morte. Aliqn̄ fit ꝓteſtatio ſuꝑ eo qd̓ cōſiſtit in ꝓpria ⁊ mera uolūtate ⁊ ptāte ipſius ꝓteſtātis. aliqn̄ fit ſuꝑ eo qd̓ ꝯſiſtitin ptāte eiꝰ ⁊ alteriꝰ. aliqn̄ ſuꝑ eo qd̓ conſiſtit in eiꝰ ptāte de facto tm̄ ⁊ nō de iureUenio ad pͥmū circa quē ſic diſtingue aꝑ proteſtationē nullus grauat̉. a aliquisgrauat̉. pͦ caſu alicꝰ pn̄tia nō reꝗͥrit̉ tāꝙͣꝫꝑtis ſꝫ tanqͣꝫ teſtis ad fidē faciēdā pꝫ exˡin aditione hereditatis. ⁊ legatꝭ. que fiūtin teſtam̄to. ⁊ ſi. vt. l. at ſi ꝗs §. pleriqꝫ. ff.de reli. ⁊ ſump. fu. l. qui in aliena. §. fi. ⁊. l.pro herede. ff. de acqui. here. ⁊ d. l. ſi quis. īpͥn. teſtī. ⁊. l. ſi mihi ⁊ tibi. §. in legatꝭ. ff. deleg. i. ⁊. l. ita ſcriptū. eo. ti. ⁊. l. nēſceniꝰ. ff. deneg. geſt. nec requirit̉ in hac proteſtatiōeexpreſſio alicꝰ cē ſufficit enī pro rōe volūtas ut ibi. Et ſi fortaſſe fuit cā expreſſa l̓quo ad certū actū nō extēdit̉ ad aliā cāml̓ aliū actū qui inde ſequeret̉ ex īteruallovt. l. ꝑ retentionē. T. de vſu. ſecus ſi fieretꝑ talia ꝟba que futuꝝ tempus reſpicerētꝟbi gratia ſi dicit ꝓteſtor me nolle eē heredē ꝑ aliquē actū ꝗ fieri ꝯtīge̓t ī futuꝝꝙ illū facere ītēdo tanqͣꝫ creditor vl̓ negotioꝝ geſtor ⁊ ſi. ut tradit̉ ī. l. ſi ita ſtipul̓.ff. de fideiꝰ. ⁊ d. l. nēſcemꝰ. ⁊ d. §. pleri ͣ. eteoꝝ que no. in d. l. ſi quis. in pͥn. An aūtactus ſequēs ꝯtrariꝰ huic ꝓteſtationi tollat illā diſtingue. a ille actꝰ ꝯtrariꝰ celebrat̉ cū ipſo ꝓteſtāti ⁊ dependet ſolū abeiꝰ facto ⁊ tūc nō tollit precedētē ꝓteſtationē niſi expreſſe caueat̉ in actu ſequētipatꝫ in teſtō. ⁊ hereditatis aditione ut dictū ē ꝑ iura ad hͦ all̓ata. a̓ actus ille celebrat̉ cū alio ⁊ tūc niſi expreſſe in eo repetat̉ ꝓteſtatio vr̄ ab ipſa ꝓteſtatione diſcedeͣ. vt d. c. ſolicitudinē. de app. ⁊. c. i. qd̓ mecau. ⁊ ꝑ hͦ pꝫ ꝙ d. l. qui ī aliena. §. fi. dēt intelligi qn̄ pꝰ ꝓteſtationē ſimpl̓r ad actūveīt ꝯtͣhēdo alr̄ aūt vide̓t̉ recede̓ ab ip̄aproteſtatiōe vn̄ ſūmas practicā ad hͦ quotidianā qꝛ diciꝰ inherēdo tali ꝓteſtatiōifacit ad hoc qd̓ hētur in. l. fi. ff. de īter. act.2º. caſu qn̄ ꝑ ꝓteſtationē aliquis grauaturtūc ſb̓diſtingue. a ꝓteſtatio fit ſuꝑ eo qd̓depēdebat ex aliquo ꝓprio facto ipſiꝰ ꝓteſtātis ut puta ex mādato alicui īiūcto tūcſi ꝑſona que lederet̉ ſit certa reꝗrit̉ eiuspn̄tia l̓ ſaltī notificatio al̓s nō tꝫ hec ꝓteſtatio. ff. man. l. ſi mandaſſem. ⁊. C. de ſatiſ..l. i. ⁊ ibi no. facit qd̓ no. ꝑ Cy. ī. l. ſi mandatū. C. man. Si vero ꝑſona ſit incertatūc ſufficit publice ꝓteſtari ut. l. ſꝫ ⁊ ſi. §.preſcribe̓. ff. de inſti. Aut ꝓteſtatio fit