7ꝯtra p̄ſcribentē in integ. reſtitutio. ut traditur in. l. qd̓ tꝑe. T. de reſti. mili. ⁊ in. l. iC. ſi aduer. vſucꝭ. ⁊ in ti qui. n̄ ob. lon. tēpp̄ſcrip. l. ij. ⁊. l. ab hoſtibꝰ. cū ſi. ibi no. ꝑ gl.Ampliꝰ q̄rit̉ qꝛ ſuꝑiꝰ dixi de ti. ꝟo l̓ putatiuo. an ꝗlibꝫ ti. putatiuꝰ ſufficiat ad p̄ſcriptōnē dic breuiter a ccͣ ti. īterceſſit iuſtus error a īiuſtus. ¶ Siꝗdē iuſtus fuiterror tūc a titulus fuit vēditionis ⁊ tūenō ſufficit iuſtus error niſi īterueniat iuſtiſſimus. ut tradit̉ in. l. iij. ff. ꝓ ſuo. Autfuit alius titulus ⁊ tunc ſufficit iuſtus error ut. l. celſus. ff. de vſucꝭ. cū ſi. ibi no. perglo. ⁊ Car. vbi aūt error fuit īiuſtus tūenon hētur pro titulo ut in d. l. celſus. ¶Concluſiue gͦ error iuſtus l̓ iuſtiſſiꝰ hēt̉pro titulo ẜm p̄dicta. error aūt īiuſtus n̄hēt̉ ꝓ titulo. ¶ Reſtat gͦ querendū ⁊ declarandū quis dicat̉ error iuſtus quis iuſtiſſimꝰ ⁊ quis īiuſtus vbi aduertendū ꝙẜm Bar. ī d. l. celſus. pōt dici error iuſtꝰqn̄ quis mouet̉ ad aliquid credendū? ſiſtens in facto ꝓprio īterueniēte aduerſarijſuaſione ꝟbi gr̄a ſi dixerit trado tibi hūclibꝝ quē tibi donaui. ut ꝓbat̉ in. l. iij. ff. ꝓſuo. ⁊. l. ſi exiſtimās. ff. pro ſoluto. ꝯiūcta. li. in fi. ff. qn̄ act. de pecu. ē an. ⁊. l. doli exceptio. in fi. cū glo. ſua. ff. de dona. ¶ Iniuſtuſaūt error ē in facto ꝓprio nulla aduerſarijſuaſione ītercedēte. ut. l. quāqͣꝫ. ff. ad vell̓.⁊. l. quiſis. L. de reſcin. ven. cū ſi. ac etiā error iurꝭ. ut. l. nūqͣꝫ. in pͥn. ⁊. l. ſi fur. §. i. ff. devſucꝭ. ¶ Iuſtiſſiꝰ vero error ē in facto alienō ꝟbi gr̄a ſi ꝓcurator meꝰ l̓ ſeruꝰ l̓ negotioꝝ geſtor dixerīt̉ ſe emiſſe noīe meo. utff. ꝓ emp. l. qd̓ vulgo. ⁊ in. l. fi. ff. ꝓ ſuo. ⁊no. ꝑ glo. in d. l. ſi exiſtimās. Et eodē mōerit iuſtiſſimꝰ error ſi pr̄ meꝰ l̓ auꝰ a aliꝰdefūctꝰ cui ſucceſſi diexerit mihi ſe emiſſe ꝑ rōnē p̄dictā. Sic etiā ex rei euidētiaapparet iuſtiſſiꝰ utputa ſi credebā illū aquo emi eē puberē ex aſpectu cū tn̄ adhueeēt pupillus l̓ cū credebā eū ēē ſane mētꝭ.cū eēt furioſus. ut. l. ij. §. ſi a pupillo. ⁊. §. ſia furioſo. ff. ꝓ emp. ¶ Et inſuꝑ iuſtiſſiꝰ error ſi de ti. erat fama ⁊ opi. īter vicīos utī. l. cū quidā. § qd̓ dr̄. ff. de acqui. here. vn̄ ſierit fama vl̓ vox īter vicinos ꝙ pr̄ meusemerat hāc domū ꝓbata poſſeſſiōe ⁊ all̓ato hꝰ mōi ti. curſa erit p̄ſcriptō qd̓ ē multū noͣbile ẜm Bar. in d. l. celſus. ⁊ ſic hēsmod̓ practicādi ⁊ capitulādi. Pro hꝰ tn̄declaratiōe ſb̓itō talē qōeꝫ titius poſſedit.domū bona fide ꝓ ſua ⁊ tāqͣꝫ ſua ſpatio. x. l̓xx. an. ꝯtra quē dn̄s domꝰ agit domū ip̄aꝫLevēdicādo excipit titiꝰ de p̄ſcriptione allegādo ti. ſꝫ nō ꝓbādo ſpālr̄ de eo ⁊ īducendo lōgā poſſeſſionē querit̉ an h̓ duo ſufficiāt .