.ff. de dam. infect. vbi plenarie tractat dehis ſic diſtīguit. Aut tale iudicis officiūqd̓ ē interponēdū reſpicit pͥncipaliter publicam vtilitatē ẜm ſuū ſb̓iectū ut putapurgare ꝓuintiā delinquētibꝰ ⁊ tunc iudex tenet̉ ſuū officiū interpone̓ ſine alicꝰrequiſitione. ut ī. l. ꝯgruit. ff. de offi. preſi.⁊ in aucͣ. ut nulli iudi. §. i. ⁊. §. qm̄ vero. ¶Aut reſpicit vtilitatē pͥuatam ⁊ tūc a reſpicit honorē alteriꝰ iudicis ⁊ ẜm Bar. tenetur officiū ſuū īterponere ſine alteriusrequiſitione ut in apl̓is dandis ⁊ ꝓceſſuꝑti appellanti. ut. l. eos. in fi. ⁊. l. iudicibꝰ.C. de appel ¶ Ego puto ꝙ non teneat̉ ſitn̄ facit valet vt determīat glo. poſita ind. l. eos. in fi. que allegat ad hͦ. l. i §. i. ff. delibel. dimiſ. Aut reſpicit tale officiū pͥuatam vtilitatē ꝑtis tm̄. ⁊ tunc a ille actusſuꝑ quo ē officiū interponendū ē actꝰ pietatis ⁊ fauore miſerationis introductꝭ. anon. pͦ caſu aūt iudex pōt in eo hr̄e ꝓbabilem ignorantiā ⁊ non tenet̉ officiū impendere niſi petat̉ ut ī. l. i. §. magiſtratibꝰ..ff. de magiſ. ꝯuen. Aūt nō pōt ignorātiāpretendere ut q ꝑſona adeſt in iudicio cōram eo ⁊ tunt tenet̉ īterpone̓ vt. l. ſcīmꝰ..§. i. C. de admi. tuto. ⁊. ff. de offi. ꝓcō. ⁊ le..l. ne quicꝙͣ. §. aduocatos. vbi aūt actꝭ. ip̄eexplicanduſ nō reſpice̓t actū piū tunc nōtenet̉ imꝑtiri officiū ſiue ꝑte petente necinſtante ut in d. l. iiij. §. hͦ aūt iudiciū. ff. dedam. infect. In 2º. vero caſu pͥncipali viꝫſi iudex non teneat̉ de neceſſitate nūquidvoluntarie interpoſitꝭ. valeat ſine ꝑtꝭ. reꝗſitione vbi ſic dicendū ē. ꝙ in oībꝰ caſibꝰin quibꝰ dictū ē sͣ iudicē teneri de neceſſitate ſuū officiū impartiri ī illis caſibꝰ voluntarie īterpoſitū vꝫ ſine ꝑtis requiſitione. In alijs aūt caſibꝰ diſtingue hͦ modoaut loquimur in officio nobili. a in officōmercenario. pͦ caſu a illud officiū reſpicitpublicā vtilitatē ⁊ vꝫ ſi fuerit īterpoſitūvt in p̄cedenti dixi. ¶ Aut reſpicit pͥuatāvtilitatē ⁊ tunc a̓ in eo ē ferenda ſnīa diffinitīa ⁊ tūc non valet niſi parte petenteut in d. §. hͦ aūt iudiciū. ⁊ in. c iudicis officiū. exͣ de offi. iudi. ⁊ in. l. in cauſe. §. cā ꝯgnita cū ſi. ff. de mino. ¶ Aut nulla ē ferendaſnīa diffinitīa ⁊ tunc aūt illud officiū cōſiſtit in danda admīſtratione miſerabiliꝑſone aut in aliquo actu exercendo. pͦ cāudic ꝙ vbi dictū ē iudicem teneri ad hͦ denccītate valebit ſi īterponat̉ ex volūtate.In alio aūt caſu ꝯſidera qͣlitatē ꝑſonarūnam a ille cui dandus ē adminiſtrator ē5ciA. ꝓo yixenꝑſona furioſa l̓ ꝓdiga ⁊ tꝫ datio ſine reqſitꝭ. partꝭ. ut. l. fulcimꝰ. §. i. ff. ex qui. ca. inpoſſ. ea. Mut ē pupillꝰ ⁊ idem. in adultoaūt ꝯſiderandū ē an detur curator eidemad negotia ⁊ nō tenet datio ſine eiꝰ requiſitionē. Aut dat̉ curator ad litꝭ. l̓ iudicia⁊ tunc tenet ſine requiſitione ut ꝓbant̉hec inſti. de cura. §. itē īuiti. 