glo. d. c. ſi qua mulier. Aut res alienat̉ aliotitulo puta donatione vl̓ venditione ⁊ tunclicet tnͣſeat dominiū non tn̄ tnͣſit poſſeſſio ⁊ita ꝓcedit glo. l. fi. de ſa. ſanct. eccl. ¶ Premiſſa aūt que dicta ſunt intellige vera de ingrediente religionē aliꝙͣ in qua non pōt habe̓quis ꝓpriū in ſingulari ſꝫ ſolū in cōi ut ſuntregulariter monachi ſecus ſi ingrederet̉ eēcleſiam in qua poſſit hr̄i ꝓpriū in cōi ⁊ in ſingulari ut ſunt iſti canonici et preſbyteri ſeculares qꝛ tunc non tn̄ſiret dominiū in ip̄aꝫeccleſiam ſꝫ adhuc remanet penes īgredientēvt ī. l. ſacro ſancta. ⁊ ī aucͣ. preſbyteros. C. deepiſ. ⁊ cle. ⁊ facit. xij. q. i. ſunt maniſeſta. ⁊ xij.q. iiij. c. i. ⁊ ij. ⁊ exͣ de pecu. cle. c. i. ⁊. c. īquirētꝭ.Sed quid ſi aliquis ingredit̉ ſolēniter religionē monachalē hͦ pacto ⁊ ꝯuētione ꝙ eiꝰbona non acquirant̉ monaſterio ſꝫ ſibi plenoiure remaneant. querit̉ an īgreſſus vitieturſb̓ ſola retentione bonoꝝ an vtrūqꝫ. ⁊ certequantū ad bona ꝑtinet clarū ē ꝙ non valetbonoꝝ retentio ſꝫ vitiat̉ oīno qꝛ ē ꝯtra ſb̓aꝫmonachatus. ut in. c.cū ad monaſteriū. exͣ deſta. mo. ¶ Helinquit̉ ergo ſola dubitatio ccͣꝑſonam an ingreſſus ex hͦ vitiet̉ ſuꝑ quo varie ſunt opi. glo. ⁊ docto. ut refert Cy. ⁊ Ia.butrꝭ. in aucͣ. īgreſſi. C. de ſa. ſanct. ec. ⁊ tāgit̉illud dubiū in glo. d. aucͣ. īgreſſi. ⁊ in glo. l.per ſeruū. in fi. ff. de vſu. ⁊ habi. ⁊ ī. c. fi. exͣ deꝯdi. appo. ⁊ in. c. īſinuante. exͣ qui cle. l̓ vouē.⁊ ibi per Inno. ⁊ Io. an̄. Concluſiue aūt ſicdicendū ē ꝙ aut retentio bonoꝝ ē in ꝯditione quo ad ipſum īgreſſū ꝟbi gr̄a dedico meſi mihi liceat retinere mea aut in ſola ꝯuentione ſeu exceptione. vtputa dedito me ſiuemeis l̓ ꝙ mihi licitū ſit mea poſſidere. pͦ cāuvitiat̉ ingreſſus qꝛ actus iſtiꝰ ingreſſus magis ſapit naturā ꝯtractꝰ inter viuos qͣꝫ vltīevoluntatꝭ. Ideoqꝫ ꝯditio iſta tanqͣꝫ īpoſſibil̓de iure vitiat īgreſſum ſicut ꝯtractū. ut. l. nōſolum. ff. de acti. ⁊ obli. ⁊ in. § ſi īpoſſibil̓ īſti.de īuti. ſtipu. ⁊ ita intelligit̉ glo. iuris canonici p̄all̓ata. 2º. caſu ſb̓diſtīguit̉ aut fit iſtadeductio bonoꝝ īcontinēti ſil̓ cum ingreſſu⁊ adhuc ingreſſus vitiet̉ quaſi tal̓ ingreſſusꝯtineat in ſe repugnanti ā cum tal̓ retentiobonoꝝ ſit ꝯtra ſb̓aꝫ ipſius ingreſſus ut sͣ dictum ē. Aut fit ex īteruallo ⁊ tunc tenetingreſſus ⁊ retentio vitiat̉. facit pro hac diſtinctione tex. in. l. i §. i. ff. ſi vſufr. peta. ⁊. l. iij..F.ſi loci. ff. de adi. le. ⁊. l. ꝑ ſeruū. ī fi. ff. de vſu.