x xrc ae. L.nō debet citari qꝛ ſcire debuit ꝙ ſaltī ꝯꝑareret vltīa die termini ar. in. l. ſi ita ſtipulatus fuero x. in fi. ff. de ꝟ. obli. Aut illeactus explicat̉ an̄ vltimā diē ⁊ tūc debetaduerſarius citari ꝙ nō debuit preſumereꝙ an̄ diē vltimā ꝯpareret lꝫ hoc facere potuiſſet ut dictū ē. ¶ Ubi aūt actus explicandus erat ſucceſſiū/ puta ſtatutꝰ fueratterminꝰ ad ꝓbandū. quo caſu plura reꝗrunt̉ ut puta ꝓductio capl̓oꝝ poſitionūinſtr̄oꝝ ⁊ ſil̓iū. ⁊ tunc lꝫ poſſet pars cuiterminꝰ ē aſſignatꝰ differre vſqꝫ in vltīaꝫdiem. ſi tn̄ illā velit preuenire aduerſariꝰē citandus ad ſingulos incidentes actusviꝫ ad videndū iurare teſtes ⁊ ſi/ qꝛ faciliter quā die velit ꝓbare l̓ teſtes vl̓ inſtr̄aproducere pōt ꝓbabiliter ignorare. ut inaucͣ. ei qui. C. de temp. appel. Ideoqꝫ nonpōt eidem aſcribi culpa rōe hꝰ incertitudinis. ut in. l. a qui aliter. §. i. ff. qd̓ vi antclam. ⁊ ita determīat Bar. in. l. qui antekalendas. ff. de ꝟbo. ob. Quid gͦ ſi ꝑ iudicem l̓ legē municipalē ſit prefixuis terminus ad aliquid faciēdū. jͣ. talē diē an poterit fieri illa die vltīa vr̄ ꝙ nō qꝛ ſic nō fieret. jͣ. diem ſꝫ in die. ¶ In ꝯtrariū ē veritasꝑ d. l. ſi ita. ſtipulatus. in fi. ⁊ melius ꝑ. l. i.in. §. qd̓ dicimus. ff. de ſueceſſ. edict. qd̓ etiāſequit̉ Inno. ī. c. pia. exͣ de excep. Adhucquerit̉ an pendente termino iudex poſſitad alia procede̓. diſtingue a cauſa dilationis ē finita ⁊ poterit vltra ꝓcedere. ut ī. la filia. §. fi. ⁊ ibi no. per Bar. ff. ad trebel. ⁊vfacit inſti. de bo. poſſ §. liberis. in ꝟ. ſi quisitaqꝫ. ¶ Aut nō eſt finita ⁊ tūc nō poteritvt. l. a ꝓcedēte. C. de dila. veꝝ tn̄ ſi iudexſtatuit t̓ minū aliquē quo ad vnū effectūpoterit aſſignare aliū quo ad aliū effectūvel ſi dedit vnā dilationē vni parti poterit dare aliā alteri parti que īcipiat pͥmafinita. ut no. ꝑ eundē Bar. in. l. ij. in fi. ff.de re iudi. ⁊ in. l. quā diu. ff. de acqui. here.ar. ad predicta in. l. gn̓aliter. § illo. C. de recredi. ⁊ iureiurꝭ. ⁊ eiꝰ qd̓ no. ī. l. ꝗ de inofficioſo. ff. de ioffi. teſt. ⁊ ī. l. i. ff. ad exhi. Ulteriꝰ q̄rit̉ ī caſibꝰ in qͥbꝰ ꝑs ē citāda ſi eaabſente iudex faciat aliū actū qͣꝫ illum adquē erat citata nūquid actus ille valebitꝟbi gr̄a eitatus fuit ad videndū iurare teſtes ⁊ ille ꝓduxit inſtr̄a l̓ ꝓduxit poſitiones l̓ capl̓a. dic ꝙ tal̓ actus nullꝰ eſt ipſoiure tanqͣꝫ geſtus ꝑte nō citata ar. in. l. autqui aliter. in pͥn. ⁊ ibi ꝑ Bar. ff. qd̓ vi autclam. ⁊ eodem mō actus redderet̉ nullꝰ ſifuit geſtus alia hora qͣꝫ in hora citationis.XG P ad.. Q vv3 jlA g1. 