7. C. qui pe. tu.l. i. ff. de tu. l. qui hꝫ. in. §. ſi pupillꝰ. ⁊. ff. detu. ⁊ cu. da. ab his. l. illud. ¶ Si vero officiū interponat̉ ꝓpter aliud tunc nō putovalere niſi ꝑtꝭ. requiſitio p̄cedens vl̓ ſb̓ſequens interueīt ut in. l. ſeruꝰ. in pͥn. ff. debo. poſſ. ꝯiuncta. l. iij. §. īuiti. ⁊ in. §acquire̓.ff. de bo. poſſ. ⁊ hec ꝓcedūt in officio nobili. ¶ Quo aūt ad officiū mercenariū ꝑtinet diſtingue qꝛ quoddā ē officiū mercenariū qd̓ pͥncipaliter radicat̉ in ꝑſona iudicis ut dare dilationes ferre īterlocutorias ⁊ ſi. Quoddā eſt officiū qd̓ radicat̉pͥncipaliter in facto ꝑtꝭ. ut opponere exteptiones ꝓducere teſtes ⁊ inſtr̄a ⁊ ſi. Inpͦ officio diſtingue ſic aut tale offitiū exercetur ꝯtra ꝑtem ꝯtūacem ⁊ nō tꝫ niſi ꝑterequire nte. ut. l. ad ꝑemptoriū. ff. de iudi.⁊ in. §. ſꝫ ſiquidē. in. l. ꝓperandū. C. de iudi.Aut exercet̉ ꝯtra ꝑtem pn̄tem ⁊ tūc autille actus ꝑtinet ad litꝭ. ordinationē a adlitꝭ deciſionē. pͦ caſu aut reſpicit iuris publici obſeruātiā ut in libell̓ dilatioībꝰ iuramento calum. preſtan. ⁊ ſi. ⁊ valꝫ etiā ꝑte non petēte. ut. l. i. ff. de offi. aſfeſ. ⁊. C.utnēo pͥua. l. ij. ⁊ de iudi. l. ꝓperandū. §. i. ⁊ inaucͣ. iubemꝰ. eo. ti. ⁊. l. fi. C. ut. jͣ. cer. temp.Aut reſpicit ꝑtꝭ. vtilitatē utputa ꝙ plures rei dant vnū ꝓturatorē ⁊ nō valꝫ ꝑtenon petēte ut. ff. iudi. ſol. l. iam tn̄. §. pe. ¶2º. caſu pͥncipali qn̄ actꝰ ꝑtinet ad litꝭ. declſionē ⁊ tūc aut eſt de actibꝰ emergentibꝰante litꝭ. ꝯtꝭ. ⁊ tunc non valꝫ ſine ꝑtꝭ. reꝗſitione. ut in. l. edil̓. §. itē ſciendū. ff. de ediedict. nec licet his repugnat qd̓ hētur in.l. de pupillo. §qui opus. ff. de no. oꝑ. nū.vbi iuramentū calum. nō preſtat̉ niſi a ꝑte requirat̉ cꝰ ꝯtrariū sͣ dixi. qꝛ ibi loquitur in iuramento ſpeciali ⁊ ꝑticulari qd̓reſpicit ꝑtꝭ. vtilitatē. Sed qd̓ ſuꝑius dictum ē dēt ītelligi in iuramento gn̓ali calump. qd̓ reſpicit publicā vtilitatē ⁊ hocde officio mercenario radicato pͥncipalit̓in ꝑſona iudicis. Sed dixi 2º. ꝙ erat qd̓dam offitiū mercenariū qd̓ principaliterradicat̉ in ꝑte ut opponere exceptꝭ. īſtrumentoꝝ ꝓductio ⁊ ſi. In hͦ ſic diſtinguea̓ vult iudex ſuū officiū interponere fine