certificatoria alicꝰ entis. ¶ Circa pͥmū articulū ē ꝯſiderādū ꝙ aliqn̄ fit denūciatiovt nō fiat id qd̓ ipſe prohibitꝰ n̄ tenebat̉facere. qn̄qꝫ fit denūciatio ut nō fiat id qd̓al̓s erat ſibi facere ꝑmiſſū lꝫ ad hͦ nō eētobligatꝰ. pͦ caſu ſb̓diſtīgͦt̉. a fit denūciatōei qui eſt obligatꝰ ipſi denūcianti ut putacreditor denūciat debitori ut ſoluat vl̓ faciat. ⁊ tūc effectus hꝰ denūciationis ē ut īmora debitor ꝯſtituat̉ ⁊ cadat ī penā ⁊ ſi.de quibꝰ hētur in. l. mora. ff. de vſurꝭ. ⁊ ī. l.rat io. §. ſi ꝑ vēditorē. ff. de act. ēp. Aut fitdenūciatio ei qui nō ē obligatꝰ ipſi denūcianti ſꝫ alij ꝟbi gr̄a exͣneus denūciat̉ titōne ſoluat ſempronio. ⁊ tūc a tal̓ denūciatio fit nude ſine expreſſione alicꝰ cauſe ettūc nō vꝫ. ut. l. ſi ꝗs ꝓhibuerit. ff. de pub.⁊. ff. de ꝯſti. pecu. l. vtꝝ. ⁊. ff. de fideiꝰ. l. fideiuſſor. qꝛ factū alteriꝰ alteri preiudicare n̄dēt. vt in. l ſtichū. ī fi. ff. de noua. Aut fitcū exp̄ſſiōe cē n̄ tn̄ ꝟe nec ꝟiſil̓r ꝟe ⁊ tūcidē ut. l. hec aūt. in pͥn. ff. ſi cui pluſqͣꝫ. ꝑ. l.fal. Aut eū expreſſione cauſe nō vere ſedtn̄ veriſil̓i ⁊ tūc a̓ denūciatio fit ne det̉ l̓fiat qd̓ ē debitū ex vltīa volūtate ⁊ tunciſta denūciatio vꝫ ⁊ oꝑat̉ vt cautio exigatur ab eo cui ſoluit̉ defendēdo ut in d. l.hͦ aūt. ⁊ in. l. fi. C. de peti. here. Aut eratdebitū ex ꝯtractu ⁊ tūc iſta denūciatio n̄hꝫ effectū ad īpediēdū ius qd̓ ꝯpetit illicui debet̉. ut in d. l. fi. lꝫ teneat̉ ad īterēeilliꝰ cui denūciatio facta ē. ut in. l. i. §. i. ff.de eo ꝑ quē fact. ē. ¶ Aut fit cū expreſſiōecauſe totaliter vere ⁊ tūc a̓ veritas ipſiuſcauſe tꝑe ipſiꝰ denūciationis oſtendit̉ etprobat̉ ⁊ tūc vꝫ ut. T. que res pig. ob poſ.ſ. nomē. ibi deterior factꝰ ꝓpter qd̓ colligitur pͣctica ꝙ ſi aliquis denūciat debitoriſui debitoris ne ſoluat ꝙ dēt eidē legere īſtrumētū obligationis in forma publical̓ eidē tradere copiā ipſiꝰ al̓s nō dēt credere ut hētur in cle. cauſā. exͣ de elect. ⁊ ind. l. nomē. ¶ Aut veritas nō on̄dit̉ ⁊ tūcaut denūciatio fit a iudice ⁊ tūc credendūē illi. vt in. l. fi. ff. de le. ꝯmiſſ. Aut fit a priuata ꝑſona ⁊ tūc a illud qd̓ fieri ꝓhibet̉ꝑ denūciationē reſpicit pͥncipaliter ipſūdenūciantem vtputa ſi debitor denūciatfideiuſſori ne ſoluat qꝛ ē tutꝰ exceptionepacti de nō petēdo l̓ alteriꝰ ꝑemptorie exceptionis ⁊ tūc ſufficit fieri tali tꝑe quoſe poſſit ille