arbitratorem tm̄. aliquādo tāqͣꝫ ſil̓ vtrūqꝫvꝫ tāꝙͣ arbitrum ⁊ arbitratorem vt in hacforma pͥmo caſu loquit̉ totꝰ titulꝰ. ff. ⁊. Cde arbi. et extͣ de arbi. vbi attende ꝙ tribꝰmodis fit tale ſimplex ꝯpromiſſum vt inquit Spe. vbi. sͣ. §. ſequit̉. ꝟ. ad huiꝰ autēarticuli. ⁊cͣ Uno mō fit ꝯpromiſſum nudopacto. alio modo ꝑ ſtipulatōem ſine penaalio modo cum pena quibꝰ caſibus queriſolet an̄ ex ſnīa arbitri detur actio de quoꝑ Spe. vbi ſupͣ et in ꝟſi. conſueuit aūt. ⁊cͣTu aūt diſtingue ẜm noͣ. ꝑ glo. ī. c. ꝑ tuasextra de arbi. Aut ſnīa fuit emologata aꝑtibus exp̄ſſe vel tacite ꝑ lapſum x. dierūet tc̄ ex ea dat̉ actō et exceptō quouis mōſit ꝯceptum ꝯpromiſſum vt in. l. cū antea..C. de arbi. aūt nō eſt emologata et tuneaūt ꝯpromiſſum fuit cum pena et tunc nōdatur actō ex ſnīa ſed agit̉ ad penam ſi ꝯtͣfiat certi ꝯditōne ex ſtipulatu vt. l. i. C. dearbi. ⁊ ibi noͣ. ꝑ Cy. ⁊ ꝑ glo. in. c. dilecti. exͣeo. facit. l. cum pena. ⁊. l. fina. ff. eo. ti. Autfuit ꝯpromiſſum ſine pena ⁊ tūc ex ſnīa n̄datur actō ſed agit̉ ad intereſſe qꝛ ſnīe nōparetur vt ꝓbat̉ in. l. diem ꝓferre. §. vltīoff. de arbi. ⁊. ff. ſi quis in ius vo. nō ierit. l.fi. ⁊ ſic timore intereſſe ſicut ⁊ timore pcn̄ꝑeatur ſnīe patꝫ ergo ꝙ valꝫ ꝯpromiſſumſuie pena qd̓ ē ꝯtͣ vulgares quid aūt ī ſnīaarbitratoris ſeu amicabilis compoſitorisan̄ ex ea detur actō dic breuiter ꝙ cū talisnō ſit ſnīa ꝓpͥe ſed verius quedam tranſactō ſeu compoſitō vt noͣ. ꝑ glo. in aucͣ. vtdiffe. iudi. poſt pͥncipiū. ꝙ dat̉ actō ⁊ exceprō illis caſibꝰ quibꝰ datur ex vera ſtricta⁊ magis ꝓpͥa tranſactōe vt tradit̉ in. l. cūmota. ⁊. l. ſi pro fundo. C. de tranſactio. adquod facit. l. ſi pc̄to quo penam. T. de pac.⁊ tangitur per doctores vbi ſupra ſed quipoſſunt ꝯpromitte̓ dic ꝙ ꝑtes pͥncipales⁊ quilibꝫ qui poteſt tranſige̓ vt tutor velcurator ⁊ ꝓcurͣ. habēs ſpēale mādatum vl̓gnale cum libe̓a bonorum admīſtratōe vtin. l. ꝓcurͣ. tutoꝝ. ⁊. l. mādato gn̓ali. cū ibinoͣ. ff. de ꝓcura. ⁊. l. p̄ſes. C. de tn̄ſac. ⁊. l. iusiurādum qd̓ ex ꝯuētōe. in fi. ⁊. l. tutor. ff. d̓iure iuran. ⁊ noͣ. in. l. tn̄ſactōis. C. de tiͣſac.⁊ in. l. ſi ꝓcurͣ. Quid aūt ſi ſit ꝓcurͣ. ad liteſ⁊ cauſas. ⁊ agēdas ⁊ defendēdas cuꝫ libe̓ap̄miſſoꝝ admīſtratꝭ. ⁊ clauſula de rato habendo ꝓut videmꝰ quotidie annbtari ininſtrumētis ꝓcuratōnum an talis ꝓcurͣ. poteit ꝯpromittere de tali cauſa dic ꝯcluſiueꝙ nō vt plene diſputat ⁊ determīat glo. ī.cꝑ tuas. ⁊ in. c. ꝯtingit. extra de tranſactōo.