ſ. alleª tit. ⁊ ꝓbaº poſſeſſionis lōgenequo ad excludēdū dn̄m ex p̄ſciiptiōe. quidā dicūt ꝙ ſic ar. ī. l. cū de in re ꝟſo. ⁊ qd̓ibi no. ff. de vſurꝭ. ¶ In ꝯtrariū det̓īat Ia.de are. ⁊ pc. ⁊ Cy. ꝓut ꝑ eos no. in. l. ſi maior. C. cōi. diui. de quo ſcripſi. jͣ. ſb̓ ti. qn̄ agit̉ ꝓ hereditate diuidēda ⁊ ꝓcedit hͦ qn̄all̓at̉ ti. ſimpl̓r non coadiuuatus aliquoiuſto l̓ iuſtiſſio errore al̓s enī ꝓcederēt q̄sͣ ꝓx. dicta ſūt. Ultra aūt p̄dicta reqͥrit̉probatō traditionis ip̄iꝰ rei facta ab eo ꝗn̄ ē dn̄s de qua traditione ꝓᶠ eo ipſo ꝙ ingreſſus poſſeſſionē de volūtatꝭ. ꝟa l̓ p̄ſumpta eiꝰ ꝗ aliēauit. ut īſti. de re. diui. §. īterd̓⁊. l. qua rōe. §. īterdū. ff. de acꝗ. re. do. facit. lquedā mulier. ff. de rei vē. ⁊ qd̓ noͣ. ī. l. ij. Tde acꝗ. poſ. ⁊ ī. l. predia. ff. de acqͥ. poſ. cū ſi.n̄ eēt facta alienatio ex ti. tali quo dōiniūſolꝫ queri ſine traditiōe utputa in legatout. l. a titio. ff. de fur. quo caſu ſuffice̓t ſolaapp̄hēſio poſſeſſiōis. ut no. ꝑ glo. ⁊ Bar. īd. l. celſus. Sꝫ hic inſurgit dubiū an ſitnccͣe ꝙ traditio fiat ab eo a quo p̄ſcribēscām hꝫ an ꝟo ſufficiat ſi fiat ab alio ſuꝑ qͦGar. ī. l. cū ſolū. ff. de vſucꝭ. ſic diſtīgᵗ qn̄qꝫꝗs hꝫ ti. ab vno ⁊ poſſeſſionē ab alio. qn̄qꝫdubitat̉. pͦ caſu ꝓcedit p̄ſcriptio ſine duºut in d. l. celſus. ⁊. l. eū ꝗ §. pl̓t. ff. de pub. ¶2º. caſu ſb̓diſtīgue aliqn̄ traditō poſſeſſiōiſp̄cedit ti. ⁊ tūc ſiue ꝓueīat ti. verꝰ l̓ putatiuꝰ ꝓcedit p̄ſcriptō. ut. l. n̄ ſolū. ī. §. i. ff. devſucꝭ. ⁊. l. ij. § ſi a pupillo. ⁊ § ſi a furioſo. ff.pro ēp. ⁊ ſit rō qꝛ tūc mutat̉ cā poſſeſſiōiſde vitioſa ī iuſtā. ut. l. cū nēo. L. de acq. poſ⁊ ibi de hͦ. ⁊ hͦ veꝝ ſi ille a quo ꝗs ꝯſeꝗt̉ti. ſciebat illū poſſide̓. al̓ ſecꝰ ẜm Bar. ar. īl. hꝰ rei. cū ibi no. ff. de rei uē. Qn̄qꝫ econͣti. p̄cedit poſſeſſionē ⁊ tūc a ipſe p̄ſcribēsopīat̉ ſe hr̄e ti. ⁊ poſſeſſionē ab eodē lꝫ ꝟitate īſpecta hēat a diuerẜ ⁊ tūc ſufficit adp̄ſcriptōeꝫ. ut no. ī d. l. cū nēo. Aut opīat̉ſe hr̄e a diuerẜ ⁊ ita in ꝟitate hꝫ ⁊ tūc. avnꝰ vēdidit ⁊ aliꝰ ex diuerſa cā poſſeſſiōꝫtradidit ⁊ tūc n̄ īducit̉ p̄ſcriptō qꝛ oꝑꝫ ꝙex eadē cā res ſit tradita. ut ī. l. eū ꝗ § pl̓tde pub. Si aūt fue̓it tradita ex eadē cā tc̄ꝯſidera a ti. p̄cedēs erat putatiuꝰ ⁊ tc̄ nōꝓcedit p̄ſcripº ut ī d. l. celſus. a erat verꝰ ⁊tc̄ ꝓcedit p̄ſcrip. ſn̄ dubio ut ꝓᶠ ex legibꝰoībꝰ q̄ de tͣditōe rei legate loquūt̉ ut. ff.ꝓ legato ꝑ to. ut. l. pōpo. §. ⁊ ſi legatō. ff.de acꝗ. poſ. ⁊. l. eū ꝗ. §. p. de pub. ibi eo noīe