Aut nō ꝓcedit ex tali ꝯſequētia ⁊ tc̄ autvenit ſub quadam vniu̓ſitate ⁊ tūc valetvt. l. ij. §. illud. ff. d̓ here. vel act. vē. aut vēitpͥncipaliter ꝑ ſe ⁊ tūc aut ꝯtinet liberarōeꝫpaciſcētꝭ. ⁊ valet vt ī. l. ⁊ heredi § filia. ff. depact. aūt ꝯtinet obligatōem ⁊ tūc aūt illede ⁊ ſuꝑ cuiꝰ hereditate pactū īterponit̉ꝯſentit ⁊ tūc valet ſi in ipſo ꝯſenſu ꝑſeuerat aūt nō ꝯſentit vel nō ꝑſeuerat ⁊ tūc n̄valet vt ī. l. fi. C. de pact. ⁊ ibi plene ꝑ Cy⁊ p̄dicta faciūt ad illam̄ qōem que ſepe occurrit ī mōte ferrato videlicꝫ an duo ſocijpoſſint ſimul paciſci ꝙ altero defuncto alt̓ſuꝑuiuens ſibi ſuccedat de qua qō tāgit̉̉ꝑ Cy. ī d. l. fi. ⁊ ꝑ Bar. in. l. ſtipº hoc mō. ⁊ego ſcripſi ſuꝑ forma libelli quo agit̉ īterſocios ⁊cͣ ibi vide. ¶ Deniqꝫ notandū eſtꝙ ſūt duo que vidēt̉ idem ⁊ ſūt diuerſa.ſ. pactum de nō petēdo ⁊ renūtiatio iurꝭ.ꝯpetētis ideo aūt dixi eſſe diuerſa q eorūeffectus ſūt diu̓ſi qd̓ pꝫ naͣm ſi mihi cōpetit ius petēdi fideicōmiſſū ī alicꝰ ꝯditōniseuētum nō poſſum huic iuri an̄ ꝯditōniseuētum renūtiare ꝑ ſimplicem renūtiatōnem ſꝫ ꝑ pactum de nō petēdo ſic vt plenetradit̉ ī. l. i. C. de pact. ⁊. l. de fidei §ͦ. C. detranſac. facit. l. ſi ita ſcriptum. §. ſi ſb̓ ꝯditōe.ff. de le. ij. ⁊ huiꝰ differētie eſt rō ẜm Ia.bū. vt ꝑ eum noͣ. ī d. l. i. nam renūtiare eſtaliquid a ſe abdicare p̄ter ipſiꝰ renūtiationem aliquā obligatōem Cum itaqꝫ ius d̓futuro nō ꝯpetat ⁊ ꝟba renūtiatōnis pn̄stēpꝰ reſpiciāt gͦ nō oꝑant̉ ſuꝑ futuro ar.l. ſi a colono. ff. de ꝟb. ob. ⁊. l. v̓bum erit. ff.de ꝟb. ſig. vbi aūt pactū fit de nō petendotūc ꝟba reſpiciūt pn̄s tempus ⁊ ẜm illudoꝑant̉ naͣm ſtatim paciſcens obligat̉ nonpetere ī futuꝝ vt. l. ſi vnꝰ. §. pactus ne peteret. ff. de pact. Merito gͦ tale pactum ſuꝑiure de futuro tollēdo oꝑat̉ vt ī d. l. i. ⁊ ꝑhoc pꝫ ꝙ male faciūt aliqn̄ noͣrij ꝗ vtunt̉hoc ꝟbo renūtiauit ī renūtiatōibꝰ iuriumde futuro ſꝫ debēt dice̓ talis fecit pactumde nō petēdo tale quid ⁊cͣ vbi aūt īprudēſnoͣriꝰ vteret̉ ꝟbo renūtiauit. dicit Ia. bu.debebit exponi .i. pactū de nō petēdo fec̄ n̄attēta alluſione illius vocabuli ar. l. īſulaꝫ.ff. de pre. ver. ⁊. l. ſi vno. ī pͥn. ff. loca. ⁊ quiatractat̉ de fauore ſi nō valet vt agit̉ valetvt pōt. vt. l. an īutil̓. ff. de accep. ⁊ pleniustamē circa hoc quid oꝑet̉ repudiatō quidpactum ſic diſtīgue. quedam ſūt iura fundata ⁊ cāta a ꝯſēſu duorū. quedā ve̓o cātaa ꝯſēſu vniꝰ tm̄ pͦ caſu nō poſſūt tolli n̄ ꝑpactū vt. l. pompoꝰ ſcribit. cū ſe. l. ff. d̓ negꝭO po. F4 Zgeſt. ⁊ hoc ſi velit quis tollere ea directovbi aūt ꝑ obliquū tollūt̉ ſufficit vnius repudiatō vel volūtas vt ī. l. ſolucͣ. ff. de ſolu⁊. l. ſoluēdo. ff. de neg. geſt. Idē dic ſi taliaiura reſideant ſolum apud vnum lꝫ a pͥnºfuerit cauſata a ꝯſenſu duoꝝ vtputa dominium naꝫ qui dominiū acquiſiuit pōt illd̓a ſe abdicare ſola eius volūtate accedentevt. ff. ꝓ derelict. l. i. ¶ 2º. caſu pͥncipali exᶠin legato vl̓ fidei §ͦ. qd̓ an̄ eiꝰ agnitōem eſtfundatum ī ſola ꝑſona teſtatorꝭ. vt ī. l. cuꝫpater. §. ſurdo. ff. de le. ij. ⁊ tūc aūt eſt puꝝ⁊ tollit̉ ſimplici pacto repudiatōe aut eſtꝯditōnale ⁊ tollit̉ tm̄ vt noͣ. ī d. l. i. vbi aūteſſet purum ⁊ agnitum ꝑ ip̄m legatariumtc̄ qꝛ fundatū ī ꝑſona teſtatorꝭ. ⁊ legatarijſola repudiatō nō valeͣt ſꝫ pactum de nō petēdo ſic ẜm Ia. bu. ¶ Ex quibꝰ omībuspꝫ ꝙ īſtātie litis pōt renūtiari ſimplici renūtiatōe ſine pacto vt ī. l. poſtꝙͣ liti. C. depact. Hic tamē aduerte ꝙ aliud eſt renūtiare liti ſimplr̓ aliud eſt renūtiare īſtātielitis vel cauſe Qui eīm renūtiat liti tātūvlteriꝰ nō audit̉ volens repete̓ actōem indicta. l. poſtꝙͣ. qui aūt renūtiat ſoli īſtātieſiue exp̄ſſe ſiue tacite audit̉ volens iteruꝫige̓ ſolutꝭ tamē pͥus expenẜ. vt ī. l. ꝓperādum. C. de iudi. ⁊ noͣ. in aucͣ. qui ſemel. C.qūo ⁊ quādo iudex. ſꝫ an in hac renūtiatōne inſtantie ſit neceſſaria ꝑtis adu̓ſe pn̄tiaglo. ī d. l. poſtꝙͣ. tenet ꝙ nō Ia. bu. ⁊ Pe.tenēt ꝙ ſic vel ſaltim ꝙ ſit citata vt noͣ. ind. l. poſtqͣꝫ. ⁊ idem ī renūtiatōe litis ſꝫ neceſt neceſſaria pn̄tia iudicꝭ. ẜm glo. ⁊ Ia. p̄dictum ī tali renūtiatōne litis vel inſtātiequo ad ius pn̄s quo aūt ad futurū eſſentneceſſaria ẜm eum vn̄ ad omne dubiū tollēdum ſis cautus qn̄ vis liti vel inſtantierenūtiare facere citari aduerſarium ⁊ corāiudice ipſam renūtiatōem face̓. Sed quidſi aduerſa ꝑs ꝯtradicit tali renūtiatōni anea īuita fieri poterit Diſtingue aut vololiti l̓ īſtātie cauſe ex toto r̄nūtiare ⁊ poſſūadu̓ſario īuito vt d. l. poſtꝙͣ. ⁊. l. deſtitiſſe..ff. de iudi. ita tamē ſi ſoluāt̉ litꝭ. expenẜ.Aut volo differre litꝭ. ꝓceſſum ⁊ n̄ poſſuꝫaduerſario īuito vt aucͣ. qui ſemel. C. qūo⁊ qn̄ iudex. Aut volo libellum emendare⁊ poſſum hodie ẜm Odof. lꝫ glo. ꝯtra vt ī.l. edita. C. de eden. cū diſtinctōe ibi poſita⁊ que r̄manet īcorrecta ẜm eum Que aūtſuꝑiꝰ dicta ſūt ī ſimplici renūtiatōe q̄ ſuꝑiure de futuro nō tenet ꝓcedūt ī renūdiatōe facta exͣ iudiciū vbi aūt facta fue̓it ī iudicō tūc hēt vim pacti ⁊ tenꝫ ſuꝑ iure de