alterius aīalis. ut in. l. iij. §. ſi reddita. ff.cōmo. ⁊ in. l. i. §. ſi res depoſita. ff. depo. ꝙͣetiā circa ītereſſe ſerui heredis inſtituti.ut in. l. inde neratiꝰ. §. i. ff. ad. l. acquil̓. ⁊. l.venditꝭ. hoīs. ff. de euict. cum ſi. Intereſſevero exͣ rem ſeu extrīſecū ē defectꝰ vtilitatis ipſam rem non ꝯtīgentꝭ. nec rem inſequētꝭ. ſed ꝑſone coheret ut pꝫ in pena cōmiſſa ꝓpter rem nō ſolutā alteri ſua dieque nō fuiſſet ꝯmiſſa ſi ſol utio facta eētſtipulatori. ut. l. nūmis. ff. de in litꝭ. iurꝭ. ⁊.l. inficiando. ff. de fur. ⁊ in venditione ſenuitutis aqueductꝭ. ad prediū meū na alterius nō tm̄ ītereſt vti hac ſeruitute qͣꝫtūmea. ut in. l. cum fundū. ff. de le. ij. ⁊ in faīlia que fame ꝑempta ē qꝛ ꝓmilſā pecuīaꝫnō recepit. ut. l. ſi ſteril̓. §. cum ꝑ venditorem. ff. de act. emp. cū ſi. Et ꝓ hac diuiſione facit. l. lutiꝰ. ⁊. l. titiꝰ. ff. de act. emptꝭ.Preterea ē ⁊ 3ª diuiſio qꝛ quoddā ē ītereſſe qd̓ ꝯſiſtit in dāno paſſo in re l̓ ꝓpterrem de qua agit̉. quoddā qd̓ ꝯſiſtit in lutro omiſſo in re ipſa l̓ ꝓpter eā ut in d. l.i. C. de ſen. que pro eo qd̓ īterē. ⁊ ī iuribꝰque. jͣ. annotabūt̉. Uidendū itaqꝫ reſtatcꝰ ītereſſe rō ſit habenda ꝑ iudicē ⁊ pͦ ceͣītereſſe extrīſecū ⁊ intrīſecū in qͦ dic ẜmglo. eſſe diſtinguēdū. Aut agit̉ ad īterēeqd̓ nō ē traditū l̓ factū qd̓ tradi vl̓ fieridebuit. ¶ Aūt agit̉ ad ītereſſe qd̓ ē maletraditū l̓ factū qd̓ bn̄ fieri ⁊ iuſte tradidebuerat. pͦ caſu venit ītereſſe in ꝯdēnatōne intriſecū tm̄ ⁊ nō extrīſecū ut. l. ſi ſterilis. §. cū ꝑ venditionē. ff. de act. emp. ⁊ in. l.venditor hoīs. ff. de act. emp. ⁊ in. l. venditor hoīs. ff. de euict. cū ſi. ⁊. l. illd̓. ⁊. l. ſi ẜui.ff. de edil. edict. fallit qn̄ intrīſecū circa renō poſſit venire ꝓpter rei ipſiꝰ naꝫ ut eſtpecunia q tūc veīt īterēe qd̓ ē exͣ rem utin. l. iij. §. fi. ff. de eo qd̓ certo loco. ¶ 2º. aūtcaſu dic ꝙ habenda ē rō ꝑ iudicē vtriuſqꝫītereſſe in ꝯdēnatiōe ut ī. l. i. § hͦ īterdictū.ff. de vi ⁊ vi ar. ⁊. ff. de fur. l. inficiādo. ⁊. ff.de in litꝭ. iurꝭ. l. nūmis. cum multis ſi. quādiſtinctionē tenet glo. in d. l. i. C. de ſen.que pro eo qd̓ īterē profe. ⁊ ibi ꝑ docto. ¶Deinde querit̉ an lucri ſil̓ ⁊ dāni rō ꝑiudicē ſit habenda lucꝝ aūt ītelligit̉ ōniexpen̄. atqꝫ damno deducto. ut ī. l. mutius.ff. pro ſotio. ⁊ plene no. ꝑ Inno. ⁊ alios ī.c. paſtoral̓. exͣ de deci. In quo articulo gl.in d. l. i. dicit ꝙ rō lucri olī iure antiquoregular iter nō hēbat̉ ꝑ iudicē niſi in certis cāibꝰ ẜm pe. viꝫ qn̄ lucꝝ eēt cū alteriꝰtertij īiuria. ut. l. ſi is cui. ẜ fi. ff. de fur. ⁊ ī.l. deniqꝫ. ff. ex qui. cau. ma. ⁊ qn̄ ipſum lutrū eēt a fortuna. ut in d. §. cum ꝑ venditorem. ratio aūt dāni­ ⁊ olī ⁊ hodie fuit⁊ ē habenda cū diſtinctione de qua sͣ qꝛaut agit̉ qn̄ nō ē factū qd̓ fieri debuit ursͣ dixi. Alij dicūt ꝙ olim ⁊ hodie venitlucrū regulariter. ⁊ ſic vtrūqꝫ ius eſt vniforme ⁊ hͦ ꝑ caſus illaꝝ legū qui no. in d.Fcum ꝑ venditorē. ꝑ quos caſus eliciturregula ꝙ lucri rō ſemꝑ habenda fuit iur̄antiquo ⁊ ita fortiꝰ hodie. qꝛ hec regulahodie ē ꝯfir̄ta per d. l. i. quā opi. tꝫ Cy. ibiſallit tn̄ hec regula in predictis duobꝰ caſibꝰ. Alij ut. Ia. de are. ⁊ Ia. butri. diſtinguūt ſic. a̓ lucrū ē captādū cū aliena iactura l̓ a fortuna ⁊ nō uenit lucrū nec olimnec hodie ut. l. ſi is cui intereſt. de fur. ⁊ ī.l. deniqꝫ. ex qui. cau. maio. ⁊ in d. §. cū pervenditorē. ¶ Aut ē captandū ſine alteriꝰīiuria cū ꝑſone tm̄ ſola īduſtria. ⁊ tūc auttale intereſſe ē īcertū ⁊ nō ē habenda eiꝰrō ꝑ iuditē olim nec hodie. ut. l. ij. §. portō.ff. ad. l. ro. de iact. ¶ Aut ē certū ⁊ tūc autagit̉ ꝓpter maleficiū ⁊ venit lucꝝ olim⁊ hodie ut. l. ſi fundus. in fi. ff. loca. ⁊ ꝯdu.⁊. l. venditor. ff. de euict. Aut agit̉ qꝛ nonē factū qd̓ fieri debuit ⁊ tūc a minꝰ fc̄merat ī obligatione qd̓ fieri ē omiſſum ⁊tunc venit īterēe ī lucro olim ⁊ hodie ut.l. ſi ꝯmiſſa. ff. rē ra. ha. Aut n̄ ē meꝝ ſcm̄ſꝫ mixtū in obligatione utputa rē tradi ⁊tunc nec olim nec hodie ueīt lucꝝ. ut ind. §. cum ꝑ venditorē cui quo ad hūc vltimum caſum nō aſſentio ſꝫ ſto cū opi. precedenti. Inde querit̉ vſqꝫ ad quā ſummāl̓ qͣꝫtitatē pōt aſcendere iſtud īterēe ſiueſit in lucro ſiue ſit in dāno. ſiue intrīſecūſiue extrīſecū ſuꝑ quo licet ſunt diuerſeopi. in d. l. i. tn̄ ꝯcluſiue dic ẜm glo. ⁊ doc.ꝙ in ꝯtractibꝰ hn̄tibꝰ certā ꝙͣtitatē l̓ naturā pōt īterēe aſcendere vſqꝫ ad duplūtm̄ ⁊ nō ultra. ¶ In ceteris aūt ꝯtractibꝰꝯtinētibꝰ incertā ꝙͣtitatē vl̓ naͣꝫ pōt ītereſſe excedere duplū ut colligit̉ ex d. l. i.Sed relinquit̉ adhuc maior dubitatioquis dicat̉ ꝯtractus certus l̓ īcertꝰ. ⁊ ī hͦopi. ſunt varie dicit enī glo. in d. l. i. ꝙ qn̄in obligatione ē factū tūc ꝯtractꝰ īcertusdr̄. A i vero obligatio ꝯtinet quid daritūc dr̄ ꝯtractꝰ certus. ar. ī. l. vbi aūt nō apparet. §. qui id qd̓. ff. de ꝟbo. ob. ¶ Alij dicunt ꝙ ſi obligatio ꝯtinet aliquid habēscertos fines limitatos a naͣ l̓ hoīe ut fundus l̓ aſinꝰ tunc ꝯtractꝰ appellat̉ certus.Si ꝟo obligatio ꝯtine̓t ꝗd qd̓ non hēar