ſuꝑ rebus. et ibi ꝑ bar. ff. de re iudi. 2º. caſu pͥncipali cū fit executio in actione ꝑſonali puta mutuo uel locato tūc ꝗlibꝫ contradictor īpedit executionē et audiendusjeſt de iure ſuo ante ipſam executionē ſūmarie et de plano ut in dicto. §. ſi ſuper rebus. nec tamē ſnīa in tali ſūmario iudiciolata plenū p̄iudiciū faciet ī plenario ut dicto. §. ſi ſuper rebus. dr̄e āt rō īter p̄dc̄oscaſus eſt ẜᵐ Inno. in dicto. c. ueniēs quiaquādo poſſeſſio uacat ille ꝗ opponit facilius pōt ad ſibi debitū ꝑuenire qͣꝫ ſi ſit peralium occupata ſicqꝫ ſua multū intereſt pͥus de iure ſuo diſputari et executionemdifferri non ſic aūt qn̄ ab alio poſſidet̉ ꝗatm̄ īportat ab uno petere ſicut ab alio iōqꝫ non tardat̉ executio qꝛ cōtra eū qui incipiet poſſidere poterit ius ſuū intentareſicut contͣ iſtū. ſed ubi fit executio ī ꝑſonali actione tūc ſemꝑ ſua intereſt audiri āteqͣꝫ res ī aliū tranſferat̉ qꝛ ꝑſonalis actio l̓obligatio nō ſeꝗt̉ rem ſeu rei poſſeſſoreꝫut. l. ſi fideicōmiſſū. §. tractatū. ff. de iudi. ⁊.l. i. §. ſi heres fundo. ff. ad trebell̓. et ſuꝑhoc uide q̄ noͣt Inno. in. ccū ſuper cōtrouerſia. exͣ de re iudi. Et p̄dicta locū hēntſiue de poſſeſſione tātum ſiue de ꝓprietate queſtio moueat̉ ut noͣ. ꝑ gl. in. d. § ſi ſuꝑ rebus ad quod facit. l. meminerīt. C. vn̄vi. Denuo q̄ri ſolet ſi appareat cōtradictor allegans rei dominiū uel poſſeſſiōeꝫad quē ꝑtinet onus ꝓbandi an actori uelcōtradictori diſtingue. aut tēpore quo fitexecutio reperit̉ debitor condēnatꝰ ī poſſelſione rei ⁊ tunc fundata eſt intētio agētis et fieri debet executio ſaluo iure opponendi in alio iudicio aut reꝑit̉ contra dicens tunc eē in polleſſione et tunc erit fūdata eius intētio et ꝑ hoc retardabit̉ executio et cognoſcet̉ de iuribus opponentis ut hic noͣ. ꝑ glo. et cy. in. l. ob maritoꝝ.T. ne ux. ꝓ ma. et ꝑ bar. in dicto. §. ſi ſuꝑrebꝰ. et ꝑ ſpe. in ti. de pͥmo. et 2º decreto. §.reſtat. ꝟ. ſꝫ ꝗd licet q̄dam. glo. in. l. i. C. depͥui. fiſ. dixerat abſolute ꝙ opponenti īcūbit onus ꝓbandi et male. Sed ꝗd dicesſi ſe opponens ꝓbat ſe poſſidere tēꝑe executionis actor uero ꝓbat eum doloſe poſſidere ꝗd fiet dic ꝙ nō impedit̉ cōtra illuꝫexecutio q dolꝰ ſuus nō debꝫ illi ꝓdeſſeſed obeſſe ut. l. ne ex dolo. ff. de dolo. facit. lſi litigator. ff. ut le. no. ca. et. l. certa forͣ. C.ut in poſ. le. et ita dicit cy in. l. i. C. de alie.iudi. mu. ca. fac. quod ē noͣ. et contra illosꝗ pēdēte lite uel lata ſnīa cōtra eos ut deludant aduerſariū