Item ceſſat excuſſio ſi renūciatum forꝫ beneficio excuſſionis que renunciatio ꝓceditin fideiuſſoribꝰ ⁊ pluribꝰ reis debendi. ſꝫī pͥncipali debitore r̄nūciāte n̄ ꝓcedit. hictn̄ īſurgit duᵐ poſito ꝙ ꝓpter perſone abſentiam uel ceſſioneꝫ bonoꝝ ſit perſona excuſſa an bona eoꝝ ſint excutienda cum ſitpoſſibile eos reliquiſſe bona uacan̄. dic br̄ꝙ ſic ẜm Ia. butri. ut per eum noͣ in dictaaucͣ. hoc ſi debitor ar. in l. pn̄ti. § cum auteꝫ⁊ § ſicubi. C. d̓ his qui ad ec. ꝯfu. ⁊ dabit̉curator bonis ipſis uacantibꝰ ꝗ actiōes ſuſcipiet tam perſonales qͣꝫ reales ẜm Ia. debel. ut in. l. ij. C. de bo. ua. ⁊ in. l. i. ⁊ ij. ff. decura. bo. dan. ⁊ per eum noͣ in dicto. §. ſedneqꝫ in aucͣ. de fideiuſſ. Procedit autem ⁊fitri debet hec excuſſio regl̓arit̓ ſiue agat̉ex ipothecaria tacita ſiue expreſſa ut noͣ indicto. §. ſed neqꝫ. ⁊ l. mochis. ff. de iurꝭ fi. etporeſt fieri hec excuſſio etiam ante libellūoblatum in ipothetaria ⁊ poſt iudiº pendēte ẜm Ia. de are. in l. ſi rem §. fi. ff. d̓ pignoacti. ⁊ ſi fortaſſe non fuiſſet facta in cā pͥncipali poterit tamen fieri in cā appellatōisẜm eum ꝑ regulam que eſt ꝙ omnia quefieri pn̄t ī cā pͥncipali poſſunt fieri ī cauſaappellatōis ut noͣ in l. i. ff. nil. no. ap. pen. etin. c. nō ſolū. de ap. li. vi. verū tn̄ ſi ſnīa latafuerit non precedente diſcuſſione non uitiabit̉ per hoc ſnīa ſed poterit appellari ar.l. i. C. de appel. ẜm doc. ¶ Nunc aūt q̄rit̉de forma extuſſiōis ⁊ in quo loco ſit fienªTirca qd̓ aduertendum eſt ꝙ ſi queriturubi ⁊ in quo loco fienda ſit vr̄ ꝙ ſolūmōin loco ubi agit̉ ⁊ non alibi cū ſatis duꝝ⁊ abſurdum foret ꝙ actor teneat̉ circuireulienam ꝓuinciam ⁊ exire ꝓpriam ſeu illāin qua contractꝰ eſt celebratꝰ ul̓ ſol̓ o deſtinata ar. in l. ſꝫ ⁊ he. §. n̄ ſolum. ff. de ꝓcu. ⁊.l. ſi cum dies. §. ſi arbiter. ff. de arbi. In cōtrariū uidet̉ nam ⁊ ſi debitor habeat bōain aliena ꝓuincia reputabit̉ ꝓpter illa eēſoluendo ergo de illis eſt fienda excuſſioper illum iuditem in cuius territorio resſite ſint ar. ff. de bo. auc. iudi. poſſ. l. cū unꝰ.§. i. 7. C. de iudi. l. ꝓperan̄ § ſin autem reus⁊ hanc ꝑtem uidet̉ ſequi Ia. antedictus.Alij ꝟo diſtinguūt. aut excuſſio fieri pōtin alieno loco ſine difficultate ⁊ tunc eritfienda ar. l. pn̄ti. §. cum autem. C. de his ꝗad ec. ꝯfu. aut fieret cum diffiᵗᵉ ⁊ tunc ſecus ar. dicti. §. n̄ ſoluꝫ in. l. ſed ⁊ he. et ī aucͣde fidei9. §. i. ¶ Item querit̉ qua formaſit excuſſio. ſuꝑ quo eſt aduertendum ꝙexcuſſio eſt