ad municip̄. Que quidē pͥuilegia retinetvxor etiā pꝰ mortē viri dū ſtat in uiduitate ut. l. filij. ff. ad municip̄. ¶ Ampliꝰqueritur quid ſi uxor p̄morit̉ ſine filijsex hoc marito ſecūdo et ſuꝑſtitibus ex eafilijs ex pͥº marito. vigēte in terra ipſiuſmariti ſecūdi ſtatuto illo de quo. sͣ. dc̄mē ꝙ uir lucret̉ dotē vxor mortua ē ī matrimonio ⁊cͣ. ¶ Querit̉ an dos ſit liberꝭ.pͥorꝭ. matrimonij ī totū reſtituenda an pꝑte nō obſtante dc̄o ſtatuto et quia hūiiſtam qōnem de fc̄o ī mōteferrato iō circa eā plenius dicam qͣꝫ dixerī. ⁊ pͥmo ur̄dicēdū ꝙ ꝓ parte eius debita ꝑ legē ſitreſtitutio fienda nā mulier tranſiēs ad ſecūda uota dēt ex eius dote tm̄ dar̄ filijspͥmi matrimonij qͣꝫtū ex ea ꝯfert maritoſecūdo et eidē uxori in plus interdicta ēalienatio in 2ᵐ maritū ut ī. l. hac edictali.C. de ſecūdis nup. ſic̄ etiā ſibi interdicitur alienatio in certis alijs caſibus ꝗ habēt̉ in. l. feīe. C. eo. ti. gͦ ꝗcquid attēptatum ē ꝯtra legē nulliꝰ eſt momēti ut in.l. nō dubiū. C. de. ll. ⁊. l. cū lex. ff. de fideiuſ. In ꝯtrariū fac̄ nā ip̄m ſtatutū diſpōnens ꝙ uir lucret̉ dotē ur̄ remoue̓ oēmlegē ꝑ quā poſſit impediri tale lucrū. nāqui uult ꝯn̄s ur̄ uelle an̄s ad illud ꝯn̄sneceſſariū ut. l. nec is. ⁊. l. illud. ff. de act.here. et. l. ad rem. et. l. ad legatū. ff. de ꝓcura. cum ſi. un̄ cū ſtatutū uelit maritū dotē lucrari ad hoc ut ip̄e mulieres reꝑiātfacilius quibꝰ nube̓ ualeāt ꝯn̄s ē ꝙ uulttollere obſtaculū. d. l. hac edictali et eoꝝq̄ hn̄t̉ in §. optime. in aucͣ. de nup. qd̓ ētꝯfirmat in ſi. l. idē vlpianꝰ. ff. de excu. tur.cū ibi noͣ. qd̓ obſtaculū nemī dubium ēpoſſe tolli ꝑ ſtatutū ut. l. uēditor. §. ſi cōſtat. ff. cōi. p̄di. et. l. oēs populi. ff. de iuſti.⁊ iure. ⁊ hāc ꝑtē tꝫ bal. in. l. ea lege. C. deꝯdi. ob cām. quā aꝓpbauit lōgilſima conſuetudo totius lōberdie. ſed ip̄e bal. mutato ꝓpoſito ut faciūt aln̄ doc. ur̄ ſētire pͥmā partē ī. d. l. hac edictali. q̄ opīo ē magis eꝗtati ꝯſona. ar. l. feīe. in pͥn. C. d̓ ſecūdis nup. ſed tu ſequere p̄cedētē ꝙ mīmeſūt mutāda ⁊cͣ. ut. l. mīme. ff. d̓. ll. d̓ qͣ qōne uide qd̓ ſcripſi. jͣ. ſuꝑ forͣ. li. ꝓ legatorei ſingularis ꝟ. tranſeo ad qͣrtū articulū⁊ que pulchre noͣn. ꝑ Ia. de bel. in. d. § optīe. in aucͣ. de nup. coll̓. iiij. ubi querit ande iure cōi poſſit mulier hn̄s filios ex pͥori matrimonio trade̓ ī dotē 2º uiro oīabona ſua et diſtingue ſic. aut dat ſimpliⁱet ſine pactione de lucrando et tunc pōtut in. l. ſi liberꝭ. C. de dona. an̄ nup. a datcum pacto d̓ lucrādo et tc̄ nō pōt. ut. d..