ſuꝑjlxxxaliqͦ qd̓ depēdet ex ptāte ⁊ diſpōne legalimere tūc nulliꝰ pn̄tia requirit̉ ut ꝓbatꝰin. l. honorꝭ. §. fi. ff. de cura. ꝯiūcta. l. i. C. defiliofa. qui ad pub. li. x. ¶ Ueīo ad 2ᵐ pͥncipalē caſū ꝗ ē qn̄ ꝓteſtatio fit ſuꝑ eo qd̓ꝯſiſtit in eiꝰ ꝓpria volūtate ⁊ alteriꝰ. Inquo caſu dic ſine diſtīctione ꝙ ꝓteſtatiofieri dēt in pn̄tia ꝑtis ut. l. codicill̓. §. i. ff.de le. ij. ⁊. l. ſi debitor. §. i. ff. qui mo. pig. velipo. ſol. ⁊. l. cū ī plures. §. locator horrei. ff.loca. Sꝫ an̄ reqͥrit̉ ī dictis caſibꝰ exp̄ſſusꝑtis ꝯſenſus l̓ ſufficiat tacitꝰ diſtinguē d̓ē ẜm Bar. ¶Aut fit ꝓteſtatio ad tollendam l̓ limitādā obl̓onē iam ꝯtractā de p̄terito. a ꝯtrahendā l̓ limitādā de futuropͦ caſu requirit̉ expreſſus ꝯſenſus ꝑtis ut.l. ſi maior. C. de tnͣ ſact. ⁊. C. de dona. queſb̓ modo. l. ꝑfecti. 2º. caſu ſb̓diſtinguit̉ autobligatio ꝯtrahit̉ ex nccītate alicꝰ facti p̄cedentis ⁊ tūc idē qd̓ sͣ. ut. l. fi. §. itē ſi predixit. ff. nau. ca. ſta. nā ibi hoſpes factus onus aſſūpſit ⁊ officiū hoſpitādi vn̄ veniētes hoſpitare tenet̉. ut. l. i. ff. fur aduerſusnau. cau. ſtab. ⁊ ꝑ hec īcidit ī ꝯtractū l̓ qͣſiqui de recepto dr̄. ¶ Aut obligatio ꝯtrahit̉ ex liberalitate nl̓ la iurꝭ. nccītate coge̓te. ⁊ hec ſb̓diſtīguit̉ a ꝓteſtatio fit ad tollendā ſeu īpediēdā obligationē a ad ip̄aꝫſolū limitandā. pͦ caſu requirit̉ ꝑtis ꝯſenſus expreſſus. exᵐ ſi fui proteſtatꝰ ꝙ ſi ꝯtīgat me intercede̓ pro titio apud te ꝙ hocnō facio aīo obligādi me ⁊ ſic in ſil̓ibꝰ. ſiquidē poſtea ītercedā ſi pars ꝯſenſerit proteſtationi nō obligor ſic ītelligat̉ glo. in. lpacta nouiſſima. C. de pact. ī ea ꝑte qͣ ibidr̄ pactū derogatoriū preceſſiſſe. Si veronō ꝯſenſerit tūc obligor ⁊ iſte ē caſus ī d..§. locator horrei. ⁊ in. c. i. exͣ qd̓ me. ca. ⁊ ī.§. ſol licitudinē. de appel. ¶ Alio aūt caſucū ꝓteſtor tibi ꝙ ſi quid pure ꝓmiſero ītelligat̉ ꝓmiſſum ſb̓ ꝯditōne l̓ alio certomō ⁊ tūc ſb̓diſtinguit̉. Aut loquimur inobligatione ꝟbis l̓ ꝯſenſu ꝯtrahenda. autin obligationē que re ꝯtͣhit̉. pͦ caſu a talis limitatio inducit diuerſitatē in qualitate obligatioīs a idēptitatē. ſi diuerſitatē inducit requirit̉ expreſſus ꝯſenſus ꝑtꝭ.qꝛ actus ſequēs ē ꝓteſtationi ꝯtrariꝰ ar.ad hͦ in. l. i. §. ſi ꝗs ſimpl̓r. ff. de ꝟ. ob. Ibiaūt īducit idēptitatē tūc ſufficit ꝑtis preſentia. ar. l. modeſtinꝰ. ff. de ſolu. ꝯiūcto. §. ſiquis ſimpl̓r. ⁊ §. ſe ¶ Cū aūt obligatio reꝯtrahit̉ tūc ſufficit taciturnitas eius cuifit ꝓteſtatio nec ē nccͣius expreſſus ꝯſenſus. ff. de ſolu. l. i. ſic pōt ītelligi glo. que ę