formalia inſtr̄oꝝ dixi. sͣ. circa formā ꝓductiōis inſtr̄oꝝ in glo. iij. ⁊ noͣ. per glo. in. l.grīaliter. C. de tabula. li. x. ¶ Tirca hͦ q̄rit̉de eo qd̓ multotiens occurrit de fc̄o poneꝙ notariꝰ omiſit pone̓ īdictionē ul̓ diemaūt locū ī inſtr̄o ⁊ inde tradito ꝑti inſtr̄odicit ſe erraſſe et vult errorē ſuū corrigerequerit̉ an ſit audiēdus dic ꝙ licꝫ ſuꝑ hocſint opi. diu̓ſe tn̄ ẜm Spec. ſnīaꝫ ⁊ ip̄aꝫ veritatē ſic diſtinguēduꝫ eſt. Aut notariꝰ ꝓteſtat̉ ſe erraſſe et tūc poterit ſuū erroremcorrige̓ na in facto ſuo ſibi credēduꝫ ē. autn̄ ꝓteſtat̉ hͦ et tūc remanꝫ inſtr̄m vitioſūut ꝑ eundē Spe. noͣ. in dicto. §. poſtremo.ꝟſi. ſꝫ nūquid cōfecto. ad qd̓ faciūt noͣ. in. l.ſi quis decurio. ꝑ Cy. C. ad. l. cor. de fal. etin. l. errore. C. de teſta. et ꝑ Bar. ī. l. ſi librarius. ff. de re. iurꝭ. et ī. l. fi. ff. de tabu. exhi. et.sͣ. dixi in ti. p̄ce. ⁊ ex hͦ ſequit̉ ꝙ ſi noͣriusfuerit mortuꝰ ꝙ nō poterit talis error amplius corrigi ut ibi noͣ.¶ Tum quia eſt abraſum. ¶ Solet opponi abraſio vituꝑatioet cācellatio inſtr̄i que vitia reddūt ſuſpectū ⁊ aliqn̄ vitioſū inſtr̄m ut tradit̉ in c.īter dilectos. exͣ de fide inſtru. ⁊ ex de reli.domi. c. cū venerabil̓. Uerū pro pleniorihuiꝰ doctrina pōt ſic diſtingui ẜm An. depyẜ. Qn̄qꝫ peccat̉ in ſcriptura ul̓ ī inſtr̄oin aliꝗd omittēdo. qn̄qꝫ in mutādo. pͥmocaſu cōſidera aut ſcriptor omiſit aliꝗd formale ⁊ tūc dic ut. sͣ. proxīe dixi. aut obmiſit aliud et tūc aut obmiſit lr̄aꝫ ul̓ ſyllabāet nō nocet ut probat̉ in. l. qui habebat. inprin. ff. de manu. teſta. aut omiſit orōnemet tūc nocet ſi ex ea ſenſus alterat̉ ar. eoꝝque. jͣ. dicunt̉. 2º. caſu qn̄ īmutauit ⁊ abradēdo peccauit ⁊ tūc aut ē ſcriptura īcluſaaut aꝑta pͥmo caſu nō nocet. ar. ff. de his q̄in teſta. de len. l. cācellauerat. In 2º. caſu qn̄eſt aꝑta tunc ſb̓diſtingue qꝛ aut eſt raſuraul̓ īmutatio dictiōiſ aūt ſyllabe. ſi dictiōistūc ſupecta reddit̉ ip̄a ſcriptura ut. l. edicto. ⁊. l. ij. C. de edic. di. adri. tol. maxime qꝛiure canonico ꝓpter tenuē raſurā litte̓ habent̉ ſuſpecte ut exͣ de cri. fal. c. licet. §. ꝗntaSi vero ſit mutatio ſeu raſura ſyllabe ul̓lr̄e tūc aūt illa talis raſura et mutatio hꝫalterare ſenſū ⁊ dubitationē īducit et tūeſcriptura ſuſpecta habet̉ ut falſa p̄ſumat̉ut ex de cri. fal. in. c. fi. ubi vero nō hꝫ alterare ſenſū nec dubitationē induce̓ et tc̄ n̄nōeꝫ ut exͣ de fide īſtru. in. c. ex lr̄is. Si tn̄iſta raſura ul̓ mutatio appareat ēē facta ꝑnotariū qui rogauit inſtr̄m ſuſtineret̉ dequā raſura ip̄e notariꝰ debet face̓ mētionēin ſua ſb̓ſcriptiōe ut colligit̉ ex his q̄ noͣ.