vel teſtat̉ nō valet ꝯtractus nec teſtm̄ utin aucͣ. īgreſſi. C. de ſacro ſanct. ec. ⁊ xviiij.q. iij. in. c. qui ingredientibꝰ. ⁊ in. c. ſi quamulier. cū ſi. ¶ Tranſeo ad 3ᵐ pͥncipaleqn̄ ꝯtractus reddit̉ īutil̓ ex defectū naͣl̓ſanitatis cuiꝰ exēpla īueniūt̉ ī muto ſurdo a natura ꝓdigo furioſo ⁊ mente captoQuerit̉ gͦ pͦ ꝗd iurꝭ. ſit ī muto an teneatꝯtractus geſtus ꝑ eū. dic aūt ꝯtrahit ac qͥrendo aūt ſe l̓ ſua obligando pͦ caſu aut ꝑeū gerit̉ ꝯtractꝰ in quo requirit̉ de ſb̓aeiꝰ ꝟboꝝ expreſſio ut ſlipulatio. ⁊ tūc nōtenet hꝰ modi ꝯtractꝰ. ut. l. i. in pͥn. ff. de ꝟobli. ⁊ inſti. de īuti. ſtipul̓. §. mutū. ⁊. ff. deact. ⁊ obli. l. i. in fi. Aut gerit̉ ꝯtractꝰ in qͦſufficit ſolus ꝯſenſus ut ē vēditio emptio⁊ locatio ⁊ ſi. ⁊ tūc tenet ꝯtractus. ut. l. inquibuſcūqꝫ negotijs. ff. de act. ⁊ ob. ⁊ no. ī.l. vbi vero voce. ff. de re. iuri. ⁊ idē dic ꝑoīa ẜuandū ī ſurdo ꝑ iura p̄dicta. 2º. verocaſu cū ꝯtrahit ſe l̓ ſua obligando tūc diſtinguendū ē. aut tꝑe ꝯtractꝰ huit curatorem ⁊ non tenet alienatio vl̓ obligationiſi curatoris auctōͣitas ⁊ iudicis decretūinterceſſit. ut ꝓbat̉ in d. l. cū ⁊ vos minores. T. ſi aduer. rem iudi. ⁊. l. ſi curatoremhn̄s. C. de in īte. reſti. mīo. ⁊ facit. l. ꝯſilioin pͥn. ⁊. l. iul̓. ff. de cura. furio. ⁊. C. eo. ti. l.ij. ⁊ inſti. de cura. §. itē. Aut nullū huītcuratorē ⁊ tūc aut gerit ꝯtractū ꝟbis ⁊ n̄vꝫ ꝯtractus ꝑ d. l. i. in pͥn. cum ſi. Aut gerit ꝯtractū aliū ⁊ tūc vꝫ ar. d. l. ſi curatorēhn̄s. ⁊ qd̓ ibi no. cū ſi. In furioſo aūt quiſeipſum ꝑcutit ⁊ alios. ut. l. ꝯgruit. in fi.ff. de offi. p̄ſi. dicendū ē ꝙ cū iſte accipiatipſo iure a. l. curatorē. ⁊ per ꝯn̄s a iure ſiteidem īterdicta poteſtas alienādi. ut no.glo. inſti. de cura. § furioſi. ⁊. ff. de cura. fu.l. i. in pͥn. ꝙ nō poſſit alienare nec obligaeſine iudicis ac curatoris auctoritate. ut iniuribꝰ ꝓx. all̓. An aūt poſſit acquire̓ ꝑ ſeipſum dubitatio. ē tn̄ ē diſtinguēdū autgerit ꝯtractū qui re ꝯtrahit̉ ut mutui l̓depoſiti. aut ꝟbis l̓ ꝯſenſu. pͦ caſu tenet cōtractꝰ. ut. l. ſi a furioſo. ff. ſi cer. peta. ⁊ idēin quibuſlibꝫ caſibꝰ in quibꝰ alij ſane mētis ignoranti obligatio querit̉. ut. l. ſi a furioſo. ff. de act. ⁊ ob. ¶ In 2º. aūt caſu dic ꝙnō tenet ꝯtractꝰ geſtus ꝑ ſeipſū ut ex eoſibi querat̉ ꝓpter defectū ꝯſēſus. ut hētꝰin. l. furioſi. ff. de re. iurꝭ. ⁊. l. i. §. furioſus. ff.de act. ⁊ ob. ⁊ facit. l. qui ad certū. ff. loca. ⁊ꝯduc. ⁊. l. emptionē. T. de ꝯtra. emp. ⁊ qd̓hētur ⁊ no. in d. l. vbi nō voce. in fi. ff. dere. iurꝭ. 7. l. ij. §. voluntatē. ff. ſo. ma. ⁊ h̓ ead̓.L.diſtinctio ꝑ oīa ſeruāda ē in mente captoper iure p̄dicta. Eſt aūt mente captus qͥnullū offendit carēs penitꝰ intellectū. ꝗdaūt dicendū ſit in ꝓdigo vr̄ idē ꝑ oīa qd̓in furiofo dictū ē qꝛ furioſus ⁊ ꝓdigus aiure equiꝑāt̉ ut in d. §. furioſi. inſti de cu.