5v. 50Fur. in. l. fi. in fi. ff. qd̓ vi aut clam. ⁊ ibi no.ꝑ eundē Bar. de qua citatiōe ⁊ eiꝰ effectibus no. ꝑ glo. in. c. i. de mili. va. qui ꝯtu. ē.x. coll̓. ¶ Ampliꝰ querit̉ an citatio ſit facienda ꝑſonaliter l̓ ad domū ſuꝑ quo ſūtopi. diuerſe dixit enī Dy. aliqn̄ ſufficitcitatio ad domū qꝛ lex alternatiue loꝗturvt. l. ſcire oportet. §oportet. ff. de execu. tu.Poſtea mutato ꝓpoſito dixit ꝙ prius inꝑſonā deīde in ſb̓ſidiū ad domū ar. in. l. iiij.§ſi pretor. ff. de dam. infect. ⁊ ibi de hoc ꝑBar. ⁊ in. l. i. ff. de libe. agno. ⁊ ibi ſil̓r pereum quā opi. ſequit̉ glo. in. c. cū cauſā. exͣde do. ⁊ ꝯtu. ⁊ Inno. in. c. fi. exͣ de eo ꝗ mitin poſſ. Sed circa hoc occurrit dubiū anꝑſona ſit querenda ad domū l̓ ꝑ ciuitatēl̓ in iudicio l̓ vbiqꝫ ut poſſit fieri citatioſimpl̓r ad domū. ſuꝑ quo Bar in d. §. pretor. ⁊ in d. l. i. diſtinguit. aut ꝑſona citādanūqͣꝫ fuit in iudicio ⁊ ē res que celeritatēdeſiderat ⁊ tūc ſufficit ꝙ ſit abſens a iudicio ⁊ poterit citari ad domū. ut in d. §. pretor. ꝟ. abſens. ¶ In ceteris vero caſibꝰ reꝗritur ꝙ abſens ſit in ciuitate ut poſſit addomum citari. ut in aucͣ. de exhiben. re. §.ſi vero. ſinaūt fuit aliqn̄ in iudicio ⁊ tuncſufficit ꝙ nō reꝑiat̉ in iudicio ⁊ poteritcitari ad domū ar. in. l. ⁊ poſt edictū. in pͥn.ff. de iudi. ⁊ in aucͣ. qui ſemel. ⁊. l. ab eo. Cqūo ⁊ qn̄ iud. ⁊. l. i. §. itē cū ex edicto. ff. q̄ſen. ſin. app. reſcin. lꝫ Inno. in d. c. fi. dixitſufficere ꝙ quis nō reꝑiat̉ in ciuitate ſicgͦ fienda ē executio ꝑſone diſcurrendo ꝑciuitatē in locis publicis ⁊ cōibꝰ ⁊ ꝑ pallatiū ptātis ⁊ referat nūcius ꝙ facta in dictis locis diligēti inquiſitione nō ē reꝑtꝰẜm Bar. vbi sͣ. ¶ Sed pone ꝙ in caſibꝰ inquibꝰ ſufficiat citatio ad domū ꝙ ipſe citandus hēat plures domos ut plerūqꝫ accidit viꝫ vnā in ciuitate aliā in rure ⁊ invtraqꝫ ꝯſueuit habitae ad quā domū citabitur dic ẜm Io. an. ut per eum no. in cle.cauſam. exͣ de elect. ꝙ citandus ē ad illamdomū in qua maiori ꝑte anni habitare cōſueuit ꝑltex. d. c. cauſam. ¶ Sed Bar. vbisͣ dixit ꝙ differt inter intimationē ⁊ citationē nā ītimatio fieri dēt vbi hītare conſueuit ⁊ de hac loquit̉ d. c. cauſam. ſꝫ citatio fienda ē vbi degit ⁊ morat̉ tꝑe citatōnis ꝑ tex. d. l. iiij. §. pretor ait ibi degit ⁊cͣ.qd̓ eſt ꝟbū pn̄tis tꝑis. ſꝫ tn̄ opi. Io. an. magis practicat̉) qꝛ nō ē rō vrgens dr̄e ⁊ maiori nitit̉ equitate. ¶ Unde querit̉ ſi induabꝰ domībꝰ equaliter habitet ad quācitabit̉ dic inherendo opi. Bar. ad illam