pͥn. ff. de act. emp. ꝓ qua fecit glo. ī. l. diuortio. ff. ſo. ma. nam de fructibꝰ ad penſioneslicitum eſt argue̓ vt in. l. fi. ff. ſo. ma. quamopi. ſequit̉ An. de piẜ. lꝫ Bar̄. in d. l. fi. deiure fiſci. volucͣit aliter diſtingue̓ īter euꝫꝗ emit a fiſco quo caſu ꝓcedit d. l. fi. de iur̄fiſ. ⁊ eum qui emit a pͥuato quo caū ꝓcedᶜ.l. iul̓. §. ſi fructibꝰ. Ego ſto cum Dy. ⁊ exhis pꝫ ꝙ fructꝰ pendētes tꝑe venditōniscedūt ꝯmodo emptorꝭ. nec mirū q cēſent̓eſſe ꝑs fūdi. l. fructꝰ pendētes. ff. de rei vē.⁊ iō etiam eiꝰ ꝯmodo cedūt omīa affixa ⁊ꝯiūcta rei vendite viꝫ ſata plantata ⁊ edificata Alia aūt n̄ affixa vtputa regēteſ bāche tabule calaſtre ſcrinea ⁊ ſil̓ia r̄manentꝯmodo venditorꝭ. niſi ꝯtrariū ſit actum vtī. l. fundi §. ſi ruta. ff. de act. emp. ⁊. l. in vendendo. §. fi. ff. de ꝯtrahen. emptꝭ.¶ Quare cū predicta. ¶ Hec eſt concluſio libelli que ſemꝑeſt notanda vt alias dixi¶ Ad tradendumDice̓t hic iuuenis qūo petit̉ tͣdi cū fuc̓ittradita ꝑ ꝯſtitutū Rn̄det̉ ꝙ emptor fuitilla poſſeſſiōe pͥuatꝰ ꝑ īteruerſiōem venditoris qui eum nō admiſit vt. sͣ. dixi vl̓ dicꝙ etiam ſi nō eſſet pͥuatꝰ poteſt peteͣ tradiſibi corꝑalem quā aliqui tenutā appellantvt in d. l. ſi id qd̓ §. fi. ff. de acqui. poſſ. Solet autē de vno dubitari ſi poſſeſſio omīsfuit ꝑ ꝯſtitutuꝫ tn̄ſlata ī emptorem an adpoſſeſſiōem corꝑalem ſeu tenutā reſidēteꝫpenes vēditorem agi pote̓it actōe ex ēptovr̄ ꝙ nō qꝛ ꝯtractꝰ habuit ſuū īplemētuꝫͦ ⁊cͣ ar. eorū que noͣ. Gar. ī. l. ſi fideiuſſor.ff. de le. i. In ꝯtrariū eſt veritas ꝑ tex. in. l.fundi ꝑtē. ff. de ꝯtra. ēp. 7. l. ſi he̓s. ff. de act¶ Predictaꝫ petiavinee ¶ Quid aūt dixeris ſi impetu flumīs ꝑierit vinea vel res alia vēdita cuiusdāno vel ꝑiculo cedet huiꝰ modi ꝑemptōdic breuiter ꝯſiderādū que ⁊ qual̓ ſit resip̄a vendita Aut eī vēdita eſt ſpēs quedāmobil̓ vel īmobil̓ puta equus vl̓ fundusque nō recipit deguſtatōem ⁊ tūc regula ēꝙ poſt ꝑfcām vēditōem oē ꝯmodū ⁊ ꝑiculum ꝑtinet ad emptorem vt. l. id qd̓ poſtemptōem. ⁊ ibi noͣ. ⁊. l. neceſſario. in pͥn. ff.de ꝑi. ⁊ ꝯmo. rei ven. ⁊. l. i. C. e. ti. Aut vēdita eſt res que recipit deguſtatōnem vtvinū ⁊ ſimilia ⁊ tūc a eſt vinum vēditumī ſpē ſine mēſuratōe puta vēdo tibi