tranſferūt rem ad exͣneum naͣm talis malitia nō ꝓdeſt eis nec acꝗrentibus alibi tn̄ bar. in dicto. §. ſi ſuꝑ rebus. uidet̉ ſentire ꝙ nō poſſet fieri iſta executio contra hunc niſi pͥus intentata cōtra eum actione reuocatoria ar. eoꝝ q̄ habent̉ et notāt̉ in. § ſi ꝗs in fraudē inſti. deactꝭ. et. l. i. §. ſi mulier. ff. ſi mulier uen. no. īpoſſeſſionem mi. ſit et in toto ti. ff. de hisq̄ in frau. cre. et idē tenuit in. l. creditores..C. de pigno. puto ꝙ opi. cy. ſit uerior ⁊ eꝗor ut fraudibꝰ obuiet̉ ut. l. in fundo. ff.de rei uen. nec ob. all̓ata ꝑ bar. qꝛ loquūt̉qn̄ alienatio īteruenit ante litē inchoataꝫuel ſnīam latā. Sꝫ pone ꝙ apparente contradictore fuit ſuper exceptōe lata ſnīa anin nouo iudicio poterit ipſe contradicensde iure ſuo docere ꝑ modū agendi uidet̉ꝙ ſic ꝑ ea q̄ habent̉ in dicto. §. ſi ſuꝑ rebꝰSed diſtingue tu meliꝰ aut ſuꝑ exceptionibus fuit plene cognitū. aut ſūmatū tātum pͥmo caſu nō audit̉ ulteriꝰ in modūagendi ſuper iure deciſo et ꝓpoſito ī modū excipiendi iuxͣ noͣ. ꝑ Inno. in. c. ſuꝑ ſpoliatione. exͣ de or. cog. et ꝑ doc. in. l. ſin. aūtin fi. ff. de neg. gͦ. et. l. quod in diē. §. ſi rationē. ff. de cōpen. 2º caſu audiēdꝰ eſt ut in. d.§. ſi ſuper rebus. Rurſū q̄rit̉ de qͣdam q̄ſtione q̄ ſepiꝰ de facto contīgit. ecce ꝙ aliꝗs corā iudice ſponte confeſſus eſt ſe debitorē eſſe de cētum ⁊ iudex uiſa cōfeſſionecōdēnauit ipſum ut habet̉ in. l. i. C. de cōfeſſis. deīde creditor ſnīe executionē requirit cōtra quā ſe opponit cōdēnatus dicensſnīam fore ſimulatam ⁊ in fraudē uſuraꝝlatā a confeſſiōe emiſſam. Querit̉ an ꝑ hͦſit retardāda executio ⁊ ſi debitor offeratſe ſtare uelle iuramēto creditoris ſuꝑ p̄dictis an ſit audiēdus ante executiōeꝫ et ꝗaduo ſūt dubia. ℟º quo ad pͥmū talē exceptiōeꝫ nō habere īpedire ipſam executiōeꝫqꝛ exceptio ſimulatōiſ ē ꝑemptoria. l. i. Tplus ua. qd̓ agit̉ iōqꝫ poſt ſnīam nō admꝰtēda ut. l. ꝑēptorias. C. ſen. reſcin. nō poſ.cū ſi. ibi noͣ. ſnīa .n. hēt̉ ꝓ ueritate ut. l. r̄siudicata. ff. de re. iurꝭ. et. l. īgenuū. ff. de ſta.ho. et īputet ſibi ꝗ nō ab ea appellauit utl. ab eo. C. qūo ⁊ quādo iudex. ⁊. l. i. C. ſi ſepius in īte. reſti. fuerit poſtu. dicc̄ .n. ſnīaꝫſimulatā eſt allegare illā īiquā qd̓ nō licꝫſi nō fuerit ꝓuocatum ut in dictis iuribꝰ⁊ in. l. poſt rē iudicatā. ff. de re iudi. ⁊. l. iij..Tde re iudi. ⁊ facit. l. fi. C. de execu. rei iudi. Suꝑ 2º ſic diſtingue ꝓ eiꝰ pleniori cōgnitiōe. aut exceptio ꝑēptoria q̄ opponit̉t crr pegaA 5r