nitia perſonalia non tranſibant olim ī ip̄ꝫſucceſſorem ut. l. ain vitiū in pͥn. ff. de diuer⁊ temp. preſcrip. Hodie aūt ſic ut in aucͣ.male fidei. T. de lon. tē. preſcrip. vitia autērealia ⁊ olim ⁊ hodie indiſtīcte ſiue uelitꝯiūgere tempora ſiue nō trāſeūt ī ſucceſſorē ut ī. l. vitia. C. d̓ acꝗ. poſſ. ⁊ ibi per Cy.⁊ noͣ per glo. in dicta. l. an uitiū. ⁊ per bar.⁊ gl. in dicto. §. cum ꝗs. ⁊ que dixi. sͣ. d̓ uitioſa poſſeſſiōe que nō cōiungit̉ cū iuſtaꝓcedūt quo ad preſcriptiōeꝫ longi tꝑis.Que aūt ſuperiꝰ dicta ſunt de cōiūctionepoſſeſſionis iniuſte l̓ iuſte fallit ut dixi īpreſcrip. lon. tꝑis. xxx. an. ut noͣ glo. in. l. ſiꝗs emptionis. de p̄ſcrip. xxx. an. in gl. queincipit ſupple. qꝛ mala fides nō īpedit iureciuili hanc p̄ſcriptionē ut in dicta aucͣ. male fidei. ⁊ qꝛ in ipſa longiſſima p̄ſcriptioneporiꝰ attēdit̉ negligen̄ nō petētꝭ. ⁊ defectꝰſue uite actionis ꝙͣ fauoͣ poſſidentꝭ. ut. d. l.oēs. ⁊ l. ſicut ẜᵐ Bar. ubi ſupra ⁊ in. l. celſus. ff. de uſuca. requirit̉ tn̄ ī ipſa tricenalipreſcriptione ꝙ nō fuerit interrupta aliqͦlegitīo mō na īterruptio īpedit curſū eiꝰut. d. l. oēs. facit ad p̄dicta qd̓ noͣ ſingl̓arit̓Gar. in l. ſeꝗt̉. § ſi uiam. ff. de uſuea. Ueꝝut p̄miſſoꝝ latio habeat̉ doctrina cū q̄rit̉qn̄ ⁊ qual̓r fiat acceſſio ſeu cōiūctio vniꝰpoſſeſfiōis ad aliam ſic diſtingue ẜꝫ DBar.ut tradit̉ per eū ī dicta. l. pompoꝰ §. acceſſiones. ⁊. l. p. §. i. ff. de diuer. ⁊ temp. p̄ſcrip.aut ille qͥ vult uti acceſſione alteriꝰ nullomodo poſſidet per ſe neqꝫ per alium ⁊ tc̄nō poteſt acceſſione uti ut. d. § acceſſiones.⁊ l. pe. §. i. aut poſſidet in totū per aliuꝫ ettc̄ vtit̉ acceſſiōe ſicut per ſeipſū poſſiderꝫut in d. l. pōpo. § ſi iſ ꝗ p̄catio ⁊ ibi noͣ. autpoſſidet per ſeip̄m ⁊ tūc aut eius poſſeſſioeſt in iuſta ⁊ nulla pōt uti acceſſiōe ut ī. v.acceſſiōis ⁊ ī d. §. ex facto. niſi quo ad p̄ſcriutōeꝫ. xxx. an. ut dictū eſt. aut eius poſſeſſio eſt iuſta ⁊ tūc aūt vult uti acceſſiōeeiꝰ a quo cāꝫ hꝫ ⁊ tūc aut ipſa res fuit medio tēpore ab alio poſſeſſa ⁊ ꝑ ꝯn̄s poſſeſſio nō fuit cōtinua ⁊ tūc nō poteſt uti eaacceſſione ut ī. d. l. pōpo. § q̄ſitū fallit ī herede ut. d. l. pōpo. §. ſꝫ ⁊ legatario. aut poſſeſſio fuit ꝯtinua ⁊ tūc aut poſſeſſio auctoriſ fuit uitioſa aut nō. pͥmo caſu diſtīguit̉aut quo ad p̄ſcriptionē lōgi tꝑis a lōgiſſimi ut dictū eſt pͥmo caſu poteſt uti acceſſione ut. d. § cum ꝗs. ⁊ in d. §. acceſſiōes. cūſi. aut vult vti acceſſiōe eiꝰ a quo cāꝫ n̄ hꝫ⁊ tūc nō pōt niſi iudicis auctoritate factafuerit reſtitutō ut ī d. l. pōpo. § ſi liber hō⁊§. ſi iuſſu. ſꝫ ꝗd ſi fiat ꝯiūctio ſeu acceſſiouniꝰ poſſ. ad aliem nec appareat an fueritpoſſeſſio continua nūꝗd p̄ſumit̉ continuadicit Ear. ꝙ ſic ut per eum deter. in. d. §.fi. ⁊ ī. l. celſus. ff. d̓ vſucꝭ. Adde qd̓ dixi. sͣ. lpͥmo libello in glo. p̄ſcriptionis ⁊cͣ.Utem ſciēte ⁊ patiente. ¶ Hec eſt nona pō in qua all̓aturactꝰ ꝗdam p̄ſumpte traditionis ut in. l. ij.⁊ ibi noͣ. C. d̓ acꝗ. poſſ. ⁊ dixi ſupra.Item quod de predictis omnibꝰ ⁊ ſingulis eſt publica uox⁊ fama. ¶ Hec eſt ultima pō que ē in cōipractica ⁊ ſtilo tam ī pōibꝰ qͣꝫ ī capl̓is. ꝓhꝰ aūt fame pleniori noticia ⁊ doctrina q̄rendū eſt de pl̓ibꝰ. ⁊ pͥmo quotuplex eſtfama. Ad qd̓ rn̄det̉ ꝙ duplex. vna vꝫ ſtatus hoīs inter hoīes ut ꝙ ticiꝰ ſit ſtultꝰ ⁊diſcretꝰ. de qͣ loꝗt̉ gl. in l. iij. C. de epiſ. audi. ⁊ in. l. capitaliū. § famoſos. ff. de penis. ⁊.I. cognitionū. §. i. ff. de varijs. ⁊ extraor. cōgni. ⁊ l. nō oēs. §a barbaris. ff. d̓ re. mili. aªeſt fama alicꝰ facti uel negotij ꝑticulariterīter hoīes de qua in. l. iij. §. eiuſdē. ff. d̓ teſti2º. q̄rit̉ ꝗd eſt fama. ℟º ẜm doc. ꝙ fama ē q̄dam opīo cōis voce manifeſtata ex quadāſuſpitione ꝓueniēs. dr̄ aūt cōis ad differētiam ſingularꝭ. per quā fama non inducit̉ut. l. cū ꝗdam. §. qd̓ dr̄. ff. de acꝗ. here. ⁊ l. labeo. ff. de ſuppel. le. Subiūgit̉ aūt ī eadeꝫdiffinitiōe uoce māifeſtā qd̓ ideo dr̄ qꝛ fama dr̄ a fando ẜꝫ vguitionē. vn̄ niſi vocecōi ſit exp̄ſſa n̄ erit fama ex qͦ appꝫ ꝙ cōisopīo ⁊ cōis extimaº ⁊ fama ſunt idem qn̄ꝓcedūt ab eodē ſoate. dein̄ ſb̓iūgit̉ ex ſuſpitiōe ꝓueniēs qd̓ iō dicit̉ qꝛ actꝰ manifeſti ꝗ ꝓcedunt a viſu appellāt̉ notorij l̓ manifeſti nec ſtant in ꝓprio noīe fame ut nō ī.l. ciues. ⁊ in. l. incole. C. d̓ appel. 3º. querit̉in quo loco dꝫ eſſe fama que allegatur diſtingue. aut allegat̉ fama hoīs ⁊ dꝫ eſſe inloco ſue originis ut. l. de minore. § tōmē ta.ff. de qōibꝰ ⁊ ibi plene de hac maͣ per bar.uel ſaltem in loco in quo ut. plurimū conuerſat̉ ut in. l. ij. ⁊ qd̓ ibi noͣ. C. ubi d̓ cri.agi. opor. et in aucͣ. qua ī ꝓuintia ibi poſitafacit. l. ſi cui. §. p. ff. de accuſa. l̓ ẜꝫ euꝫ ſuffic̄eſſe inter perſonas inter quas meliꝰ cade̓poſſꝫ hec fama nō attento loco. Quid aūtſi eſt contenº de morte alicꝰ in remotis ꝑtibꝰ ſufficit fama ſic eſſe inter eius parēteſet affines vn̄cūqꝫ ſint uel habitēt ar. eoruꝫque noͣnt̉ in. lcūm quidam. §. qd̓ dicit̉. ff.A