.p⁊. l. i. §. ſed ſi iudex. ff. de iudi. qd̓ quidē tēpus curre̓ īcepit ſibi a die pn̄tate delegationis. ut in. c. ſuꝑ eo. ī fi. exͣ de appel. ⁊ no.ꝑ glo. in d. c de cauſis. ¶ Deinde querit̉oppoſita hac exceptione īcōpetentie iudicis quis de ea ꝯgnoſcit an ſuꝑior vel ipſebreuiter ſic diſtingue ẜm Bar. vt ꝑ eumno. in d. l. quidā ꝯſulebat. Aut allegat̉ īiudice defectꝰ mentis l̓ ītellectꝰ vtputaꝙ ſit infans l̓ furioſus ⁊ ſi. ⁊ tunc ſuꝑiorꝯgnoſcet qꝛ illa rō que eū īpedit ꝯgnoſce̓ſuꝑ pͥncipali vendicat ſibi locū ī ꝯgnitione hꝰ excep. vt. in d. l. cū pretor. in fi. Auta legat̉ aliꝰ defectꝰ. ⁊ tūc ſb̓diſtingue. adefectus ille reſpicit ꝯditionē ſoliꝰ cauſel̓ ꝑſone litigātis. ⁊ tunc ipſemet ꝯgnoſcꝫ⁊ pronūciabit. ut. l. ſi quis ex aliena. ff. deiudi. ⁊. l. ij. ff. ſi quis ī ius vo. nō ie. Iallitaūt hͦ in duobꝰ caſibꝰ. pͥmus ſi ipſe ꝑciꝑedebe̓t aliquod ꝯmodū ex qōe pͥncipali. vtin. l. ſi iure. ff. ad municꝭ. ¶ 2ꝰ ſi ꝯuētus allegat ſe clericū. ut ī. c. ſi iudex laycus. exͣ deſen. ex. li. vi. Aut defectus reſpicit formāſoliꝰ delegatioīs qꝛ opponit̉ reſcriptū ēēſb̓reptitiū l̓ ſi. ⁊ tc̄ ipſemet ꝯgnoſcit. vt īl. ſi preſcriptione. T. ſi ꝯtra ius l̓ uti. pub.⁊ ī. c. ſuꝑ lr̄is. exͣ de reſcrip. ⁊ ibi ꝑ In no.In quibꝰ caſibꝰ p̄ter qͣꝫ ī clerico ſi hec exceptio ſciēter obmittat̉ nō vitiat̉ ꝓteſſuſpreter qͣꝫ ī clerico. vt no. in d. l. fi. de eccep.⁊ ꝑ Inno. in. c. ſciſcitatꝰ. de reſcrip. Autreſpicit ꝑſonā ipſiꝰ iudicis ⁊ hꝰ moī defectus puta ꝙ ſit excōicatꝰ l̓ ſeruꝰ. ⁊ ſi. ⁊ tc̄ſb̓diſtingue a ꝑ hͦ ſigillat̉ ſeu ꝑcutitur fama ipſiꝰ iudicis delegati. vt qꝛ obiicituripſum ēē infamē l̓ hereticū a excōicatū l̓ſeruū ⁊ tūc nō poterit ipſe ꝯgnoſce̓ qꝛ ſiceēt iudex in ꝓprio facto. nā ſicut sͣ dictūē vbi ſpectat ad eū ꝯmodū pecuniuriū nōꝯgnoſcit qͣꝫtomagis repellet̉ vbi ꝟtiturꝯmodū vl̓ damnū fame ⁊ ſtatus. facit qd̓no. ſpe. in ti. de excep. in. §. nūc videndū. x.ſꝫ ſi. Licet Inno. teneat ꝯtrariū ⁊ male īccū ſuꝑ. exͣ de offi. do l̓. Si tn̄ h̓ exceptionō opponat̉ tenebit iudiciū ⁊ ꝓcellus. vtin. l. ij. C. de ſen. ⁊ no. ī d. c. ſciſcitatꝰ. Autnō ꝑcutit̉ fama iudicis ſꝫ etatis defectusſimpl̓r allegat̉. ⁊ tūc a allegat̉ deſectuspubertatis. ⁊ die ut sͣ. ¶ Aut all̓at̉ ꝙ ſitpubes ſꝫ minor xviij. annis ⁊ tūc ipſe idēpoterit ꝯgnoſce̓ qꝛ hꝫ iudiciū. ut sͣ dictū ēar. d. l. ſi quis ex aliena. ⁊. l. preſcriptione.Ueꝝ tn̄ ſi hec exceptio eēt obniſſa