et. l. nō tm̄. ff. de appel. et. l. additos. C. deep̄i. au. fallit hec regula in infraſc̓ptis caſibus videlicet in homicida uenifico adultero incantatore ſeu mago et ī publico uiolatore ut tradit̉ in. l. ij. C. qͦꝝ appel. nonreci. Item fallit in officiali delīquēte ī oſficio ab eiꝰ ſuꝑiore cōdēnato ut in. l. nulli.C. qͦꝝ appel. non reci. Inde q̄rit̉ ad queꝫdēat appellari ubi diſtingue. aut appellat̉a ſnīa lata ꝑ delegatū aut appellat̉ ab eaq̄ lata eſt ꝑ ordinariū pͥmo cāu ſubdiſtingue. aut iſte erat ſubdelegatꝰ ad totaꝫ cāꝫab alio delegato in cāu cōceſſo et tunc appellat̉ ad ordinariū nō āt ad ipſū delegatū ut habetur et noͣ. per bar. in. l. i. ff. quiset a quo. appel. aut erat ſimplex delegatꝰet tunc aut erat delegatꝰ ad totam cauſaꝫet tūc appellat̉ ad ipſum ordinariū delegantē ut dictū eſt et idē ſi erat delegatuſad certam ꝑtem et tulit per ſe ſnīaꝫ ſi aūtalij ſubdelegauit tc̄ aut ſubdelegauit cāmī totū et appellabit̉ ad ordinariū ut dictūeſt. aut reſeruauit in ſe ſnīam et mediū ul̓pͥncipiū ſubdelegauit et tunc appellat̉ addelegātem et hec ꝓbant̉ in. c. ſuꝑ qōnuꝫī. §. porro. exͣ de offi. dele. et ī dicta. l. i. ſicqꝫpatet ex p̄dictis ꝙ ſi ſubdelegatꝰ ferat ſētentiā diffinitiuaꝫ ſuper tota cauſa ꝙ appellandū eſt ad ordinariū. ſi uero fert ſentētiam interlocutoriā ſuper ꝑte aliqͣ ip̄iꝰcauſe tunc appellandū eſt ad delegatū. pꝫēt ꝙ qͣꝫtum ad appellationē interponēdaꝫa diffinitiua ſnīa nō differt delegatꝰ a ſubde legato qꝛ utroqꝫ caſu ad ordinariū appellat̉ ueꝝ conſulte agendo dic in appellatione ſemper te appellare ad iudicē compe­ lten̄. ut hētur et noͣ. in. l. ꝗ rome. §. ſeye. ff. d̓uerbo. ob. Quīto q̄ritur coram qͦ interponi debeat appellatio dic coram illo quiſnīam tulit ut. d. l. i. ꝗs et a qͦ ap. et ſi plures ꝓnunciauerūt debebit coram ſingul̓cōiter uel ſeꝑatim appellatio interponi utin cle. i. de appel. Et ſi forſan iudicū nō haberetur copia qꝛ uel fugierūt et latitantut plerūqꝫ faciunt meticuloſi iudices autalterius eoꝝ non pōt copia haberi. Tuncſufficit adire iudicē ſuꝑiorem ad quem deuoluitur de iure appellatio et infra tēpuslimitatū ad appellandum ſibellū appellationis porrigere. ij. q. vi. in. c. biduū. §. ſi quiſipſius. ad quod facit qd̓ hētur in. l. i. et. ij.C. de his ꝗ ꝑ me iudi. non appella. Sunttamen aliqui qui practicant hoc modo uadunt ēnim ad domū ſolite habitationisipſius iudicis ſi erat delegatus uel ad ſoa 8litum tribunal ſi erat ordinarius et ibi ꝓteſtantur de abſentia iudicis et per notarium faciunt ſcribi eoꝝ appellationē ⁊ īdeuadunt cum ipſa appellatione ad iudicemſuꝑiorem et proſequūtur caulam corā eotamen talis practica non iuuatur iure niſiquo ad oſtendendum de diligentia ipſiꝰꝑtis ⁊ abſētia iudicis ar. in. l. ſi quis appellandum. C. de appella. et. l. ut perfectiꝰ. Cde āna. extep. et in dicto. §. ſi quiſ in dicta.l. i. quando appell. ſit. vnde conſilium ē ꝙreiteretur appellatio coram ipſo iudice ſuperiore ad qd̓ etiam facit quod noͣt bar. ī.l. non ſolum in. §. morte. de oꝑ. no. nūc. ꝟ.circa 3ᵐ. Et ſi fortaſſe nec ſuperioris iudicis poſſet haberi copia tunc debet appellans coram honeſtis ꝑſonis de ſua appellatiōe ꝓteſtari et ſic excuſabit̉ ut hēt̉ ī. c. fi.exͣ de appel. et noͣ. ꝑ glo. in cle. i. exͣ de app.cum ſi. ibi noͣ. Amplius etiā eſt notandūꝙ ēt uiua uoce ſi pars eſt preſens ſententie ab ea poſſet appellare dūmodo in continēti appellet ut in. l. ij. ff. de appel. ubi ātex interuallo interponitur in ſcriptis appellatio tunc requiritur ꝙ infra. x. dies īterponat̉ iure nouo ut ī autͣ. hodie. C. d̓appella. licet olim debebat interponi infra biduum uel triduum ut. l. i. §. biduum.ff. quando appel. ſit. et in. l. eos. §. ne temere. C. de p̄pael. Iſtud autem tēpꝰ appellādi non currit niſi a tempore ſciētie nō aūta tēpore ſentētie ut ꝓbatur in dicta. l. i. §.fi. ff. quando appel. ſit. et in dicto. §. biduuꝫet. l. ab eo. T. quomō et quando iudex. etpro tanto qn̄ condēnatꝰ nō fuit pn̄s ſentētie ſolent prudentes ſibi notificare ſnīamd̓bito modo viꝫ in forma publica ut ī clecauſam. exͣ de elec. et noͣ. per bar. in dc̄o. §.morte. ut per hoc currat ſibi tēpus appellandi. Quid autē ſi pars appellauit orētenus et in ſcriptis an poterit ſuper utraqꝫꝓcedere uide quod infra dicam in glo. ſuper uerbo in his ſcriptis.¶ Occaſione eiuſdēſententie aſſerte. ¶ erito fit mentio d̓ ſētentia a qua appellatur quia ſemper exprimi debet qualitas grauaminis a quo appellatio interponit̉ ut dictum eſt ſupraet habetur in. l. i. §. i. ff. de appel. in qua appell̓. que interponitur a diffinitiua ſentētia non eſt neceſſe cauſas exprimere ſed ininter locutoria ſecus eſt ut dictum eſt ſuꝑet habetur in. l. ſcio. ff. de appel. et in. c. cordi. et in. c. ut debitꝰ. exͣ de appel. d̓ qua forͣ