⁊. ff. de curꝭ. furꝭ. l. i. in pͥn. Ad ꝯgnitionēhꝰ ē videre an ꝓdigo ſit interdictū boīsa. l. ipſo iure ſicut furioſo an vero requiratur ꝙ fiat interdictio a iudice ⁊ vr̄ pͦ ꝙſit a. l. īterdictio facta ꝓdigo ſicut furioſopro quo facit ſil̓itudo de qua sͣ. ⁊ tex. i. l.ſepe. de cura. fu. qd̓ vr̄ etiā ꝯfirmare glo.inſti. de cura. furio. §. furioſi. ⁊. l. is cui. ff. deteſta. In oppoᵐ vr̄ ꝙ reqͥrat̉ interdictioiudicis. ut. l. iul̓. ff. de cu. fu. ⁊ hanc opi. tꝫglo. ⁊ Bar. in. l. is cui bonis. ff. de ꝟbo. ob.⁊ in. l. i. in pͥn. ff. de cura. fu. ⁊ in d. l. furioſiff. de reg. iurꝭ. ⁊ hͦ verior ẜm quā ē ad queſitū kndend̓ hͦ modo qꝛ aut ꝓdigus contrahit alienando l̓ acquirēdo ante īterdictū ſibi factū a iudice l̓ datꝭ. curꝭ. ⁊ tūc aꝯtrahit ſibi acquirēdo ⁊ tenet ꝯtractꝰ. aꝯtrahit ſe obligando l̓ ſua alienādo ⁊ nōtenet. ut d. l. is cui bonis. ff. de ꝟbo. ob. cūſi. sͣ all̓. in furioſo. ¶ Deſcendo ad 4 caſum qn̄ ꝯtractus ē īutil̓ rōne ꝓhibitōisin quo articulo ē attendendū ꝙ ꝑſona ꝓhibet̉ aliqn̄ ꝯtrahe̓ a lege aliqn̄ ab hoīe.Et ſiquidē ab hoīe aliqn̄ ꝓhibet̉ a iudice aliqn̄ a pͥuato ⁊ ſi a pͥuato. aliqn̄ ī vltīavoluntate. aliqn̄ inter viuos. ¶ Uenio adpͥmū cuiꝰ exēpla ſunt tam in. muīcipaliꝙͣ in cōi. de lege enī muīcipali patet ſi ſtatuto cauet̉ ꝙ forenſis nō poſſit emere vl̓ꝯtrahe̓. ar. in. l. i. C. nō li. habi. metro. li. xiquo caſu an poſſit ex ſucceſſione ſibi acꝗne̓diſtinguit̉ an ſuccedat ex teſtamēto ⁊ ſicex hoīs voluntate ⁊ non pōt. An ab inteſtato ⁊ ſic legꝭ auctoritate ⁊ tunc bn̄ ſuccedit. ut no. Bar. in. l. ſi ita quis. §. ea lege. ff.de ꝟ. obli. ⁊ facit qd̓. jͣ. dicam. uel pone exſi ſtatuto cauet̉ ꝙ mulier vl̓ filiuſfa. nonpoſſit ꝯtrahe̓ ⁊ in alijs multis exēplis dequibꝰ tangit Bar. in. l. ſi quis ꝓ eo. ff. defideiuſſ. ⁊. l. more. ff. de acqui. here. In ꝗbꝰcaſibꝰ ꝯtractus reddit̉ īutil̓ qꝛ ꝯtra legēcelebratꝰ. ut. l. non dubiū. C. de legi. necmiꝝ ſi reddit̉ īutil̓ qꝛ tante poteſtatis ēſtatutū in ſua ciuitate ꝙͣta ē ipſa lex cōisin ſuo vniuerſo. ut. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊iure. ⁊ ibi no. ⁊ ī. l. cūctos ppl̓os. C. de ſū.tri. ⁊ fi. ca. ¶ Conſtat aūt ꝙ per legē cōeꝫpōt ꝑſona ꝓhiberi ꝯtrahere ut ſtatī dicāgͦ ⁊ ꝑ ſtatutū. ¶ Subiciamꝰ gͦ exēpla qn̄VrucMOps ſaa 9