ſ. hac edictali. ⁊ d. §. optīe. cum ſi. Dein̄q̄rit̉ ꝑ eū qͣꝫtū habe̓ dēant d̓ iure cōi filij pͥoris mr̄ionij de neceſſitate mr̄e trāſeū te ad ſecūda uota ⁊ rn̄dit ꝙ hr̄e debꝫdebitū iure neͣ ⁊ ultra eā ꝑtē d̓ qua ī. d..l. hac edictali. ⁊ ita noͣ. ꝑ glo. in. d. §. oprie. et hoc uerū in rebus dotis pͥmi mariti In rebus autem legatis eidem a pͥmoviro ꝯn̄t dc̄i filij in totū oībuſ anteferriut sͣ dc̄m ē. ¶ Quid gͦ ſi mulier dedit indotē oīa bona cū pacto de lucrando 2º uiro an ipſi filij reuocabūt totū dic ꝙ nō.ſed tm̄ qͣꝫtū ſecūdus uir retine̓ pōt d̓ iur̄tit ſic viriles int̓ oēs fiant portiones utnoͣ. in. d. §. optīe. ¶ Sed an filij nati exhac muliere in 2º matrimonio dn̄t ī iſtiſbonis in dotē datis hr̄e legitimā dicuntꝗdam ꝙ no. alij ꝙ ſic ut in. d. l. hac edictali. ⁊ in aucͣ. ad eos. C. d̓ ſecūdis nup.Tu dic ẜm Ia. ꝙ legitiam hr̄e dent ſic̄filij pͥoris mr̄ionij. ut in. §. ne illd̓. ī. aucͣ. d̓nup. ⁊ d̓ ẜis nup. l. cū alijs. Qualit̓ aūtdiuiſio fieri dēat hoꝝ bonoꝝ inter filiosvtriuſqꝫ matrimonij dic ẜm eū ꝙ omneſpͥus accipiēt ſuā legitimā dinde reliquūinter ip̄ꝫ maritū et ſolos filios pͥoris matrimonij diuidāt ut ſīguli equales ferātportiones ꝗbus filijs ip̄is facta ē iniuriaper tranſitum ad ſecunda uota. alij uerofilij ẜi mr̄ionij quibus nulla fc̄a ē riuriaultra eoꝝ legitīam nil ꝑcipient ut noͣ. ꝑglo. in. d. §. optīe. Et noͣ ꝙ ſi pr̄ moriturab inteſtato ſuꝑſtitibus filijs ex utroqꝫmatrimonio ꝙ bona ꝓpria ⁊ lucra legatorū cōiter dīdunt̉ inter eos ſed dos ꝑtinet filijs illius matrimonij. ut. d. §. nec illud. ¶ Sed p̄ſuppoſito dc̄o ſtatuto pone ut plerunqꝫ de facto ꝯtīgit ꝙ pͥmusmaritus legauit p̄dc̄e eius vxori ultͣ dotē ſuam certa bona ipſius mariti que bona ſimul cum dote poſtea ip̄a uxor tradidit in dotē 2º uiro et nūquid filij pͥorismatrimonij poterūt ſaltē ipſa bona legata repetere ur̄ ꝙ nō ꝑ ea q̄ ꝓx. dc̄a ſuntSed ur̄ ꝯtrariū ꝑ tex. in. d. l. feīe. pꝰ pͥn..T. de ẜis nup. Alia enī ē rō in dote ꝓpria ipſius mulieris quā dare potuit. qꝫres ſua ꝓpria tūc fuit et ex ſuis bonis ꝓfecta et aliud ī rebꝰ legatꝭ poſteaqͣꝫ ex bonis pͥmi uiri ꝓfecta ſūt un̄ equū ē ad filios pͥmi uiri debere reuerti. et rō ē quiain his rebus legatis ml̓r ſolum habuituſufructu ut ibi ſeꝗt̉.