¶ Soluere neglex.¶ Que negligētia in ſolutione p̄ſut̉niſi de ſolutione ꝓbet̉ ut. l. fi. C. de ſolutio. noͣ. in. l. ij. C de iure emphi. rō eſtquia ſo. eſt facti et facta nō p̄ſumūt̉ gͦ ⁊cͣ¶ Querit̉ hic quāto tꝑe dēt a ſolutioneceſſare ut poſſit expelli a cōductione ℟º diſtingue aut loquimur ī ſimplici colono⁊ tūc ſufficit ceſſaſſe ꝑ biēiū ut. l. cū dn̄i.ff. locati. a loꝗmur ī ēphiteota ⁊ tc̄ æ ēēphitcoͣ eccl̓īe ⁊ tūc ſuffiᵗ ceſſare biēnio.ut ī aucͣ. qui rem cōductam. C. de ſa ſan.ec. et in. c. potuit. 7. c. p. et fi. de lo. ⁊ ꝯduc.aut eſt emphiteota pͥuate ꝑſone et tuncrequirit̉ ceſſare triennio ut. l. ij. C. de iur̄emphi. et noͣ. ꝑ gloſā ī. l. quero. §. int̓ locatoreꝫ. ff. loca. ¶ Sed an negligens ſoluere debito tꝑe pͥuet̉ iure ſuo ipſo iureuel ſit pͥuandus ꝑ ſn̄iam ſpe. late diſputat in dicto ti. de loca. ꝟ. xlvij. ¶ Quidſi fuerit negligens colonus uel emphiteota in ſolutione annua ſpatio. xxx. l̓ xl.an. ⁊ dn̄s eo tꝑe fuerit negligēs in ipſiuſficti petitione an colonꝰ erit tutus p̄ſcriptione vr̄ ꝙ ſic quia omne ius tā publicum qͣꝫ pͥuatuꝫ regulariter: tollit̉ ſpatiodicti tꝑis ut. l. ſicut. et. l. ōes. ⁊. l. ꝯꝑit. Cde preſcrip. xxx. an. In cōtrarium facit. l.mile agit̉. C. eo. ti. dic latius ut noͣ. ꝑ gl.⁊ Cy. in. l. cum notiſſimi. §. fi eo. ti. et in.l. plures apocis. C. de fide inſtru. et ſpe.in ti. de loca. v̓. xli. et. xliiij. ¶ Sed quiderit ſi colonus cum deberet ſoluere fictūuel cenſuꝫ annuū ad monetam medio lanen̄. ad rōnē imperialium. xij. ꝓ ſinguloſolido ſoluit ad monetā papien̄. ad rōnēimꝑialiū vi. ꝓ ſīgulo ſolido ſpatio xxx.ul̓. xl. an̄. ꝯtinuoꝝ an erit tutus p̄ſcriptōne ne poſſit ulterius ꝯpelli ad ſolutioneꝫmonete mediolanen̄. dic breuit̓ ꝙ ſic pertex. et glo. et Inno. in. colim cām. ⁊. c. cūcanonicꝭ. de cenſi. Sed pone ꝙ duranteſimplici locatione dn̄s locator fundū locatū alienauit q̄rit̉ an emptor, reneaturobſeruare ipſā locationē uſqꝫ ad tempuſſuū an uero poſſit ꝯductorem expellere.dic ꝙ regularit̓ emptor pōt ꝯductoremexpellere. ut. l. emptoreꝫ. C. loca. ⁊ ibi plene ꝑ cy. ⁊ doc. Fallit̓ ſi pactū in uēditione interceſſit de nō expellendo ut in. l. ſimerces. §. qui fundū. ⁊. l. qui fundū. ff. loca. Iteꝫ fallit̓ in fiſco alienante rem ꝑ euꝫlcatā. ur. l. fi. ff. de iure fiſ. Itē fallit ī illo ꝯductore ut cōit̉ fieri ſolet qui habetQ .bona locatoris obligata ꝓ ꝯductione