oꝑis nō licet ei cui fcā fuerit ultra ī oꝑeip̄o ꝓcedere ſꝫ ſtatī dēt abſtinere alias ſiconͣfaciat anteqͣꝫ remiſſio nunciatioīs facta extiterit totū opus ſuꝑ edificatū deſtruet̉ ſiue iuſte ſiue īiuſte apparue̓it eēfactū etiā ſi is qui nūciauerit nulluꝫ iusnunciandi habuit ut ꝓbatur in. l. i. ī prīet. l. pretor. ff. de no. oꝑ. nunc. hec aūt remiſſio fit triplicit̓. pͦ mͦ ab ip̄o nūciante2º. a lege. 2º. a iudice nunciante. N nunciante fit hͦ mͥ ſi dixerit uade in noīe dn̄iet ꝓcedere in oꝑe tuo et de iſta remiſſione. loʳ ti. ff. de remiſ. ꝑ totū. et. l. uī faciat.§. tam diu. ff. ꝙ ui aut clam. et. d. l. i. §. etpꝰ oꝑis. in fi. ff. de no. op. nuncꝭ. illa auteꝫque fit ꝑ legeꝫ contīgit duplicit̓. uno mͥqn̄ nunciatio eſt ip̄o iure nulla uel ex defetū ꝑſone nūciantis uel rei aut cāe utplē ꝓſequit̉ Bar. in. d. l. i. in prin. et ſupͣdixi. Alioº preſtita uel oblata ſatiſdatōecoram iudice de oꝑe demoliendo ſi apparue̓it ip̄m īiuſte edificare quo cāu pōt īoꝑe ꝓcedere ⁊ hic modus eſt cottidianꝰque ſatiſdatio eſt neceſſaria ſi opus fiatin loco pͥuato. nam ſi fiat in loco pubᵉſufficit nuda ꝓmiſſio. ut hec oīa habent̉ī. l. de pupillo. §. ſi is cui. et. l. nō ſoluꝫ. §.ſciendū. et. l. ſtipulatō. §. i. ff. de no. op. nūc2. principali mͥ fit remiſſio a iudice ⁊ hͦduplicit̓. uno mō ſi reꝑit ip̄m nūciantenō hr̄e ius nunciandi tūc enim iudex illam remittit et licentiā ꝯcedit ꝓcedēdiin oꝑe. et de hͦ lo. d. l. de pupillo. §. ꝗ remiſſionē. et hͦ ꝓcedit ante opus ꝯpletuꝫet ſatiſdatōꝫ p̄ſtitā. 2º. mͥ ſit qn̄ pꝰ p̄ſtitāſatiſdationē et oꝑe ꝯpleto auditis plen̄ꝑtibus et cognito de cā ꝓnunciauit diffinitiue nūciatione nō tenuiſſe et ipſumnunciantē ius ꝓhibēdi nō habuiſſe ⁊ dehoc loquit̉. d. l. pretor. §. deinde. et d. l. ſtipulatio. §. hoc aūt. que oīa plene exaīat yGar. in. d. l. i. ꝟ. deinde. in prin. Sed circa 9p̄miſſa occurrit tale dubiū a pluribꝰ incognitū et male practicatū ecce ꝙ oblata ſatiſdatione coram iudice per edificātem dicit nūciator dn̄e iudex nō admittatis hanc ſatiſdatione. ego ſtatī uolo oſtendere de iure meo. hodie cōſtat hodieagatur an per hͦ impediet̉ ille quo minꝰin oꝑe ꝓcedat et uidet̉ ꝙ nō per ea queſuꝑius dicta ſūt et ꝑ tex. in. d. l. pretor. §.deinde. et. d̓ § ſciendū. cū ſi. Bar. autē etdoc. tenet conriū. nam hͦ cāu ſatiſdatio n̄ꝓdeſt nec releuat ip̄m ſꝫ debet et tenet̉differre in oꝑe et ꝓcedere uſqꝫ ad finemE6 ccado f.litis que finiēda eſt per iudicē īfra tresmēſes ꝓxīe futuros ut eſt tex. et ibi noͣ.in. l. fi. C. de edi. priua. quā opi. tenet ibiNzo. in ſūma circa fi. et bar. in. d. l. i. §. deīde. et. d. l. pretor. § ſi quis ꝑatus. qd̓ eſtualde noͣ. et ſic hes practicare et notarequid ꝓdeſt hec exceptio hodie ꝯſtat hoºagatur ſic et al̓ ꝓdeſt in alio cāu in. l. ſiis a qͦ. in prī. cū ſi. ibi noͣ. ff. ut ī poſ. le. ⁊cͣ.Quare prefatusTho. uolēs. ¶ hec eſt ꝯcluſio li. ad queſemꝑ aduertendū eſt ut ſepius dixi. occurrit aūt hͦ dubiū an in ꝓſecutione nūciatioīs noui oꝑis deāt li offerri et dicēdū eſt ꝙ ſic maxīe qn̄ petit̉ opus demoliri ut hic fit et ita determīat glo. et barin. l. de pupillo. §qui opus. facit reª gnͣal̓aucͣ. offerat̉. L. de litꝭ. conte. qd̓ ex eo fortificat̉ qꝛ licitū eſt cuiqꝫ petere ius ſuuꝫꝯfirmari. ar. l. iiij. §nullū. ff. de carbo. edicet in. c. fi. et. c. ſi quis. de ꝯfir. uti. uel īutiet ibi per Inno. et uerſa uice is cui factaeſt nunciatio poterit libellū ſuꝑ remiſſion fienda iudici offerre petendo nūciation ꝓnūciari nullā. ut. d. l. d̓ pupillo. §. ſiis cui. et hͦ mō ꝓcedendo oīa rc̄e fiūt etſine ſcrupulo ẜm Bar. ubi. sͣ. ⁊cͣ.¶ Dirui faciendūſuis ꝓprijs ſūptibꝰ. ¶ Aduerte ꝙ ille ꝙſpreta nunciatione edificauerit teneturopus dirue̓ ut. sͣ. dixi in pͥma glo. Sedan ſuis p̄prijs ſūptibꝰ diſtinguēdū eſt. aenī poſſidet rem ipſā cum edificio et tētenetur ad patien̄. et impen̄. ut. l. pe. ⁊ ibinoͣ. ff. de no. op. nunc. ⁊. l. ꝯpetit. § fi. qd̓ uiaut clam. aut nō poſſedit ſed alienauit ⁊tūc ipſe liberatur ſucceſſor aūt eius inque facta eſt alienatio tenetur ad ſolampatien̄. preſtādā ī deſtruendo opere nonaūt ad impenſam qꝛ ip̄e non peccauit ſiaūt ip̄e opus perfeciſſet ſciens denūciationē factā tūc tenetur ad utrūqꝫ viꝫ adpatien̄. et impenſam ut hec ꝓbantur in. l.fi. et. l. nō ſolū. § fi. ff. de no. op. nunc. ⁊. dl. ꝯpetit. in fi. Econ uero ſi is qui nūciauit fundū illum alienauit cuiꝰ ꝯtemplatione nunciatio facta fuerit extinguitureffectus nunciationis ut. d. l. non ſolum..§. fi. et ſic patet ꝙ hec nūciatio ex partenūciantis eſt ꝑſonalis et ex parte eiꝰ cuifacta eſt in rem ſeu realis ⁊cͣ.¶ Aliqualiter au