fo. ꝯpe. ad qd̓ facit. l. ꝯtraxiſſe. ff. de actio. ⁊ob. ⁊. l. titiū ⁊ meniū. §. i. ff. de admi. tuto.Sed quid dices ſi nō inueīat̉ in loco deſtinate ſolutionis an erit debitor remittēdus ad ipſum locum ſicut fit remiſſio indelictis dic breuiter ꝙ nō ⁊ in hͦ dr̄nt contractus ⁊ delicta. ut plene tradit̉ in. l. heres abſens. in pͥn. ꝟ. ꝓinde. ff. de iudi. ⁊ ī. c.romana. ī. §. ꝯtrahentes. exͣ de fo. ꝯpe. li. vi.niſi forte renūciatū ſit in inſtr̄o vt ꝯīterfit pͥuilegio fori quo caſu locus eēt remiſſioni ẜm Bar. ut ipſe no. in. l. i. ff. ſi quis īius vo. nō ierit. ⁊ ī d. l. heres abſens. Rurſum querit̉ pōne ꝙ hec exceptio incōpetētie iudicis fuerit ante litē ꝯtꝭ. obmiſſa anpoſtea poterit opponi vr̄ ꝙ nō per d. l. fi. ⁊d. c. inter monaſteriū. Latius tn̄ ꝓut ibino. ſic diſtingue. a hec exceptio fuit ſciēt̉obmiſſa a ignoranter. ¶ pͦ caſu nō audit̉ vl̓terius quaſi videat̉ ſemel iudicē aꝓpbaſſevt in d. l. fi. ad idē facit. l. i. ⁊ ij. ff. de iudi.⁊ qd̓ no. ꝑ glo. in d. l. ſꝫ ⁊ ſi ſuceperit. ¶ 2º.aūt caſu poterit opponi etiā poſt ſnīaꝫ. utin. l. ſi ꝑ errorē. ff. de iuriſd. om. iudi. ⁊. l. fi.C. ſi a nō ꝯpe. iudi. ⁊ no. in d. c. cum inter.Quid ſi pars oppoſuit an̄ litē ꝯtꝭ. ſꝫ nihilominꝰ iudex in cā ꝓteſſit an tenebit iudi 8ciū dic ꝙ ſic niſi appellauerit qd̓ facere po 4tuit. ſꝫ ſi nō appellet̉ vr̄ iudice̓ appbare ⁊ 5ipſe iudex tacite preſuīt̉ vltra ꝓcedendoſe ꝓnūciare iudicē ꝯpetentē vt hec hn̄turin. c. ſi a iudice. exͣ de appel. li. vi. ⁊ in. c. exparte. exͣ de appel. ⁊ no. ꝑ Gal. in. l. i. C. deordi. iudi. ¶ Quero quibꝰ ex cauſis dicat̉iudex incōpetens. ad qd̓ breuiter ſic ℟ndeꝙ tribꝰ gn̓alibꝰ cauſis. pͦ rōe alicꝰ vitij vl̓defectus ꝯſiſtentis in ipſo iudice. 2º. rōnene̓ ⁊ ꝯditionis cauſe. 2º. rōe alicꝰ qualitatis ꝑſone ipſiꝰ rei l̓ actoris. De pͦ patētexēˣ multa viꝫ ī infame qui nō pōt eſſe iudex. vt. l. ij. ⁊ ibi plere ꝑ glo. C. de digni.li. xij. ⁊. l. i. C. de infa. li. x. ⁊. ff. de offi. aſſeſ..ſ. liberti. ⁊ tangit̉ ꝑ Inno. in. e. cū ſuꝑ abbatiam. de offi. dele. ¶ Item in excōicato ꝗa ciuilibꝰ actibꝰ excludit̉ iōqꝫ iudex ēē nōpōt. ut in. cpia. exͣ de excep. li. vi. ⁊ in. c. lꝫ. Coin fi. de ſen. ex. li. vi. facit tex. in. c. miramurxxiiij. q. i. ⁊ no. ꝑ glo. in. l. i. L. de iurꝭ. ⁊ fac.igno. Idem ī muto furdo a natura feco85furioſo pupillo feīa ⁊ ſeruo ꝗ iudices ēev6nō pn̄t. vt hētur ⁊ no. in. l. cū pretor. in fi.