tute itinerꝭ. ꝑ domū vicini ī qͣ hītabat autꝑ eius fundū aquam ducebat quem tūepoſſidebat ꝑ ſeipſum. a ſi tēbat feneſtrasaꝑtas cōtinue ī pariete domꝰ ipſiꝰ viciniquā īhītabat certe in his ⁊ ſil̓ibꝰ caſibꝰp̄ſumit̉ huīſſe ſcīaꝫ ar. l. quiſꝗs. C. de reſein. ven. ad qd̓ facit qd̓ noͣ. in. l. veriꝰ. et īl. cū de īdebito. in pͥn. ꝟ. ⁊ ideo. ff. de ꝓbacū ſi. ¶ Suꝑē nūc diſcutere qualit̓ ẜuitutes acqͥſite ꝑdāt̉ in qͦ artiº. ſit dicēdū eſtꝙ duobꝰ modis ꝑdūt̉. vno mō ꝑ exp̄ſſār̓ miſſiōēꝫ cui ẜuitꝰ ꝯpetᵉ cū liceat cuicūqꝫiura ſua remittere ut. l. qr̄. §. ſi vēditor. ff.de edi. edic. ⁊. l. ſi quis in ꝯſcribēdo. C. depac. cū ſi. facit ꝙ regularit̓ traditur vnūquodqꝫ poſſe diſſolui eo iur̄ quo legatūeſt ut. l. ꝓut quiſqꝫ. ff. de ſolū. ⁊. l. ab ēption. ff. de pac. cū ſi. 2º.º tollit̉ ꝑ non uſumlegitīa p̄ſcriptiōe īterueīente ut. l. pc. in fiC de ſeruitu. Sꝫ ī hoc ē pleniꝰ attendenvnde ꝓ ꝯcluſiōe diſtīgue aut agit̉ d̓ ꝑdēda ſeu tollenda ẜuitute vrbana a ruſticapͥmo caſu duo reꝗͥrūt̉ viꝫ ꝙ nō ſit vſusip̄a ẜuitute ſpacio x. uel. xx. an. ⁊ ꝙ eiusaduerſariꝰ aliꝗd fecerit contra ſeruituteꝫutputa clauſit foramīa ī ꝗbus ꝯſueuerateſſe tignum. aut clauſit feneſtras ꝑ quasluīa uel aer recipiebat̉ ul̓ ſi altius extolleret parietē qͣꝫ debeat ſeu patiebat̉ ẜuitutem altius non tollendi. 2º. autē caſudū agit̉ de ꝑdēda ruſtica ſeruitute tuncſufficit unū īterueīre viꝫ non vſus et ſienegaʳ ī nō utēdo longo tēꝑe ẜuitute exꝑte eius cui ꝯpetebat ut hec oīa ꝓbātur īl. hec autē iura. cum. l. ſe. ff. de ſerui. ur. pre⁊. l. ſi quis alia. §. fi. ff. quēadmo. ẜui. amit⁊. l. tria predia. ī fi. ff. de ſerui. ruſ. predi.Sed quātū tēpus eſt iſtud quod in hacp̄ſcriptione reqͥritur. diſtingue breuit̓. aſeruitus eſt talis cōditioīs ẜm eius ordinationem ꝙ in ipſius vſu īteruallū temporis intercedit puta menſiū l̓ dieꝝ authoraꝝ ꝟbi grā ſi quis hēt ſeruituteꝫ ducendi aquā ad eius prata una die ī ſeptimana l̓ duabꝰ horarū in die l̓ una die inmēſe ⁊ tūc reꝗͥrit̉ tempꝰ duplicatū qd̓ſufficit ſimplex ī alijs ẜuitutibꝰ hn̄tibusꝯtinuū vſum ut. l. ſi ſic. ff. quēad. ſerui. admit. ⁊ noͣ ꝑ glo. in. l. pe. in fi. C. de ſeruituAut ẜuitus nō hēt īterualla tꝑis in vueius ⁊ tūc ꝑdit̉ ẜuitus nō utēdo ſpaciox. l̓. xx. an. ut d. l. pe. ⁊ fi. C. de ẜui. ⁊ noͣ. ꝑInno ī. c. de qͣrta. de p̄ſcrip. Dice̓t iuuēisquare nō querit̉ tēpus in ẜuitute ꝑdenda ſicut ī acꝗrēda rn̄det̉ ꝙ fauorabiliorySo pcapodēx38.Ae̓ cauſa liberatiōis qͣꝫ obligatiōis ar. l. arianus. ff. de actꝭ. ⁊ ob. ¶ Amplius circa hocquerit̉ nūꝗd oīa illa que sͣ diximꝰ forencc̄ia in p̄ſcribēda ẜuitute ſint etiā ncc̄iain ea tollēda ⁊ libertate p̄ſcribēda ſcilicetbona fides ⁊ ſcīa aduerſarij ſic diſtingueaut quis p̄ſcribe̓ vult libertate ꝯtͣ ruſticāſeruitutē ⁊ tūc ſufficit ſola negͣligētia nōvtētꝭ. ut dixi. aut vult p̄ſcribe̓ ꝯtͣurbanaꝫẜuitutē ⁊ tc̄ puto bonā fidē ⁊ aduerſarijſcīam fore necͣiaꝫ cū in hͦ cāu factū ipſiusp̄ſeribētꝭ. ſit necͣim ut p̄dixi ut d. l. h̓ autēiura. ⁊. l. tria predia. in fi.¶ Plenam ⁊ omnimodā iuriſdictiōem. ¶ Attēde tu iuuenis ꝙ ī tm̄ his tꝑibꝰ excreuit hoīm cupiditas ut nitāt̉ totis viribꝰ aſcendere adiuriſdcōes honores dn̄ātiōes ⁊ ſi poſſibile foret ad celoꝝ māſiōes. Sꝫ n̄ adu̓tuntꝗd ille pat̓ eloquētie tulliꝰ dixit ī librode officijſ. cauēda ē gl̓e cupiditaſ eripit eīlibertatē qua magnanimis viris oīo dēteſſe ꝯtēpª ac n̄ ī ꝑſona ex pectāda ſunt acpotiꝰ n̄ accipiēda īt̓dū a deponēda nūqͣꝫ ēigit̉ ut idē īquit afficien̄ ut appetituſ roīobediat cui ſunt ſb̓i ectꝭ neͣ ⁊cͣ. In tm̄ eniꝫexcreuit hic appetitꝰ ꝙ nedū laici ſꝫ etiaꝫſūmi ſacerdotes ⁊ cleriti ſunt tali morboac vitio peītus īfecti. videſ enī ꝙ ipſe ꝓpqͥ dēret tāqͣꝫ verus vicariꝰ ſequi veſtigiaIeſu xp̄i poſſide̓ ⁊ manu armata nititurdetine̓ iuriſdictiōem ī terris ciuitatibꝰ ⁊villis que ſunt naͣlit̓ et a mūdi creatōe⁊ xp̄i ordīatōe īꝑij roͣni. iuxta illud qd̓ ēdei reddat̉ deo ⁊ qd̓ ē ceſaris ceſari. īmoip̄e papa in ip̄o īꝑatōe nitit̉ ſuꝑioritatēhr̄ē qd̓ ridiculū ē dicere atqꝫ abhoīabileaudire. nam naͣlit̓ a pͥnº mūdi oēs clericinedū laici erāt ſub ptāte ⁊ iuriſdictioneipij ſꝫ ip̄oꝝ īꝑatoꝝ dulcedīe ⁊ beignitate fuerunt cle̓ici dimiſſi ſb̓ ptāte pape etbn̄ficiū hͦ tāqͣꝫ īgrati ſciūt male cognoſce̓ut nō ꝑ Inno. in. c. ij. d̓ maio. ⁊ obe. benegͦ ⁊ ſancte face̓t ip̄e papa ſi totā tꝑalemiuriſdictiōem in maībꝰ īꝑatorꝭ. remitte̓tnec alit̓ unqͣꝫ reſpublica ⁊ maxīe ī italiaꝗeſce̓t nec ulterius de papatu tale ſciſmaquale fuit ⁊ ē xxxvi. annis p̄teritis nullotꝑe āpliꝰ accide̓t. ⁊ ex hͦ ſtatꝰ vniuerſusclerieoꝝ magꝭ redde̓t̉ deo ac ppl̓o deuotus ⁊ ip̄e papa cū cardīalibꝰ viuerēt ꝗetius ac deuotiuſ ac deo ⁊ ppl̓o magꝭ acceptus ⁊ gratꝰ vtinā hic nouuſ iꝑator rexvngarie ꝗ hͦ pn̄ti anno currente i. cccc.leco20NR