⁊ habi. Quid aūt dicemꝰ ſi īgreſſus vitietur ꝓpter vxorationē an vitiabit̉ dedicatiobonoꝝ ut ecce ꝗdā hn̄s vxorē ſine volūtatevxoris dedicauit ſe ⁊ ſua bona vxor repetitvb9ve veviꝝ qd̓ face̓ potuit. vt in. c. quidā. ⁊ in. c. ſanecum ſi. exͣ de ꝯuer ꝯiug. vn̄ ingreſſus remanꝫvitiatus an bona reſtituenf ipſi viro vl̓ manebunt̉ apud monaſteriū. ¶ Iſta qō ē multūreuoluta tam apud antiquos qͣꝫ apud mod̓nos. ut refert Cy. in d. aucͣ. ingreſſi. ⁊ diuerſimode diſtinguit̉. ¶ Pro cuiꝰ tn̄ ſolutioneconcluſiue dic ẜm ſanam ⁊ equiorē opīonemAut ingrediens errauit putans ingreſſumtenere. aut ſciuit ingreſſū non tenere. pͦ caſubona ſibi reſtituent̉ tanqͣꝫ in eis vitiet̉ dedicatio. ⁊ ſit rō qꝛ cū ipſum moͣſteriū ſuccede̓debebat in iſtis bonis tanꝙͣ filius. ut in aucͣ.niſi rogati. C. ad trebel. quē filiū non ē habiturus ꝓpter defectū īgreſſus merito ſequit̉ꝙ collata dedicatio in ipſū monaſteriū tāqͣꝫfiliū quē filiū eſſe credebat qui non ē vitiat̉vt. l. ſi pater. C. de here. inſti. ⁊. l. eam quā. C.de fideicōiſſ. 2º. vero caſu qn̄ ſciebat ingreſſūnō tenere. ⁊ tunc ſb̓diſtīguit̉ aut bona ſuntdedicata ſb̓ ꝯditione exp̄ſſa ſi īgreſſus teneat⁊ tūc vitiato īgreſſu ꝯn̄ter vitiat̉ dedicatiobonoꝝ tanqͣꝫ ꝯditione defecta ar. l. ſi militē..C. de ꝯdi. ob cau. cum ſi. aut ſunt dedicatapure ⁊ ſimpliciter. tacite l̓ expreſſe. ⁊ tūc nōvitiat̉ dedicatio bonoꝝ nec fit eoꝝ reſtitutōquaſi videat̉ ille iactare ⁊ donare ar. l. i. ff. deꝯdi. inde. ⁊. l. cuiꝰ per errorē. ff. de re. iurꝭ. ſūttamē aliqui qui voluerūt hoc caſu aliter diſtinguere dicendo aut bona fuerūt dedicataexpreſſe aut tacite ⁊ recurrūt ad illā viā brocardicā an vitiato expreſſo vitiet̉ tacitū dequo no. per Cy. ⁊ alios docto. in d. aucͣ īgreſſi⁊. l. item ſic. §. qui hꝫ. ff. de ſer. vr̄. predio. tenepͥmā Sed circa predicta querit̉ quid iurisde ꝯuerſis qui aſſumūt hītum ſimplicē conuerſoꝝ vxores retinēt ⁊ bona ⁊ de bechinis⁊ fratribꝰ gaudentibꝰ dic breuiter ꝙ tales n̄ſunt religioſi. ſꝫ ſolū eximūt̉ a iuriſdictioneſeculari. ut hētur ⁊ no. in cle. i. exͣ de reli. do.⁊ xij. q. i. c. duo ſunt genera. ⁊ no. per Bar. inl. fi. ff. de iure iurꝭ. ⁊ per Io. an. in cle. cū ex eoin pͥn. exͣ de ſen. ex. Habes gͦ ex p̄miſſis vnūamplū eccleſiaꝝ pͥuilegiū qd̓ habuit ⁊ habꝫꝯſumere ſtatū laycoꝝ. Sūt etiā alia multaeccleſiaꝝ priuilegia a ſtultis īperatoribꝰ eiscollata. ut pꝫ in ti. de ſa. ſanct. ec. ⁊ in ti. exͣ deīmu. eccle. per que deſtructꝰ eſt ſtatus īperijīter que ē ẜm aliquos vt eccleſia nō teneat̉ad expenſas muroꝝ ciuitatis quanꝙͣ teneat̉ad refectionē pontiū ⁊ viaꝝ ut nota. in. l. adinſtructionē. C. de ſa. ſanct. ecc. ⁊ in. c. fi. exͣ deīmu. eccle. qd̓ ē falſum īmo etiā tenetur adexpenſas muroꝝ maxīe ſi muri fiant potiusad neceſſitatē qͣꝫ ad ornatū. ut ꝓbat̉ ꝑ tex.AxrSR.C