⁊ in. c. cum dilectꝭ. extra de reli. do. licet ſuꝑinſtātia ipſius cauſe ad quā ipſa regula refertur tranſige̓ poſſit vt noͣ. ꝑ Bar. in. l. ꝗrome. §. calimacꝰ. ff. de ꝟ. obli. ⁊ in. l. ꝓcurͣ.cui libera. ff. de ꝓcurͣ. Abbas aūt vel aliusſimilis p̄latꝰ tranſigere nō poteſt nec compromittere de rebus eccleſie ſine ꝯſēſu ſuicapituli vt habet̉ ⁊ noͣ. in. c. ꝯtingit. extͣ detn̄ſact. ⁊ noͣ. Spe. ī ti. de arbi. §. reſtat. circafi. ad qd̓ facit. c. iij. ⁊. c. cum tꝑe. ⁊. c. ꝑ tuasextra de arbi.Occaſione cuiuſdam litis ⁊ qōis. Hic quero que ſit drn̄aīter hec nomīa dic ꝙ licet hec noīa vidēt̉ſignificare idē differūt tamē in aliquibusnam lis eſt an̄ litē ꝯtꝭ. ⁊ poſt vꝫ in iudicio.cauſa vero eſt ſolum poſt litꝭ ꝯtꝭ. vt noͣ. perglo. ⁊ doct. in. l. cauſas. vl̓ lites. C. de tn̄ſac.Cōtrauerſia aūt eſt tam in iudicō qͣꝫ extraiudicium ⁊ tam āte litē ꝯtꝭ. qͣꝫ poſt ⁊ eodēmodo dic in diſcordia vt. l. ꝯtrau̓ſia. ff. detnͣ ſact. ⁊. l. ꝯtrouerſia. ff. de euict. facit. l. diuus. 7. l. ſed ſi lege. §. ante litem. ff. d̓ petitꝭ.here. ⁊. l. nō ſolum. in § ſtatutꝭ. ff. de ꝓcura.Ex quibꝰ colligit̉ quis ſit effectꝰ vl̓ ꝯſenſus an quis ꝓmittat nō mouere litem velꝯtrouerſiam ſuꝑ quo Bar. in. l. amplius.nō peti. ff. rem ra. ha. ſic diſtīguit aliqn̄ ꝗsꝓmittit nō ꝯtrauenire vt fit cōiter in inſtrumētis ⁊ tūc ſenſus eſt ꝙ nō ꝯtrauēietin iudicō nec extra al̓ pena ꝯmittit̉ vt. l. ſiquis maior. C. de tnͣſact. Aliqn̄ ꝓmittit n̄face̓ ꝯtrouerſiam ⁊ tūc idem qd̓ ſupͣ vt indicta. l. ꝯtrouerſia. cum ſi. Aliqn̄ ꝓmittitpetere. vel nō petcͣ et tūc aut iſta ꝟba referūt̉ ad eum cui ex petitōe debet acꝗri et tōverificat̉ ex ſola petitōe facta extͣ iudiciuꝫvt. l. ſi x. cum petiero. ff. de ꝟb. ob. aut referuntur ad eum qui ex petitōne debet obligari et tūc requirit̉ litꝭ. ꝯtꝭ. vt. l. ampliusnō peti. ff. rem ra. ha. Aliqn̄ quis ꝓmittitnō moue̓ qōem et tūc aut iſtud ꝟbū qōeꝫꝓfert̉ a lege et tūc intelligit̉ ꝑ litꝭ. ꝯtꝭ. al̓pena nō ꝯmittit̉ vt noͣ. jͣ. l. iij. C. fi. regun. aꝓfert̉ ab hoīe et tc̄ ſenſus eſt vt ītelligat̉an̄ litē ꝯtꝭ. vel poſt vt noͣ. ī. l. qui fidē. ff. detnͣ ſac. et ī. l. lutius. §. heredes. ff. ad trebel.Aliquādo ꝓmittit cām nō mouere vel litem et tūc recurrendum eſt ad noͣ. in dc̄a. l.cauſas. vel lites Aliquādo ꝓmittit haberelitem et tūc pena ꝯmittit̉ ꝑ ſolam ꝯtrau̓ſiam. vt in. l. ſtipulatō iſta. in pͥncipio. ff. deꝟbo. obliga. nam habere licere nil aliud eſtdicere ꝙͣ ꝙ ei lis cauſa vel ꝯtrauerſia non