defende̓. ut. l. ſi fideiuſſor. ī pͥn.ff. man. vbi aūt nō reſpicit ipſum denūciātē pͥncipaliter tūc ſi cāꝫ nō exhibeat l̓ on̄dat nō dēt illi credere. ut. ff. qd̓ cū fal. tu.RQxoL.Q8.65aue. l. i. § fi. cū. l. ſe. In mutatione aūt nouioꝑis requirit̉ expreſſio cauſe ſi fuerit reꝗſita ut no. glo. ⁊ Bar. in. l. i. in pͥn. ff. de oꝑ.no. nuncꝭ. ⁊. l. nō ſolū. in. §. ſicut. eo. ti. Et hͨ⁊ alia faciūt ad quotidianā qōeꝫ ſolet enīquotidie apponi ī inſtr̄is ꝙ venditor ꝓmiſit lite mota ſuꝑ ſe ſuſciꝑe iudiciū ⁊ cauſedefenſionē ſb̓ire. ¶ Pone gͦ ꝙ emptor denunciat vēditori ꝙ ē ſibi mota lis vl̓ qōſuꝑ re vēdita an tenebit̉ ſibi crede̓ certenō niſi ſibi oſtendat ⁊ ꝑ copiā dimittat libellū cū citatorio in forma debita ut hētᶻin d. cle. cauſamqꝫ. de elect. ⁊. l. nomē. C. q̄res pig. obli. poſſ. Ad idē facit. l. fi §. i. ibiſuū debitorē certū faciat ⁊cͣ. C. de bo. auc.iudi poſſ. xcͣ. ¶ Alia mēbra sͣ relata ꝓptereoꝝ ꝓlixitatē ad pn̄s ꝓſequi non ītendoſꝫ illa ꝓſequere ⁊ declara ut idē Bar̄. proſequit̉ in d § morte. Deo gr̄as.¶ Fforma reſponſionis rei ꝯuēti. ℟ea (Ora uobisſupͣdicto dn̄o vicario cōparet ⁊ ſe pn̄tat ī termīoqibi aſſigrato ſimoninusſpelta ꝓturator ⁊ ꝓcuratorio noīne ꝯͣſcripti Io. olearij cā ⁊ occaſione cꝰdam aſſertilibelli corā vobis vt dr̄ ꝓducti ꝑ sͣſcripᵗAndrinū ꝯtra dictū Io. ac noīe et occōneoīum ⁊ ſinguloꝝ in dicto aſſerto libelloꝯtentoꝝ. in quo quidē aſſerto libello ītercetera. In effectu dr̄ ꝯtinere ⁊cͣ. dicēs ac extipiendo ꝓponēs dictꝰ Simoninus dc̄onoīe ꝯͣſcriptū Andrinū tanqͣꝫ publice excōicatū ac notorie fore ⁊ eſſe a vr̄oꝝ iudicioꝝ limine repellendū ⁊ nō fuiſſe nec ēeper vos audiendū l̓ admittēdū ad dictūlibellū aſſertum ꝓducēdū que ꝓpoſita inꝙͣtum nō obſtarēt dicit ⁊ excipiēdo ꝓponit idē Simoninꝰ noīe quo sͣ dc̄m aſſertū libellū fuiſſe ⁊ eſſe nullū ⁊ oīa in eo cōtenta fuiſſe ⁊ ēe nulla nullāqꝫ mereri exetutionē de iure maxīe cauſis ⁊ rōnibꝰ inferiꝰ annotatꝭ. ⁊ alijs ſuo loco tꝑe dicēdisꝓponēdis on̄dendis ⁊ allegandis. pͦ qꝛ d.aſſertus libellus fuit ⁊ ē incertus gn̓alisvagus ⁊ obſcurus ⁊ nō ꝯcludēs poccās inmaͣ ⁊ forma nullāqꝫ in ſe ꝯtinēs cauſā certam ⁊ legitimā agēdi ſꝫ prorſus ꝯtrarietatē ⁊ repugnātiā ꝯtinēs manifeſtā carēſqꝫoī debita iuris ſolēnitate ac etiā oblatusa ꝑſona cꝰ nō ītereſt ⁊ ad quā nullū iusꝑtinet ſic ⁊ eo mō agēdi quo agere velle