ſeruanda q pōt tūc fundū retinere uſqꝫ adplenā ſatiſfactionē ſui intereſſe ut determinat bar. in. l. i. §. qd̓ ait. ff. de ſuꝑficie. ¶Itē fallit ſi locator pēſionē totius tꝑisrecepit ut sͣ dictum eſt ¶ Quid autemdices in alijs ſucceſſoribꝰ locatoꝝ ut puta in adminiſtratoribus eccleſiaꝝ l̓ tutoribus et ſi. ꝗ cōtidie locant̉ ⁊ deficiūtpoſtea quibus alij p̄lati ſuccedunt an ſueceſſor tenebit̉ obſeruare locationem fc̄aꝫa p̄deceſſore ſuo. breuit̓ cy. in. d. l. emptorem. ſic diſtinguit aliqn̄ maritus locauitfundū uxoris dotalē ⁊ finit̉ mr̄imoniuꝫꝑ morteꝫ uiri et tunc aut maritus locauit bona fide nulla fraude interueniēte.et tc̄ tenet̉ uxor ⁊ eius heredes ſtare tali locationi ut. l. ſi filio. §. fi. ff. ſolu. ma. etibi plē ꝑ bar. ⁊ noͣ. etiā ꝑ gl. in. l. diuortō.ff. eo. ti. ⁊ ꝓbat̉ ī. l. i. ī fi. ff. de do. p̄le. aln̄tutor ul̓ curator locauit funduꝫ minorꝭ.⁊ eodē mō tenet̉ ſtare minor locationi.ut hētur ī. l. ſi tutele. ff. de admi. tū. Aliquādo p̄latꝰ ſeu rector l̓ canonicꝰ ecclīelocauit cui aliꝰ poſtea ſuccedit ⁊ idē peroīa cēſendū eſt quod ſuperiꝰ dictū ē ī tutore ar. eorūdē iuriū ẜᵐ ty. Sed tu ī eanonico ⁊ plato aliter diſtingue ẜᵐ Inno. ī. c. fi. ext̉ ne p̄la. ui. ſuas. æ̓ loquimurī generali p̄lato locāte puta ep̄o uel abbate aut in ſimplici canoīco l̓ ꝑrochialiecclie rectore ul̓ ſil̓i inferiore pͥmo caſuſub diſtīgue a ipſe p̄latꝰ locauit noīe eccleſie a noīe ſuo. jͦ mo cāu a̓ locatō ceſſitī utilitatē eccleſie ul̓ paꝝ dāpnū ⁊ tuncſucceſſor tēt̉ cā ſeruare ar. ex de ſolu. c. i.⁊ xij. q. ij. ī. c. hoc ius porrectū ⁊. c. quicūqꝫ cū ſy. a cedit ī graue daninū eccleſie ⁊tūc nō tenet̉ eā ẜuare ut exͣ de his quefi. a p̄la. ī. c. cū uos. ⁊ exͣ de p̄ca. cij. Si uero loꝗmur ī canoīco ul̓ alio īferiore tūcſucceſſor eius nō tenet̉ ſtare locatōi cuꝫnō potuerit locare ultra tēpꝰ uite ſue ſicut dicit̉ ī uſufructuario ut. l. ſi quis domū ꝟ. ſꝫ hic ſubiūgi poteſt. ff. loca. Et ꝑhͦ decidit̉ aliꝰ articulꝰ ꝗ c̓ quādo uſufructuariꝰ locauit qꝛ eius ſucceſſor ſue locacationi ſtare nō tenetur ut ī dicto ꝟ. hicſubiūgi poteſt Et p̄dicta noͣ. qꝛ quotidieoccurrūt de facto Et ꝓcedūt hec qn̄ ī locatione īt̓ueīt debita forma ubi, aūt debita forma nō īt̓ueīſſet ꝯtractꝰ eēt ip̄o iur̄nullus ut ī. c. i. ⁊ ij. de re. ec. nō alie. que ſolennitas nō reꝗrit̉ ī locatioībus que fiunt. jͣ. noue ānos ut ī cle. i. de re. ec. non.