⁊. l. cecus. ff. de iudi. Idē dic ī mīore xviijānis. vt. l. quidā ꝯſulebat. ff. de re iudi. dequo latiꝰ. jͣ. ſb̓iiciā. Quid ſi iudex erat ẜuus l̓ ſurdus l̓ mīor inſpecta veritate licꝫE b. pettxcōi opi. reputaret̉ liber vel audiens autmaior an attitata ꝑ eū ⁊ corā eo valebūtdic ꝙ ſic ut hētur in. l. barbariꝰ. ff. de offi.preto. ⁊ ibi ꝑ doct. in. l. ſi arbiter. C. de ſē.⁊ interlo. om. iudi. ⁊ ibi no. ꝑ Ia. but. Etvide qd̓ idem Bar. no. in. l. fi. C. ſi ſer. adlib. aſꝑa. li. x. Item pꝫ exēplū in aduocatocauſe qui ſi poſtea fiat pretor n̄ poterit deipſa cā ꝯgnoſcere vt. l. pretor. ff. de iurſom.iudi. ⁊. l. fi. ī fi. C. de aſſeſ. ¶ Circa 2ᵐ pͥncipale patent exēpla in cā fiſcali que ſolumtractari dēt corā ꝓcuratore fiſci vna cumpreſide ut in. l. ij. C. ſi aduer. fiſ. ⁊. l. ij⁊. l. īcauſis. C. vbi cau. fiſ. ¶ Itē ī cā feudali quecorā domino feudi regulariter ē tractādavt in. c. i. §. fi. de ꝓhi. feu. alie. ꝑ Frede. col.x. ⁊ in. c. i. an apud iudi. l̓ do. ca. feu. termi.⁊ ibi ꝑ Ia. de bel. ⁊ ꝑ Inno. in. c. ceteꝝ. exͣde iudi. ⁊ in. c. veꝝ. exͣ de fo. ꝯpe. ⁊ Goff. inſum. exͣ de fo. ꝯpe. §. ⁊ nota ꝙ qō feudalis.Item ē exēplū ī tā decīaꝝ ⁊ mr̄ionij queſolū corā iudice eccleſiaſtico ſunt tractād̓ut in. c. lator. exͣ de iudi. ¶ Itē in quacūqꝫcā ſpūāli l̓ eidē annexa ut in. c. ꝯtingit. exͣde arbi. ¶ Sil̓iter idē dic in cā vſuraꝝ cūde termīs pͥncipaliter querit̉ qꝛ ſolus iudex eecleſiaſticꝰ ſuꝑ eo ꝯgnoſcit. ut ī. c. cūtu. ⁊ in. c. qꝛ in omnibꝰ. exͣ de vſurꝭ. ⁊ no. ꝑglo. in. c. cū ſit gn̓ale. ⁊. c. lꝫ exͣ de fo. ꝯpe.An aūt incidenter iudex ſecularis de crīevſuraꝝ ꝯgnoſce̓ poſſit dic ꝙ ſic ẜm. Hoſt.⁊ Arch̓. vt no. arch̓. xiiij. q. iiij. c. qͥd dicā.⁊ ꝑ Io. an. in. c. diſpendioſā. extra de iudi.in cle. ⁊ ꝑ Bar. in. l. titia. ff. ſo. ma. ¶ Itē ēexᵐ qn̄ cā ē vltra illā ſnīaꝫ ad quā ſe extendit ptās ius dicentis ut. l. ſi idē cū eodē.ff. de iuriſ. om. iudi. ¶ Itē ē gn̓ale exᵐ in oīcā que ſui natura ꝑtinet ad iudicē ſecularem tm̄ l̓ eccleſiaſticū tm̄ in qua nemo alterutꝝ dēt īpedire. ut in. c. nouit. extra deiudi. ⁊ in. c. ſi diligenti. extra de fo. ꝯpe. ſacit aucͣ. cā. ⁊ aucͣ. clericꝰ. C. de epiſ. ⁊ cle. ⁊qd̓ hētur in. c. ſi clericꝰ laycū. extra de fo.ꝯpe. cū ſi. Aliqui tn̄ ſunt caſus in quibꝰlꝫ ꝯgnitio ꝑtineat ad iudicē ſecularē tm̄poterit iudex eccl̓iaſticꝰ ex iuſta cā de hisꝯgnoſcere quos enumerat Inno. in c. licꝫex ſuſcepto. ⁊ ibi per glo. extra de fo. ꝯpe.⁊ ꝑ Goff. in ſum. eiuſdē ti Fſmaūt ¶ Primus caſus ē ille qn̄ vacat īperiū. nā tuncredit adminiſtratio ad p̄pm. ut ī d. c. lꝫ. ⁊hͦ oꝑat̉ magna ꝯmertio q̄ ē ī vtroſqꝫ ẜmInno. ut in. c. ut ꝑ venerabilē. exͣ de elect.⁊ lxiij. di. cego. In alio aūt inferiore pͥncipe nō deuolueret̉ ad pͣp̄m ſed ad illius