ꝑ glo. in dc̄o. c. ex lr̄is ⁊. c. inter dilectos exͣde fide inſtru. et in. c. cū venerabilis. exͣ dereligio. domi. ⁊ in. c. olim. exͣ de reſcriptꝭ. etplene ꝑ Spe. in dc̄o ti. de inſtru. edi. in. §.reſtat vide̓. in prin. et in. §. poſtremo. in ꝟſi.Iteꝫ excipit̉ ꝙ eſt vituꝑatꝰ ⁊cͣ. ⁊ qd̓ noͣ. indc̄a. l. editio. et in. l. errore. C. de teſta. cū ſi.Nō fuit nec ē publicꝰ nec autēticꝰ notariꝰ ⁊cͣ. ¶ Hāc exceptionē ſolēt frequēter oppone̓ cauilloſi ꝓcuratores maxīe qn̄ inſtr̄a ꝓducūt̉ de lōginquis ꝑtibꝰ qꝛ in illis tolerabil̓ ē ignorantia an ſcriptor ſit noͣrius licꝫ hͦ dicat inſua ſb̓ſeriptiōe qꝛ nemo naſcit̉ notariꝰ necꝓpria auctoritate cōſtituit̉ ſꝫ ab alio creat̉ut. sͣ. dictū eſt ī ti. ij. ¶ Qualit̓ ergo fietſi inſtr̄m reuocet̉ in dubiū ex defectu notarij qͣliter ꝓbet̉ ip̄m eſſe notariū dic ꝙduplicit̓ vno mō ſi ꝓducat̉ pͥuilegiū ſuiofficij in publica forma ⁊ hͦ eſt clarū. aliomō ẜm doc. ſi ꝓbet̉ ꝙ cōi voce et famā aboībus vicinis et cōpatriotꝭ ſuis reputatꝰeſt ⁊ reputat̉ pro tabelliōe et eius inſtr̄istanꝙͣ publicis fuit adhibita ⁊ adhibeturpublice tam in iudicio qͣꝫ exͣ iudiciū plenafides ut tradit̉ et habet̉ ꝑ doc. in. l. barbarius. ff. de offi. p̄to. et exͣ de re iudi. in. c. adprobandū. ⁊ in dc̄o. c. intͣ dilectos. de fideinſtru. facit. l. iij. ff. ad mace. cū ſi. ſuꝑ qua ꝓbatiōe ſufficiāt lr̄e teſtīoniales ip̄iꝰ officialis ul̓ rectorꝭ ſb̓ cuiꝰ iuriſdictiōe habitatip̄e notarius ut obſeruat practica gn̓alisquā opi. ſequit̉ Spe. in dicto. §. poſtremoꝟſi. ꝗd ergo ſi tabellio ⁊cͣ. Et que dicta ſūtprocedūt qn̄ ꝓducit̉ inſtr̄m de ꝑtibꝰ proximis et circūſtantibꝰ ubi pōt eſſe facilisprobatio ⁊ īformatio de dicto officio. ¶Quid igit̉ ſi ꝓducat̉ inſtr̄m de lōginꝗsꝑtibꝰ ubi reddit̉ difficilis ꝓbatio et īformatio ꝙ ille ſit notariꝰ an grauabit̉ parsprobare eo mō qͦ. sͣ. dictū eſt breuit̓ Spe.in dc̄o. § reſtat vide̓. ꝟ. ſꝫ ꝗd ſi ꝓducat̉ aliqd̓ inſtr̄m determīat etiā ꝙ ſi tale inſtr̄mpͥma facie appareat in forma cōi ⁊ publicanō abolitū nec cācellatū ⁊cͣ. ꝙ plenā fidē ꝑſe faciet ſine alia ꝓbatione nec eſt veriſil̓eꝙ in eius ſb̓ſcriptiōe qua ſe notariū atteſtat̉ falſuꝫ ꝯmittat qꝛ falſus hō nō eſt hōut noͣ. in. l. falſus ꝓcurator. C. de furtꝭ. ar.ad hͦ ī. l. ij. ff. de fide inſtru. ⁊. l. fi. C. de edi.di. adri. tol. ⁊ ī. l. ij. C. quēadmo. teſta. ape.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten