de inrem ꝟſo. ff. de vſurꝭ. ꝯiūcta. l. ij. C. de acqui.poſſ. ⁊ habet̉ ī. l. ſi quis diuturno. ff. ſi ſer.ven. ⁊ ī. l. i. ī fi. ff. de aqua plu. arcꝭ. cum ſi.⁊ hāc ꝑtem ſeꝗt̉ Odoff. Alij ve̓o vt Ia.de ra. ⁊ Pe. tenēt ꝯtrariū dicētes ꝙ de diuiſiōe nō p̄ſumit̉ niſi ꝓbet̉ ꝑ teſtes vel inſtrumēta vt d. l. ſi maior. cum ſi. Nec ob. d̓l. cum de ī rem ꝟſo. qꝛ ibi loquit̉ ī actu ſolutōiſ vel alte̓iꝰ p̄ſtatōis frequētato q̄ fie̓iſolet de difficili niſi ſb̓ſit iuſta eā que ad hͦcogit ar. in. l. cum de īdebito. ī fi. ff. de ꝓba.vn̄ de cā p̄ſumit̉ tali ſolutōe īteruenienteSed hic loquit̉ ī actu diuiſiōis in quo ſola paciētia īteruēit qui actꝰ cōiter de facilifie̓i ſolet iō ſola patiētia nō facit p̄ſūi cāmp̄ceſſiſſe diuiſiōiſ nec aliū titulū niſi aliūdeꝓbet̉ Sed poſſet hic iuuenis ꝯtradice̓ nāſi ī qōe ſupponit̉ ꝙ iſti frēs ſteterūt ſeꝑati⁊ ſeꝑatim terras coluerūt nōne cadit p̄lūptio diuiſiōis ar. optimū ad hoc in. l. itaqꝫcū ſeꝑatim. ff. ꝓ ſocō. niſi forſitan ꝗs rn̄de̓tꝙ iſta ſeꝑatō videat̉ facta potiꝰ gr̄a cōmodioris vſus qͣꝫ diuiſiōis Nec ob. d. l. ſi ꝗsdiuturno. cum ſi. qꝛ illa iura loquūt̉ cumquis obligatus erat ad patiētiam p̄ſtādāde qua obligatōne p̄ſumitur ex temporisdiuturnitate etiam ſi de illa aliter nō ꝓbetur ⁊ hāc opi. Ia. ⁊ Pe. puto veram īterfrēs īter quos ꝯſueuit gr̄a ꝯmoditatis potiꝰ qͣꝫ diuiſiōis quilibet cole̓ vnā ꝑtem bonoꝝ īter extraneos ve̓o putarē opi. odofi.