omnia ꝯſignare ut creditor poſſit ſibi meliōa eligere ⁊ ita obſeruat gn̓alis practicaSed quid dices ſi per pactum ſpāle actūeſt inter debitorem ⁊ creditorem ꝙ ſolūfieri debeat in pecunia tantum ⁊ nō ī alijsrebus. aut tunc cogit̉ debitor p̄ciſe in pecunia numerata ſatis fatere refert Cy. ī. d.aucͣ. hoc niſi. ꝙ hec qō dependꝫ ab alia qōequa querit̉ nūꝗd debitor poſſit renūtiar̄beneficio ceſſionis bonoꝝ/ in qua ſunt contrarie opi. ut plene diſputat Cy. ī d. aucͣ.⁊. l. i. C. qui. bo. ce. po. vn̄ ſequēdo opi. Dy.⁊ Ty. ſicut nō tenꝫ talis renūtiatio itancehꝰ modi pactum. Sed ſequēdo opi. Ia. deare. ſicut vꝫ renūtiatio predicta ẜm eū itavꝫ hꝰ modi pactum ⁊ hec opi. plus placet⁊ magis practicat̉ cum liceat ipſi debitoriſuas res uendere ⁊ ex his pecuniam redigere ⁊ pactum ſeruare. Si tamen ipſe debitor bona ſua ſb̓aſtaſſet ⁊ omnem diligētiam adhibuiſſet circa uenditionē ⁊ recuꝑationē pecunie putarē ipſū excuſari debe̓pacto nō obſtan̄ ꝑ iura ⁊ rōnes Dy.¶ Satiſfacere debi.memorato. ¶ Hic aduerte ꝙ regulariterquilꝫ poſſeſſor ipothecaria conuētꝰ poteſtdebitum offerre ⁊ offerendo ⁊ ſoluēdo rēipſam retinere ⁊ creditorem a uendicatōerei excludere ut. l. paulꝰ. in fi. C. qui. mo.pig. uel ipo. ſol. ⁊ l. mulier. ff. qui po. in pi.ha. ⁊ l. ſi fundꝰ. § in uēditione. ff. d̓ pigno.dum tamen offerat integrum debitum qꝛꝑticularꝭ oblaº non ꝓdeſſet ut. l. i. C. debi.ven. pi. impedi. nō poſſe ⁊ l. quā diu. C. dediſtrac. pig. ⁊ l. obſignatōe. C. de ſolu. cuꝫibi noͣ que quidem ptās offerendi nedumcompetit poſſeſſori ſꝫ cuitūqꝫ alteri eiuſdēcreditorꝭ. debitori in l. cum notiſſimi. §. ſedcum illud. C. de preſcrip. xxx. āno. ⁊ ꝓbat̉i iurꝭ. preall̓. Sꝫ hic inſurgit quoddā dubium qd̓ ſepius de facto contīgit. Ecce ꝙpoſſeſſor nō offert pecuniā ſed offert aliabona ſua mobilia uel immobilia ꝓ ſatis factione debiti an hoc ſufficit quo ad liberationeꝫ rei obligate uidet̉ ꝙ ſit per ea quehabentur in aucͣ. hoc niſi. C. de ſolū. ⁊ ī corvn̄ ſu. Tu ꝟo dic contra īmo opus eſt ꝙfiat oblaº in ſola pecunia ſi ipſum debituꝫeſt in pecunia ut ꝓbatur in l. ſi rem § fi. cū.ſ. ſe. ff. de pigno. actio. ⁊ l. item liberat̉. §. i..ff. qui. mo. pi. uel ipo. ſol. Nec ob. dc̄a aucͣ.hoc niſi. qꝛ ibi loꝗt̉ cum agitur contra ip̄ꝫdebitorem hic autem cum agitur contraextraneum rei polſelſorem a quo aliud ꝓalio recipere creditor non cogitur ⁊ ita ētnoͣ per Cy. in. l. nec creditores. C. de pignoactio. Et hꝰ modi eſt rō quando quis exſua oblatione vult eiuſ creditorē aſtringer̄ad aliquid ſibi danduꝫ uel facien̄ tūc face̓tenetur oblationem in forma ſpecifica ī qͣobligatio preceſſit non autem in alia forma ⁊ ſic ꝓcedit illa regl̓a aliquid ꝓ alio. ⁊ͣut hec probantur in l. iul̓. Fofſerri. de acti.emp. ⁊ in iurꝭ. ſuperius alle. ⁊ ſpecialiter indicto. §. fi. cum l. ſe. Inde queritur pone ꝙanterior creditor reꝫ obligatam alienauitī extraneum qd̓ facere potuit auctoritatelegis ut traditur in l. ſi creditor in pͥn. ⁊. l.creditores. ff. de diſtrac. pig. dum tamē denūriauerit prius debitori ⁊ bona fide alienet ut l. creditor ipothetas. ⁊ l. que ſpālit̓.C. de diſtrat. pigno. ⁊. l. ſi ceſſante. C. eo.ti. ¶ Nūꝗd licebit debitori offerre ēptōipoſſeſſori debitum ⁊ recuperare rem ſuaꝫdic ꝙ non ut. l. ij. C. ſi antiqui credi. ⁊ l. ſipͥus. C. de diſtrac. pig. niſi apparet alienaºſimulā quo caſu admittet̉ oblatio ut. l. etque ſb̓ imagine. C. de diſtrac. pigno. ⁊ eod̓modo nō auditur poſterior creditor uolēsofferre ipſi emptori vt l. i. in pͥn. C. ſi ātiꝗcredi. ⁊ l. cum pͥor. in pͥn. ff. de diſtrac. pig.niſi emptor eſſet tempore emptionis creditor eiuſdem debitoris quo caſu debitōofferens eſſet audiendus ut habetur in. l.tum poſterior. C. de diſtrac. pig. per quepatet eſſe conſultius emere ab antiquioritreditore qͣꝫ a debitore uel a iudice. ¶ Un̄quero an debitore uel iudice rem inſolutum priori creditori aſſignāte liceat 2. creditori debitum ſibi offerre ⁊ rem ipſaꝫ recuperare dic ꝙ ſic ſiue debitor ſolus alienauerit ul̓ in ſolutum dederit ut in dicta.l. i. ij. ℟º. C. ſi anti. credi. ⁊ l. cum pͥor. in fi.de diſtrac. pig. ſiue ſoluſ iudex ut. l. i. ⁊ ibinoͣ per Cy. ⁊ Ia. de are. in ultima qōne. Cd̓ preto. pig. Cuius rō eſt qꝛ iudiciſ factūrepreſentat factuꝫ ꝑtis ſeu debitori. l. ſi obcām. T. de euic. vnde ſequitur ꝙ ſicut ip̄odebitore in ſolutum dante locus eſt iuriofferendi ita ⁊ iudice dante in ſolutū melius ē ergo emere a creditore ꝙͣ a debitōeuel a iudice. Quid autem ſi re data in ſolutum creditori ſecuta eſt euictio an ſuccurretur ipſi creditōi aliquo iurꝭ remediovidetur ꝙ non quaſi perempta ſit actio ꝑipſam in ſolutū dationem ut. l. libera ꝗdē.C. de ſen. ⁊ interlo. Tu dic contra quaſiuideatur prior actio non extincta niſi resirreuocabiliter fiat ſua ut probatur in. l.