duplex. una eſt ꝑſonaꝝ alia eſtZ L 50Ee4 YIbonoꝝ. Excuſſio perſonaꝝ eſt p̄mittendaut prius conueniat̉ debitor pͥncipalis qͣfideiuſſor ut in aucͣ. pn̄te ⁊ in cor. vn̄. ſuī.C. de fidei 9º. niſi fideiuſſor renuntiaſſꝫ illi.l poſtea deuenit̉ ad extraneū poſſeſſoremita ꝙ ordo taliſ erit qꝛ debito auocabiturad iudicium ſi preſens eſt ⁊ ſi confitebit̉debituꝫ aūt ſi negauerit ⁊ fuerit d̓ d̓bitoꝓbatum cōdēnabit̉ per iudicem ut ī aucͣ.hoc ſi debitor. que ſnīa facit plenam fidemcontra fideiuſſoreꝫ ⁊ quēlꝫ poſſeſſorem deipſo debito ut ibi ꝓbat̉ poſtꝙͣ fiet ipſiusſnīe executio in boniſ ipſiꝰ debitorꝭ. ſi aliqͣreperiāt̉ ut. C. qn̄ fiſ. uel pͥua. l. ij. ubi aūtipſe debitor nihil habet in bonis ⁊ ſic ſolāallegat inopiaꝫ uel eſt in totali contūaciaꝯꝑendi ⁊ tunc non eſt neceſſaria aliqͣ ſnīaſꝫ ſimpl̓r ad bonoꝝ inquiſitioneꝫ procedipoteſt ar. C. de his que in frau. cre. l. i. ff. d̓magiſ. conue. l. i. § inter ⁊ de iure fiſci. l. mochis. Et idem ſeruabit̉ in fideiuſſoribꝰ ⁊eius bonis ſi conueniat̉ quibus caſibꝰ poterit iudex cogere ⁊ compellere utrūqꝫ tādebitorem ꝙͣ fideiuſſorem per ꝓpriū iuramētum manifeſtare ⁊ iudicare bona ſua etmulctare eos ſi fuerunt in hoc cōtumācesar. T. d̓ iur̄. de libe. l. ſcimꝰ. § licen̄. ⁊ C. qn̄⁊ qui. quar. pars. debe. l. i. § in exigēdis. li..x. ⁊. ff. de ceſ. bo. l. pe. ẜm Iaco. īmo āpliusꝯpellere poterit vxorē. filios ⁊ domeſticoſeoꝝ qui poſſunt ꝟiſimiliter habere bonauota ipſoꝝ ar. L. de repu. l. cōſenſu. §ẜuis⁊ adhuc fortiꝰ poterit ipſe iudex d̓ ipſoꝝfacul tatibꝰ informari a vicinis ⁊ eoꝝ ꝓpiꝗs taꝫ ſuper ꝟitate qͣꝫ ſuꝑ fama ⁊ cōi opi.inopie uel diuitiaꝝ ipſoꝝ ⁊ ſufficiet ſi depoſuerit famam ⁊ cōem opi. eē in loco domicilij ipſos fore inopes ⁊ nō ſoluendo ẜꝫIn. p̄dictū ar. l. cum d̓lanionis. §aſinam. ff.d̓ fun. inſtruc. et. l. i §. i. ff. de flu. Alio etiaꝫmodo magis cōi ⁊ uſitato fit excuſſio hocmodo vꝫ qꝛ iudex imponit uni uel duobꝰexecutoribus quos ſeruitores cōis vulgarit̉ appellamus qui uadant ad domum etin vicinia ſolite habitationis debitoris etibidem diligent̓ inquirant ab vxore filijset vicinis eius ⁊ domeſticis et hoc etiam ꝑꝓclama publice nūciēt ſi eſt aliqua ꝑſonaque nouerit an tal̓ debitor poſſideat aliqͣbona et ubi et in qua ꝑte et que et qualiahoc notificare debeat ipſis executoribꝰ. etinde referant ipſi iudici ꝗcꝗd reperieruntet nond̓ ẜm euꝫ Ia. ꝙ melius eſt cōmitte̓duobꝰ ꝙͣ uni ſoli per regulam. l. ubi nis.ff. de teſti. lꝫ coīs conſuetudo ſe hēat uniII