oppōiad proceſlum poſſet de nouo opponi poſtſnīaꝫ ⁊ reddit̉ iudiciū retro nullū. vt inM5. FQ Avd. l. quidā ꝯſulebat. ubi hͦ ꝓbat̉ expreſſeper quā legē ⁊ aliud ē noͣnd̓ viꝫ ꝙ qn̄ pͥnceps ꝯcedit ſcienter aliquid alicui īdignol̓ īcapaci vr̄ tacite cū eo diſpenſare de quovide qd̓ no. ꝑ Inno. in. c. veniēs. exͣ de fil̓.preſbi. ⁊ ꝑ doct. in. l. fi. C. ſi ꝯtra ius l̓ vti.pub. Circa qd̓ aduerte ꝙ ſi epūs aliquēexcōicatū ſciēter ad ordines ꝓmoueat nōvr̄ ꝑ hͦ ip̄ꝫ abſolue̓. nec cū eo diſpēſāe ẜmInno. vbi sͣ. Cꝰ rō ē ẜm eū q ī abſolutōeab excōicatiōe reqͥrit̉ certa forma traditaa iure. ut ī. c. cū de ſideres. de ſen. exco.¶ Et in quantumappareat. ¶ Nota hic ꝙ recuſatio ſuſpectiiudicis opponit̉ ꝯditionalr̄. nā ſi iudex cōpetens ē nihiloīnus recuſari pōt. ut. jͣ. dicet̉. An aūt vtraqꝫ exceptio poſſit opponipure ꝟbi gr̄a dico uos eſſe iudicē īcōpete̓tem ⁊ ſuſpectū vr̄ ꝙ nō quaſi ꝯtraria ſintar. l. i. C. de fur. dic tn̄ ꝙ ſic ꝙ ꝯueneruntinſpecto fine ad quē fiūt ⁊ tēdunt. nā pervtranqꝫ exceptionē declinat̉ iudiciū ⁊ examen ipſiꝰ iudicis. ideoqꝫ ꝯcurre̓ poſſuntvt. l. eū qui. ⁊. l. ꝯtra maiores. C. de īnoffi.teſt. ⁊ no. per Oy. in. c. nullus pluribꝰ. dereg. iurꝭ. li. vi.Iudicem ſuſpectum. ¶ Hec exceptio ſuſpitioīs differta precede̓ti in hͦ maxīe qꝛ de hac nullo cāuꝯgnoſcit ipſe iudex ſꝫ recurrit̉ ad eligendos arbitros ꝑ ipſas ꝑtes qui de ea ꝓnunciēt ⁊ ꝯgnoſcāt. vt. l. aꝑtiſſimi. C. de iudi.⁊ in. c. ſuſpitioīs. exͣ de offi. del̓. ⁊. c. cū ſpēali. ⁊. c. ij. requiris. §. fi. de appel. licet de incōpetentia eiꝰ poſſit ipſe idem iudex in certis caſibꝰ ꝯgnoſce̓ ut sͣ dictū ē. cꝰ rō eſſepōt qꝛ cū allegat̉ de ſola īcōpotētia certꝭ.caſibꝰ ideo ꝯgnoſcit ꝙ ſuꝑ hͦ n̄ aggrauat̉eiꝰ fama vl̓ ꝯditio. at cum all̓at̉ ſuſpitiotūc eiꝰ fama vl̓ ꝯditio aggrauat̉. ideo nōꝯgnoſcit. ar. in. l. prefecti. ff. de mino. ſꝫ adarbitros remittit̉. Sed quid dices ſi cāſpreta ſuſpitioīs ⁊ nullis electis arbitrisiudex ipſe de facto ⁊ ex capite ſuo in tā ꝓcedit dic ꝙ ꝓcelſus erit nullꝰ qꝛ ligatamhꝫ iuriſdictionē ſtatī ꝓpoſita hac ēceptōne. ut no. Arch̓. in. c. cū plures. exͣ de offi.del̓. li. vi. ¶ Deinde querit̉ an quilibetiudex poſſit recuſari dic ꝙ regulariter ꝗlibet delegatꝰ pōt recuſari. ut in iuribꝰ p̄all̓. An aūt ordinariꝰ ſb̓ qͦ iudice lis ē ſꝫẜm cōeꝫ opi. etiā ipſe pōt recuſari. ut in. c.licet. exͣ de fo. ꝯpe. ⁊. c. legitīa. exͣ de appel.L