hͦ vasvini ⁊ tūc poſt vēditōem etiā an̄ eiꝰ deguſtatōem ꝑtinet ꝑiculum ad emptorem ẜꝫopi. glo. ſꝫ ẜm opi. Io. ꝑtinet ad vēditoreꝫAut vinū eſt vēditū ad mēſuraꝫ puta vēdo tibi x. ſtar̄. vini ⁊ tūc an̄ mēſuratōem ⁊deguſtatōem ꝑtinet ꝑiculū ad vēditorempoſt deguſtatōem vero ⁊ mēſuratōem ꝑtinet ad emptorē de quibꝰ oībꝰ plene fdit̉ī tex. ⁊ glo. ī. l. i. ff. de ꝑi. ⁊ ꝯmo. rei vē. Adque omīa optime faciūt que hn̄t̉ in tex. ⁊glo. ī. l. ſi vina que ī doleis. ⁊. l. ſi ꝑ ēptoreꝫ.ff. de ꝑi. ⁊ ꝯmo. rei vē. ⁊. l. ij. ⁊. l. dolū. C. e.ti. facit. l. ſi quis vina vēdiderit. ff. de ꝑic. ⁊ꝯmo. rei vē. ⁊. l. ſic̄ ꝑiculū. de ac. ⁊ vē. cū ſi.¶ Forma libelli in cauſa ſocietatis.Ora uobis⁊cͣ agit ⁊ ī iure ꝓponit dn̄ſIa. mangraria ꝯtra ⁊ adu̓ſus auguſt. de ſalerua ⁊ ꝯtͣquācūqꝫ ꝑſonam ꝓ eo ſeu eiꝰ nomīe in iudicō legitime ꝯparētem dicēs idem Iaco.ꝙ eum dicto auguſtino ſiml̓ ambo ſocietatem oīm bonorū gn̓alem īierūt ⁊ ꝯtraxerūt de āno curſo. in. cccc. mēẜ may In quaſocietate ꝑ pactum ſpēale ⁊ exp̄ſſum actuꝫ⁊ ꝯuētuꝫ extitit īter eos ꝙ omīa ⁊ vniu̓ſaboͣ qͣlitercūqꝫⁱ ⁊ vn̄cūqꝫ queſita ⁊ querēdaī futuꝝ ꝑ eos ſeu alterū eoꝝ cōia eſſent ⁊cōicarēt̉ īter eos ꝓut de p̄dictis ꝯſtat publico inſtr̄o inde tradito ⁊ rogato ꝑ g. noͣrium pap̄. anno ⁊ mēſe. sͣ. dictꝭ. dicit quoqꝫ⁊ exponit p̄fatꝰ Ia. ꝙ poſt dictā ſocietateꝫꝯtractā dictꝰ auguſ. fecit ⁊ ꝯtraxit quādāmercātiam pāni ⁊ lane de cōi pecūia ip̄orūde qua mercātia ſuplucratus eſt flor̄. c. quifuerūt ⁊ ſūt īter eos debite cōicandi. ꝙͣꝙͣidem auguſ. eos hucuſqꝫ cōicare recuſauitindebite ac īiuſte lꝫ ſuꝑ ip̄a cōicatōe fiēdaſepe ⁊ ſepiꝰ fue̓it requiſitꝰ quare cū p̄dcāvera ſint petit ⁊ reꝗͥrit p̄fatꝰ Ia. a vobisdn̄o vica. quatenꝰ oī mō via iure ⁊ formaquibꝰ melius fic̄i pōt ꝑ vr̄am diffinitīamſnīam ꝯdemnetꝭ. ⁊ ꝯdemnatū ꝯpellatis iuris remediis ſupͣſcriptū auguſ. verſus dc̄ꝫIa. ad cōicādū ⁊ ī cōe ponēdū ſupͣſcriptosflor̄. c. quātitatē nec nō ꝯn̄r ad diuidēduꝫ⁊ dīſiōeꝫ faciēdā de oībꝰ ⁊ ſingulis bonismobilibꝰ ⁊ īmobilibꝰ ac noībꝰ debitoriscōibꝰ īter eos cum ip̄e Iac. nō intēdat necvelit ſtare decreto nec ꝑſeue̓are ī ſocietatep̄dicta certis iuſtis rōnabilibꝰ de cauẜ deducēdo ī pn̄ti iudicō ⁊cͣ ſaluo iure ⁊cͣ non