filius ēt īmediate ita ꝙ n̄ hūit tēpus mutandi teſtm̄. ⁊ idē qd̓ sͣ qꝛ cū inſtitutus veniat ex tacita vulgari preſūptione ē ꝙ eūinſtituiſſet ſi vixiſſꝫ ſic loquit̉. l. ſi pr̄. cūglo. Aut pr̄ deceſſit ex īteruallo ita ꝙ habuit ptātē mutādi teſtm̄ ⁊ ſic repellit̉ ſb̓ſtitutꝰ na cū potuit ſibi pr̄ ꝓuide̓ ⁊ nō fecit lex nō ſuccurrit ſibi ar. ī. l. tractabat̉. ff.de teſta. mi. ⁊. l. iij. C. de inoffi. teſta. ⁊ itaprocedit opi. Dy. in d. l. i. §. ꝙ ſi filius. ¶Uenio ad 2ᵐ articulū pͥncipalē qui ē qn̄pupillaris ſubſtō ānullat̉ pꝰ mortē defūcti teſtōris qd̓ quidē pōt ꝯtīgere duʳ vnomō qn̄ pupillus effectus ē maior. alioº qn̄pupillus poſtumꝰ nō ē natus. ¶ Siquidēānullet̉ ꝓpter pubertatē ſuꝑueniētē tuncẜm glo. in. l. lex cornelia. ff. de vul. ⁊ pupilſuꝑ ꝟ. ad agnatū. nō extīguit̉ vulgaris hͨtacita ⁊ ꝑ hͦ ſb̓ſtitutꝰ vulgarit̉ admittit̉Alij ut Dy. Iacō. ⁊ Ray. tenēt ꝯtrariū ꝑl. qui hēbat. ff. de vul. ⁊ pupil. ⁊. l. ſi fūdū.ꝑ fideicōiſſū. § fi. cū. l. ſe. ff. de le. i. quā opi.etiā ſequit̉ glo. inſti. eo. ti. in glo. magna.Sed. Gar. in d. l. i. ꝟ. quero quid ſi ille. diſtinguit. a pupillaris ſb̓ſtitō facta fuit cūlimitatione tꝑis puta ſi deceſſer it. jͣ. pupillarē etatē ⁊ tūc finit̉ vulgaris ſicut pupillaris qꝛ volūtas defūcti nō fuit ꝓuiderevltra illud tēpus ar. ff. de vul. ⁊ pu. l. ſi itaquis. ⁊. l. ſi plures. in pͥn. quo caſu procedit opi. Dy. ⁊ ſequaciū niſi forte quis diceret ꝙ cū vulgarꝭ. ſit īducta ad ꝓuiſionēteſtōris cū ꝑ eā ipſi ſuccedat̉ nō vr̄ ab hacprouiſione receſſiſſe ꝓuidēdo filio ex ſubſtōne pupillari. Aut fuit facta ſine tꝑis p̄finitione ut qꝛ dixit quiſꝗs mihi he̓s erit⁊ filio meo heres eſto tūc lꝫ pupillaris expiret adueniēte pubertate. vt. ff. de vul. ⁊pupil. l. in pupillari. ⁊. l. centurio. tn̄ durabit vulgaris ⁊ ſic hͦ calu ſb̓ſtitutꝰ admittitur. ut. l. fi. C. de here. inſti. Ubi aūt h̓ ſb̓ſtitutio pupillaris deficiat ꝙ pupillꝰ poſtumꝰ nō ē natꝰ qui ſperabat̉ naſci tūc ẜmglo. remanꝫ firma ſubſtō vulgaris ⁊ ſb̓ſtitutꝰ admittit̉. ut no. in. l. pe. ff. de uen. īſpi⁊ facit. l. fi. C. de inſti. ⁊ ſb̓ſti. Alij dn̄t ꝯtͣniſi ſit cohe̓s eꝰ aditione ꝯfirmat̉ vulgar̄Bar. in d. l. i. ꝟ. itē quero. diſtīguit. a ſpesnatiuitatꝭ poſtumi deficit pꝰ mortē teſtōris l̓ an̄ ꝑ tēpus modicū ⁊ tūc durat vulgaris ⁊ admittit̉ ſb̓ſtitutus ⁊ ſic ꝓceditopi glo. in d. l. p. Aut deficit qꝛ deceſſit l̓natꝰ nō ē ꝑ longū tēpꝰ an̄ ipſius teſtōrismortē ⁊ tunc expirat vulgaris ⁊ repellit̉ſb̓ſtitutꝰ. ut sͣ dictū ē in alio caſu. ¶ Et exp̄miſſis hēs qn̄ teſtm̄ pōt īcipere a tacitavulgari ⁊ qn̄ nō de quo ꝑ glo. ī. l. apud iulianū. §. idē iulianꝰ. ⁊. l. ita tn̄. §. a pr̄e. ff. adtreb. ⁊ plene ꝑ Bar. vbi sͣ. v̓. quero an teſtamētū. ¶ Ad tollēdū gͦ p̄dicta dubia ⁊ad faciēdū rē clarā dēt prudēs noͣrius expmere ſpālr̄ ⁊ expreſſe oēs ſpēs ſb̓ſtōnū etvti ꝟbiſ h̓ appoſitis dicēs ꝙ talē ſb̓ſtituitvulgariter pupillariter ⁊ ꝑ fideicōiſſum.Quid gͦ ſi ſb̓ſtituit ſimpl̓r ꝑ fideicōiſſūan̄ ex tacita vulgari l̓ fideicōiſſa l̓ ꝯpēdioſa ꝯtenta admittat̉ ſb̓ſtitutꝰ dic ut. jͣ. no. īmaͣ ꝯpendioſe ꝟ. ꝓinde quero. ⁊ vide Cyin d. l. precibꝰ. facit qd̓ hr̄ in. l. thays. §pl̓tff. de fideicō. lib. ⁊ in. l. i. §. ꝓ 2º. C. de cadu.tol. ¶ Querit̉ vltra qui ſūt effectus ſubſtōnis vulgaris dic ꝙ quīqꝫ pͥmꝰ ē ī hoīeſui iuris he̓de ſcripto qꝛ ītelligit̉ ſi hē̓snō erit l̓ mutato eiꝰ ſtatu he̓s eſſe nō poſſit l̓ aliū ſibi he̓de n̄ fecerit. ¶ In hoīe aūtalieni iuris ītelligit̉ ſi he̓s nō erit l̓ aliūnō fecerit. ut inſti. de vul. ſb̓ſti. ī fi. in. l. cūꝓponas. C. de here. inſti. Scd̓s ē effectusꝙ teſtm̄ pōt vires aſſume̓ ab iſto 2. gͣduviꝫ ab ip̄a vulgari. ut. l. iij. in fi. ff. de libe. ⁊poſt. Ꝙꝰ ē effectus ꝙ iſta vulgaris exp̄ſſaſi fiat pupillo ꝯtinet tacitā pupillarē. ut.l. iā hͦ īure. in pͥn. ff. de vul. ⁊ pu. uꝰ effectus ē ꝙ ꝑ eā defūcto ſuccedit̉ ⁊ nō hē̓diſcripto. ut inſti. de vul. ⁊ pu. in pͥn. 5ꝰ effectus ē ꝙ facit de ſuo ⁊ nccͣio he̓de volūtariū. ut in. l. ſi filiꝰ he̓s. ff. de libe. ⁊ poſt. ⁊ l.papinianꝰ. §. qͣrta aūt. ff. de ſoffi. teſta. Mōquerit̉ ccͣ p̄dicta pone ꝙ plures ſūt he̓deſinſtituti quibꝰ oībꝰ vnꝰ ſolus ē vulgarit̉ſb̓ſtitutꝰ. an ꝑ aditōeꝫ he̓ditatis factā abvno euaneſcat ſubſtō qͦ ad aliū ſeu quo adalios. diſtīgue breuit̓ ẜm doct. vbi sͣ hͦ mōa ſubſtō reſpicit oēs cohe̓des ꝯiūctī ꝟbigr̄a dixit teſtōr ſi titiꝰ ⁊ gayus hēdes nōerūt l̓ ſi neqꝫ titiꝰ neqꝫ gayus he̓des erūtſēproniū ſb̓ſtituo ⁊ ſil̓ia. tūc aditione fc̄aab vno expirat ſubſtō quo ad alios. Rō ēqꝛ requirit̉ defectꝰ aditiōis cōpulatiue īꝑſona vtriuſqꝫ. ut ꝓbat̉ in. l. quidā teſtō. ff.de vul. ⁊ pu. l. qͣꝫuis. ff. de īpub. ⁊ al̓ ſb̓ſti. ⁊no. ꝑ glo. inſti. de vul. ſb̓ſti. §ſi inſtituto. aſubſtō reſpicit oēs diuiſi ⁊ ſeꝑatī ꝟbi gr̄aſi teſtōr dixit gayo he̓di meo ſb̓ſtituo ſēproniū ⁊ titio he̓di meo ſb̓ſtituo eūdē ſēproniū l̓ ſil̓ia. ⁊ tūc ꝑ aditionē vniꝰ nonexpirat ſb̓ſtō quo ad alios. ut. ff. de īius ru.⁊ irri. teſta. l. pe. ⁊. ff. de vul. ⁊ pu. l. duobꝰ.§. filius. ⁊. l. cū ex filio. §. fi. ⁊. l. coheredi. §.cohe̓s. ff. eo. ti. cū ſi. ¶ Inde querit̉ pone ꝙ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten